«Jesus and Mary Chain» тобының тарихы мен шығармашылығы

Кіріспе

Шотландтық альтернативті рок тобы The Jesus and Mary Chain – 1983 жылы Шығыс Килбрайде құрылған шотландтық альтернативті рок тобы. Топтың негізін қалаушылар және құрылғаннан бері топтың тұрақты мүшелері болып табылатын ағайынды Джим мен Уильям Ридтің ән жазу серіктестігі осы топты құрайды. Олар шугейз (shoegaze) және нөйз-поп (noise pop) жанрларын дамытудағы маңызды тұлғалар ретінде танылады. Топтың мансабында Ұлыбритания Ұлттық синглдер тізіміне (UK Singles Chart) он екі ән топ-40-қа және екі ән топ-10-ға енген. Рид ағайындылары алғашқы құрам ретінде бас гитарамен Дуглас Хартты және барабанмен Мюррей Далглишты шақырды. Creation Records тәуелсіз лейблімен келісімшарт жасағаннан кейін, олар 1984 жылы "Upside Down" атты алғашқы синглын шығарды. Бобби Гиллеспи Далглишті барабанда алмастырды, ал олардың тұңғыш альбомы Psychocandy 1985 жылы ірі лейбл WEA арқылы шығарылып, сыншылардың жоғары бағасын алды. Ол шығарылғаннан кейін Гиллеспи Primal Scream тобымен жұмыс істеу үшін топты тастады. Топтың отандық ең үлкен коммерциялық жетістігі олардың екінші альбомы Darklands болды, ол 1987 жылы UK Albums Chart тізімінде 5-орынға жетті және "April Skies" хит-синглін дүниеге әкелді, ол Ұлыбританияда 8-орынды иеленді. Бұл топтың топ-10-ға енген жалғыз альбомы болды. Содан кейін топ 1989 жылы үшінші альбомын Automatic шығарды, ол АҚШ-тағы алғашқы хит-парадқа енген синглдерін ("Blues from a Gun" және "Head On") сыйлады. Харт екі жылдан кейін топтан кетіп қалды. The Jesus and Mary Chain 1992 жылы Honey's Dead және 1994 жылы Stoned & Dethroned альбомдарын шығарды, екеуі де АҚШ-та танымал болды. Stoned & Dethroned альбомынан алынған "Sometimes Always" әні Billboard Hot 100 тізімінде 94-орынға жетіп, АҚШ-тағы топтың ең коммерциялық сәтті синглы болды. Топ он жылдан кейін WEA лейблінен кетіп, АҚШ-та Sub Pop Records компаниясымен келісімшарт жасады және 1998 жылы Munki альбомын шығару үшін Ұлыбританияда Creation Records компаниясымен қайта келісімшарт жасады. Бір жылдан кейін топ сахнадағы жанжалдың салдарынан тарады, онда Уильям Рид мас Джим Ридпен ұрысып, турнеден ертерек кетіп қалды. Олар 2007 жылы қайта бірігіп, 2017 жылы жетінші альбомын Damage and Joy шығарды, ол 19 жылдан берігі алғашқы альбомы болды. Келесі альбом Glasgow Eyes 2024 жылы жарық көрді және 1988 жылдан бері Ұлыбританияда топ-10-ға енген топтың тұңғыш альбомы болды.

Scottish alternative rock band

The Jesus and Mary Chain are a Scottish alternative rock band formed in East Kilbride in 1983. The band revolves around the songwriting partnership of brothers Jim and William Reid, who are the two founders and only consistent members of the band since its formation. They are recognized as key figures in the development of the shoegaze and noise pop subgenres. The band have had twelve top 40 entries and two top 10 hits in the UK Singles Chart in the course of their career. The Reid brothers recruited Douglas Hart on bass and Murray Dalglish on drums as their initial lineup. After signing to the independent label Creation Records, they released their first single "Upside Down" in 1984. Bobby Gillespie replaced Dalglish on drums, and their debut album Psychocandy was released to critical acclaim in 1985 on the major label WEA. After its release, Gillespie left the band to work on his own band Primal Scream. The band's biggest commercial success domestically came with their second album Darklands, which reached No. 5 on the UK Albums Chart in 1987 and spawned the hit single "April Skies", peaking at No. 8 in the UK. It was the band's only top ten album. The band then released their third album Automatic in 1989, which spawned their first charting singles in the US ("Blues from a Gun" and "Head On"). Hart then departed from the band two years later. The Jesus and Mary Chain then released the albums Honey's Dead in 1992 and Stoned & Dethroned in 1994, both of which continued their popularity in the US. "Sometimes Always", taken from Stoned & Dethroned, became the band's most commercially successful single in the US as it peaked at No. 94 on the Billboard Hot 100. The band ultimately departed from WEA after ten years, and then signed with Sub Pop Records in the US and re signed with Creation Records in the UK for the release of the album Munki in 1998. The band broke up the following year as a result of an onstage altercation the year prior that saw William Reid prematurely depart a tour after fighting with an intoxicated Jim Reid. They eventually reunited in 2007 and released their seventh album Damage and Joy in 2017, their first in 19 years. The following album Glasgow Eyes was released in 2024 and became the band's first top 10 album in the UK since 1988.

Алғашқы жылдар

1977 жылы британдық панк сахнасының топтарын тыңдағаннан кейін Джим мен Уильям Рид ағайындылар өздерінің тобын құруға шабыттанды. Уильям: "Бұл уақыт өте қолайлы болды, өйткені гитарада ойнайтын топтар жоқ еді. Барлығы электронды поп музыка жасады" деді. Топ құрылмас бұрын ағайындылар бес жыл жұмыссыздыққа шыдады, осы уақытта үйде әндер жазып, дыбыстады және топтың имиджін жасады. Алғашқыда "The Poppy Seeds" деп аталған, кейін "Death of Joey" болып өзгерген топ 1984 жылдың басына қарай бас гитаршы Дуглас Харт пен жасөспірім барабаншы Мюррей Далглишты қатарына қосты. Алғашқы ықпал етушілер қатарында The Velvet Underground, The Stooges және The Shangri Las болды. Уильям 1985 жылы: "Біз бәріміз Shangri Las-ты жақсы көреміз, бір күні Shangri Las-тың жазбаларын жасаймыз" деді. Джим Pink Floyd, Siouxsie and the Banshees, The Monkees, Einstürzende Neubauten және Muddy Waters әндерін ұнататынын айтты. Алғашқы демолар Ramones-ке ұқсас болды, бұл ағайындыларды олардың дыбысына тағы бір элемент қосуға итермеледі. Уильямның сөзімен айтқанда: "Сондықтан біз шу мен кері байланыс қолдана бастадық. Біз өзгеше дыбыстайтын пластинкалар жасағымыз келді". Олар 1984 жылдың көктемінде тікелей эфирде ойнай бастады. Бастапқыда Уильям Ридтің гитарасы дұрыс күйде болмайтын, ал Далглиштің барабан жиынтығы екі барабанмен ғана шектелген, ал Харттың бас гитарасында үш ішек болды, 1985 жылға қарай екіге дейін азайды. Харттың сөзімен айтқанда: "Мен осы екеуін ғана қолданамын. Басқа екі ішекке ақша жұмсаудың қажеті не? Екі жеткілікті". Концерттер табуға күресіп, топ өзін қолдау тобы ретінде таныстырып, қысқа сет ойнап, тез шығып кететін. Шотландиядағы концерттерді ұйымдастырушылар мен жазба компанияларынан қызығушылық таба алмағаннан кейін, топ 1984 жылдың мамыр айында Лондонның Фулхэм қаласына көшіп барды. Көп ұзамай олардың демо-таспасын шотландтық Алан МакГиге Бобби Гиллеспи берді. Кейіннен МакГи 1984 жылдың маусым айында Лондонның Living Room-да және сол жылы наурыз айында The Tube-та топтың концертіне жарнама жасады. Blanco y Negro үшін үшінші сингл "Just Like Honey" қазан айында шығарылды, бұл оларға No. 45-ке жеткен ең үлкен хитін сыйлады. Бұрынғы концерттердегі зорлық-зомбылықтан аулақ болу және әндерін бұрмалаусыз тыңдауға мүмкіндік беру үшін, топ Sonic Youth-ті қолдап бірнеше жарияланбаған акустикалық сеттерді орындауды жоспарлады, бірақ жоспарлар ағып кеткен соң бұл жоспарлар тоқтатылды. Олардың тұңғыш альбомы "Psychocandy" сол жылдың қараша айында жарық көрді. Альбом Ридтердің екі негізгі ықпалын біріктірді: The Stooges және Velvet Underground гитаралық шуы, Beach Boys, The Shangri Las және Phil Spector поп әндерінің жазуы мен әуендері. Шын мәнінде, альбомның ашылу әні "Just Like Honey" Хэл Блейннің әйгілі барабан кіріспесін The Ronettes 1963 жылы шыққан "Be My Baby" классикасынан алған, оны Спектор шығарған және бірге жазған. Бұл жазба бірауыздан оң пікірлер алды және қазір тарихи жазба саналады. Драммер Гиллеспи 1985 жылдың қазан айында Primal Scream-ге көңіл бөлгені үшін топтан кететінін жариялады. Ол "Psychocandy" альбомындағы барабандардың көп бөлігін жазды, ал Джон Мур Гиллеспи қолжетімді болмаған кезде орындады, ақырында оны алмастыру үшін топқа қосылды. Джон Лодер Гиллеспи тікелей концерттерге қатыса алмай қалған кезде барабаншы ретінде де қызмет етті. 1985 жылдың қаңтар айында топ Blanco y Negro компаниясымен келісімшарт жасасқанда, олар менеджер Роб Диккенстің күртешесінен ақша ұрлап, кеңсесін қиратқан деген ақпарат тарады. Бұл ақиқат емес, бірақ менеджер МакГи үшін жақсы жарнама болып саналды. 1985 жылдың наурыз айында Бельгия теледидарындағы концертте топ сахнаны және дыбыстық жабдықтарды қиратты, бірақ бұл теледидар продюсерінің өтініші бойынша болды. Мұндай мінез-құлық топтан күтілді және көптеген шоулар Ридтердің жабдықтарын қиратуымен аяқталды, содан кейін көрермендер сахнаға заттар лақтырып, жабдықтарға зақым келтірді. 1985 жылдың 15 наурызында "Jesus and Mary Chain" солтүстік Лондон политехникалық колледжінде сол уақытқа дейін ең көп адам жиналған концертті өткізді. Ұйымдастырушылар ойын алаңын тым көп адаммен толтырып, жүздеген жанкүйерлерді сыртқа қамап тастады. Гиллеспи мен Харт құлыптарды сындырып алуға тырысқанда полиция шақырылды. "Мейт Уиплэш" тобының әншісі Пол Макдермот көрермендерге бос шарап бөтелкесін лақтырғаннан кейін, топ сахнаға шықпай тұрып, төрт жанкүйер оған шабуыл жасап, олардың сеті тоқтатылды. Екінші акт "The Jasmine Minks" өздерінің сетімен оқиғасыз өтті, бірақ "The Jesus and Mary Chain" сахнаға шығуға дейін көрермендерді бір сағаттан астам күтті, содан кейін жиырма минуттан аз уақыт ойнағаннан кейін сахнадан шықты. Аудитория мүшелері сахнаның көшесінде жасырынған топтың ықпалынан тыс сахнаға лақтырды, содан кейін сахнаға шығып, қалған жабдықтарды қиратты. Зорлық-зомбылық біраз уақытқа дейін жалғасты, содан кейін полиция жағдайды бақылауға алды. Ойын алаңы топтың кешіккен пайда болуын және екі жабдық бұзылуын кінәлады, ал МакГи "көрермендер залды қиратқан жоқ, олар поп музыканы қиратты" деген мәлімдеме жасады, содан кейін "Бұл шынымен терроризм сияқты өнер" деді. Зорлық-зомбылық тез топқа кедергі келтіре бастады, адамдар концерттерге тек зорлық-зомбылық үшін емес, музыка үшін келді. Уильям: "Мен мұны жек көремін, мен оны жексітем. Бұл көбірек концерттер алуға кедергі келтіреді және біздің имиджімізге кедергі келтіреді" деді. 1985 жылдың қалған бөлігінде көптеген өнерлеу шаралары тоқтатылды, өйткені концерттерді ұйымдастырушылар немесе жергілікті кеңестер төңкеріске ұшырау қаупіне дайын болған жоқ. Зорлық-зомбылық 1985 жылдың қыркүйек айында Камден Таундағы "Electric Ballroom" концертінде қайтадан жанданды, топ ойнап тұрғанда бөтелкелер лақтырылды, содан кейін аудиторияның бір бөлігі күшейткіш жабдықтарды қиратты және шамдарды сындырды, нәтижесінде бірнеше адам шыныдан жарақат алды. Аудиторияның реакциясының маңызды факторы топтың сол кездегі жиынтықтарының ұзақтығы болды, ол жиырма бес минуттан кем болды. Джим: "Біздің ойнауға жеткілікті жақсы топ болған ешқашан болған емес" деп түсіндірді. Джимнің сөзіне сүйенсек, әндердің жетіспеуі де фактор болды: "Бізде осы уақытқа дейін ойнауға жеткілікті әндер жоқ". Альбомның Ұлыбританиядағы сәттілігінен кейін, топ 1985 жылдың соңында және 1986 жылдың басында АҚШ-қа гастрольдік сапарға шықты, содан кейін Жапонияға гастрольдік сапарға шықты. Ұлыбританияға оралғаннан кейін олар Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапарға шықты, бұл жолы бұрынғы өнерлеу шараларында болғандай қиындықтарсыз. Топ 1985 жылдың қараша айында Джон Пил үшін жасалған акустикалық сессияны жаңартып, "Psychocandy" және шығарылымнан шығарылған түпнұсқа альбом атауының трегін, сондай-ақ бір жылдан астам уақыттан бері орындап келе жатқан "Some Candy Talking" әнін қамтыды. "Some Candy Talking" әнінің екінші нұсқасы 1986 жылдың қаңтар айында NME-мен бірге шығарылған тегін EP-де жарияланды және сол жылдың шілде айында топтың келесі синглы ретінде жарық көрді. Ұлыбритания сингл тізімінде он үшінші орынға ие болды, бірақ BBC Radio 1 диджейі Майк Смит әннің есірткіге құмарлықты мақтайтыны туралы шешім қабылдағанда (сол кезде топ тарапынан жоққа шығарылған, бірақ бір жылдан кейін Уильям мойындаған) және станция оны ойнаудан тыйым салғанда дау тудырды.

Brothers Jim and William Reid had been inspired to form a band as far back as 1977, having heard groups of the British punk scene; in the early 1980s they formed their own. William stated, "It was perfect timing because there weren't any guitar bands. Everybody was making this electronic pop music." Before forming the band, the brothers had spent five years on the dole, during which they wrote and recorded songs at home and worked out the sound and image of the band. Originally called The Poppy Seeds, and then Death of Joey, and by early 1984 they had recruited bass player Douglas Hart and teenage drummer Murray Dalglish. Early influences included The Velvet Underground, The Stooges, and The Shangri Las, William stating in 1985, "We all love The Shangri Las, and one day we're going to make Shangri Las records." Jim mentioned his liking for Pink Floyd, Siouxsie and the Banshees, The Monkees, Einstürzende Neubauten and Muddy Waters. Early demos displayed a similarity to the Ramones, prompting the brothers to add another element to their sound; in William's words: "That's why we started using noise and feedback. We want to make records that sound different." They began playing live in Spring 1984. In the early days William Reid's guitar would be left out of tune, while Dalglish's drum kit was limited to two drums, and Hart's bass guitar only had three strings, down to two by 1985; in Hart's words, "That's the two I use. I mean what's the fucking point spending money on another two? Two is enough." Struggling to get gigs, the band took to turning up at venues claiming to be the support band, playing their short set and making a quick exit. After failing to generate any interest from concert promoters and record labels in Scotland, the band relocated to Fulham, London, in May 1984, and soon afterwards their demo tape was passed to fellow Scot Alan McGee by Bobby Gillespie. Subsequently, McGee promoted a gig for the band at the Living Room in London in June 1984. in March and The Tube the same year. The third single for Blanco y Negro, "Just Like Honey", released in October, gave them their biggest hit to date, reaching No. 45. Eager to avoid the violence of earlier gigs and to give an opportunity for their songs to be heard without distortion and feedback, the band planned to perform several unannounced acoustic sets supporting Sonic Youth, but this was abandoned when the plans were leaked. Their debut album Psychocandy followed in November that year. The album fused together the Reids' two primary influences: the guitar noise of the Stooges and the Velvet Underground with the pop songwriting and melodies of the Beach Boys, The Shangri Las and Phil Spector; In fact, the album's opening song, "Just Like Honey," borrows Hal Blaine's famous drum intro from The Ronettes 1963 classic, "Be My Baby", produced and co written by Spector. The record received unanimously positive reviews and is now considered a landmark recording. Drummer Gillespie announced his departure from the band in October 1985, to concentrate on Primal Scream. He had recorded most of the drums on Psychocandy, with John Moore filling in when Gillespie was unavailable, eventually joining the band to replace him. John Loder also acted as a stand in drummer when Gillespie was unavailable for live performances. When the band signed to Blanco y Negro in January 1985, there were stories reporting that they had stolen money from managing Director Rob Dickens's jacket and destroyed his office, all untrue but seen as good publicity by manager McGee. In a performance on Belgian television in March 1985, the band did smash the set and the audio equipment, but this was at the request of the TV producer. Such behaviour became expected of the band and many shows culminated with the Reids trashing their equipment, which was often followed by the audience throwing projectiles onto the stage and damaging equipment. On 15 March 1985, the Jesus and Mary Chain played a gig at the North London Polytechnic in front of one of their largest crowds up to that point. The organizers had overbooked the venue, leaving hundreds of fans locked outside. When Gillespie and Hart attempted to break the locks, the police were called. Support band Meat Whiplash had stirred up violence before the Mary Chain set foot onto the stage when singer Paul McDermott threw an empty wine bottle into the audience, prompting four members of the crowd to attack him, leading to their set being abandoned. Second act The Jasmine Minks got through their set without incident, but The Jesus and Mary Chain then kept the audience waiting for over an hour before taking the stage, and then left the stage after playing for less than twenty minutes. Members of the audience began throwing cans at where the band were hiding behind the stage curtains, before mounting the stage to smash the equipment that remained there. The violence continued for some time before police eventually took control. The venue blamed the band's late appearance and two equipment breakdowns, while McGee issued a statement saying that "the audience were not smashing up the hall, they were smashing up pop music", going on to say "This is truly art as terrorism". The violence soon started to become a hindrance to the band, with people attending concerts simply for the violence rather than the music, William commenting "I hate it, I despise it. It gets in the way in terms of getting more gigs, and it gets in the way of our image". Many performances were cancelled during the remainder of 1985, with promoters or local councils not prepared to risk a riot. The violence flared up again at a performance at the Electric Ballroom in Camden Town in September, with bottles thrown at the band while they played, and a section of the audience smashing up the amplification equipment and smashing the lights afterwards, with several people injured by flying glass. A major factor in the audience reaction was the length of the band's sets at the time, which lasted less than twenty five minutes, Jim explaining this with "there's never been a group good enough to play any longer". Lack of songs was also a factor, according to Jim: "We've only got enough songs to play for that long". After the success of the album in the UK, the band embarked on a tour of the United States in late 1985 and 1986, followed by a tour of Japan. On returning to the UK they toured the UK, this time without the trouble that had marred earlier performances. The band revived their acoustic intentions with a stripped down session for John Peel in November 1985, which included "Psychocandy", the original album title track that was omitted from the release, and "Some Candy Talking", a song which they had been performing for over a year, but had been left off the album. A second version of "Some Candy Talking" was issued on a free EP issued with the NME in January 1986, and the song was released as the band's next single in July. It reached number thirteen in the UK Singles Chart, but attracted controversy when BBC Radio 1 DJ Mike Smith decided that the song was a paean to illegal drugs (denied by the band at the time, but admitted by William a year later) and convinced the station to ban it from being played.

Қара жерлер және автоматты

1986 жылдың қыркүйегінде топ менеджері Алан МакГимен жолдарын айырды, ал жыл соңында Джим Рид "шаршаудан" зардап шеккен кезде тарауға жақын болды. Джон Мур қалыпты мүше болып қалды, бірақ ритм-гитараға ауысты, ал Redskins тобының бұрынғы мүшесі Мартин Хьюз қысқа мерзімге қосылды (бірақ ол ешқашан қосылғанын мойындамайды), ал Dead Can Dance тобының перкуссияшысы Джеймс Пинкер барабанды тартып алды. Blanco y Negro менеджері Джефф Трэвис басқару міндеттерін өз мойнына алды, ал топ желтоқсан айында Лондонның Килберн қаласындағы National Ballroom-да екі концерт өткізіп, "April Skies" және "Hit" сияқты жаңа әндерін таныстырды. 1987 жылдың басында олар екінші альбомын жазу үшін студияға кірді. Бұл сессиялардың алғашқы жемісі сәуір айында "April Skies" синглімен шықты, бұл топтың алғашқы ондыққа енген хиті болды. The Beach Boys-тың ықпалы B жағында байқалды, онда Брайан Уилсонның "Surf City" әнінің жаңа өңделуі "Kill Surf City" болды. Әртүрлі форматтарда Бо Диддлидің "Who Do You Love?" әнінің кавер нұсқасы, оған арналған "Bo Diddley is Jesus" және Can тобының "Mushroom" әнінің тікелей орындалуы да болды. "Happy When It Rains" альбомынан бұрын шыққан екінші сингл болды, ол Смоки Робинсонның "My Girl" әнінен күшті ықпал алды, бірақ "April Skies" сияқты сәттілікке жете алмады, тек жиырма бесінші орынға ие болды. Топ тағы бір Ұлыбританиялық гастрольге шықты, бұл жолы концерттер 45 минутқа созылды, бірақ музыка сыншыларының пікірі әртүрлі болды. Олар барабаншысыз, барабан машинасымен гастрольдеді. Топтың екінші альбомы Darklands қыркүйек айында гастроль кезінде жарық көрді, жазушы Стив Тейлор оны "жарық пен көлеңкенің керемет үйлесімі" деп сипаттады. Көбірек мелодиялық дыбысқа ие болған альбомды Ридтердің өзі жазды, тікелей барабандарды барабан машинасымен алмастырды және британдық музыка баспасөздерінен жоғары баға алды. Альбомның атау трекі қазан айында сингл ретінде шықты, бірақ топ ITV телеарнасының The Roxy музыкалық шоуынан шығарылды, өйткені олар оны жеткілікті жақсы орындай алмады. Топтың қауіпті беделі 1987 жылдың қараша айында Торонтодағы RPM клубындағы концертте жетістікке жетті, онда көрермендердің тобы концерт бойы оларды мазақтағаннан кейін Джим Рид микрофон тұғырын оларға қарай итеріп, біреуін басына тигізді. Джим тұтқындалды және бір түн түрмеде өткізді, содан кейін келесі ақпанда босатылды. Ол кейіннен Salvation Army қайырымдылық қорына 500 фунт стерлинг көмектесуге және шағымданушыдан кешірім сұрауға келіскеннен кейін толық босатылды. Сот ісі топтың үстінен асылып тұрғанда, олар 1988 жылдың сәуірінде "Barbed Wire Kisses" атты B-жақтары мен сирек әндер жинағын шығарды. Студиялық жұмыстарды жоспарлаған кезде, олар өткен қарашада Детройтте өткен концерттен тікелей эфирдегі әндерді де таңдады. Дейв Эванс, бұрынғы Mary Chain дыбыс режиссері және Biff Bang Pow тобының бас гитарисі (сонымен қатар Алан МакГи және Creation Records тобының Дик Грин де қатысты) 1987 жылдың қыркүйегінде Джон Мурдың орнына қабылданды, ол Джон Мур және Expressway тобын құрды. Ричард Томас 1988 жылдың басында барабанға қосылды. Топ Томас келгенге дейін гастрольде барабан таспаларын пайдаланған. Олардың келесі шығарылымы 1988 жылдың наурыз айында шыққан "Sidewalking" жаңа жазбасы болды, оған тікелей эфирдегі әндер қосылды, бір айдан кейін "Barbed Wire Kisses" шықты. Кейіннен сол жылы олар The Sugarcubes тобының "Birthday" сингліне ремикс жасады. 1989 жылдың қыркүйегінде топ Erasure тобының "Drama!" сингліне қосымша вокалдарды орындады. Топтың үшінші студиялық альбомы Automatic 1989 жылдың қазан айында жарық көрді, ол кезде Эванстың орнына Бен Лури келді. Синтезделген бас және пернелі аспаптарды көп пайдаланғандықтан, альбом алдыңғыларына қарағанда жақсы қабылданбады. Онда "Head On" және "Blues from a Gun" синглдері бар болды. Осы уақытқа дейін топқа бұрыннан таныс зорлық-зомбылық жоғалып, Рид ағайындылары жалпы алғанда антагонистік және агрессивті болмайтын. Rollercoaster EP (тамыз 1990) олардың бір жылдан астам уақыт бойы соңғы шығарылымы болды, топ My Bloody Valentine, Dinosaur Jr. және Blur тобымен бірге сол аттас гастрольдік турға шықты.

In September 1986, the band parted ways with manager Alan McGee, and came close to splitting up later in the year, with Jim Reid suffering from "exhaustion". John Moore had become an established member, but moved to rhythm guitar, with former Redskins member Martin Hewes joining the band briefly (although he strongly denies ever joining) and former Dead Can Dance percussionist James Pinker taking over on drums. Blanco y Negro manager Geoff Travis took over management duties, and the band returned in December with two gigs at the National Ballroom in Kilburn, London, where they premiered new songs including "April Skies" and "Hit". Early in 1987, they entered the studio to record their second album. The first fruits of these sessions were released on the "April Skies" single in April, which saw the band have their first top ten hit. The Beach Boys influence was evident on the B side, which included "Kill Surf City", a reworking of Brian Wilson's "Surf City". The various formats released also included a cover of Bo Diddley's "Who Do You Love? ", a tribute to him with "Bo Diddley is Jesus", and a live version of Can's "Mushroom". "Happy When It Rains" was the second pre album single, strongly influenced by Smokey Robinson's "My Girl", but it failed to match the success of "April Skies", only reaching number twenty five. The band set out on another UK tour, this time with sets stretching to 45 minutes, although to a mixed reaction from the music press. They toured without a drummer, instead using a drum machine. The band's second album, Darklands, was released during the tour, in September, described by writer Steve Taylor as "the definitive blend of light and shade". Featuring a more melodic sound, the album was recorded almost entirely by the Reids themselves, replacing live drums with a drum machine, and received overwhelmingly positive reviews by the British music press. The album's title track was released as a single in October, and the band were thrown off the ITV music show The Roxy when they failed to mime well enough to it. The band's dangerous reputation culminated at a gig at the RPM club in Toronto in November 1987, when after being heckled throughout the gig by a group in the audience, Jim Reid thrust his microphone stand towards them, hitting one on the head. Jim was arrested and spent a night in jail, before being bailed to return the following February. He was subsequently given an absolute discharge after agreeing to give around £500 to a Salvation Army charity and apologise to the complainant. With the court case hanging over the band, they compiled a collection of B sides and rarities for release in April 1988 as Barbed Wire Kisses. They also selected live tracks from a Detroit concert the previous November for release while they planned further studio work. Dave Evans, former Mary Chain soundman and bass player with Biff Bang Pow! (which also featured Alan McGee and Dick Green of Creation Records) was recruited in September 1987 to replace Moore, who formed John Moore and the Expressway. Richard Thomas joined on drums in early 1988. The band had been using drum tapes on tour before Thomas. Their next release was the new recording "Sidewalking", released in March 1988, and backed by some of the live tracks, followed a month later by Barbed Wire Kisses. Later that year, they did a remix for the single "Birthday" by The Sugarcubes. In September 1989, The band provided backing vocals for the Erasure single "Drama!". The band's third studio album Automatic was released in October 1989, by which time Evans had been replaced by Ben Lurie. Boasting heavy use of synthesized bass and keyboards, the album was not received quite as well as its predecessors. It contained the singles "Head On" and "Blues from a Gun". By this time, the violence that was originally associated with the band was practically non existent and the Reid brothers were less antagonistic and aggressive in general. The Rollercoaster EP (August 1990) would be their last release for over a year, the band undertaking a tour of the same name with My Bloody Valentine, Dinosaur Jr. and Blur.

1990 жылдар

Дуглас Харт 1988 жылы Acid Angels тобымен бірге жұмыс істеп, 1991 жылы кино жасау мансабын құру үшін топтан шықты. 2006 жылы ол қайтадан бас гитараны қолына алып, Sian Alice Group, Le Volume Courbe және Cristine тобымен ойнады. Томас та Renegade Soundwave тобына қосылу үшін топтан кетті. Mary Chain тобының құрамы тұрақсыз болды, олардың мансабы бойы барабаншылар, бассистер және гитаристтер телешоулар мен концерттерге қажет болғанда шақырылып тұрды, тек Рид ағайындылары ғана өзгеріссіз болды. Рид ағайындылары Харт пен Томасқа орналастыру үшін бұрынғы Starlings тобының ырғақ бөлімінің мүшелері Мэтью Паркин мен Барри Блэклерді шақырды. 1991 жылы ағайындылар Оңтүстік Лондондағы Elephant & Castle ауданында The Drugstore деп атаған жеке студиясын сатып алды. Олар 1992 жылдың ақпанында жаңа студияда жазылған "Reverence" атты келесі синглымен қайта оралды. Бұл олардың соңғы бес жылдағы ең үлкен хиті болды, Ұлыбританияда 10-орынға ие болды. Әр бағытта шу мен панк-рок рухын таратқан бұл әнге байланысты, оның сөздерінің ұстамасыз болуы мүмкін деген себеппен BBC Radio 1 және Top of the Pops бағдарламаларында ойнауға тыйым салынды ('Мен JFK сияқты өлуді қалаймын, АҚШ-та өлуді қалаймын' 'Мен Иса Мәсіх сияқты өлуді қалаймын, тікенектер төсегінде өлуді қалаймын'). Род-Айленд штатының Провиденс қаласындағы турдың соңғы түнінде топтың промоутері ақшаны алып қашып кетті, содан кейін топ "Riverdance" шоуының актерлерімен төбелес болды.

Бөлуден кейінгі

Бөлінгеннен кейін Уильям Рид Lazycame ретінде жеке жолға шықты – ол 1998 жылдың сәуірінде жеке EP шығарған еді, ал Джим Рид Lurie, Gun Club тобының бұрынғы бас гитарисі Роми Мори және Earl Brutus тобының барабаншысы Ник Сандерсонмен бірге Freeheat тобын құрды, бірақ ешқайсысы көп назар алмады немесе табысқа жете алмады. 2005 жылдың қазан айында Ридтердің қайта біріккені жарияланды; Джим Ридтің әйелі Джули Барбермен дуэтте орындаған "Song for a Secret" трегі сингл ретінде шығарылды, оған Уильям Рид пен ағайындылардың кіші қарындасы Линда жазған және өндірген Sister Vanilla тобының "Can't Stop The Rock" әні қоса тынысты. Сингл 17 қазанда Transistor Records лейблы арқылы жарық көрді. Джим Рид 2005 жылдың 13 қазаны күні Джон Пил күнінде Лондонның Sonic Cathedral клубында өткен сирек жеке концертте синглдің өзінің жағын насихаттады. Ол бұл өнернамасын The Jesus and Mary Chain тобының ерте классикасы "Never Understand" әнімен аяқтады. Джим Рид гитарада Фил Кинг, барабанда Лоз Колберт (Ride) және басисте Марк Крозер (International Jetsetters) қатысқан жаңа топпен шағын концерттерде жаңа материалдарды орындады. 2006 жылы Rhino Records лейблы арқылы бес альбом қайта шығарылды: Psychocandy, Darklands, Automatic, Honey's Dead және Stoned & Dethroned – 2006 жылдың 11 шілдесінде. Әрбір альбомға сол альбомнан үш промо-видео кірген DVD қоса берілді.

Реюньон: 2007 жылдан қазіргі уақытқа дейін

The Jesus and Mary Chain 2007 жылдың 27 сәуірінде Coachella фестивалінде өнер көрсету үшін қайта бірікті. "Just Like Honey" орындалғанда, ән фильмде ("Lost in Translation") ойнаған Скарлетт Йоханссон бас сахнада топпен бірге өнер көрсетті. Топ бір күн бұрын Калифорния штатының Помона қаласында Giant Drag тобының әншісі Энни Хардиді шақырып, жылыну концертін өткізді. Топтың Ұлыбританиядағы қайта құрылғаннан кейінгі алғашқы өнер көрсетуі маусым айында Meltdown фестивалінде болды. 2008 жылдың наурыз айында топ NBC телесериалының саундтрегі үшін "All Things Must Pass" әнін шығарды. 2008 жылдың қыркүйегінде Rhino Records "Теріс ойлаудың күші: B-жақтары мен сирек туындылары" атты 4 CD жинағын жарыққа шығарды. 2010 жылы Music Club Deluxe арқылы "Upside Down: The Best of The Jesus and Mary Chain" ең үлкен хиттер альбомы шықты. 2012 жылы топ Солтүстік Америкада гастрольдік сапармен болды және мамыр айында Қытайда алғаш рет өнер көрсетті. Топ құрамында гитарист Джон Мур және Fountains of Wayne тобының барабаншысы Брайан Янг Лоз Колберттің орнына болды. Марк Крозер Мурдың орнын қазан айында Тель-Авивте өткен концерттерден бастап иеленді. 2013 жылы Demon Music Group арқылы топтың 30 жылдығына арналған "The Complete Vinyl Collection" атты толық дискографиялық винил жинағы шығатыны жарияланды. 2014 жылы топ Алан МакГи басқаратын, жаңадан құрылған Creation Management компаниясымен келісім шарт жасасқан алғашқы топ болды. Топ 2015 жылға дейін Psychocandy альбомының 30 жылдығын тойлау үшін оны толық орындады. 2015 жылдың қыркүйегінде Джим Рид топтың 1998 жылдан бері жазылған алғашқы студиялық альбомын жазғанын хабарлады. "Damage and Joy" атты альбомды Youth өндірді және ол 2017 жылдың 24 наурызында жарық көрді. 2017 жылдың 24 тамызында Бобби Гиллеспи Португалиядағы Вилар-де-Мурос фестивалінде топпен бірге үш Psychocandy әнін орындау үшін барабанға отырды. 2018 жылдың күзінде топ Nine Inch Nails тобының "Cold and Black and Infinite" Солтүстік Америкалық турнесіне жетекшілік етті. Топ 2020 жылдың наурыз және сәуір айларында Darklands Еуропалық турнесін жариялады, бірақ ол ақырында 2021 жылдың қараша және желтоқсан айларына ауыстырылды. 2021 жылдың маусым айында топ дебюттік альбомы Psychocandy және одан кейінгі альбомдардың бақылау құқығы үшін Warner Music Group компаниясын сотқа берді, сондай-ақ 2,55 миллион доллар көлемінде өтемақы талап етті. 1976 жылғы Авторлық құқық туралы заңның 203-бабына сәйкес, орындаушылар өз жазбаларына 35 жылдан кейін құқықтарды қайтарып алуға құқылы, егер олар қазіргі жазба лейбліне уақтылы және дұрыс хабарлама жіберсе. 2023 жылдың 29 қарашасында топ "Jamcod" әнін шығарды, бұл олардың сегізінші альбомы Glasgow Eyes-дан шыққан жетекші сингл, ол 2024 жылдың 22 наурызында жарық көрді.

The Jesus and Mary Chain reunited to perform at Coachella on 27 April 2007. During "Just Like Honey", Scarlett Johansson, who starred in the film Lost in Translation featuring the song, performed with the band on the main stage. The band held a warm up gig the day before in Pomona, California, with Giant Drag's Annie Hardy as the guest. The band's first UK performance since reforming was at the Meltdown festival in June. In March 2008, the band released "All Things Must Pass" for the soundtrack to NBC's television series Heroes, their first new song since 1998. In September 2008, Rhino Records released the 4 CD compilation The Power of Negative Thinking: B Sides & Rarities. In 2010, a greatest hits album, Upside Down: The Best of The Jesus and Mary Chain, was released via Music Club Deluxe. The band toured North America in 2012 and also played China for the first time in May. The lineup featured guitarist John Moore and Fountains of Wayne drummer Brian Young replacing Loz Colbert. Mark Crozer replaced Moore beginning with the band's Tel Aviv shows in October. In 2013, it was announced that a full discography vinyl box set, dubbed as The Complete Vinyl Collection, would be released for the band's 30th anniversary, via Demon Music Group. In 2014, the band became the first to sign to the newly reformed Creation Management, helmed by Alan McGee. The band played Psychocandy in full through 2015 to celebrate the album's 30th anniversary. In September 2015, Jim Reid announced that the band were recording their first studio album since 1998. The album titled Damage and Joy was produced by Youth and released on 24 March 2017. On 24 August 2017, Bobby Gillespie joined the band on drums for three Psychocandy songs during their performance at Vilar de Mouros Festival in Portugal. In autumn 2018, they opened for Nine Inch Nails' "Cold and Black and Infinite" North American tour. The band announced a Darklands tour of Europe in March and April 2020, which was ultimately postponed to November and December 2021. In June 2021, the band sued Warner Music Group for control of their debut album Psychocandy, and later albums, and seeking $2.55 million in damages. Under Section 203 of the United States' Copyright Act of 1976, artists may reclaim the rights to their recordings after 35 years, provided that they serve timely and proper notice upon the current record label. On 29 November 2023, the band released "Jamcod", the lead single from their eighth album Glasgow Eyes, which was released on 22 March 2024.

Танымал мәдениетте

Олар Симпсондардың 24-ші маусымында, 22-ші бөлімінде, "Поездағы қауіптер" атты эпизодта еске алынған. Спрингфилд тұрғындары Гомерге Мардж бен Гомердің мерейтойына арналған пойызды қалпына келтіруге көмектесіп жатыр. Пастор Лавджой "Иса мен Мария пойызы" атты кітап оқып отыр. Sublime тобының "Ebin" әнінде Иса мен Мария Чейн туралы сөздер бар: "Ебин – бұрын таныс салқын жігіт еді / Енді ол PLO-мен бірге / KKK-мен тіріде күресіп жатыр / JMC жоқ, JFA да жоқ". Олардың Psychocandy альбомынан "Just Like Honey" әні София Копполаның "Lost in Translation" фильмінің соңғы сахнасында пайда болған. 2000 жылғы "High Fidelity" фильмінде Psychocandy альбомы пластинка дүкенінің тұтынушысына ұсынылады, ал The Jesus and Mary Chain Echo and the Bunnymen тобы тоқтаған жерден жалғастырды деп айтылады. Олардың "Taste of Cindy" әнінің акустикалық нұсқасы 2009 жылғы Грег Моттоланың "Adventureland" фильмінде ойнатылған. Honey's Dead альбомынан "Reverence" әні 1992 жылғы "Pet Sematary II" фильмінде естіледі. "Snakedriver" әні "The Crow: Original Motion Picture Soundtrack" саундтрегіне енген. "Whyd You Want Me" әні 1992 жылғы Паули Шордың "Энсино Мэн" фильмінде пайда болған. 1995 жылғы "Террор" эпизодында Ричи (Рик Майалл) мен Эдди (Аде Эдмондсон) шайтанға ұқсас үш жігітпен төбелес жасаған сахнада топтың плакаты көрінеді. Олар J.A.M.C. аббревиатурасымен Death Cab for Cutie тобының "We Looked Like Giants" әнінде, олардың төртінші студиялық альбомы Transatlanticism-нен еске алынған. Jimmy Eat World та топқа және олардың үшінші альбомына қатысты ("Ди-джей ешқашан оны таба алмайды, J.A.M.C. Automatic") "The Authority Song" әнінде, олардың төртінші альбомы Bleed American-нан айтқан. Сонымен қатар, The Shins тобының Heartworms альбомындағы "Mildenhall" әнінде Иса мен Мария Чейнге сілтеме жасалған. Джеймс Мерсер оларды бала кезінде Англияның Саффолк округында шетелде жүргенде жиі тыңдаған топ ретінде еске алады. "April Skies" әні AMC телеарнасының "The Walking Dead" сериалындағы "Stradivarius" атты эпизодта пайда болған. "Иисус" кейіпкері әнді граммофонда тыңдап жатқаны көрінеді. Pixies "Head On" әнін каверлеген, оның жамылғысы Trompe Le Monde альбомына енген. "Black Mirror" сериалының "Rachel, Jack and Ashley Too" эпизодында Джек бөлмесінен "Damage and Joy" альбомының плакаты табылады. "I Hate Rock 'n' Roll" альбомының суреті 2006 жылғы "Lake Mungo" фильмінде пайда болады.

They were referenced in season 24, episode 22 of The Simpsons, "Dangers on a Train". The men of Springfield are helping Homer restore a train for Homer and Marge's anniversary. Reverend Lovejoy is reading a book called The Jesus and Mary Train. The song "Ebin" by Sublime references the Jesus and Mary Chain in the lyrics "Ebin was a cooly that I used to know / Now he's down with the PLO / He's cold kickin' it live with the KKK / No JMC, no JFA". Their song "Just Like Honey" from Psychocandy was featured in the closing scene of the Sofia Coppola film Lost in Translation. In the 2000 movie High Fidelity, the album Psychocandy is recommended to a record store customer, with The Jesus and Mary Chain cited as picking up where Echo and the Bunnymen left off. The acoustic version of their song "Taste of Cindy" was featured in the 2009 Greg Mottola film Adventureland. The song "Reverence" from their Honey's Dead album was featured in the 1992 film Pet Sematary II. "Snakedriver" was featured on The Crow: Original Motion Picture Soundtrack. “Why’d You Want Me” was featured in the 1992 Pauly Shore film Encino Man. A poster for the band is seen in the 1995 Bottom episode "Terror" in the scene where Richie (Rik Mayall) and Eddie (Ade Edmondson) fight three boys dressed as devils. They were referenced by their acronym J. A. M. C. by the band Death Cab for Cutie in the song "We Looked Like Giants" from their fourth studio album Transatlanticism. Jimmy Eat World also referred to the band and their third album ("The DJ never has it, J. A. M. C. Automatic") in the lyrics of "The Authority Song" from their fourth album Bleed American. In addition, Jesus and Mary Chain are referenced in the song "Mildenhall" from The Shins's fifth full length studio album, Heartworms. James Mercer mentions them as a band he frequently listened to as child in his time abroad in Suffolk, England. The song "April Skies" was featured in the AMC TV series The Walking Dead in a scene from the episode entitled "Stradivarius". "Jesus", a character on the show, is seen listening to the song on a record player. Pixies have covered Head On, famously including the cover on their Trompe Le Monde album. In the episode of "Rachel, Jack and Ashley Too" from the TV series "Black Mirror", there is a poster of "Damage and Joy" album coming from Jack's room. A poster of the artwork of "I Hate Rock 'n' Roll" appears in the 2006 film Lake Mungo.