Кіріспе

Шотландиялық инди-рок тобы The Supernaturals – Шотландияның Глазго қаласынан шыққан, гитарада ойнайтын бес мүшеден тұратын инди-рок тобы. Әнші-сазгер Джеймс Макколл жетекшілігінде, олар 1996 жылы Parlophone компаниясымен келісім шарт жасасты және үш альбомы мен төрт EP-сінен шыққан бірнеше сингл жариялады. Топ құрамына Марк Гатри, Дерек Макманус, Гэвин Кроуфорд және Кен МакАльпин де кірді.

Мансап

Топ 1991 жылы Дерек Макманус (гитара), Джеймс Макколл (гитара/вокал), Гэвин Кроуфорд (барабан) және Марк Гатри (бас) құрды. Олардың алғашқы кассеталық релизі 1992 жылы "Big 7", ал 1993 жылдың басында "Dark Star" болды. Топ Шотландия бойынша көптеген турнелер жасап, "Big 7" және "Dark Star" көшірмелерін сатып, жақсы жанкүйерлер базасын құрды. 1994 жылдың басында Кен МакАлпин топқа қосылды, ал кейде Шон Гатри және Стив Джеффри оның орнына клавишада ойнады. Топ көбінесе ұзақ концерттер берді және The Move, The Replacements және The Monkees сияқты топтардың әндерін импровизациялық түрде орындады. 1994 жылы "Sitting in the Sun" атты CD-альбомын шығарды және 1994 жылдың сәуірінде Глазгодағы Sound City фестивалінде Trashcan Sinatras тобымен бірге өнер көрсетті. 1995 жылы "Let it Bleat" альбомы жарық көрді. 1995 жылы Гэвин Кроуфорд (барабан) топтан кетіп, оның орнына Алан Тилстон келді. 1995 жылдың ортасында The Supernaturals Phoenix фестивалі мен T in the Park-та келісімшартсыз өнер көрсетті. 1995 жылы The Supernaturals Food Records-тың Энди Росс назарына түсті және 1995 жылдың қарашасында Food/EMI лейблымен келісім шарт жасасты. Олар 1996 жылдың басында продюсер Пит Смитпен дебюттік альбомын жазды және Dodgy (олардың Big Top Tour турнесінде), Тина Тернер, Sleeper, Menswear, Bluetones және Ash топтарының концерттерін ашты. Топтың Food лейблындағы екінші релизі "Lazy Lover" 1996 жылдың күзінде Silver Sun және Grasshow топтарымен бірге Ұлыбритания бойынша кең ауқымды турмен қолдауға алынды. Топтың келесі релизі "Day Before Yesterday's Man" 1997 жылдың қаңтарында шықты, содан кейін The Boo Radleys және Gene топтарымен бірге гастрольдік тур жасады. 1997 жылдың сәуірінде "Smile" әні қайта шығарылды, ал 1997 жылдың мамырында "It doesn't matter anymore" дебюттік альбомы жарық көрді. "Smile" әні Жапонияда сәтті болды, ал альбом 12 апта бойы Жапония чарттарында тұрды. 1997 жылдың күзінде топ Еуропа және Ұлыбритания бойынша Робби Уильямспен бірге гастрольдік тур жасады. 1998 жылдың басында Пит Смитпен жазғаннан кейін, олар 1998 жылдың тамызында "A Tune a Day" (музыкалық оқулықтардан алынған атау) атты екінші альбомын шығарды. Альбомнан "I wasn't Built to Get Up", "Sheffield Song" және "Everest" синглдары шықты. Бұл фестивальдерде өнер көрсетумен, бірнеше жетекші турлармен және 1999 жылдың басында Робби Уильямс және Divine Comedy топтарымен 30 күндік Ұлыбритания аренасы мен Еуропалық турмен қолдауға алынды. Топ 1999 жылдың күзінде Food/EMI Records лейблынан кетті. Олар 2000 жылы Глазгода "What we did last summer" атты үшінші альбомын жазды және 2002 жылдың мамырында Koch/Universal лейблында шығарды. Марк Гатри 2000 жылдың желтоқсанында, ал Кен МакАлпин 2001 жылдың шілдесінде топтан кетті. Олардың орнына Дэвид Митчелл (клавишалар) және Пол Малколм (гитаралар) келді, ал Джеймс Макколл бас-гитараға ауысты. Альбомның жарық көруін қолдау үшін топ Ұлыбритания бойынша гастрольдік тур жасады және 2001 жылдың соңында The Proclaimers тобымен бірге өнер көрсетті, сондай-ақ альбомды қолдау үшін бірнеше фестивальдерде өнер көрсетті. Альбомнан шыққан "Finishing Credits" синглы 9/11 шабуылдарынан кейін BBC тарапынан тыйым салынған әндер тізіміне енді, себебі әнде "It's the end of the world as we know it" деген сөз тіркесі бар еді. Топ 1998 жылы "Smile" әні үшін ең үздік заманауи ән номинациясында Ivor Novello сыйлығына ие болды, бұл номинацияда The Verve-дің "The Drugs Don't Work" және Radiohead-тің "No Surprises" әндері де бар еді. Топ 1997 жылы ең жақсы жаңа шотландтық топ ретінде Tartan Clef сыйлығын жеңіп алды. Әндер көбінесе бір альбомдағы басқа әндермен ортақ тақырып арқылы байланыстырылады. It Doesn't Matter Anymore альбомы жақсы пікірлер алды (8/10 NME және 4/5 Q), сондай-ақ A Tune a Day альбомы да жақсы бағаланды (7/10 NME және 4/5 Q). Топ бес жыл ішінде 100-ге жуық ән жазды. Олар Ұлыбританиядағы және Еуропадағы музыка фестивальдерінде өнер көрсетті. Олар сондай-ақ Shine сияқты жинақтама альбомдарда жиі кездеседі, сонымен қатар BBC Radio 1, Radio 2, Virgin және басқа радиостанциялар үшін радио сессияларында өнер көрсетті. Телевизиядағы өнер көрсетулеріне Top of the Pops, TFI Friday, The Jack Docherty Show, Fully Booked және The Big Breakfast кірді, ал клавишашы Кен МакАлпин Never Mind the Buzzcocks байқауында (Филл Джупитустың командасы үшін) қатысушы ретінде көрінді. Топ 1995 және 1998 жылдар аралығында T in the Park фестивалінде өнер көрсетті. "The Day Before Yesterday's Man" әні "Мұғалімдер", "Холлиокс" және "Балық ату" телесериалдарында қолданылды. "Smile" әні Smile банкінің телерекламасының тақырыбы болды. co. uk, Arnold Clark Automobiles, Sky Movies UK, Pearl Drops және Жапониядағы майонез, сондай-ақ 2008 жылы Австралиядағы Nine Network логотипінің негізгі тақырыбы ретінде қайта жазылды, сонымен қатар Питер Кейдің Phoenix Nights пародиясында қолданылды. Ән As If, Holiday Showdown, Wife Swap, That'll Teach 'Em and Grumpy Old Men, X Factor, Clarkson's Car Years және 2005 жылы VH2 телеарнасының барлық уақыттағы ең жақсы инди-әндер тізіміне енді. Ән Manic Episodes телешоуының тақырыбы ретінде де қолданылды. "I Wasn't Built to Get up" әні 1999 жылы Ұлыбритания теледидарында Direct Debits жарнамалық кампаниясында қолданылды. "Monday Mornings" әні 1998 жылы Fast Food фильмінде қолданылды. "Life is a Motorway" әні BBC телешоуы Homes Under the Hammer-де қолданылды. Род Стюарт оның The Rod Stewart Sessions 1971–1998 альбомына топтың "Dylan's Day Off" әнін енгізді.

Бөлуден кейінгі кезең: 2005 жылдан қазіргі уақытқа дейін

The Supernaturals 2002 жылы үшінші альбомын шығарғаннан кейін үзіліс жасады. Өрбу шағында олар бірнеше жоғары сапалы фан-сайттары бар, адал жанкүйерлер қауымын қанағаттандырды. Ән жазушы Макколл The Hussys тобының гитарисі болды. 2007 жылы топ Жапонияда Quince Records лейблы арқылы "We Expected" атты сегіз тректен тұратын альбомын шығарды. Топтың 2008 жылғы "Super Pro" альбомын Кевин Берли (Glasvegas, Supernaturals, Simple Minds) Болидегі Byre студиясында жазды. Бұл альбомға тағы төрт ән қосылып, 2009 жылы Жапонияда Quince Records арқылы "Super Pro +" деген атпен қайта шығарылды. Топтың 2009 жылғы Ұлыбританиядағы "Japanese Graffiti" альбомы 1980-ші жылдарға тән дыбысқа ие болды. Содан кейін топ 2010 жылы кемперде "Tokyo Elephant Brothers" әнін жазды. Топтың соңғы, қазіргі кезге дейінгі альбомы – "Please Secure Your Valuables", ол 2011 жылы жарық көрді. Топ Rapal, Channel M және Janice Long радиошоуында сөйлеген. Олардың "Rock Concert", "Napoleon", "Friends Reunited", "Warm and Fuzzy" және "We Expected" әндері Jersey Shore, When I Was 17, Paris Hilton's BFF және Made on MTV сияқты жобаларда қолданылды. "Rock Concert" әні Payless Shoes компаниясының АҚШ-тағы ұлттық жарнамасында пайдаланылды. Олардың "Aftershave", "Roller Disco", "T Rex Records" және "Jenny Teaches Rock School" әндерін Родни Бингенхаймер ойнады. The Hills бағдарламасында да олардың "Rocksteady" және "We Expected" әндері ойнатылды. "Roller Disco" әні 2009 жылы Перуде "Greatest Living Actress" және "Aftershave" әндерімен бірге топ-10 әндердің тізіміне енді, ал олардың екеуі де Оңтүстік Америкада кеңінен таралды. "Tiger" әні орыс тіліндегі "20 сигарета" фильмінде қолданылды. "Жүрегімді кемпердей ойла" әні BBC 1 телеарнасының "the legalizer" бағдарламасында пайдаланылды. Клавишник МакАлпин кейін Eòrpa, House Guest, Dragons Den және Джастин Карридің музыкалық видеолары үшін оператор болды. Драммер Тилстон Уильям Орбитпен 2009 жылы шыққан "My Oracle Lives Uptown" альбомында және Мадоннамен 2012 жылы шыққан "MDNA" альбомында жұмыс істеді. 2012 жылдың ақпан айында The Supernaturals өзінің төрт негізгі мүшесімен қайтадан репетиция жасауға кірісті. Келесі екі жылда олар төртінші альбомын – "360" альбомын жазып, Глазгодағы Gorbals Sound Studios студиясында шығарды. Альбом 2015 жылдың 6 сәуірінде жарық көрді. Топ 2019 жылдың 1 тамызында бесінші альбомын – "Bird of Luck" альбомын шығарды. Channel 4 телеарнасының TFI Friday бағдарламасынан алынған архивтік кадрлар Карен Гатридің (бас гитарист Марк Гатридің әпкесі) түсірген "The Closer We Get" (2016) деректі фильмінде пайда болды. Топ 2015 жылы тікелей эфирде ойнауға оралды және содан бері Sleeper, Embrace тобына қолдау көрсетіп, The Loopallu Festival, The Belladrum Festival, Mugstock Festival және Brixton Academy сияқты жерлерде Star Shaped Festival турнесінің аясында өнер көрсетті. Гитарист Дерек Макманус 2022 жылдың 27 маусымында 55 жасында қайтыс болды.