Кіріспе

Шотландтық рок-топ Primal Scream – 1982 жылы Глазго қаласында Бобби Гиллеспи (вокал) және Джим Битти (гитара) құрған шотландтық рок-топ. Топтың қазіргі құрамына Гиллеспи, Эндрю Иннес (гитара), Симон Батлер (бас) және Даррин Муни (барабан) кіреді. Барри Кадоган 2006 жылдан бері гитарист Роберт "Троб" Янгтың кеткенінен кейін онымен ауыстырып, топпен гастрольдік сапарлар жасап, жазбалар түсірді. Primal Scream 1982 жылдан 1984 жылға дейін тікелей эфирде өнер көрсетті, бірақ Гиллеспи The Jesus and Mary Chain тобында барабаншы болып жұмыс істеуді тоқтатқанға дейін олардың мансабы дамымады. Топ 1980-ші жылдардың ортасында инди-поп сахнасының маңызды бөлігі болды, бірақ ақырында олардың дыбысы өзгеріп, психоделикалық және гараждық рок элементтерін қабылдады. 1991 жылғы Screamadelica альбомымен би музыкасын қосып, олар кең көрерменге танылды. Топ келесі альбомдарында да түрлі стильдерді зерттеуді жалғастырып, блюз, трип-хоп және индустриалдық рокпен тәжірибе жасады. Олардың соңғы альбомы Chaosmosis 2016 жылдың 18 наурызында шықты.

Тәрбиелену және алғашқы жылдары (1982-1984)

Бобби Гиллеспи Глазгоның оңтүстік-шығысындағы Маунт Флоридаға көшіп келді, онда ол Кингс Парк орта мектебінде оқыды, сол жерде ол алғаш рет Роберт Янгпен танысты. Тағы бір мектеп досы – Алан МакГи, ол Гиллеспиді оның алғашқы концертіне, Thin Lizzy-ге алып барды. Олар көп ұзамай The Velvet Underground және The Byrds әндерін орындап, Jah Wobble және Peter Hook бас партиялары негізінде өз әндерін жазуға кірісті. Кейін Гиллеспи бұл топтың «іс жүзінде болмағанын, бірақ әр түні бірдеңе жасау үшін оны жасағанын» айтты. Альбомға деген кері реакция топтың ішіндегі шиеленіске әкелді. Бити мен Скиннер кейіннен кетіп қалды. Топ Weatherall, Hugo Nicolson, The Orb және Jimmy Miller продюсерлерімен студияға кірді, ал Felt тобы тарағаннан кейін Мартин Даффи толық уақытқа клавиатурада ойнады. Олар тағы екі сингл шығарды: «Higher Than The Sun» және «Don't Fight It, Feel It», оларда Манчестер әншісі Денис Джонсон жетекші вокалда болды. Screamadelica альбомы 1991 жылдың соңында жағымды пікірлерге ие болды. Ink Blot Magazine журналы альбомды «өз заманының және мәңгілік» деп сипаттады. Альбом коммерциялық сәттілікке де қол жеткізді, Ұлыбритания хит-парадында сегізінші орынға көтерілді. Альбом Гиллеспидің бұрынғы тобы The Jesus and Mary Chain-ді жеңіп, алғашқы Mercury Music Prize жүлдесін жеңіп алды. Концерттік тур Амстердамда басталды, Гластонбери фестивалінде өнер көрсеткеннен кейін Шеффилдте аяқталды. Тур барысында топ және олардың үлкен серіктес тобы үлкен мөлшерде есірткі қолданғаны үшін танымал болды. Кейбіреулер альбомды шаршаған және тым көп ықпалға сүйенген деп сынады. Альбомнан тағы екі сингл шығарылды: «Jailbird» және «(I'm Gonna) Cry Myself Blind», олардың екеуі де хит-парадта бірте-бірте төмендеді. Альбомды қолдау үшін гастрольде жүрген кезде топтың ішіндегі қарым-қатынас нашарлай бастады. Менеджер Алекс Найтингейлдің сөзіне сәйкес, Америкадағы тур, Depeche Mode тобының қосымша тобы ретінде, «топтың тарауына ең жақын келген уақыт» болды. Альбом екі айда топтың жеке студиясында жазылды және тағы бір айда микстелді. «Бұл топтың ХХ ғасырдың соңындағы музыка тарихындағы орны берік», – делінген. Альбомға Trainspotting фильмінен алынған тақырыптық әнді қосу топтың альтернативті мәдениеттегі орнын нығайтуға көмектесті. Топ шілде айында қысқа гастрольдік тур өткізуді жоспарлады. Топ күндерді кейінге жылдыруға мәжбүр болды. Бұл топтың ішінде проблемалар бар екені және мүшелердің бірі кетіп қалуы мүмкін деген болжамдарға әкелді. Жаңадан тыныштыққа ие болғанына қарамастан, топ музыканың қатал және ашулы бағытын ұстанды. Олар жазған әндердің көбі тікелей саяси мәтіндерге ие болды, Гиллеспи топтың «қазіргі Британияда болу қандай екенін көрсеткісі келгенін» айтты. Бұл альбомды даулы жасады. Дегенмен, ол сәтті болды, британдық хит-парадта 22-орынды иеленді. XTRMNTR өзі де жақсы нәтиже көрсетіп, 3-орынға жетті. Саяси мазмұны жақсы қабылданды, Allmusic оны «жаман, бүлдіршін әлемді түсіну» деп атады. 2009 жылы NME XTRMNTR-ді «Отыз жылдықтың ең үздік 100 альбомы» тізімінде 3-орынға қойды. 2000 жылы топ өзінің жетінші альбомын, Evil Heat-ті жазуға кірісті, ол 2002 жылы жарық көрді. Саяси мазмұны бұрынғы альбом сияқты күшті болмаса да, бастапқыда альбомға «Bomb the Pentagon» деп аталатын ән енгізілген, ол 11 қыркүйек шабуылдарынан кейін «Rise» әніне қайта өңделді. Альбомда, Primal Scream-нің көптеген бұрынғы альбомдары сияқты, бірнеше продюсер жұмыс істеді. Шилдс бірнеше тректерді, ал Эндрю Уэзеролл үш тректі өндірді, бұл оның Vanishing Point-тен кейінгі алғашқы жұмысы болды. Кейт Мосс Ли Хейзлвуд/Нэнси Синатра әнінің «Some Velvet Morning» әнін алғаш рет кәсіби түрде орындады. Альбомда Led Zeppelin әншісі Роберт Плант та қатысты. 2003 жылы екі дискілік Dirty Hits альбомы жарық көрді, онда жақсы танымал туындылар мен осы әндердің бұрын естілмеген нұсқалары мен ремикстері бар. 2005 жылдың маусым айында Primal Scream Гластонбери фестивалінде даулы өнер көрсетті, оның барысында Гиллеспи көпшілікке ойыншықтықпен қорлық жасады және «Swastika Eyes» әнін орындаған кезде нацистік салют жасады деп айыпталды. Олар белгіленген уақытынан асып кеткені үшін шенеуніктермен мәжбүрлі түрде сахнадан шығарылды. Фестиваль ұйымдастырушылары топтан басқа да музыканттармен бірге «Ауыршылық тарихы» плакатына қол қоюға шақыруларына жауап ретінде, Гиллеспи плакатты «Make Israel History» деп өзгертті. Кейіннен Гиллеспи бұл палестиналықтарды қолдау үшін жасалғанын айтты. Олар тікелей эфирдегі өнерлерінің энергиясын жазуды көздеді. Топ продюсер ретінде Ютты таңдады, бұл олардың Шилдспен қақтығысқа түскендігі туралы болжамдарға әкелді. Топтың өздері жағдайға сенімді емес екенін мойындаса да, AllMusic оны «жаңарып отыратын ретро рок-н-ролл альбомы» деп атады. Альбомды қолдау үшін топ Ұлыбританияда гастрольде болды, сонымен қатар Еуропада таңдалған күндерде өнер көрсетті. Топ 2007 жылдың тамыз айында Riot City Blues Tour атты алғашқы DVD-ін шығарды. DVD-де топтың Лондондағы өнерлерінен түсірілген фрагменттер, сонымен қатар олардың барлық музыкалық бейнелері мен Гиллеспи мен Манимен жасалған сұхбат бар. 2006 жылдың 26 тамызында басист Мани Лидс музыка фестивалінде мас күйде төбелес салғандығы үшін қамауға алынды. Алайда, ол көп ұзамай босатылды және топтың фестивальдегі өнері жоспарланғандай өтті. Сонымен қатар, Янг топтан демалысқа кетіп, 2006 жылдың қараша айындағы Ұлыбританиялық турнесіне қатыспады. Кейіннен Бобби Гиллеспи Янгтың қайта оралуының күмән келтірілетінін мәлімдеді. Оның орнына уақытша Little Barrie тобының Барри Кадоган келді. Янг 2014 жылдың қыркүйегінде қайтыс болды. Screamadelica альбомын 2011 жылдың көп бөлігінде гастрольде көрсеткеннен кейін, 18 қазан күні Гари Маунфилд өзінің түпкілікті тобы The Stone Roses қайта құрылғандықтан топтан кеткенін хабарлады. My Bloody Valentine тобының Дебби Гудж оның орнына тағайындалды. Симон Батлер 2012 жылы басист ретінде топқа қосылды. Primal Scream 2012 жылдың 29 маусымында Манчестердегі Heaton Park концертінде The Stone Roses тобына қолдау көрсетті.

More Light және Chaosmosis (2013 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

Топтың оныншы альбомы, More Light, 2013 жылдың мамырында топтың өз лейблі First International арқылы Ignition Records таратқан. Жаңа альбомды Дэвид Холмс продюсерлік етті, ол 2013 жылдың 11 қаңтарында Facebook парақшасында шығарылатынын растады. Альбомнан шыққан алғашқы трек – "2013" әні, оның музыкалық видеосын Рей Надаль түсірген. Алғашқы сингл "It's Alright, It's OK" болды, ол Ұлыбританияда BBC Radio 2 және 6 Music радиостанцияларында ойнатылды, сондай-ақ XFM және Absolute Radio жетекші альтернативті музыка станциялары қолдады. Бұл ән Freaks of Nature (2015) фильмінің саундтрегінде де пайда болады, соңғы сахна мен титрлерде ойнатылады. Екінші сингл – "Invisible City". Бұрынғы гитарист Роберт "Троб" Янг 2014 жылдың қыркүйегінде қайтыс болды. Олардың он бірінші альбомы Chaosmosis 2016 жылдың 18 наурызында жарық көрді. 2018 жылдың тамызында топ Give Out But Don't Give Up альбомы үшін жазылған, ұзақ уақыттан бері жоғалған түпнұсқа жазбаларды алғаш рет шығаратыны хабарланды. Бұл жазбалар 1993 жылы топ Мемфистің Ardent Studios студиясына продюсер Том Доуд пен Muscle Shoals Rhythm Section тобымен жаңа альбомды жазу үшін барған кезде жасалған. 2019 жылдың 24 мамырында топ үшінші жинақ альбомын шығарды – Maximum Rock'n'Roll : The Singles. Альбомда 1986 жылдан 2016 жылға дейінгі кезеңді қамтитын он жеті трек бар. 2022 жылы Primal Scream Портсмут қаласындағы Victorious Festival фестивалінде өнер көрсетті. Сәуір айында топ өзінің бұрынғы каталогының елу пайызын BMG компаниясына сатты. Келісімге Гиллеспи, Инн және Роберт Янгтың мұрагерлері кірді. Мартин Даффи 2022 жылдың желтоқсан айында 55 жасында қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін Даффидің ұлы Луи әкесінің өлімі бойынша сотта мәлімдеме жасады. Луи 30 жылдан астам уақыт бойы топпен ойнағанына қарамастан, оған сессиондық музыкант сияқты ақы төленгенін айтты. 23 мамыр 2023 жылы Primal Scream алдағы гастрольдік концерттерінде 12 адамнан тұратын топ ретінде өнер көрсететінін жариялады. Негізгі құрамы House Gospel Choir хорының мүшелерімен толықтырылды, Fat White Family тобынан Алекс Уайт саксофонда, ал бұрынғы Go Kart Mozart тобының мүшесі Терри Майлз Мартин Даффидің болмаған кезінде топпен бірге ойнаған, енді клавиатурада ойнайды.