Лейпциг декларациясы: Жаһандық климат өзгеруіне қарсы науқан
Leipzig Declaration
Лейпциг декларациясы (1995ж.) – жаһандық жылыну туралы ғылыми консенсус жоқ екенін дәлелдеуге бағытталған құжат. Kyoto протоколына қарсы, 80 ғалым қол қойған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лейпциг декларациясы – 1995 жылы жазылған, жаһандық климаттың өзгеруі мәселесінде ғылыми консенсус бар екенін жоққа шығаруға бағытталған мәлімдеме. Ол 1997 жылы жаңартылып, 2005 жылы қайта қарастырылды, оған 80 ғалым мен 25 телеарна метеорологы қол қойды, ал тағы 33 қол қоюшының тізімі осы 33 ғалымның мәлімдемемен келісетіні тексерілгенге дейін күтіп тұрды. Жаһандық жылынудың маңыздылығы туралы ғылыми консенсус жоқ екенін күйретіп, Киото протоколының ұсыныстарына қарсылық білдірген декларацияның барлық нұсқаларын Фред Сингердің «Ғылым және экологиялық саясат» жобасы (SEPP) жазған. Алғашқы декларация 1995 жылдың 9-10 қарашасында Германияның Лейпциг қаласында Гельмут Метцнер ұйымдастырған конференцияның негізінде жасалған. Екінші декларация Германияның Бонн қаласында 1997 жылдың 10-11 қарашасында өткен келесі конференцияға да негізделген. Конференциялар SEPP және Еуропалық экологиялық академияның бірлескен ұйымдастыруымен «Көкжай дауына арналған халықаралық симпозиум» деген атпен өтті. Бүгінде бұл декларация климаттың өзгеруін жоққа шығарушылар қозғалысының, жалған сарапшылар стратегиясын пайдалана отырып, таратып жатқан жалған ақпарат науқаны ретінде қарастырылады, оның мақсаты жаһандық жылыну туралы ғылыми консенсусты күмәнде қалдыру.
The Leipzig Declaration on Global Climate Change is a statement made in 1995, seeking to refute the fact that there is a scientific consensus on the global warming issue. It was issued in an updated form in 1997 and revised again in 2005, claiming to have been signed by 80 scientists and 25 television news meteorologists while the posting of 33 additional signatories was pending verification that those 33 additional scientists still agreed with the statement. All versions of the declaration, which asserts that there is no scientific consensus about the importance of global warming and opposes the recommendations of the Kyoto Protocol, were penned by Fred Singer's Science and Environmental Policy Project (SEPP). The first declaration was based on a 9–10 November 1995 conference, organized by Helmut Metzner in Leipzig, Germany. The second declaration was additionally based on a successor conference in Bonn, Germany on 10–11 November 1997. The conferences were cosponsored by SEPP and the European Academy for Environmental Affairs and titled International Symposium on the Greenhouse Controversy. Today, the declaration is regarded as disinformation campaign, exercised by the climate change denial movement using the fake expert strategy, to cast doubt on the scientific consensus about global warming.
1995 жылғы декларация
1995 жылғы декларацияда былай делінген: "Қазіргі таңда көмірқышқыл газы деңгейінің өсуінен туындайтын жасыл үй эффектісінің маңыздылығы туралы жалпы ғылыми консенсус жоқ. Керісінше, көптеген ғалымдар жер серіктерінен алынған деректер климаттың қызуын көрсетпейтініне келіседі". Бұл соңғы мәлімдеме сол кезде көбінесе дұрыс болды, бірақ қосымша деректер мен қателерді түзеу нәтижесінде спутниктік температура өлшемдерінің барлық талдаулары статистикалық тұрғыдан мағыналы жылынуды көрсетеді. Декларацияда БҰҰ-ның Климаттық өзгерістер жөніндегі конвенциясы да сынға алынып, былай делінген: "Энергия барлық экономикалық өсім үшін өте маңызды, ал қазба отындары бүгінгі күні әлемдік энергияның басты көзі болып табылады. Кедейлік – ең үлкен әлеуметтік зиянды фактор болып табылатын әлемде экономикалық өсуді тежейтін энергия қолданысын шектеуге сақтықпен қарау керек. Осы себепті біз 'көміртегі салығын' және басқа да қатаң реттеу саясатын жарамсыз, мерзімінен бұрынғы, экономикалық қауіп-қатерге толы және одан кері нәтиже шығуы мүмкін деп санаймыз".
The 1995 declaration asserts: "There does not exist today a general scientific consensus about the importance of greenhouse warming from rising levels of carbon dioxide. On the contrary, most scientists now accept the fact that actual observations from earth satellites show no climate warming whatsoever." The latter statement was broadly accurate at the time, but with additional data and correction of errors, all analyses of satellite temperature measurements now show statistically significant warming. The declaration also criticised the United Nations Framework Convention on Climate Change, saying: "Energy is essential for all economic growth, and fossil fuels provide today's principal global energy source. In a world in which poverty is the greatest social pollutant, any restriction on energy use that inhibits economic growth should be viewed with caution. For this reason, we consider 'carbon taxes' and other drastic control policies to be ill advised, premature, wrought with economic danger, and likely to be counterproductive."
Қолтаңбалар
SEPP веб-сайтында хабарланғандай, 1995 жылғы декларацияға 79 қол қойылған, оның ішінде Фредерик Зайц – қазіргі SEPP төрағасы. Декларацияға қол қойғандардың ең белгілісі – NASA және Скриппс институтының бұрынғы ғылыми қызметкері Роберт Стивенсон болды. Қол қою тізімі соңғы рет 1996 жылдың 16 шілдесінде жаңартылды. Осы 79 адамның ішінде 33-і 1997 жылғы декларацияға қол қою туралы SEPP сұрағына жауап бермеді. SEPP қол қойғандарды «шамамен 100 климат сарпашысы» деп атайды. 1995 жылғы декларацияға қол қою фактісіне Санкт-Петербург Таймс газетінің журналисі Дэвид Олинджер күмән келтірді. 1996 жылдың 29 шілдесінде жарияланған мақаласында ол көптеген қол қойғандардың, оның ішінде Чонси Старр, Роберт Баллинг және Патрик Майклс мұнай өнеркәсібінен қаржыландыру алғанын, ал кейбіреулерінде ғылыми білімі болмаған немесе оларды анықтау мүмкін болмағанын мәлімдеді. 1995 жылғы декларация былай деп басталады: «Ғалымдар ретінде біз адамның қызметі жаһандық климатқа әсер ету мүмкіндігіне қатты қызығушылық танытамыз». Алайда, ғалымдар және климат сарпашысы ретінде танылғандардың арасында кем дегенде он ауа райы болжаушысы бар, оның ішінде Огайо штатының Спрингфилд қаласындағы Дик ауа райы қызметінің Дик Гробер. Университет бітірмеген Гробер, өзін 30-40 жылдық жеке зерттеулерінің нәтижесінде ғалым деп атады. Хесселагер декларацияға қол қойған 33 еуропалықпен байланыс орнатуға тырысты, нәтижесінде төртеуін табу мүмкін болмады, он екісі қол қойғанын жоққа шығарды, ал кейбіреулері Лейпциг декларациясы туралы естімегенін айтты. Қол қойғанын растағандардың арасында медицина ғылымдарының докторы, ядролық физик және энтомолог болды. Хесселагер, сенімхаттарын жоғарылатып көрсеткен, маңызсыз, жалған немесе тексеруге келмейтін қол қойғандарды есептен шығарғаннан кейін, тізімдегі тек 20 адамның ғана климаттың өзгеруін зерттеумен ғылыми байланысы бар екенін, ал олардың кейбіреулері неміс көмір өнеркәсібі және Кувейт үкіметінен (ірі мұнай экспорттаушысы) грант алғанын анықтады. Хесселагердің есебінен кейін Сингер кейбір, бірақ барлық емес, сенімсіз қол қоюларды алып тастады. SEPP-тің баспасөз хабарламаларына сәйкес, құжатқа қол қойылғандардың саны 140-тан (1997 жылғы желтоқсан айындағы баспасөз хабарламасына сәйкес) 105-ке дейін азайды (2003 жылғы ақпан айына қарай). SEPP-тің позициясы: «Алғашқы қол қойғандардың кейбіреулерінде ғылыми климат мәселелерін жақсы түсінгеніне қарамастан, «тиісті» академиялық біліктіліктері болмады. Мұндай жағдайларға жол бермеу үшін Лейпциг декларациясын жоғары білікті қол қойғандар ғана қол қоюы керек». Қол қойғандардың сенімділігі мәселесін шешу үшін SEPP веб-сайтында әрбір қол қойған туралы толық ақпарат берді және ауа райы болжаушыларын басқа қол қойғандардан бөлек тізімдеді.
According to the SEPP website, there were 79 signatures to the 1995 declaration, including Frederick Seitz: the current SEPP chair. Perhaps the most prominent signatory to the declaration was Dr. Robert E. Stevenson, a former research scientist for NASA and the Scripps Institution of Oceanography. The signature list was last updated on 16 July 1996. Of these 79, 33 failed to respond when SEPP asked them to sign the 1997 declaration. SEPP calls the signatories "nearly 100 climate experts". The signatures to the 1995 declaration were disputed by David Olinger of the St. Petersburg Times. In an article on 29 July 1996, he revealed that many signers, including Chauncey Starr, Robert Balling, and Patrick Michaels, have received funding from the oil industry, while others had no scientific training or could not be identified. The 1995 declarations begins: "As scientists, we are intensely interested in the possibility that human activities may affect the global climate". However, those identified as scientists and climate experts include at least ten weather presenters, including Dick Groeber of Dick's Weather Service in Springfield, Ohio. Groeber, who had not completed a university degree, labelled himself a scientist by virtue of his thirty to forty years of self study. Hesselager attempted to contact the declaration's 33 European signers and found that four of them could not be located, twelve denied ever having signed, and some had not even heard of the Leipzig Declaration. Those who verified signing included a medical doctor, a nuclear scientist, and an entomologist. After discounting the signers whose credentials were inflated, irrelevant, false, or unverifiable, Hesselager claimed that only 20 of the names on the list had any scientific connection with the study of climate change, and some of those names were known to have obtained grants from the oil and fuel industry, including the German coal industry and the government of Kuwait (a major oil exporter). As a result of Hesselager's report, Singer removed some, but not all, of the discredited signatures. The number of signatures on the document, according to SEPP's own press releases, has declined from 140 (according to a December 1997 press release) to 105 (as of February 2003). SEPP's position is that "a few of the original signers did not have the 'proper' academic credentials even though they understand the scientific climate issues quite well. To avoid this kind of smear, we want to restrict the Leipzig Declaration to signers with impeccable qualifications." To address the signer credibility issue, SEPP has provided considerably more information about each signer on their website and lists the weather presenters separately from the other signers.
2005 жылы қайта қаралған
2010 жылға дейін Сингердің SEPP веб-сайтында "2005, қайта қарастырылған" декларация тізімделген (ол әлі де 1997 жылғы Киото конференциясын болашақ оқиға ретінде сипаттады). Бұл декларация, Орегон петициясымен бірге, ғалымдардың климат өзгеруі жөніндегі қазіргі көзқарастарының дәлелі ретінде жиі сілтеме жасалады. Сонымен қатар, ұйымдастырушылар адам қызметінің басты себеп екенін жоққа шығара отырып, жаһандық жылынуды қабылдамайтыны туралы бұрынғы ұстанымын өзгерткен жоқ.
As of 2010, Singer's SEPP website listed the "2005, revised" declaration (which still spoke of the 1997 Kyoto conference as a future event). the declaration continues to be cited, along with the Oregon Petition, as evidence of the current views of scientists on climate change. Moreover, the organizers have not changed their stated position of rejecting global warming with human activity as primary driver.
Қатынасты ресурстар
Дания радиохабар тарату корпорациясының (DR1) хабары, Кристиан Йенсен сілте келтірген телебағдарлама. Ханс Булоу және Пол Эрик Хейлбурт, "Энергиялық қастандық" (видео деректі фильмі), Фильмдер кітапханасы, 124 East 40th Street, Нью-Йорк, Нью-Йорк 10016. Шелдон Рэмптон мен Джон Стаубер, "Бізге сеніңіз, біз сарапшылармыз: Индустрия ғылымды қалай манипуляциялайды және сіздің болашағыңызбен тәуекел ойнайды" (Нью-Йорк, Нью-Йорк: Тарчер Путнам, 2002).
Danish Broadcasting Corporation (DR1) report, TV report cited by Christian Jensen. Hans Bulow and Poul Eric Heilburth, "The Energy Conspiracy" (video documentary), Filmakers Library, 124 East 40th Street, New York, NY 10016. Sheldon Rampton and John Stauber, Trust Us, We're Experts: How Industry Manipulates Science and Gambles With Your Future (New York, NY: Tarcher Putnam, 2002).