Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даниялық автор (1965 жылы туған)
Danish author (born 1965)
Бьёрн Ломборг (6 қаңтар 1965 жылы туған) – даниялық автор және Копенгаген консенсусы орталығының президенті. Ол Дания үкіметінің Копенгагендегі Экологиялық бағалау институтының (EAI) бұрынғы директоры. Ол өзінің ең көп сатылған «Скептикалық эколог» (2001) кітабымен халықаралық деңгейде танымал болды. Бұл кітаптағы көптеген экологиялық мәселелердің жоғары бағаланғаны туралы талас ғылыми қауымдастық тарапынан сынға алынып, Ломборгқа бұқаралық ақпарат құралдарының назарын аударды. 2002 жылы Ломборг пен Экологиялық бағалау институты Копенгаген консенсусын құрды. 2004 жылы ол Time журналының ең ықпалды 100 адамының тізіміне енді. Оның кейінгі кітабы «Суытып ал» (Cool It, 2007) және оның фильмге бейімделуінде Ломборг жаһандық жылыну туралы көзқарастарын баяндады, олардың көпшілігі климаттың өзгеруі жөніндегі ғылыми консенсусқа қайшы келеді. Бұл көзқарастарға жағымсыз әсерлердің шамадан тыс жоғары бағаланғаны және климаттың өзгеруіне бейімделу есебінен климаттың өзгеруін жеңілдетуге тым көп көңіл бөлінетіні туралы пікірлер кіреді. Ломборг жаһандық жылынудың нақты және адамның әрекетінен туындағанымен келіседі және оның салдары ауыр болады деп санайды, бірақ ғылыми консенсусқа қатысты басқа да келіспеушіліктерін білдіреді. 2009 жылы Business Insider журналы Ломборгты «Жаһандық жылынуға күмәнмен қарайтын 10 ең беделді адамның» бірі деп атады. Ломборгтың көзқарастары мен жұмысы ғылыми қауымдастықтың назарына іліккен. Ғалымдардың көпшілігі «Скептикалық экологқа» теріс реакция білдірді, оның климаттың өзгеруі жөніндегі ұстанымдары сарапшылар тарапынан сынға алынып, таңдап алынған деректерге сүйенгені деп сипатталды.
Bjørn Lomborg (; born 6 January 1965) is a Danish author and the president of the think tank Copenhagen Consensus Center. He is the former director of the Danish government's Environmental Assessment Institute (EAI) in Copenhagen. He became internationally known for his best selling book The Skeptical Environmentalist (2001). This book's claim that many environmental issues are overstated was criticized by the scientific community and brought Lomborg popular media attention. In 2002, Lomborg and the Environmental Assessment Institute founded the Copenhagen Consensus. In 2004, he was listed as one of Time's 100 most influential people. In his subsequent book, Cool It (2007), and its film adaptation, Lomborg outlined his views on global warming, many of which contradict the scientific consensus on climate change. These views include the claim that the negative impacts are overstated and the opinion that too much emphasis is put on climate change mitigation at the expense of climate change adaptation. Lomborg agrees that global warming is real and man made and will have a serious impact but enumerates other disagreements with the scientific consensus. In 2009, Business Insider cited Lomborg as one of "The 10 Most Respected Global Warming Skeptics". Lomborg's views and work have attracted scrutiny from the scientific community. The majority of scientists reacted negatively to The Skeptical Environmentalist, His positions on climate change have been challenged by experts and characterized as cherry picking.
Мансап
Ломборг Орхус университетінің саясаттану кафедрасында ассистент (1994-1996) және доцент (1997-2005) ретінде статистикадан дәріс берді. 2005 жылдың ақпан айында ол университеттен кетіп, сол жылдың мамыр айында Копенгаген бизнес мектебінің Менеджмент, саясат және философия кафедрасында Саясат қалыптастыру, ғылыми білім және сарапшылардың рөлі бойынша адъюнкт-профессор болды. Карьерасының басында оның кәсіби қызығушылықтары ұжымдық әрекет дилеммаларындағы стратегияларды модельдеу, пропорционалды дауыс беру жүйелерінде партиялық мінез-құлықты модельдеу және мемлекеттік басқаруда сауалнамаларды қолдану болды. 1996 жылы Ломборгтың «Нуклеус және қалқан: қайталамалы тұтқындар дилеммасындағы әлеуметтік құрылымның эволюциясы» атты мақаласы академиялық журналда жарияланды. Кейіннен Ломборгтың қызығушылығы экология саласында статистиканы қолдануға ауысты. 1998 жылы Ломборг Данияның жетекші газеті «Политикенде» қоршаған ортаның жағдайы туралы төрт эссе жариялады, оның сөзінше, бұл «ірі қалалық газеттерде 400-ден астам мақаламен қамтылған қызу пікірталасқа әкелді». Бұл «Скептик-эколог» кітабының пайда болуына әкелді, оның ағылшын тіліне аудармасы 2001 жылы Кембридж университетінің баспасында экологиялық экономика бойынша еңбек ретінде жарияланды. Бұл кітап оған климаттың өзгеруі жөніндегі ғылыми консенсусқа қарсы оппозициялық ретінде халықаралық танымал атақ әкелді. Ол институттағы жұмысы аяқталғанын және академиялық сектордан қоғамдық пікірталасқа тиімдірек үн қоса алатынын айтты. 2020 жылдан бастап Ломборг консервативті саясатты зерттеу орталығы Хувер институтында қонақ зерттеуші болып табылады. 2023 жылы ол Жауапты азаматтық Альянсының құрылтайлық отырысында баяндама жасады.
Lomborg lectured in statistics in the Department of Political Science at the Aarhus University as an assistant professor (1994–1996) and associate professor (1997–2005). He left the university in February 2005 and in May of that year became an adjunct professor in Policy making, Scientific Knowledge and the Role of Experts at the Department of Management, Politics and Philosophy, Copenhagen Business School. Early in his career, his professional areas of interest lay in the simulation of strategies in collective action dilemmas, simulation of party behavior in proportional voting systems, and the use of surveys in public administration. In 1996, Lomborg's paper, "Nucleus and Shield: Evolution of Social Structure in the Iterated Prisoner's Dilemma", was published in the academic journal American Sociological Review. Later, Lomborg's interests shifted to the use of statistics in the environmental arena. In 1998, Lomborg published four essays about the state of the environment in the leading Danish newspaper Politiken, which according to him "resulted in a firestorm debate spanning over 400 articles in major metropolitan newspapers." This led to the Skeptical Environmentalist, whose English translation was published as a work in environmental economics by Cambridge University Press in 2001. The book brought him international prominence as an opponent of the scientific consensus on climate change. saying his work at the Institute was done and that he could better serve the public debate from the academic sector. As of 2020, Lomborg is a visiting Fellow at the Hoover Institution, a conservative think tank. In 2023 he was a mainstage speaker at the inaugural Alliance for Responsible Citizenship
Экологтың күмәндануы
2001 жылы ол «Скептик-эколог» атты даулы кітабын жариялап, зор назар аударды. Кітаптың негізгі тезисі – қоршаған орта мәселелері бойынша көп таралған талаптар мен болжамдардың көп бөлігі дұрыс емес. Кітап ғылыми қауымдастықтан, оның ішінде Қауіпті ғылымдар одағынан, «Табиғаттан» және «Scientific American» журналынан теріс пікірлер алды. Көптеген ғалымдар оның тұжырымдамаларын жеткіліксіз дәлелдегендігі, деректерді таңдап пайдаланғаны және дереккөздерді дұрыс емес көрсеткендігі үшін сынға алды. Дегенмен, кітап бұқаралық ақпарат құралдарында жақсы қабылданып, Ломборгты халықаралық деңгейде танымал етті.
In 2001, he attained significant attention by publishing The Skeptical Environmentalist, a controversial book whose main thesis is that many of the most publicized claims and predictions on environmental issues are wrong. The book received negative reviews among the scientific community, including from the Union of Concerned Scientists, Nature and Scientific American, with many scientists criticising its assertions as poorly supported, selectively using data and misrepresenting sources. However, it was well received in popular media and brought Lomborg to international attention.
Ғылыми адалсыздық туралы ресми айыптаулар
"Скептикалық эколог" жарияланғаннан кейін Ломборгты экологиялық ғалымдар тобы ғылыми адалдықсыздыққа ресми айыптады. Олар Данияның Ғылым, технология және инновация министрлігіне (MSTI) бағынышты Данияның ғылыми адалдық жөніндегі комитеттеріне (DCSD) қарсы үш шағым түсірді. Ломборгтан кітапты "талқылау" ретінде қарастыра ма, яғни DCSD-нің қарауына кірмейтін басылым, әлде ғылыми еңбек ретінде қарастыра ма деп сұрады; ол соңғысын таңдап, осылайша кейіннен жүргізілген тергеуге жол ашты. Сол жылдың ақпан айында Ломборг DCSD-ге бақылау жүргізетін MSTI-ге шешімге қарсы шағымдануға өтініш білдірді. 2003 жылдың желтоқсан айында Министрлік кітаптағы қателіктерді құжаттамасыз қалдыру сияқты процедуралық қателіктерді келтіре отырып, DCSD шешімін жойды және DCSD-ні істі қайта қарауға шақырды. 2004 жылдың наурыз айында DCSD шағымдар бойынша әрі қарай шара қолданбауға шешім қабылдады, себебі қайта қарау барлық ықтималдықпен сол қорытындыға әкеледі деп есептеді. Ломборг туралы DCSD-нің бастапқы шешімі 287 даниялық ғалымның, негізінен әлеуметтік ғылымдар өкілдерінің қол қойған петициясына әкелді. Олар DCSD-ні кітапты ғылыми еңбек ретінде бағалағаны үшін сынады, ал петиция авторы оны ғалым емес адамның пікірі деп есептеді. Данияның ғылым, технология және инновация министрі Данияның ғылыми-зерттеу агенттігіне (DRA) DCSD тәжірибесін қарау үшін тәуелсіз жұмыс тобын құруды тапсырды. Осыған жауап ретінде тағы бір топ даниялық ғалымдар, негізінен медицина және табиғат ғылымдарынан, DCSD-нің жұмысын жалғастыруды қолдау үшін 600-дан астам қол жинап, DRA-ға ұсынды. Ломборг "Жаһандық жылыну – шындық және оны адам тудырды. Осы ғасырдың соңына қарай ол адамдар мен қоршаған ортаға елеулі әсер етеді" деген қағидадан бастайды. Ломборг жылынудың салдарынан суық климаттағы жылынуға байланысты экстремалды температурадан болатын өлім-жітімнің жалпы саны азаятынын ұзақ пікір жасайды. Говард Фрильдің 2010 жылы Йель университеті баспасынан шыққан "Ломборгтың алдауы" кітабы Ломборгтың "қолда бар дәлелдерді таңдамалы түрде пайдаланғанын (кейде бұрмалағанын)" талдады. Ломборг 27 беттік жауапта бұл талаптарды жоққа шығарды. Фриль бұл жауапқа қарсы жауап жазып, екі қателігін мойындады, бірақ Ломборгтың аргументтерін қабылдамады.
After the publication of The Skeptical Environmentalist, Lomborg was formally accused of scientific dishonesty by a group of environmental scientists, who brought a total of three complaints against him to the Danish Committees on Scientific Dishonesty (DCSD), a body under Denmark's Ministry of Science, Technology and Innovation (MSTI). Lomborg was asked whether he regarded the book as a "debate" publication, and thereby not under the purview of the DCSD, or as a scientific work; he chose the latter, clearing the way for the inquiry that followed. That February, Lomborg filed a complaint against the decision with the MSTI, which had oversight over the DCSD. In December, 2003, the Ministry annulled the DCSD decision, citing procedural errors, including lack of documentation of errors in the book, and asked the DCSD to re examine the case. In March 2004, the DCSD formally decided not to act further on the complaints, reasoning that renewed scrutiny would, in all likelihood, result in the same conclusion. The original DCSD decision about Lomborg provoked a petition signed by 287 Danish academics, primarily social scientists, who criticized the DCSD for evaluating the book as a work of science, whereas the petitioners considered it clearly an opinion piece by a non scientist. The Danish Minister of Science, Technology, and Innovation then asked the Danish Research Agency (DRA) to form an independent working group to review DCSD practices. In response to this, another group of Danish scientists collected over 600 signatures, primarily from the medical and natural sciences community, to support the continued existence of the DCSD and presented their petition to the DRA. Lomborg starts with the premise "Global warming is real and man made. It will have a serious impact on humans and the environment toward the end of this century." Lomborg argues at length that warming will result in reducing total deaths from extreme temperatures, due to warming in cold climates. The Lomborg Deception, a 2010 Yale University Press book by Howard Friel, analyzed the ways in which Lomborg has "selectively used (and sometimes distorted) the available evidence", Lomborg denied those claims in a 27 page argument by argument response. Friel wrote a reply to that response, in which he admitted two errors but otherwise rejected Lomborg's arguments.
Құжаттық фильм
Бьёрн Ломборгтің осы аттас кітабынан бейімделген "Cool It" атты деректі фильмінің тақырыбы болды. Фильм АҚШ-та 2010 жылдың 12 қарашасында шықты. Фильм Аль Гордың 2006 жылы "Оскар" жүлдесін алған "Қысық шындық" экологиялық тақырыптағы деректі фильміне қарсы шықты. Rotten Tomatoes сайтынан фильмге медиа сыншылары 51%, ал Metacritic сайтынан 61% баға берді.
Bjørn Lomborg was the subject of documentary feature film Cool It, adapted from his book of the same name. It was released on 12 November 2010 in the US. The film in part explicitly challenged Al Gore's 2006 Oscar winning environmental awareness documentary, An Inconvenient Truth." The film received a media critic collective rating of 51% from Rotten Tomatoes and 61% from Metacritic.
Копенгаген консенсусы
Ломборг пен Қоршаған ортаны бағалау институты 2002 жылы Копенгаген консенсусын құрды, ол әл-ауқат экономикасы теориясына негізделген әдістемелерді қолдана отырып, жаһандық әл-ауқатты ілгерілетудің басымдықтарын белгілеуге тырысады. Көрнекті экономистерден құралған комиссия әр төрт жылда бір рет бірқатар проблемаларды бағалау және олардың рейтингісін белгілеу үшін жиналды. Жобаны негізінен Дания үкіметі қаржыландырып, The Economist журналы демеушілік етті. Экономистердің алғашқы бағалау қорытындыларын жинақтаған «Глобалды дағдарыстар, жаһандық шешімдер» атты кітапты 2004 жылдың қазан айында Кембридж университетінің баспасында Ломборг басып шығарды. 2006 жылы Ломборг жаңадан құрылған Копенгаген консенсусы орталығының директоры болды, бұл Дания үкіметі қаржыландыратын институт, EAI мандатын дамытуға және бастапқы Копенгаген консенсусы конференциясын кеңейтуге бағытталған. Дания 2012 жылы қаржыландыруды тоқтатты, ал орталықты жабу қаупі төнді. Орталықтың штаб-пәтері Массачусетс штатының Лоуэлл қаласында орналасқан «Жүктерді тасымалдау орталығынан» құрылған, бірақ Ломборгтың өзі Чехияның Прага қаласында орналасқан. 2015 жылы Ломборг орталықтың қаржысын «жеке сыйлықтардан жылына 1 миллион доллардан астам емес» деп сипаттады. 2015 жылдың 21 қазанында ұсынылған қаржы қайтарылып алынды. 2015 жылдың сәуірінде Копенгаген консенсус орталығы мен Батыс Австралия университеті арасындағы одақ UWA бизнес мектебіндегі жаңа саясатты зерттеу орталығы – Австралия консенсус орталығын құруды күтіп отырғаны хабарланды. Университет Орталықтың мақсаттарын «Австралия, аймақ және әлем үшін жақсы нәтижеге жету үшін ұсыныстарға экономикалық көзқараспен қарау, әр доллар жұмсалған сайын ең көп әлеуметтік құндылық беретін бастамаларға басымдық беру» деп сипаттады. Бұл тағайындау қатты сынға ұшырады, әсіресе ағып шыққан құжаттар Австралия үкіметі UWA-ға жақындап, Консенсус орталығын қаржыландыруды ұсынғанын көрсетті, бұл ақпаратты кейіннен UWA-ның аға оқытушысы растады. Хабарларға қарағанда, Ломборгтың жоғарылауына тікелей Премьер-министр Тони Эбботтың кеңсесі жауапты. Орталықтың жалпы қаржысының 4 миллион долларын Австралияның федералды үкіметі қамтамасыз етуі керек еді, ал UWA орталыққа ешқандай қаржы бөлмеді. 2015 жылдың 8 мамырында UWA Австралиялық консенсус орталығын өткізу туралы келісімшартты «жоспарланған орталық тұрақсыз және академиялық қолдаусыз» деп тоқтатты. Бұл оқиға келесі күні The Australian газетінде жарияланды, бірақ ол «академиялық пікірталас» деп сипатталды, Бьорн Ломборгтың қатысуы туралы ештеңе айтылмады және университет тарапынан Орталыққа деген бастамашылық тілек ретінде көрсетілді. Келесі аптада The Guardian газетінде екі Флиндерс университетінің академигінен және қызметкерлердің бұл идеяны толығымен қабылдамағанын көрсететін ішкі құжаттан үзінді келтірілді. Флиндерс қызметкерлері мен студенттері ғылыми сенімі жоқ, академиялық заңдылығы жоқ және Эббот федералды үкіметімен Орталықты құру процесінің саяси сипаты бар деп атап, Ломборгпен кез-келген орталықты немесе кез-келген серіктестікті құруға қарсы күресуге уәде берді. Австралиялық жастар климаттық коалициясы мен 350.org ұлттық науқанды бастады, бұл науқанда қызметкерлер мен студенттер Ломборгтан бас тартуға қолдау көрсетті. 2015 жылдың 21 қазанында білім министрі Саймон Бирмингем сенаттың комитетіне ұсынылған қаржыландыру қайтарылып алынғанын айтты. Кейіннен Австралия үкіметі өзінің бастапқы міндеттемесін орындап, шығындарды жабу үшін қаражатты тікелей Орталыққа аударатын-алмауы белгісіз болды.
Lomborg and the Environmental Assessment Institute founded the Copenhagen Consensus in 2002, which seeks to establish priorities for advancing global welfare using methodologies based on the theory of welfare economics. A panel of prominent economists was assembled to evaluate and rank a series of problems every four years. The project was funded largely by the Danish government and was co sponsored by The Economist. A book summarizing the conclusions of the economists' first assessment, Global Crises, Global Solutions, edited by Lomborg, was published in October 2004 by Cambridge University Press. In 2006, Lomborg became director of the newly established Copenhagen Consensus Center, a Danish government funded institute intended to build on the mandate of the EAI, and expand on the original Copenhagen Consensus conference. Denmark withdrew its funding in 2012 and the Center faced imminent closure. The Center was based out of a "Neighborhood Parcel Shipping Center" in Lowell, Massachusetts, though Lomborg himself was based in Prague in the Czech Republic. In 2015, Lomborg described the center's funding as "a little more than $1m a year from private donations", On 21 October 2015, the offered funding was withdrawn. In April 2015, it was announced that an alliance between the Copenhagen Consensus Center and the University of Western Australia would see the establishment of the Australian Consensus Centre, a new policy research center at the UWA Business School. The University described the Center's goals as a "focus on applying an economic lens to proposals to achieve good for Australia, the region and the world, prioritizing those initiatives which produce the most social value per dollar spent.". This appointment came under intense scrutiny, particularly when leaked documents revealed that the Australian government had approached UWA and offered to fund the Consensus Centre, information subsequently confirmed by a senior UWA lecturer. Reports indicated that Prime Minister Tony Abbott's office was directly responsible for Lomborg's elevation. $4 million of the total funding for the Center was to be provided by the Australian federal government, with UWA not contributing any funding for the centre. On 8 May 2015, UWA cancelled the contract for hosting the Australian Consensus Centre as "the proposed centre was untenable and lacked academic support". and Scott Ludlam. The story appeared the next day in The Australian, but described as "academic conversations" with no mention of Bjorn Lomborg's involvement and portrayed as a grassroots desire for the Centre by the University. The following week, a story appeared in The Guardian quoting two Flinders University academics and an internal document demonstrating staff's withering rejection of the idea. Flinders staff and students vowed to fight against the establishment of any Centre or any partnership with Lomborg, citing his lack of scientific credibility, his lack of academic legitimacy and the political nature of the process of establishing the Centre with the Abbott federal government. The Australian Youth Climate Coalition and 350. org launched a national campaign to support staff and students in their rejection of Lomborg. On 21 October 2015, education minister Simon Birmingham told a senate committee the offered funding had been withdrawn. It was subsequently unclear whether the Australian Government would honour its original commitment and transfer the funds directly to the Centre to cover the costs incurred.
Климаттың өзгеруі туралы пікірлер
[[Файл:Глобалды жылыну үзілісі.gif|thumb|2010 жылдары Ломборг атап көрсеткен жаһандық жылынудың «үзілісі» суреті. Ломборг климаттың өзгеруі болып жатыр және адамдар оған жауапты деп санайды, бірақ оның салдары мен экономикалық әсерлері теріс болады деп күмәнданады. Оның пікірінше, қаржыны азайтуға емес, басқа салаларға жұмсаған дұрыс. Ол Киото протоколына қарсы болды. Оны климаттың өзгеруін азайту саясатының экономикалық шығындарын артық көрсеткендігі үшін айыптады. Ломборгтың The Wall Street Journal және The Daily Telegraph сияқты газеттерде жарияланған бірнеше мақалаларын Climate Feedback – климаттың өзгеруі туралы маңызды ақпараттардың сенімділігін бағалайтын ғалымдардың халықаралық желісі тексерді. Climate Feedback сарапшылары мақалалардың ғылыми сенімділігі «төмен» және «өте төмен» аралығында екенін анықтады. Climate Feedback сарапшылары бір жағдайда Ломборгтың «дәлелдерді таңдап алумен» айналысқанын, үшінші жағдайда «[оның] мақаласы қолда бар ғылыми деректермен мүлдем келіспейді, ал автор өз мәлімдемелерін растау үшін жеткілікті дәлелдер келтірмейді», ал төртінші жағдайда «Автор, Бьорн Ломборг, осы нақты зерттеуді таңдап алып, климат саясатының тиімділігіне қарсы кең ауқымды аргументтерін қолдану үшін пайдаланады. Сонымен қатар, ол болашақтағы климаттың өзгеруін тежеу мүмкіндігін азайту үшін Париж келісімін бұрмалап көрсетеді» деген қорытындыға келді.
[[File:Global warming hiatus. gif|thumb|Visualisation of the global warming "hiatus", which Lomborg highlighted in the 2010s. Lomborg believes that climate change is occurring and humans are responsible, but disputes that the effects and economic impacts will be negative. He argues that finances should be spent elsewhere, rather than on mitigation. He has opposed the Kyoto Protocol He has been accused of exaggerating the economic costs of climate change mitigation policies. Several of Lomborg's articles, in newspapers such as The Wall Street Journal and The Daily Telegraph, have been checked by Climate Feedback, a worldwide network of scientists who assess the credibility of influential climate change media coverage. The Climate Feedback reviewers assessed that the scientific credibility of the articles ranged between "low" and "very low". The Climate Feedback reviewers came to the conclusion that in one case, Lomborg "practices cherry picking"; in a third case, "[his] article [is in] blatant disagreement with available scientific evidence, while the author does not offer adequate evidence to support his statements"; and in a fourth case, "The author, Bjorn Lomborg, cherry picks this specific piece of research and uses it in support of a broad argument against the value of climate policy. He also misrepresents the Paris Agreement to downplay its potential to curb future climate change."
Жеке өмір
Ломборг - гей және вегетариан. Қоғамдық тұлға ретінде ол Данияда гомосексуализм туралы ақпараттық науқандарға қатысып келеді және былай дейді: "Менің ойымша, қоғамда гей екенін ашып айту – азаматтық жауапкершілік. Гей әлемінің қаншалықты әртүрлі екенін көрсету маңызды, өйткені оны ескіше стереотиптермен сипаттау мүмкін емес. Ол парадтағы шапақ киген гейлерден бастап, кеңседе костюм-байлауымен жүретін жас кәсіпкерлерге дейін, және олардың арасындағы барлық түрлерін қамтиды".
Lomborg is gay and a vegetarian. As a public figure he has been a participant in information campaigns in Denmark about homosexuality, and states that "Being a public gay is to my view a civic responsibility. It's important to show that the width of the gay world cannot be described by a tired stereotype, but goes from leather gays on parade wagons to suit and tie yuppies on the direction floor, as well as everything in between".
БАҚ-тағы пікірлер
2001 жылы «Скептикалық эколог» кітабы жарық көргеннен кейін Ломборг бұқаралық ақпарат құралдарында қатаң тексеруге және сынға ұшырады. Оның ғылыми біліктілігі мен адалдығы ғылыми қауымдастық сияқты сыналып, бірақ кейбір танымал БАҚ оны қолдады. Журналға да осы сынға жауап жарияланды. «Экономист» Ломборгты қорғап, «Scientific American» журналында Ломборгты сынаған сарапшылар тобының жақтық екенін және Ломборгтың кітабына нақты қарсылық көрсетпегенін мәлімдеді. «Экономист» комиссия пікіріне ешқандай тексеру жүргізілмегенін, ал Ломборгтың жауаптары жарияланбағанын айтты. Пенн мен Теллер: Ақылға сыймас! – АҚШ-тың Showtime телеарнасының «Экологиялық дабыл» атты эпизодында Ломборг экологтардың экологиялық мәселелерді бағалауда шығын-пайда талдауын қабылдаудан бас тартуын сынап, кейбір мәселелерге басқаларына қарағанда артықшылық беру қажеттігін атап өтті. Rolling Stone журналы: «Ломборг интернет дәуірінің технологиялық оптимизмін планета тағдырына деген солшыл көзқараспен біріктірудің керемет жетістігін іске асырды». Қауіптенген ғалымдар одағы «Скептикалық экологты» сынға алып, оны «сертсіз ақаулы және сенімді ғылыми талдаудың негізгі стандарттарына сай келмейтін» деп айыптады, сондай-ақ Ломборгты деректерді әдейі бұрмалап көрсетуде, кемшін логика қолдануда және сарапшылар қараған жоқ әдебиеттерге таңдамалы түрде сілтеме жасауда айыптады. Сараптаманы Питер Глейк, Джерри Д. Махлман, Эдвард О. Уилсон, Томас Лавджой, Норман Майерс, Джефф Харви және Стюарт Пимм жүргізді. The New York Times «Жалған дабыл» кітабын сынға алып, былай деді: «Бұл кітап аз білім қауіпті деген мақалды дәлелдейді. Бұл номиналды түрде ауаның ластануы туралы. Ал шын мәнінде бұл – сананың ластануы туралы». Сараптаманы Нобель сыйлығының лауреаты Джозеф Стиглиц жүргізді.
After the release of The Skeptical Environmentalist in 2001, Lomborg was subjected to intense scrutiny and criticism in the media. As in the scientific community, his scientific qualifications and integrity were criticized, although some popular media outlets supported him. The magazine also printed a response to the rebuttal. The Economist defended Lomborg, claiming the panel of experts that had criticized Lomborg in Scientific American was both biased and did not actually counter Lomborg's book. The Economist argued that the panel's opinion had come under no scrutiny at all, and that Lomborg's responses had not been reported. Penn & Teller: Bullshit! — the U. S. Showtime television programme featured an episode entitled "Environmental Hysteria" in which Lomborg criticized what he claimed was environmentalists' refusal to accept a cost–benefit analysis of environmental questions, and stressed the need to prioritise some issues above others. Rolling Stone stated, "Lomborg pulls off the remarkable feat of welding the techno optimism of the Internet age with a lefty's concern for the fate of the planet." The Union of Concerned Scientists criticized The Skeptical Environmentalist, claiming it to be "seriously flawed and failing to meet basic standards of credible scientific analysis", accusing Lomborg of presenting data in a fraudulent way, using flawed logic and selectively citing non peer reviewed literature. The review was conducted by Peter Gleick, Jerry D. Mahlman, Edward O. Wilson, Thomas Lovejoy, Norman Myers, Jeff Harvey, and Stuart Pimm. The New York Times criticized False Alarm, stating "This book proves the aphorism that a little knowledge is dangerous. It's nominally about air pollution. It's really about mind pollution." The review was conducted by Nobel laureate Joseph Stiglitz.