Кіріспе

Аспан экваторындағы әлсіз шоқжұлдыз Монокерос (грекше Μονόκερως, "бір мүйізді") – аспан экваторындағы көріне жақсы байқаılmaz шоқжұлдыз. Оның сипаттамасы 17 ғасыр картографы Петрус Планциусқа жатқызылады. Батысында Орион, солтүстігінде Егіздер, оңтүстігінде Үлкен Ит, шығысында Гидра шоқжұлдыздары орналасқан. Сонымен қатар, Кіші Ит, Лепус және Кеме шоқжұлдыздары да оған жақын.

Жұлдыздар

Моноцерос төртінші шамадағы жұлдыздарды ғана қамтиды, сондықтан оны жалаңаш көзбен көру қиын. Альфа Моноцеротистің визуалды шамасы 3,93, ал Гамма Моноцеротистің 3,98 шамасында. Бета Моноцеротис – үш жұлдызды жүйе; үш жұлдыз тұрақты үшбұрышты құрайды. Жұлдыздардың көру шамасы 4,7, 5,2 және 6,1 шамасында. Уильям Гершель оны 1781 жылы ашқан және «аспандағы ең әдемі көріністердің бірі» деп атаған. Эпсилон Моноцеротис – тұрақты қосжұлдыз, оның визуалды шамасы 4,5 және 6,5 шамасында. S Monocerotis немесе 15 Monocerotis – көкшіл ақ түсті өзгермелі жұлдыз және NGC 2264 шоқжұлдызының ортасында орналасқан. Оның шамасының өзгеруі шамалы (4,2–4,6). Оның 8 шамалы серігі бар. V838 Monocerotis, өзгермелі қызыл супергигант жұлдызы, 2002 жылдың 6 қаңтарында жарылыс бастады; сол жылдың ақпан айында оның жарықтығы бір күн ішінде 10 000 есеге артты. Жарылыс аяқталғаннан кейін Хаббл ғарыш телескопы жұлдызды қоршаған шаңды жарықтандырған жарық эхосын байқады. Моноцерос сонымен қатар Пласкетт жұлдызын қамтиды, бұл массивті қосжұлдыздық жүйе, оның жиынтық массасы шамамен 100 күн массасына тең деп есептеледі. Моноцерос – Шолц жұлдызының орналасқан жері, ол қызыл ергежейлі негізгі және қоңыр ергежейлі екінші деңгейлі жұлдыздан тұратын қосжұлдыздық жүйе; жүйе шамамен 70 000 жыл бұрын Күн жүйесінің қасынан өте жақын ұшып өтті, Оорт бұлтының ішінде Күннен 120 000 астрономиялық бірлік қашықтықта. Күн жүйесіне ең жақын белгілі қара тесік осы шоқжұлдызда орналасқан. Моноцерос шоқжұлдызындағы A0620 00 қосжұлдыздық жүйесі шамамен 3300 жарық жылы (1000 парсек) қашықтықта орналасқан. Қара тесіктің массасы шамамен 6,6 күн массасына тең деп есептеледі.

Планеталар

Моноцерос бір планеталық жүйеде екі супержер экзопланетасын қамтиды: CoRoT 7b CoRoT спутнигі арқылы, ал CoRoT 7c жердегі телескоптардан жоғары дәлдікті радиалдық жылдамдық планета іздеушімен анықталды. 2011 жылдың қаңтарында Kepler-10b ашылғанға дейін CoRoT 7b диаметрі Жердікінен 1,58 есе үлкен өлшенген ең кішкентай экзопланета болды (соның нәтижесінде оның көлемі Жердікінен 3,95 есе көп). Бұл жүйедегі екі планета да 2009 жылы табылды.