Жоакин Миллер – американдық ақын, жазушы, шекараны зерттеуші. «Сиерра тауларының ақыны» деп аталып, табиғат туралы өлеңдер жазған. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық ақын және шекарашы
American poet and frontiersman
Цинциннат Хайн Миллер (8 қыркүйек 1837 – 17 ақпан 1913), көбінесе Жоакин Миллер (/hw//ɑː/'/k//iː//n/) атты қаламдығымен танымал, американдық ақын, жазушы және шекарашы. Ол Сиерра-Невада тауы туралы өлеңдерінде жазғандықтан "Сиерралар ақыны" деген лақап атын алған, осы таулар туралы "Сиерралар әндері" (1871) атты туындысын жариялаған.
Cincinnatus Heine Miller (,/s//ɪ//n//s//ᵻ/'/n//eɪ//t//ə//s// /'/h//aɪ//n//ə/; September 8, 1837 – February 17, 1913), better known by his pen name Joaquin Miller (/hw//ɑː/'/k//iː//n/), was an American poet, author, and frontiersman. He is nicknamed the "Poet of the Sierras" after the Sierra Nevada, about which he wrote in his Songs of the Sierras (1871).
Балалық шағы мен отбасы
Хоакин Миллердің ата-анасы Хюлингс Миллер мен Маргарет (құрмет аты Витт) болды, олар 1836 жылдың 3 қаңтарында Индиана штатының Юнион округінде үйленді. Олардың екінші ұлы Цинциннатус Хайнер Миллер 1837 жылы Индиана штатының Юнион округіне жақын жерде дүниеге келді. Белгісіз себептермен Миллер кейіннен туған күні 1841 жылдың 10 қарашасы деп мәлімдеді. Ол Миллерсвиллде туғанын айтты, Индиана, ол батысқа бет алған керуенде әкесі құрған қала деп есептеді. Юнион округінен кеткеннен кейін Миллердің әкесі отбасын Индиана штатының Грант округіне, Миссиссинева өзені мен Майами үндістерінің резервациясына жақын жерге көшірді. "Жоакин" деген псевдонимді қабылдаумен қатар, ол кейіннен орта атын Хайнерден Гейнеге өзгертіп, неміс ақыны Генрих Гейнеге құрмет көрсетті. Миллер шамамен 1850-1852 жылдар аралығында, бала кезінде отбасымен Орегонға көшіп, Уилламет аңғарында қоныстанды, кейін Лэйн округіне айналатын шаруашылық құрды. Жас шағында ол Калифорния алтын асыру жылдарында Калифорнияның солтүстігіне көшіп, әртүрлі оқиғаларға қатысты, соның ішінде бір жыл бойы үндістердің ауылында өмір сүрді және үндістермен шайқаста жараланды. Оның танымал туындылары, "Модоктар арасындағы өмір", "Елік аулау" және "Касл-Крэйдс шайқасы" осы тәжірибелерге негізделген. Ол соңғы шайқаста беті мен мойнына жебеден жарақат алды және алтын асыру дәуіріндегі Португалия Флэт тау-кен қалашығында жазылды.
Joaquin Miller's parents were Hulings Miller and Margaret (née Witt), who married January 3, 1836, in Union County, Indiana. Their second son, Cincinnatus Hiner Miller, was born in 1837 near Union County, Indiana. For unknown reasons, Miller later claimed his birth date was November 10, 1841. He said he was born in Millersville, Indiana, a town he claimed was founded by his father, while on a wagon heading west. After leaving Union County, Miller's father then moved the family to Grant County, Indiana to a location near the Mississinewa River and near the Miami Indian Reservation. Besides adopting the pen name "Joaquin", he later changed his middle name from Hiner to Heine to evoke the German poet Heinrich Heine. While Miller was a young boy, probably between 1850 and 1852, his family moved to Oregon and settled in the Willamette Valley, establishing a farm in what would become Lane County. As a young man, he moved to northern California during the California Gold Rush years, and had a variety of adventures, including spending a year living in a Native American village, and being wounded in a battle with Native Americans. A number of his popular works, Life Amongst the Modocs, An Elk Hunt, and The Battle of Castle Crags, draw on these experiences. He was wounded in the cheek and neck with an arrow during this latter battle, recuperating at the Gold Rush era mining town of Portuguese Flat.
Қаңғып жүрген жерлері мен алғашқы жазбалары
Ол Уильям Уокердің 1855 жылы Никарагуаға жасаған филибүстерлік жорығына қатысты. 1857 жылдың көктемінде Миллер Пит-Ривер тайпасына қарсы жорыққа қатысты, олар Пит-Риверде ақ адамды өлтірген соң. Кейін ол өзінің американдықтардың жағында болғанын айтып, қаладан қуылды. Ол үнді әйеліне үйленген деген қауесет тарады, мүмкін, Винту әйелі, ол Модоктардың қолынан жараланғаннан кейін оны емдеп, сауықтырған және одан Кали Шаста немесе "Шастаның лилиясы" есімді қызын дүниеге келтірген. Миллер көп ұзамай басқа оқиғаларды іздеу үшін аймақты тастап кеткенімен, 1870 жылдары ол Кали Шастаны, онда жасөспірім болған, іздеп тауып, оны Сан-Францискоға досы Ина Кульбритпен білім алуға алып барды. Замандастары Миллердің "үнді әйелі" кейінірек Модоктар тарапынан ұрланып, бірнеше жыл тұтқындыққа алынған, бірақ оны Джим Брок есімді адам құтқарып, үйленген дейді. Бірақ "Аманда Брок" 1909 жылы қайтыс болғанда Миллер онымен болған роман туралы хабарларды жоққа шығарды. Ол өмірін сақтап қалғаны үшін оған риза екенін білдірді, бірақ ол әрқашан досы болғанын айтты. Қысқа уақыт бойы Солтүстік Айдахоның кен лагерьлерінде болған Миллер 1864 жылы Орегон штатының Каньон-Сити қаласына жетті, онда ол Грант округінің үшінші судьясы болып сайланды. Оның Каньон-Ситидегі ескі үйі әлі де тұр. Миллердің іс-әрекеттері әртүрлі кәсіптерді қамтыды: кеншілер лагерінің аспазы (өзі пісірген тағамды жегеннен қаншалықты ауырғанын), заңгер және судья, газетші, Пони Экспресстің салт аттысы және жылқы ұрысы. 1859 жылдың 10 шілдесінде Миллер 80 долларлық жылқыны, 15 долларлық жабдықты және басқа да заттарды ұрлап тұрып ұсталды. Ол қылмысы үшін Шаста округінде қысқа мерзімге қамалды, ал түрлі есептерде оның Калифорния мен Орегонда осы қылмысты қайталағаны туралы басқа да оқиғалар айтылады. Миллер Пони Экспресстің салт аттысы ретінде шамамен 3000 доллар тапқан және ақшаны Орегонға көшіру үшін пайдаланған. Досы, сенатор Джозеф Лейннің көмегімен ол Юджиндегі Демократиялық тіркелімнің редакторы болды, ол 1862 жылдың 15 наурызынан 20 қыркүйегіне дейін осы қызметті атқарды. Көшірмелері сақталмаса да, ол Конфедерацияға жақын болды және сатқындық сипаты үшін жабылуға мәжбүр болды. Бұл оқиға Порт Орфордта, Орегон штатында болды. Ол өлеңдер алмасып, сын айтысып, қарсыласын қуғаннан кейін оған хат жазыпты. Ол "Мини Миртл" және кейіннен Минни Миртл Миллер аттарымен өлеңдер жариялады. Олардың үш баласы болды: Мод, Джордж және Генри, бірақ Миллер кейін Генридің сәбиі өзінің баласы емес екенін мәлімдеді. 1868 жылы Миллер өзінің алғашқы өлеңдер жинағының 500 данасын басып шығаруға қаржы бөлді. Ол көңілсіз қалды және Миллер оны сатудан гөрі көбірек таратып жіберді. Олардың көптеген даналары жойылды. Автордың үмітсіздігі мен көңілінің тоңуы келесі жылы шыққан екінші кітабында, "Жоакин және басқалар" кітабында көрінді. Дайер 1870 жылдың 4 сәуірінде ажырасуға өтініш берді, олардың үшінші баласы Генри Марк болғанын және Миллердің "толық" немқұрайлылық танытқанын мәлімдеді. Сот 19 сәуірде оларды ажырасқан деп жариялады және Дайерге сәбиді асырауға берді, ал екі үлкен бала анасының қамқорлығында қалды. Миллер балаларға жылына 200 доллар алимент төлеуге міндеттелді. Миллер ажырасудың себебінен Орегон Жоғарғы сотына тағайындалмады деп сенді. Ол әйелі мен балаларына көңіл бөлмегенін және үйде сирек болғанын жоққа шығармады. Некеге тұрғаннан кейін көп ұзамай актриса Ада Айзекс Менкенмен қарым-қатынаста болған болуы мүмкін.
He accompanied William Walker on the latter's 1855 filibustering expedition to Nicaragua. In the spring of 1857, Miller took part in an expedition against the Pit River Tribe after they killed a white man on Pit River. Years later, he claimed that he had sided with the Native Americans and was run out of town for it. He was widely rumored to have married an Indian woman, possibly a Wintu woman who nursed him back to health after he was wounded by Modocs, and to have fathered with her a daughter named Cali Shasta, or "Lily of the Shasta." Although Miller soon left the area to pursue other adventures, in the 1870s he sought out Cali Shasta, then in her teens, and took her to San Francisco to be educated by his friend Ina Coolbrith. Contemporaries believed that Miller's "Indian wife" was the woman later kidnapped by Modocs and held in captivity for some years until rescued by a man named Jim Brock (whom she married), but when "Amanda Brock" died in 1909, Miller denied news reports describing his supposed romance with her. He credited her with saving his life, but said she had always been a platonic friend. Spending a short time in the mining camps of northern Idaho, Miller found his way to Canyon City, Oregon by 1864 where he was elected the third Judge of Grant County. His old cabin in Canyon City is still standing. Miller's exploits included a variety of occupations: mining camp cook (who came down with scurvy from only eating what he cooked), lawyer and a judge, newspaper writer, Pony Express rider, and horse thief. On July 10, 1859, Miller was caught stealing a horse gelding valued at $80, a saddle worth $15, and other items. He was jailed briefly in Shasta County for the crime, and various accounts give other incidents of his repeating this crime in California and Oregon. Miller earned an estimated $3,000 working as a Pony Express rider, and used the money to move to Oregon. With the help of his friend, Senator Joseph Lane, he became editor of the Democratic Register in Eugene, a role he held from March 15 to September 20, 1862. Though no copies survive, it was known as sympathetic to the Confederacy until it was forced to shut down because of its treasonable character. in Port Orford, Oregon. He had corresponded with her after exchanging poems with her for critique and chasing away a competing suitor. She published poetry under the pen name "Minnie Myrtle" and later, as Minnie Myrtle Miller. The couple had three children: Maud, George, and Henry, although Miller would later claim the baby Henry was not his own. In 1868, Miller paid for the publication of 500 copies of his first book of poetry, Specimens. It was unnoticed and Miller gave away more copies than he sold. Few have survived. The author's despair and disappointment was reflected in his second book, Joaquin et al., the next year. Dyer filed for divorce on April 4, 1870, claiming they had a third child, Henry Mark, the year before and that Miller was "wholly" neglectful. The court declared them divorced on April 19 and Dyer was granted custody of the baby while the two older children were left in the care of her mother. Miller was ordered to pay $200 per year in child support. Miller believed the divorce prevented him from being nominated for a seat on the Oregon Supreme Court. He never denied her charges that he was neglectful of her and their children and was rarely home. He also may have had an affair with actress Adah Isaacs Menken shortly into the marriage.
Саяхат
Миллер «Хоакин және т.б.» атты кітапты Брет Хартке жіберді. Ол «артық кеткен қателіктерден» сақтануға кеңес беріп, «Ақын болуға қадам басыпсыз» деп ынталандырды. Келесі жазда, 1870 жылдың шілдесінде Миллер қарыз ақшамен Сан-Францискоға сапар шегіп, Чарльз Уоррен Стоддард пен Ина Кульбритпен танысты. Стоддард оны докте бірінші болып күтіп алды, ол еске алғандай, Миллердің оған айтқан алғашқы сөздері: «Келіңіз, ақындармен сөйлесейік». Миллер Англияға барды, онда ол шекараның ерекше тұлғасы ретінде тойланды. 1871 жылдың мамырында ол «Сиерра жырлары» кітабын жариялады, осы кітап оның «Сиерра ақыны» деген лақап атын бекітті. Бұл кітап британдық баспасөз және Прерафаэлиттік бауырластықтың мүшелері, әсіресе Данте Габриэль Россетти мен Уильям Майкл Россетти тарапынан жақсы қабылданды. Англияда ол Натаниел Хоторнның ұлы Джулиан Хоторнмен бірге Савидж клубына шақырылған азанау американдықтардың бірі болды. Кіші Хоторн Миллерді «лицензияланған бостандық сүйгіш» деп сипаттады, бірақ оның «ұнамды, мейірімді және зиянсыз» екенін мойындады. Миллер 1871 жылдың қыркүйегінде Англиядан Нью-Йоркке оралды. Отбасының ынталандыруымен Орегонға қайтқанға дейін, өліп бара жатқан ағасын көру үшін Пенсильвания штатының Истон қаласына барды; одан кейін әкесі де қайтыс болды. Миллер ақырында Калифорнияда қоныстанды, онда ол жеміс өсіріп, өлеңдері мен басқа да шығармаларын жариялады. 1877 жылы Миллер «Сиерраның алғашқы отбасылары» атты туындысын «Даниттер немесе Сиерраның жүрегі» атты пьесаға бейімдеді. 22 тамызда Нью-Йоркте Макки Ранкин басты рөлде ойнады. Джозеф Смиттерді өлтіргендердің бірінің қызын қуалайтын даниттер туралы антимормондық пьеса сол кездегі антимормондық драмалардың ең табыстыларының біріне айналды. Алайда, The Spirit of the Times оның табысын көрермендердің сәтсіздікке ұшырауын күткенімен, жақсы қойылымды тауып алғандарымен байланыстырды: «Пьесаның ерекше қасиеттері бар екені дәлелденді, егер ол шедевр болмаса, онда ол жаман емес». «Даниттер» бастапқыда бірнеше күн көрсетілді, содан кейін жеті аптаға созылды, одан кейін басқа театрға көшіріліп, ақырында «Том ағаның қабінесі» сияқты танымалдылыққа ие болды. Ол 1877 жылы кітап түрінде жарық көрді. Кейін Миллер антимормондық көзқарасынан өкініш білдірді. Миллер үшінші рет 1879 жылдың 8 қыркүйегінде Нью-Йоркте Абигейл Лиландқа үйленді.
Miller had sent a copy of Joaquin, et al. to Bret Harte, who offered advice that he avoid "faults of excess" and encouragingly wrote, "you are on your way to become a poet." The next summer, July 1870, Miller traveled to San Francisco with borrowed money and there befriended Charles Warren Stoddard and Ina Coolbrith. Stoddard was the first to meet him at the dock and, as he recalled, Miller's first words to him were, "Well, let us go and talk with the poets." Miller went to England, where he was celebrated as a frontier oddity. There, in May 1871, Miller published Songs of the Sierras, the book which finalized his nickname as the "Poet of the Sierras". It was well received by the British press and members of the Pre Raphaelite Brotherhood, particularly Dante Gabriel Rossetti and William Michael Rossetti. While in England, he was one of the few Americans invited into the Savage Club along with Julian Hawthorne, son of Nathaniel Hawthorne. The younger Hawthorne referred to Miller as "a licensed libertine" but admitted to finding him "charming, amiable, and harmless". Rather abruptly, Miller left England in September 1871 and landed in New York. At the encouragement of family, he made his way to Easton, Pennsylvania to visit his dying brother before returning to Oregon; his father died shortly thereafter. Miller eventually settled in California, where he grew fruit and published his poems and other works. In 1877, Miller adapted his First Fam'lies of the Sierras into a play, The Danites, or, the Heart of the Sierras. It opened on August 22 in New York with McKee Rankin as the main character. The anti Mormon play, which featured Danites hunting the daughter of one of the murderers of Joseph Smith, became one of the most commercially successful in a series of anti Mormon dramas at the time. The Spirit of the Times, however, attributed its success to curious audience members expecting a disastrous failure and instead discovering a good show: "The play proved to possess more than ordinary merit, and if it is not a great work, it is decidedly not a very bad one." The Danites was extended from a run of only a few days to one of seven straight weeks before moving to another theatre and, ultimately, was performed to such a degree that it rivaled the popularity of Uncle Tom's Cabin. It was published in book form later in 1877. Miller later admitted that he regretted the anti Mormon tone. Miller married for a third time on September 8, 1879 to Abigail Leland, in New York City.
Кейінгі жылдар және өлім
1886 жылы Миллер «Готэмнің құлауы» атты кітап жариялады, бұл кітаптардың бірі, онда проститутка алғаш рет басты кейіпкер ретінде бейнеленді. Жапон ақыны Йоне Ногучи 1894 жылы Хайтс қаласына келіп, келесі төрт жылды жатақ және тамақпен алмастырылған ақысыз еңбекші ретінде өткізді. Ол онда тұрып, өзінің алғашқы кітабын – «Көрген немесе көрінбеген; немесе үйсіз құбыланның монологтары» (1897) жариялады. Миллерді «ең табиғи адам» деп атағанмен, Ногучи сол жылдарды АҚШ-тағы ең қиын жылдары деп еске алды және кейіннен өзінің тәжірибесін «Жапон қызының американдық күнделігінде» суреттеді. 1897 жылы Миллер газет тілшісі ретінде Юконға сапарлады. Ол Алясканы алғаш рет 30 шілдеде көрді. Оның көптеген хабарламалары Аляскаға жеткенге дейін жазылған, бірақ олар сапардың оңай және арзан болғанын көрсетеді. Миллердің өзі дерлік тоңды, екі саусағы мұздап қалды. Миллер 1913 жылдың 17 ақпанында достары мен туыстарының арасында қайтыс болды. Оның соңғы сөздері: «Мені алып кетіңдер, алып кетіңдер!» деп тілге келді. Сөз сөйлеген дін қызметкері Миллерді «Американың соңғы ұлы ақыны» деп атады. 23 мамырда Сан-Францисконың Богемия клубы мен Пресс-клубының мүшелері Миллердің кремациялық өртеу орнына оралып, оның күлін сақтаған урнаны өртеп, оны желге шашыратуға мүмкіндік берді. Ол өсиет қалдырмады, ал оның 100 000 долларға бағаланған мүлкі әйелі Абигейл мен қызы Хуанита арасында бөлісті.
In 1886, Miller published The Destruction of Gotham, a book which was one of the earliest to depict a prostitute as a heroine. Japanese poet Yone Noguchi came to The Hights in 1894 and spent the next four years there as an unpaid laborer in exchange for room and board. While living there, he published his first book, Seen or Unseen; or, Monologues of a Homeless Snail (1897). Though he referred to Miller as "the most natural man", Noguchi reflected on those years as his most difficult in the United States and later fictionalized his experience in The American Diary of a Japanese Girl. In 1897, Miller traveled to the Yukon as a newspaper correspondent. He saw Alaska for the first time on July 30. His dispatches, many of which were written before reaching Alaska, incorrectly implied an easy and inexpensive trip. Miller himself nearly froze to death; two toes were lost to frostbite. Miller died on February 17, 1913, surrounded by friends and family. His last words were recorded as "Take me away; take me away!" The preacher who spoke referred to Miller as "the last of America's great poets." On May 23, members of the Bohemian Club of San Francisco and the Press Club returned to Miller's funeral pyre to burn the urn which contained his ashes, allowing them to scatter. He had left no will and his estate — estimated at $100,000 — was divided between his wife, Abigail and daughter, Juanita.
Мұра
Оның туған жеріне арналған тарихи белгі 1915 жылғы 10 қазанда Индиана штатының Юнион округіне қарасты Либертиден солтүстікке қарай АҚШ 27 тас жолында ашылды. Жоакин Миллердің үйі Вашингтон қаласында орналасқан. Ол өмірінің соңында салып, 1919 жылы Окленд қаласы сатып алған үйі, Жоакин Миллер паркіндегі Жоакин Миллер үйі ретінде белгілі. Солтүстіктегі биіктікте ол өзіне арнап сөндіру қамалын және Мұсаға, генерал Джон С. Фремонтқа, Роберт Браунингке және Элизабет Баррет Браунингке арналған ескерткіштерді тұрғызды. Калифорниядағы бірнеше мектеп оның есімімен аталады, оның ішінде Сан-Хоседегі Миллер орта мектебі, Оклендтегі Жоакин Миллер бастауыш мектебі және Бурбанктегі Жоакин Миллер бастауыш мектебі бар. «Өлім аңғарының күндері» телесериалының 13-ші маусымындағы «Сылықақы медальон» атты эпизодта Шон МакКлори Жоакин Миллер рөлін ойнады, онда Инна Кульбрит және оның өмірлік махаббаты бейнеленген. Актер Джордж Полсин «Өлім аңғарының күндері» телесериалының «Ерте шам жағылады» эпизодында Дэйл Робертсон жүргізген жас Жоакин Миллер рөлін сомдады. 1970 жылғы 24 сәуірде көрсетілген бұл эпизод Полсиннің экрандағы алғашқы пайда болуы және серияның 452 эпизодының соңғысы болды. Эпизодта Аризона айманындағы алтын кенішіндегі аспаз, кеншілерден алтын ұрлағаны үшін асылуға тиіс. Оның көмекшісі «Нат Миллер» (Полсин) аспаздың қарындасын Тусоннан алып келсе, оның өмірін сақтап қалуға болатынына сенімді. Осы алтын кенішінде Миллер батыс поэзиясына деген құштарлығын жетілдірді. 1978 жылғы британдық «Лилли» мини-сериалында актер Брюс Боа, Лилли Лэнгтри келе жатқанда, оның жолына гүл жапырақтарын шашып, қонақтарды таң қалдырды. 2012 жылы суретші Марк Оливер Калифорнияның МакКлауд қаласындағы Ху Ху паркінде «Жоакиннің кітабы» деп аталатын үлкен мүсін жасады. Бұл орын Миллердің Винтус тайпасымен бірге тұрған жеріне жақын.
A historical marker for his birthplace was unveiled October 10, 1915, on U. S. 27 north of Liberty in Union County, Indiana. Joaquin Miller Cabin is located in Washington, DC. The Hights, the Oakland home Miller built at the end of his life, was purchased by the city of Oakland in 1919, and is known as the Joaquin Miller House, located in Joaquin Miller Park. and he personally built, on the eminence to the north, his own funeral pyre and monuments dedicated to Moses, General John C. Frémont, and the poets Robert Browning and Elizabeth Barrett Browning. Several schools in California are named for him, including Miller Middle School in San Jose, Joaquin Miller Elementary School in Oakland, and Joaquin Miller Elementary School in Burbank. Joaquin Miller is portrayed by Sean McClory in the Death Valley Days 13th season episode "Magic Locket", which portrays Ina Coolbrith and the love of her life. Actor George Paulsin portrayed a youthful Joaquin Miller in the Death Valley Days episode "Early Candle Lighten", hosted by Dale Robertson. The episode, which aired April 24, 1970, marked Paulsin's first screen appearance and the last of the series' 452 episodes. In the story line, a cook at a gold camp in the Arizona Territory faces hanging for stealing nuggets from the miners. His assistant, "Nat Miller", played by Paulsin, thinks he can save his life by bringing the cook's sister from Tucson. It was at this gold camp that Miller perfected his penchant for western poetry. In the 1978 British miniseries Lillie, actor Bruce Boa as Miller startles guests when Lillie Langtry arrives at a ball by scattering rose petals in her path. In 2012, artist Mark Oliver created a large statue called "Joaquin's Book" in Hoo Hoo Park in McCloud, California. The location is near where Miller lived with the Wintus.