Кіріспе

Батыс Мидлендс аймағы, Англия
Бельгия аймағы

Қара Жер – Англияның Мидлендс аймағының бір бөлігі. Ол негізінен қалалық аймақ, Дадли, Сэндвелл және Уолсолл қалалық округтерінің көп бөлігін қамтиды, кейде Вулвергемптон қаласы да кіреді. Дадли және Типтон қалалары әдетте аймақтың орталығы деп есептеледі. 1785 жылы Вулвергемптон мен Бирмингем арасындағы 23 шақырымдық (14 миль) жол "бір-біріне жалғасқан қала" деп сипатталған. Бұл аймақ өнеркәсіптік революцияның бастау орындарының бірі болды. Жер бетіне жақын орналасқан 9 метрлік (30 фут) көмір қабаты немесе көмір өндіріс орындары, кокс зауыттары, темір зауыттары, шыны зауыттары, кірпіш және болат зауыттары (сол кезде ауадағы күйдің және ластанудың жоғары деңгейін тудырған) аймақтың атына себеп болды, ол алғаш рет 1840 жылдары тіркелген.

Жергілікті билік

Атаудың ресми қолданылуы 1987 жылы Black Country Development Corporation қалалық дамыту корпорациясымен басталды, ол Сандуэлл және Уолсолл қалалық округтерін қамтыды және 1998 жылы таратылды. Шамамен ауданы .

Мәдени және өндірістік анықтама

Қара өлкенің шекарасын аймақтың ерекше мәдени және өндірістік ерекшеліктері арқылы анықтауға болады. Минералды ресурстарды өндіру үшін шахталар мен оларды қайта өңдеуге арналған ауыр өнеркәсіп орналасқан каналдар (кесу) маңындағы аймақтар осы анықтамаға кіреді. Мәдени ерекшеліктерге ерекше немесе тән тағамдар, мысалы, бидай ұн қосылған пудинг, сұр бездік және бекон, фаггот, гаммон немесе шошқаның тізесі, шошқаның қабыршағы; Қара өлкенің әзіл-қалжыңы; және Қара өлкенің диалектісі жатады.

Геологиялық анықтамалар

Қара ел қоғамы Қара елдің шекарасын отыз футтық көмір қабатындағы аумақ ретінде анықтайды, қабаттың тереңдігіне қарамастан. Бұл анықтамаға көптеген терең шахталары бар Батыс Бромвич және Олдбери, сондай-ақ Сметвик кіреді. Сметвиктің астындағы қалың көмір 1870 жылдарға дейін қазылмаған, сондықтан Сметвик көптеген Батыс Мидленд аймақтарына қарағанда көбірек викториялық сипаттарды сақтап қалған. Сэндвелл Парк кенішінің шахтасы Сметвикте орналасқан және 1878 жылғы жазбаларда көрсетілгендей, онда "қалың көмір" болған. Сонымен қатар, көмір шығысқа қарай Хамстедте де көптеп өндірілген, ал оның ішкі жұмыстары қазіргі Солтүстік Бирмингемнің астында кеңінен жайылған. 1872 жылы Сэмюэл Гриффитс Сметвик пен Дадли Портын "металлургиялық өнеркәсіптің мыңдаған қызыл гүлі" деп сипаттаған. Тағы бір геологиялық анықтама, қабаттың шығыңқысы бойынша анықтама, көмір қабатының бетке жақын болатын аумақтарын ғана қамтиды, бұл топырақтың бетін қара түске бояйды. Сондықтан геологиялық тұрғыдан анықталған Қара елден шығыс және батысқа қарай орналасқан кейбір көмір өндіру аймақтары осы анықтамадан тыс қалады, себебі мұндағы көмір тым тереңде жатыр және шығыңқыға шықпайды. Қабаттың шығыңқысы бойынша анықтама Солтүстік Вустершир және Оңтүстік Стаффордшир аймақтарын қамтымайды.

Топонимика

"Қара ел" термині алғаш рет 1841 жылғы 24 қарашада "Стаффордшир жарнамасында" жарияланған Личфилд қаласының клеркі мистер Симпсонның реформаторлар жиналысында айтқан сөзінен пайда болған болуы мүмкін. Ол Стаффордширдің "қара еліне" – Вулвергемптон, Билстон және Типтон қалаларына баруын сипаттады. Басылған әдебиеттегі алғашқы сілтеме 1846 жылға жатады және ол Личфилд соборының пребендары болған пастор Уильям Греслидің "Колтон Грин: Қара ел туралы әңгіме" романында кездеседі. Греслидің кіріспе абзацы: "Стаффордширдің егістік жерлерінің шетінде, кендер мен қорытқыштардың көңілді емес аймағына кірер алдында, әдетте "Қара ел" деп аталатын Оукторптың сүйкімді ауылы тұр" деп басталады, бұл термин бұрыннан қолданылып келгенін көрсетеді. Ол сондай-ақ "күн күні бүкіл ел түтінге толып, түнде отпен жарқырайды" және "Қара елдің" ұзындығы жиырма шақырымға жуық, ені бес шақырымдай" деп жазды. Бұл тіркес 1849 жылы "Иллюстрацияланған Лондон жаңалықтарында" Оңтүстік Стаффордшир теміржолының ашылуына арналған мақалада да қолданылды, бірақ бұл жолы нақты есім емес, сипаттама ретінде пайдаланылды. Геолог Джозеф Жукс 1858 жылы бұл терминнің мағынасы замандас саяхатшыларға түсінікті екенін айтты, "Ол аймақта "Қара ел" деп белгілі, және теміржолмен өтетін кез келген адам оның орындылығын мойындауы керек" деп атап өтті. Жукс өзінің "Қара елін" ірі темір өндірісінің орталығына негіздеді, ол географиялық тұрғыдан көмір кенінің темір тас жолымен анықталды, Вулвергемптоннан Блоксвичке, Вест-Бромвичке, Стурбриджге және қайта Вулвергемптонға дейін созылған. Дегенмен, "Қара ел" терминін кеңінен танымал етуге американдық дипломат және саяхатшы Элиху Буррит 1868 жылы жарық көрген "Қара ел мен оның жасыл шекарасында" атты саяхат кітабы арқылы үлкен үлес қосты, бұл кітап америкалық оқырмандар үшін Ұлыбритания туралы жазған үшінші, ең ұзақ және маңызды еңбегі болды. Буррит 1864 жылы Авраам Линкольн тарапынан Бирмингемдегі АҚШ консулы болып тағайындалды, бұл қызмет оған "консулдық округтеріне кіретін қауымдастықтардың өндірістік мүмкіндіктері, өнеркәсіптік сипаттамасы және табиғи ресурстары туралы фактілер" бойынша үнемі есеп беруді талап етті. Осы себепті ол Харборндағы үйінен, көбінесе жаяу, жергілікті аймақты зерттеу үшін көп саяхаттады. Бурриттің Бирмингеммен байланысы 20 жылға соққан, ол қаланың өнеркәсіптік және саяси мәдениетіне жоғары деңгейде құрметпен қарады, сондай-ақ оның көптеген жетекші азаматтарымен достық қарым-қатынаста болды, сондықтан айналасындағы аймаққа жасаған сипаттамасы көбінесе оң пікірлерді қамтыды. Буррит бұл терминді қазіргі қолданысқа қарағанда кеңірек аумақты білдіру үшін қолданды, кітаптың үштен бірін Бирмингемге арнады, оны "Қара елдің астанасы, өндіріс орталығы және дамуы" деп сипаттап, "Қала әкімдігінің алдына бір аяғын тігіп, екінші аяғымен 30 шақырымдық шеңбер жасасаңыз, сіз "Қара елді" көресіз" (бұл аймаққа Ковентри, Киддерминстер және Личфилд кіреді).

Тарих

Вулвергемптон, Билстон және Уэднесфилд сияқты бірнеше Қара елді мекендер англосаксон келісімдері мен жылнамаларында еске алынған, ал Крэдли, Дадли, Сметвик және Хейлсвовен сияқты бірқатар Қара ел қалалары мен ауылдарының алғашқы нысандары 1086 жылғы «Domesday Book» кітабына енгізілген. Осы кезеңде аймақ көбінесе ауылдық болған. Вулвергемптонда англосаксон дәуірінде монастырь салынған. Қара елдегі бірнеше ауылдар он екінші және он үшінші ғасырларда базар қалалары мен борондықтарға айналды, атап айтқанда Дадли, Уолсолл және Вулвергемптон. Ал 16 ғасырдың басында металл өңдеу Қара ел аймағында маңызды рөл атқарды, себебі темір кені мен көмірдің 9 метрлік қалың қабатында, Ұлыбританиядағы ең қалың қабат, әр түрлі жерлерде кездесті. Қара елдегі алғашқы жазылған доменді пеш 1560 жылдардың басында Батыс Бромвичте салынған. 1620 жылдарға қарай «Дадли қамалынан 16 шақырымдай жерде 20 000-ға жуық темірші жұмыс істеді». 17 ғасырдың басында Дадли баронының заңды емес ұлы Дуд Дудли көмірдің орнына көмірді пайдаланып темір жасаумен тәжірибе жасады. Бұл процеске екі патент берілді: 1621 жылы Лорд Дадлиге, ал 1638 жылы Дуд Дудли мен тағы үш адамға. 1665 жылы жарық көрген «Metallum Martis» еңбегінде ол «көмірмен пайдалы темір жасадым» деп мәлімдеді. Алайда, кейінірек жазған авторлар бұл мәлімдемеге күмән келтірді. 17 ғасырдың басында маңызды жаңалық – Мидлендс аймағына кесу машинасының енгізілуі болды. Қара елде бұл құрылғыны орнату 1628 жылы Кинвердің жанында кесу фабрикасын салған Ричард Фоулимен байланысты. Аймақтың шыны жасаушылар үшін тартымды болған себебі – шыны ыдыстар жасауға жарамды отқа төзімді саздың жергілікті кен орындарының болуы еді. 1642 жылы Азамат соғысының басында I Чарльз Портсмут пен Халлдың екі арсеналын басып алуға тырысты, бірақ Парламентке адал қалаларда орналасқандықтан, оған адал округтерде де сәттілікке жетпеді. Арсеналды басып алуға сәтсіз болғандықтан, Чарльзтың қолында семсерлер, найзалар, мылтықтар немесе оқ-дәрілер болмады; осының бәрін Қара ел қамтамасыз ете алды және жасады. Стоурбриджтен оқ-дәрі, ал Дадлиден зеңбіректер келді. Ворчестерширдің солтүстігіндегі әр бұлақ бойында орналасқан көптеген кішкентай балғалар үздіксіз семсер жүзімдерін және найза басын шығарды. Сол кездегі ең жақсы семсер жасаушылардың бірі Роберт Портер, ол Бирмингемдегі Дигбетте семсерлер жасады, «қанды адам» (Пуритандық лақап аты король Чарльз) немесе оның жақтастарына ешқандай бағаға семсерлерді беруден бас тартты. Осы семсер кесушіге және Бирмингемдегі оған ұқсас адамдарға қарсы, роялистердің қатарында Дэд Дудли болды, ол қазірде роялистік армияның полковнигі, темір жасау тәжірибесі бар және ол «мыскеттер, карабиндер және үлкен бұрандалар жасауға жарамды темірдің барлық түрлерін» арзан, жылдам және басқа жолмен жасалғаннан гөрі жақсы жасай аламын деп мәлімдеді. 1712 жылы Дадлидің жанында Ньюкомен машинасы салынды және ол Лорд Дадлиге тиесілі көмір шахталарынан суды сорғылауға пайдаланылды. Бұл жұмыс істеп тұрған ең алғашқы бу машинасы болды. Қара ел өнеркәсібінің дамуындағы маңызды кезең Джон Уилкинсон Билстонның жанындағы Брэдлиде темір зауытын салған кезде болды. 1757 жылы ол онда көмірдің орнына кокспен темір балқытуды бастады. 18 ғасырдың ортасында Билстон эмаль жасау шеберлігімен танылды. Өндірілген бұйымдарға сәндік қораптар, тырнақ қораптар және кондитерлер сияқты әсем заттар кірді. 19 ғасырда темір өнеркәсібі өсті, шамамен 1850-1860 жылдары ең жоғары деңгейге жетті. 1863 жылы Қара елде 200 доменді пеш болды, оның 110-ы жұмыс істеді. Екі жылдан кейін Қара елде шойынды ұнтақ темірге айналдыратын 2116 пеш болғаны тіркелді. 19 ғасырдың басында көптеген ауылдарда өзіне тән өндіріс болды, бірақ бұрынғы кәсіптер аз шоғырландырылды. Бұл шоғырланулардың кейбіреулері кейде ойлағаннан гөрі аз көне. Мысалы, Cradley Heath-те тізбек жасау 1820 жылдары ғана басталған сияқты, ал Lye holloware өнеркәсібі одан да жақында пайда болды. Өнеркәсіптік революцияға дейін көмір мен әктас тек жергілікті тұтыну үшін шағын масштабта өңделді, бірақ Өнеркәсіптік революция кезінде Бірмингем каналы, Стоурбридж каналы және Дадли каналы (Дадли каналының No 1 желісі және Дадли туннелі) сияқты каналдардың ашылуы аймақтың минералды байлығын игеруге мүмкіндік берді. Темір өндіру үшін кокс қолданудың жетістіктері темір өндірісін (бұрын көмірдің жеткізілімімен шектелген) жылдам кеңейтуге мүмкіндік берді. Виктория дәуірінде Қара ел Ұлыбританиядағы ең өнеркәсіптік дамыған аймақтардың бірі болды және ол, әсіресе, темір және көмір өнеркәсібінен туындаған ластанумен танылды. Өнеркәсіптік даму жергілікті теміржолдар мен көмір шахталарының желілерін кеңейтуге әкелді. Стоурбриджден Дадли Порт және Уэднесбери арқылы Уолсоллға дейінгі желі 1960 жылдары жабылды, бірақ Типтон арқылы Бирмингемнен Вулвергемптонға дейінгі желі әлі де маңызды көлік жолы болып табылады. Тағдырлы «RMS Titanic» лайнері үшін анкерлер мен тізбектер Қара елде, Нетертон қаласында жасалды. Үш анкер мен оларға қоса тізбектер жасалды; жиынның салмағы 100 тоннаға жетті. Ортаңғы анкердің өзі 12 тонна салмақты құрады және кемеге барар жолда Нетертон арқылы 20 Шир жылқысымен тартылды. 1913 жылы Қара ел британдық кәсіби одақ тарихындағы ең маңызды ереуілдердің біріне куә болды, онда аймақтың болат түтік өнеркәсібінде жұмыс істейтін жұмысшылар екі ай бойы білікті емес жұмысшылар үшін аптасына 23 шиллингтік ең төмен жалақы талабымен сәтті ереуілге шықты, бұл оларға жақын жердегі Бирмингемдегі әріптестерімен тең жалақы алуға мүмкіндік берді. Бұл әрекет 9 мамырда Уэднесберидегі Джон Рассел & Co. Ltd. ескі патенттік түтік зауытында басталды және бірнеше апта ішінде Қара елдегі 40 000-нан астам жұмысшылар дауға қосылды. Том Манн сияқты еңбек қозғалысының көрнекті тұлғалары жұмысшыларды қолдау үшін аймаққа келді, ал Джек Биард пен Джулия Варли Уоркерс Юнионнан ереуілді ұйымдастыруға белсенді қатысты. Осы жұмыс берушілермен болған қақтығыс кезінде, Дадли Докер құрған Мидлендс жұмыс берушілер федерациясының өкілдерімен, Асквит үкіметінің қару-жарақ бағдарламасы, әсіресе теңіздік жабдықтар мен басқа да өнеркәсіптік қажеттіліктер сияқты темір түтіктер, гайкалар, бұрандалар, эсминец бөлшектері сияқтылар қауіптің астында болды. Бұл Германиямен Англо-германдық теңізді қарулану жарысы алдында Ұлыбритания үшін ұлттық маңызы бар еді. Одақ мүшелерінің пікірін білгеннен кейін, 11 шілдеде Сауда кеңесінің өкілдері, лорд Джордж Асквиттің басшылығымен келісімге келді. Ереуілдің маңызды салдарының бірі – Қара елде ұйымдасқан еңбек күшінің өсуі болды, себебі бұл аймақтың жұмыс күші бұрын кәсіби одақтардан бас тартқан. 20 ғасырдың басында Қара елде көмір өндіруі төмендеді, аймақтағы соңғы шахта – Седжлиге жақын Бэггеридж шахтасы 2 наурыз 1968 жылы жабылды, бұл аймақта 300 жылға жуық массалық көмір өндірісінің аяқталуын білдірді, бірақ кейінірек бірнеше жыл бойы пайдаланылған ашық карьерлер болды. Басқа өнеркәсіптер де дамыды. Рубери Оуэн, Ченс Брос, Уилкинс және Митчелл, GKN, Джон Томпсон (компания) сияқты өндірушілер гөріп...

Геология және ландшафт

Қара өлкедегі өнеркәсіп тарихы оның геологиялық құрылымымен тікелей байланысты. Аймақтың көп бөлігі Оңтүстік Стаффордшир көмір алабының оңтүстік бөлігін құрайтын, ашық жатқан көмір кен орнында орналасқан, және орта ғасырдан бері мұнда кен қазу жұмыстары жүргізіліп келеді. Шындығында, бірнеше көмір қабаттары бар, олардың кейбіреулеріне шахтерлер есімдер берген. Жоғарғы, жұқа қабат Броуч көмірі деп аталады. Оның астында тікелей қалың көмір, Heathen көмірі, иіссіз көмір, түпкі көмір және ән салатын көмір қабаттары орналасқан. Басқа да қабаттар кездеседі. Қалың көмір қабаты "Отыз футтық" немесе "Он ярдық" қабат деп те белгілі, және ол бір қалың қабатты құраған бірнеше төсектерден тұрады. 19 ғасырдың соңғы онжылдығында, Баггеридждегі батыс шекаралық жарылымның ар жағында, шамамен 600 метр тереңдікте көмір табылған. Бұзылған қырқа Қара өлке арқылы солтүстік-батыс бағытта Дадли, Вренс-Нест және Седглиден өтеді, Қара өлкеді екі аймаққа бөледі. Бұл қырқа Англияның ірі суайдырғыш бөлігінің бір бөлігін құрайды, солтүстікке қарайғы ағыстар Там өзеніне, одан әрі Трент арқылы Солтүстік теңізге құяды, ал қырқаның оңтүстігіндегі сулар Стур өзеніне, содан кейін Севернге және Бристоль шығанағына ағып түседі. Дадли мен Вренс-Нестте әктас тас қазылған. Бұл тау жынысы силур кезеңінде пайда болған және көптеген қазба жәндіктерді қамтиды. Атап айтқанда, трилобит Калимен блюменбахи қазбасы соншалықты көп кездесетін, ол "Дадли жәндігі" немесе "Дадли шегірткесі" деп аталды және Дадли округінің гербіне енгізілді. Роули-Хиллз және Барроу-Хилл сияқты бірнеше жерлерде қатты магмалық тау жынысы табылады. Долерит деп аталатын бұл тау жынысы бұрын жол құрылысына пайдаланылған.

Таңбалар

Соңғы жылдары Қара Ел өзін бейнелейтін символдар мен эмблемаларды қабылдады. Олардың алғашқысы 2009 жылы Хейлсоуэн қаласынан Филип Тиббетс жасаған «Қара Ел» тартаны болды, ол тіркелді. 2008 жылы аймақ үшін ту идеясы алғаш рет көтерілді. Науқан жүргізудің төрт жылынан кейін «Қара Ел ашық ауа мұражайымен» бірлесіп байқау ұйымдастырылды. Бұл 2012 жылдың шілдесінде «Ту институтында» тіркелген Стаурбридж қаласындағы «Редхилл» мектебінің оқушысы Грейси Шепард жасаған «Қара Ел» туының қабылдануына әкелді. Ту 2012 жылдың 14 шілдесінде мұражайда Ньюкоменнің алғашқы атмосфералық қозғалтқышының 300 жылдығына арналған мерекелік шаралар аясында ашылды. Осыдан кейін мұражай мен «Қара Ел» қоғамы аймақтың өнеркәсіптік революциядағы рөлін атап өту үшін 14 шілдені «Қара Ел күні» ретінде мойындады. Бұл күнді 2013 жылы Қоғамдық және жергілікті басқару департаменті атап өтті, ал 2014 жылы аймақта тағы да көп шаралар жоспарланды. «Қара Ел күні» жыл сайын 14 шілдеде өтеді. Бастапқыда наурыз айында болған бұл күн кейіннен 14 шілдеге – Ньюкомен бу машинасының ойлап табылуының мерейтойына – ауыстырылды және қазір ай бойы «Қара Ел мәдениетін» насихаттауға бағытталған іс-шаралар сериясымен сәйкес келеді, ол «Қара Ел фестивалі» деп аталады. «Қара Ел әнұранының» авторы – Джеймс Стивенс, оны «The Empty Can» тобы орындайды. Әнұран идеясын 2013 жылы Джеймс Стивенс пен Стивен Эдвардс ұсынды, олар аймақтың «Қара Ел» туы мен «Қара Ел күніне» ресми әнұраны болғанын қалады.

Экономика

Қара өлкеде бұрын басымдық еткен ауыр индустрия қазір көбінесе жойылды. 20-ғасырда көмір өндірісінің төмендеуі байқалды және индустрия 1968 жылы Седгли маңындағы Баггеридж кенішін жабумен аяқталды. Ауа тазалығына қатысты заңнамалар Қара өлке енді қара түсті емес екенін білдіреді. Аймақта әлі де өндіріс бар, бірақ тарихи деңгейге қарағанда әлдеқайда аз. Желі тізбегі жасау Cradley Heath аймағындағы маңызды өнеркәсіп болып табылады, онда Қорғаныс министрлігі мен Әскери-теңіз флоты үшін тізбектің көп бөлігі заманауи зауыттарда жасалады. Аймақтың көп бөлігі, бірақ барлығы емес, жоғары жұмыссыздықтан зардап шегеді және оның бір бөлігі Ұлыбританиядағы ең экономикалық тұрғыдан қиын жағдайдағы қауымдастықтардың қатарында. Бұл әсіресе Сэндвелл, Уолсолл және Вулвергемптон қалаларының кейбір бөліктерінде орын алады. Үкіметтің 2007 жылғы Жетімдік индексіне (ID 2007) сәйкес, Сэндвелл Батыс Мидлендс аймағындағы ең қиын жағдайдағы аудан, Бирмингем мен Сток-он-Тренттен кейін, және Ұлыбританияның 354 ауданының ішінде 14-ші орында. Вулвергемптон Батыс Мидлендстегі ең қиын жағдайдағы төртінші аудан, ал жалпы ел бойынша 28-ші. Уолсолл Батыс Мидлендс аймағындағы ең қиын жағдайдағы бесінші аудан, ал елдегі ең қиын жағдайдағы 45-ші аудан. Дадлидің жағдайы жақсырақ, бірақ ол әлі де қиындықтарға толы. Жалпы алғанда, Дадли Ұлыбританияның ең қиын жағдайдағы 100 ауданы, бірақ Батыс Мидлендстің жеті мегаполистік ауданының екінші ең байы, ал Солихалл бірінші орында. Сонымен қатар, ол Black Country Living Museum, Дадли хайуанаттар бағы және Дадли қамалының танымалдылығына байланысты туризмнен пайда көреді. Ұлыбританияның көптеген қалаларындағыдай, кейбір жерлерде этникалық азшылықтар да бар: Сэндвеллде халықтың 22,6%-ы этникалық азшылықтардан, ал Вулвергемптонда бұл көрсеткіш 23,5%-ды құрайды. Алайда, Уолсоллде халықтың 84,6%-ы ақ түсті, ал Дадлиде 92%-ы ақ түсті. 1950-1960 жылдардағы жаппай иммиграцияға қарсылық "Қара өлкені ақ қылып сақта!" деген ұранға әкелді. Қара өлке 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басында ең ауыр экономикалық соққыға ұшырады, ол кезде жұмыссыздық көбінесе тарихи ірі зауыттардың жабылуына байланысты өсті, соның ішінде Бриерли Хиллдегі Round Oak болат зауыты және Веднесберидегі Patent Shaft болат зауыты. Бұл кезеңде консервативті премьер-министр Тэтчердің экономикалық саясатының нәтижесінде ел бойынша жұмыссыздық күрт өсті; кейіннен, бұл тудырған әлеуметтік проблемаларды жасырын түрде мойындау арқылы бұл аймақтар Кәсіпкерлік аймақтар деп белгіленді және кейбір қайта құрулар жүзеге асырылды. Round Oak және оны қоршаған ауыл шаруашылығы жерлері Merry Hill сауда орталығы және Waterfront коммерциялық және демалыс кешені ретінде дамытылды, ал Patent Shaft жері өнеркәсіптік аймақ ретінде дамытылды. Бриерли Хиллдегі жұмыссыздық 1980-жылдардың бірінші жартысында Round Oak болат зауытының жабылуынан кейін сол кездегі ұлттық орташа көрсеткіштен екі есеге жуық 25%-дан асты, бұл Ұлыбританиядағы кез-келген қалалардың ең төменгі жұмыссыздық деңгейлерінің бірі болды. Алайда, 1985 және 1990 жылдар аралығында Merry Hill дамуы жергілікті аймақтағы жұмыссыздықты күрт төмендетуге мүмкіндік берді. Дадлидегі Black Country Living Museum 20-ғасырдың басындағы Қара өлкедегі өмірді қайта жаңғыртады және танымал туристік орын болып табылады. 2012 жылдың 17 ақпанында мұражайдың барлық коллекциясы Англияның өнер кеңесі (ACE) тарапынан тағайындалды. Тағайындама – ұлттық және халықаралық маңызы бар бірегей коллекцияларды ерекшелендіретін белгі. Қара өлкедегі төрт мегаполис Бирмингем мегаполисінің бір бөлігін құрайды, ол Ұлыбританиядағы екінші ірі экономика. 2011 жылы үкімет Қара өлке кәсіпорындары аймағын құру туралы жариялады. Аймаққа Вулвергемптонда 5 және Дарластонда 14 нысан кіреді. Вольвергемптондағы i54 бизнес-паркі 19 нысанның ішіндегі ең ірісі; оның жалға алушыларына Jaguar Land Rover кіреді. Дарластондағы ең үлкен нысан – бұрынғы IMI Джеймс Бридж Мыс Зауыты. Дудли, Сэндвелл, Вулвергемптон және Уолсолл қалаларының төрт ауданы 2015 жылдың соңында ЮНЕСКО-ның жаһандық геопаркі болу үшін бірлескен ұсыныс берді. Геопарк аймақтың туристік бағыт ретінде перспективаларын арттырады, осылайша жергілікті экономиканы қолдайды. Осы мақсатта көптеген "геосайттар" анықталды, буклеттер жарияланды және қоғамдық іс-шаралар ұйымдастырылды. 2017 жылы ЮНЕСКО геопаркке қосымша бағалауды күтіп, бастапқы қолдау көрсетті. Қара өлке ЮНЕСКО-ның жаһандық геопаркі ретінде 2020 жылдың 10 шілдесінде жарияланды.

Сурет салу немесе әдебиет

XIX ғасырдан бастап бұл аймақ тозақтық бейнесімен кеңінен танымал болды, бұл сурет сол кездегі жарияланған еңбектерге енді. Чарльз Диккенстің 1841 жылы жазылған «Ескі қызықты дүкен» романында аймақтағы жергілікті фабрикалардың мұржаларынан «түтін шығып, жарықты жауып, ауаны улап, күйреп бара жатқандай сезім тудырғандығы» сипатталған. 1862 жылы Бирмингемдегі американ консулы Элиху Беррит аймақты «күндіз қара, түні қызыл» деп атады, себебі өндіріс қызметінен туындаған түтін мен кір және түнде пештердің жарығынан. Аймақтың 20-ғасырдың басындағы бейнелерін Фрэнсис Бретт Янгтың «Мерсиан» романдарынан, әсіресе «Менің бауырым Джонатан» (1928) романынан табуға болады. 2014 жылдың соңғы тоқсанында Вулвергемптон өнер галереясының кураторы Кэрол Томпсон «Мордордың жаратылуы» туралы айта келіп, Дж.Р.Р. Толкиннің «Сақиналар мырзасы» романындағы Мордордың қараңғы аймақ сипаттамасының «Қара ел туралы заманауи әңгімелермен үлкен үйлесімде екенін» мәлімдеді. Шындығында, эльфтердің Синдарин тілінде Мордор – «Қара Жер» деген мағынаны білдіреді. Free Radio (бұрынғы BRMB (Бирмингем және Beacon Radio Wolverhampton) және Greatest Hits Radio Black Country and Shropshire (бұрынғы Beacon 303, Radio WABC, Classic Gold Digital, Gold және Free Radio 80s) 1976 жылдан бері Turner's Hill және Sedgley жерлеріндегі хабар тарату станцияларынан хабар таратады, ал бұрын Вулвергемптонда орналасқан студиялар тиісінше Олдбери мен Бирмингемге көшірілді. Аймақта аймақтың тек бір бөлігін қамтитын үш радиостанция да бар. Брайерли-Хиллде орналасқан Black Country Radio (102.5 The Bridge және BCCR бірігуінен құралған) және Уолсоллдан хабар тарататын Ambur Radio. The Express and Star – аймақтың екі күнделікті газетінің бірі, ол Вулвергемптондағы бас кеңсесінен және бес аудандық кеңсесінен он бір жергілікті басылым шығарады (мысалы, Дадли басылымы Вулвергемптон немесе Стаффорд басылымдарынан мазмұны жағынан едәуір өзгеше). Бұл Ұлыбританиядағы ең көп таралған аймақтық газет. Айтпақшы, дәстүрлі түрде Қара елдің газеті саналатын The Express and Star Бірмингем қаласының орталығындағы сатушылардан да таралымды кеңейтті. The Black Country Mail – аймақтың тағы бір күнделікті газеті. Оның аймақтық кеңсесі Уолсолл қаласының орталығында орналасқан. 1973 жылы High Street, Cradley Heath-те құрылған Black Country Bugle аймақтың тарихына да үлес қосты. Бастапқыда екі апта сайын жарық көрген газет, кең танымалдылығының арқасында қазір апта сайын шығады. Қазір ол Дадли мұрағаты мен жергілікті тарих орталығының үстінде, Типтон жолы, Дадлиде орналасқан.