Кіріспе
Магнитоэнцефалография (МЭГ) – мидағы токтардың тудырған магнит өрістерін тіркеу арқылы ми қызметін картографиялауға арналған функционалдық нейросуреттеу техникасы. МЭГ өте сезімтал магнитометрлерді пайдаланып, мидағы табиғи электр тогының қозғалысын тіркеуге негіделген. Қазіргі уақытта SQUID (суперөткізгіш кванттық интерференциялық құрылғылар) массивтері ең көп қолданылатын магнитометрлер, ал SERF (спин алмасу релаксациясы жоқ) магнитометрі болашақ құрылғылар үшін зерттелуде. МЭГ-ның қолданылу салалары: мидың сезімдік және танымдық процестерін зерттеу, хирургиялық араласу алдында патологиялық зақымдалған аймақтарды анықтау, мидың түрлі бөліктерінің функциясын анықтау және нейрокерік байланыс. Бұл әдіс клиникалық жағдайда аномалияларды табу үшін, сондай-ақ зертханалық жағдайда ми белсенділігін өлшеу үшін қолданылады.
Magnetoencephalography (MEG) is a functional neuroimaging technique for mapping brain activity by recording magnetic fields produced by electrical currents occurring naturally in the brain, using very sensitive magnetometers. Arrays of SQUIDs (superconducting quantum interference devices) are currently the most common magnetometer, while the SERF (spin exchange relaxation free) magnetometer is being investigated for future machines. Applications of MEG include basic research into perceptual and cognitive brain processes, localizing regions affected by pathology before surgical removal, determining the function of various parts of the brain, and neurofeedback. This can be applied in a clinical setting to find locations of abnormalities as well as in an experimental setting to simply measure brain activity.
Тарих
MEG сигналдарын алғаш рет 1968 жылы Иллинойс университетінің физигі Дэвид Коэн өлшеді, SQUID қолжетімділігінен бұрын, детектор ретінде мыс индукциялық катушка қолданылды. Магниттік фондық шуды азайту үшін өлшемдер магниттік қорғалған бөлмеде жүргізілді. Катушка детекторының сезімталдығы жеткіліксіз болды, нәтижесінде МЭГ өлшемдері нашар, шулы және пайдалану қиын болды. Кейін Коэн MIT-те жақсырақ қорғалған бөлме салып, Ford Motor компаниясының зерттеушісі Джеймс Циммерман жасаған алғашқы SQUID детекторларының бірін пайдаланып, MEG сигналдарын қайта өлшеді. Бұл жолы сигналдар ЭЭГ сигналдарына жақын айқындыққа ие болды. Бұл физиктердің SQUID-тің қолданылу мүмкіндіктерін іздеуіне қызығушылықты арттырды. Осыдан кейін спонтанды және шақырылған MEG түрлерін өлшеу басталды. Бастапқыда, бір SQUID детекторы қолданылып, субъектінің басының айналасындағы бірнеше нүктедегі магнит өрісі тізбектеп өлшенді. Бұл қиындық тудырды, сондықтан 1980-ші жылдары MEG өндірушілері бас аймағын кеңірек қамту үшін бірнеше сенсорларды массивтерге біріктіруді бастады. Қазіргі MEG массивтері каска тәрізді вакуумдік колбаға орнатылған, онда әдетте 300 сенсор болады, олар бастың көп бөлігін қамтиды. Осылайша, субъектінің немесе науқастың МЭГ-ін жылдам және тиімді жинауға болады. Жақындағы зерттеулер MEG сканерлерінің портативтігін арттыру үшін спин алмасу релаксациясы жоқ (SERF) магнитометрлерін пайдалануға бағытталған. SERF магнитометрлері салыстырмалы түрде кішкентай, себебі олар жұмыс істеу үшін үлкен салқындату жүйелерін қажет етпейді. Сонымен қатар, олардың сезімталдығы SQUID-тің сезімталдығымен шамалас. 2012 жылы MEG-тің чиптік масштабтағы атомдық магнитометрмен (CSAM, SERF түрі) жұмыс істей алатыны көрсетілді. Көп ұзамай, 2017 жылы зерттеушілер SERF магнитометрлерін орнатылған портативті, жеке 3D басылған каскалардың жұмыс прототипін жасады, яғни орналасуы, бағдары және шамасы бар, бірақ кеңістіктік көлемі жоқ тоқтарды пайдаланды. Оң қол ережесіне сәйкес, ток диполі оның векторлық компоненті осінің айналасында бағытталған магнит өрісін тудырады. Байқалатын сигналды жасау үшін шамамен 50 000 белсенді нейрон қажет. Ток дипольдерінің бір-бірін күшейтетін магнит өрістерін жасау үшін ұқсас бағыттарға ие болуы керек болғандықтан, көбінесе пирамидалық жасушалардың қабаты, олар ми қабығының бетіне перпендикуляр орналасқан, өлшенетін магнит өрістерін тудырады. Бұл нейрондардың шоғырлары бас терісінің бетіне тангенциалды бағытта орналасқан және олардың магнит өрістерінің өлшенетін бөліктерін бас сыртына шығарады, ал бұл шоғырлар әдетте сулькус аймақтарында орналасқан. Зерттеушілер терең ми (яғни, қабықша емес) сигналдарын анықтау үшін әртүрлі сигналды өңдеу әдістерін сынап көріп жатыр, бірақ қазіргі уақытта клиникалық тұрғыдан пайдалы әдіс жоқ. Айта кетейік, әрекет потенциалдары әдетте байқалатын өрісті тудырмайды, себебі әрекет потенциалдарымен байланысты тоқтар қарама-қарсы бағытта ағып, магнит өрістері бір-бірін жояды. Дегенмен, шеткі жүйке жүйесінен әрекет ету өрістері өлшенген.
Магниттік қалқалау
Мидың шығаратын магниттік сигналдар бірнеше фемтотесла деңгейінде болғандықтан, сыртқы магниттік сигналдардан, оның ішінде Жердің магниттік өрісінен қорғану қажет. Жоғары және төмен жиілікті шуды азайту үшін алюминий мен мю-металдан жасалған бөлмелер құрылысы арқылы тиісті магниттік қорғауға қол жеткізуге болады.
Магниттік қорғалған бөлме (ММК)
Магниттік қорғалған бөлме (MSR) моделі үш негізгі қабаттан тұрады. Бұл қабаттардың әрқайсысы таза алюминий қабатынан және молибден пермаллойына ұқсас, жоғары магниттік өткізгіштігі бар ферромагниттік қабатынан құралған. Ферромагниттік қабат 1 мм қалыңдықтағы табақтар түрінде жеткізіледі, ал ең ішкі қабат төрт табақтан, ал сыртқы екі қабат әрқайсысы үш табақтан тұрады. Магниттік байланыстың сақталуы үстіне жабылатын жолақтар арқылы қамтамасыз етіледі. Бұрандалы жиналымдарда оқшаулағыш шайбалар қолданылады, бұл әрбір негізгі қабаттың электрлік оқшаулануын қамтамасыз етеді. Бұл SQUID құрылғысының жұмысын нашарлататын радиожиілік сәулеленуін болдырмауға көмектеседі. Алюминийдің электрлік үздіксіздігін сақтау үшін алюминийден жасалған үстіне жабылатын жолақтар қолданылады, бұл 1 Гц-тен жоғары жиіліктерде маңызды болатын айнымалы токтың (AC) эдди тогынан қорғауды қамтамасыз етеді. Ішкі қабаттың біріктіру тігістері көбінесе алюминий қабаттарының өткізгіштігін арттыру үшін күміс немесе алтынмен қапталады.
Белсенді қалқалау жүйесі
Активті жүйелер үш өлшемді шуды жою үшін құрастырылған. Активті жүйені іске асыру үшін төмен шулы флюсгейт магнитометрлері әр беттің ортасына орнатылып, оған ортогональды бағытталады. Бұл оң кері байланыс пен тербелісті азайту үшін жай төмендеуі бар төмен өткізгіш желі арқылы тұрақты ток күшейткішін теріс қоректендіреді. Жүйеге тербеліс тудыратын және магнитсіздендіретін сымдар енгізілген. Тербеліс тудыратын сымдар магниттік өткізгіштікті арттырады, ал тұрақты магнитсіздендіру сымдары ішкі негізгі қабаттың барлық беттеріне қолданылып, беттерді магнитсіздендіреді. (Модель параметрлері (мысалы, көздің орналасуы) белгілі болғанда және деректерді (мысалы, белгілі бір қашықтықтағы өрісті) бағалау қажет болғанда.) Басты қиындық – кері мәселенің бірегей шешімі жоқ (яғни, шексіз көп мүмкін «дұрыс» жауаптар бар), ал «ең жақсы» шешімді анықтау мәселесінің өзі қарқынды зерттеу нысаны болып табылады. Мүмкін болатын шешімдерді ми қызметі туралы алдын ала білімді қамтитын модельдерді пайдалану арқылы алуға болады. Көздердің модельдері шамадан тыс немесе жеткіліксіз анықталған болуы мүмкін. Шамадан тыс анықталған модель бірнеше нүктелік көздерден («эквивалентті дипольдер») тұруы мүмкін, олардың орналасуы деректерден бағаланады. Жеткіліксіз анықталған модельдер көптеген әртүрлі бөлінген аймақтар белсендірілген жағдайларда («бөлінген көздер шешімдері») қолданылуы мүмкін: өлшеу нәтижелерін түсіндіретін шексіз көп ағымдық үлестірулер бар, бірақ ең ықтималы таңдалады. Локализация алгоритмдері берілген көз және бас модельдерін пайдаланып, негізгі фокустық өріс генераторының ықтимал орнын анықтайды. Шамадан тыс анықталған модельдер үшін локализация алгоритмінің бір түрі күтуді максимизациялау арқылы жұмыс істейді: жүйе бастапқы болжаммен инициализацияланады. Ағымдағы болжамнан туындайтын магнит өрісін симуляциялау үшін алдыңғы модель пайдаланылатын цикл басталады. Болжам симуляцияланған және өлшенген өрістер арасындағы айырмашылықты азайту үшін түзетіледі. Бұл процесс конвергенцияға дейін қайталанады. Тағы бір кең таралған техника – сәулелік құрастыру, онда берілген ток диполынан туындайтын магнит өрісінің теориялық моделі, ковариациялық матрица түріндегі деректердің екінші реттік статистикасымен бірге, Бакус-Гилберт инверсиясы арқылы сенсор массивінің (сәулелік құрастырушының) сызықтық салмағын есептеу үшін қолданылады. Бұл сондай-ақ сызықтық шектеулі ең төменгі дисперсиялы (LCMV) сәулелік құрастырушы деп аталады. МЕГ кері мәселесінің нашар шешілгендігіне баса назар аудару керек. Егер мақсат адам миындағы ағымдық тығыздықты 5 мм ажыратымдылықпен бағалау болса, онда бірегей инверсияны жүзеге асыру үшін қажетті ақпараттың басым көпшілігі магнит өрісін өлшеуден емес, проблемаға қолданылатын шектеулерден түсуі керек екені анықталды. Сонымен қатар, тіпті осындай шектеулер болған кезде де, аталған инверсия тұрақсыз болуы мүмкін. Бұл қорытындыларды жарияланған еңбектерден оңай шығаруға болады.
Магниттік көздің бейнелеуі
Магниттік көздерді (МСИ) жасау үшін көздердің орналасқан жерлері магниттік-резонанстық бейнелеу (МРТ) суреттерімен біріктіріледі. Екі дерек жиынтығы да МРТ кезінде майлы маркерлермен белгіленген және МЭГ кезінде магниттік өріс тудыратын электр сымдарымен белгіленген ортақ анықтамалық нүктелердің орналасуын өлшеу арқылы біріктіріледі. Әрбір дерек жиынтығындағы анықтамалық нүктелердің орналасқан жері ортақ координатты жүйе құру үшін пайдаланылады, соның арқасында функционалдық МЭГ деректерін құрылымдық МРТ деректерімен ("бірлестірілген тіркеу") үйлестіру мүмкін болады. Бұл әдісті клиникалық тәжірибеде қолдануға қатысты сын – ол МРТ суретіне анық шекаралары бар түрлі-түсті аймақтарды қосады: тәжірибесі жоқ қараушыларға түстердің физиологиялық нақтылықты көрсетпейтінін түсінбеуі мүмкін, себебі бұл МЭГ-нің салыстырмалы түрде төмен кеңістіктік ажыратымдылығынан емес, статистикалық процестерден туындаған ықтималдық бұлтының белгісіздігінен болады. Дегенмен, магниттік көз суреті басқа деректермен сәйкес келгенде, ол клиникалық тұрғыдан пайдалы болуы мүмкін.
Дипольді модельдің көзін анықтау
MEG үшін кеңінен қабылданған көзді модельдеу әдісі эквивалентті ток дипольдері (ЭТД) жиынтығын есептеуді қамтиды, бұл негізгі нейрондық көздер ошақтық болады деп есептейді. Бұл дипольдік сәйкестендіру процедурасы сызықтық емес және анықталғаннан артық, себебі белгісіз диполь параметрлерінің саны МЭГ өлшемдерінің санынан кем. МЭГ жауаптарын талдау үшін бірнеше сигналдарды жіктеу (MUSIC) және көп бастау кеңістіктік-уақыттық модельдеу (MSST) сияқты автоматтандырылған көп дипольдік модельдеу алгоритмдері қолданылады. Нейрондық жауаптарды сипаттау үшін дипольдік модельдердің шектеулері: 1) ЭТД арқылы кеңейтілген көздерді анықтаудағы қиындықтар, 2) дипольдердің жалпы санын алдын ала дәл бағалаудағы мәселелер және 3) дипольдің орналасуына, әсіресе мидың тереңдігіне тәуелділік.
Таратылған көздер үлгілері
Көп дипольді модельдеуден өзгеше, таратылған көздер модельдері көз кеңістігін көптеген дипольдерді қамтитын торға бөледі. Кері есеп – тор түйіндері үшін диполь моменттерін анықтау. Белгісіз диполь моменттерінің саны MEG сенсорларының санынан әлдеқайда көп болғандықтан, кері шешім нашар анықталған, сондықтан шешімнің мағынасыздығын азайту үшін қосымша шектеулер қажет. Бұл тәсілдің басты артықшылығы – көз моделін алдын ала анықтау қажеттілігі жоқ. Дегенмен, нәтижеде алынған үлестірімдерді түсіндіру қиын болуы мүмкін, себебі олар нақты нейрондық көздердің үлестірілімінің "бұлыңғыр" (немесе тіпті бұрмаланған) бейнесін ғана көрсетеді. Жағдай ми аймағы, тереңдігі, бағыты, сенсорлар саны сияқты әртүрлі параметрлерге байланысты кеңістіктік ажыратымдылықтың күшті түрде өзгеруімен күрделенеді.
Тәуелсіз құрамдас бөліктерді талдау (ICA)
Тәуелсіз компоненттік талдау (ICA) – уақыт бойынша статистикалық тәуелсіз болатын әр түрлі сигналдарды бөліп шығаратын сигналды өңдеудің тағы бір әдісі. Ол негізінен МЕГ және ЭЭГ сигналдарынан миырау, көз бұлшықтарының қозғалысы, бет бұлшықтарының артефактілері, жүрек артефактілері сияқты сыртқы шудың әсерінен ластанған артефактілерді жою үшін қолданылады. Дегенмен, ICA жоғары корреляцияланған ми көздерін нашар ажырата алады.
Аулада пайдалану
Зерттеуде МЭГ негізінен уақыт бойынша белсенділік динамикасын өлшеу үшін қолданылады. МЭГ оқиғаларды 10 миллисекунд немесе одан да жылдам дәлдікпен анықтай алады, ал функционалдық магниттік резонанс бейнелеу (fMRI), қан ағынының өзгеруіне тәуелді болғандықтан, оқиғаларды ең жақсы жағдайда бірнеше жүз миллисекунд дәлдікпен анықтай алады. МЭГ сонымен қатар бастапқы есту, соматосенсорлық және моторлық аймақтардағы сигнал көздерін дәл анықтайды. Адам миының функционалдық карталарын жасау үшін күрделі танымдық тапсырмалар орындалғанда МЭГ көбінесе fMRI-мен біріктіріледі, себебі бұл әдістер бір-бірін толықтырады. Нейрондық (МЭГ) және гемодинамикалық fMRI деректері, жергілікті өрістік потенциалдар (LFP) мен қанның оттегіге қанығу деңгейіне байланысты (BOLD) сигналдар арасындағы тығыз байланысқа қарамастан, әрқашан келісе бермейді. МЭГ және BOLD сигналдары бірдей көзден туындауы мүмкін (бірақ BOLD сигналдары гемодинамикалық жауап арқылы сүзгіленеді). МЭГ сонымен қатар мидағы жауаптарды жақсырақ локализациялау үшін қолданылады. МЭГ орнатылымының ашықтығы сыртқы дыбыстық және визуалды стимулдарды оңай енгізуге мүмкіндік береді. Зерттелушінің басы қозғалмаса, оның қозғалысына да рұқсат етіледі. Мұндай стимулдардың/қозғалыстардың енгізілуіне дейін, оның кезінде және кейін мидағы жауаптарды, бұрынғы ЭЭГ-мен мүмкін болғаннан гөрі жоғары кеңістіктік ажыратымдылықпен картаға түсіруге болады. Психологтар да МЭГ нейросуреттеуін пайдаланып, мидың функциясы мен мінез-құлық арасындағы байланысты жақсырақ түсінуге тырысады. Мысалы, психологиялық мәселелері бар пациенттердің МЭГ жауаптарын бақылау тобының пациенттерімен салыстыратын бірнеше зерттеулер жүргізілді. Шизофрениямен ауыратын пациенттерде есту қабылдауының бұзылуы сияқты ерекше жауаптарды анықтауда үлкен жетістіктерге қол жеткізілді. МЭГ сонымен қатар тілдік түсініктің эмоционалдық тәуелділігі сияқты стандартты психологиялық жауаптарды зерттеу үшін қолданылады. Жақындағы зерттеулерде көптік склероз, Альцгеймер ауруы, шизофрения, Шёгрен синдромы, созылмалы алкоголизм, беттік ауыру және таламокортикальдық дизритмиясы бар пациенттерді сәтті жіктеу туралы хабарланды. МЭГ осы пациенттерді сау бақылау тобынан ажыратуға мүмкіндік береді, бұл диагностикада МЭГ-дің болашақ рөлін көрсетеді. МЭГ қолданудың қиындықтары мен құнының көп бөлігі деректерді қолмен талдау қажеттілігімен байланысты. Деректерді компьютерлік талдау бойынша прогресс жасалды, пациенттің сканерлерін үлкен деректер базасынан алынған қалыпты сканерлермен салыстыру арқылы шығындарды едәуір төмендетуге болады. немесе есту қабығы. Басқа зерттеулерде МЭГ мидың әртүрлі аймақтары арасындағы нейрондық өзара әрекеттесуді зерттеу үшін қолданылды (мысалы, маңайлық қабық пен көру қабығы арасындағы). Магнитоэнцефалография сонымен қатар ұйқы кезіндегідей сананың әртүрлі кезеңдеріндегі нейрондық осцилляциялардың өзгеруін зерттеу үшін де қолданылуы мүмкін.
Фокалды эпилепсия
МЭГ-нің клиникалық қолданылуы эпилепсиямен ауыратын науқастарда патологиялық белсенділікті анықтау және локализациялау, сондай-ақ ми ісіктері немесе емдеуге келмейтін эпилепсиясы бар науқастарда хирургиялық жоспарлау үшін маңызды ми қабықшаларын локализациялау болып табылады. Эпилепсия хирургиясының мақсаты – мидың сау аймақтарын сақтай отырып, эпилептогенді тінді алып тастау. Басты ми аймақтарының (негізгі моторлық және сезімтал қабықшалар, көру қабықшасы, сөйлеу және түсіну процестеріне қатысатын аймақтар) нақты орналасқан жерін білу хирургиялық салдардан туындаған неврологиялық бұзылыстарды болдырмауға көмектеседі. Электр-кортикографияда (ЭКоГ) тікелей кортикальді стимуляция және соматосенсорлық шақырылған потенциалдар мидың маңызды аймақтарын анықтау үшін «алтын стандарт» саналады. Бұл процедуралар операция кезінде немесе ұзақ уақытқа орнатылған субдуральды электродтар арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Екеуі де инвазивті болып табылады. Соматосенсорлық магниттік өрістерден алынған орталық телімнің инвазивті емес МЭГ локализациясы осы инвазивті жазбалармен үлкен сәйкестік көрсетеді. МЭГ зерттеулері негізгі соматосенсорлық қабықшаның функционалдық ұйымдастырылуын анықтауға және жеке саусақтарды стимуляциялау арқылы қолдың соматосенсорлық қабықшасының кеңістіктік шектерін анықтауға көмектеседі. Кортикальды тінді инвазивті локализациялау мен МЭГ жазбалары арасындағы осы сәйкестік МЭГ талдауының тиімділігін көрсетеді және МЭГ болашақта инвазивті процедураларды алмастыра алатынын көрсетеді.
Жүктілік
МЭГ ұрықтар мен жаңа туған нәрестелердің көру, есту және тілді өңдеу сияқты танымдық процестерін зерттеу үшін қолданылған. Әлемде ұрықтардан жазба жасауға арнайы жасалған тек екі МЭГ жүйесі ғана жұмыс істейді. Біріншісі 2000 жылы Арканзас университетінде, екіншісі 2008 жылы Тюбинген университетінде орнатылды. Екі құрылғы да репродуктивті бағалауға арналған SQUID массивтері (SARA) деп аталады және жүкті әйелдің қарын пішініне сәйкес келетін қисайған сенсор массивін пайдаланады. SARA құрылғысымен жүктілік шамамен 25 аптасынан бастап туғанға дейін қыртыстың белсенділігін жазу мүмкін. Ұрық жазбалары үшін құрылған SARA жүйелері, нәресте басын алға қаратып бишекке жатқызылған кезде де сенсорлық массивтен жазба ала алады. Бұл жақын арада ұрықтық МЭГ деректерін жазып, жариялай алатын зерттеу орталықтарының санының артуына ықпал етеді.
Қатардағы әдістермен салыстыру
МЭГ 1960-шы жылдардан бері дамып келеді, бірақ соңғы кездегі есептеу алгоритмдері мен аппараттық құралдардың жетістіктері оның дамуына үлкен үлес қосты, соның арқасында кеңістіктік ажыратымдылығы жақсарып, өте жоғары уақытша ажыратымдылыққа (1 мс-ден жақсы) қол жеткізуге болады. МЭГ сигналы – нейрондық белсенділіктің тікелей өлшемі болғандықтан, оның уақытша ажыратымдылығы бас сүйегі ішінде орналасқан электродтардың көрсеткіштерімен шамалас. МЭГ басқа да ми белсенділігін өлшеу әдістерімен, мысалы, электроэнцефалографиямен (ЭЭГ), позитрон-эмиссиялық томографиямен (ПЭТ) және функционалдық магниттік-резонанстық томографиямен (фМРТ) толықтырылады. Оның артықшылықтары: ЭЭГ-мен салыстырғанда бас пішініне тәуелді емеуі (егер ферромагниттік имплантаттар болмаса), инвазивті емес болуы, ПЭТ-тің керісінше, иондаушы сәулелендіруді пайдаланбауы, сондай-ақ фМРТ-тің қарапайымдылығына қарағанда жоғары уақытша ажыратымдылыққа ие болуы.
MEG EEG-мен салыстырғанда
ЭЭГ және МЭГ сигналдары бірдей нейрофизиологиялық процестерден туындаса да, маңызды айырмашылықтар бар. Магниттік өрістер бас сүйегі мен шашыраңқы теріден электр өрістеріне қарағанда аз бұрмаланады, нәтижесінде МЭГ-нің кеңістіктік ажыратымдылығы жақсарады. Бас терісіндегі ЭЭГ сфералық көлемді өткізгіштегі ток көзінің тангенциалды және радиалды компоненттеріне сезімтал болса, МЭГ оның тангенциалды компоненттерін ғана анықтайды. Сондықтан бас терісіндегі ЭЭГ сулькустардағы және кортикальдық жиырылғандардың жоғарғы бөлігіндегі белсенділікті анықтай алады, ал МЭГ сулькустардан бастау алатын белсенділікке көбірек сезімтал. Осылайша, ЭЭГ мидың көбірек аймақтарындағы белсенділікке сезімтал, бірақ МЭГ-де көрінетін белсенділікті де дәлірек анықтауға болады. Бас терісіндегі ЭЭГ постсинаптикалық потенциалдар тудыратын жасушадан тыс көлемдік токтарға сезімтал. МЭГ осы синаптық потенциалдармен байланысты жасушаішілік токтарды анықтайды, себебі көлемдік токтар тудыратын өріс компоненттері шар тәрізді көлемді өткізгіште өте төмендеуге бейім. Магниттік өрістердің қашықтыққа байланысты әлсіреуі электр өрістеріне қарағанда күштірек байқалады. Сондықтан МЭГ кортиканың беткі қабатындағы белсенділікке сезімтал, бұл оны неокортикальдық эпилепсияны зерттеуде пайдалы етеді. Соңында, МЭГ анықтамасыз жұмыс істейді, ал бас терісіндегі ЭЭГ анықтамаға тәуелді, ол белсенді болған кезде деректерді түсіндіруді қиындатады.