Оксфорд университетіне оқуға арналған Родс стипендиясы

Кіріспе

Халықаралық аспирантуралық сыйлық

Родс стипендиясы – Ұлыбританияның Оксфорд қаласындағы Оксфорд университетінде оқу үшін студенттерге берілетін халықаралық аспирантуралық сыйлық. 1902 жылы құрылған бұл стипендия әлемдегі ең көне аспирантуралық стипендия болып табылады. Ол әлемдегі ең беделді халықаралық стипендиялық бағдарламалардың бірі саналады. Оның негізін қалаушы Сесил Джон Родс ағылшын тілді елдердің бірлігін нығайтуға және болашақ көшбасшыларға, олардың қызмет бағытына қарамастан, азаматтық жауапкершілік пен моральдық тұрақтылықты сіңіруді мақсат еткен. Бастапқыда Ұлыбритания Достастығы, Германия және АҚШ елдерінен келген ер адамдарға ғана арналған стипендия қазір әлемнің барлық аймақтарынан келген ерлер мен әйелдерге ашық. Родс стипендиясын жеңіп алғандар саясаткер, ғалым, ғылым және медицина қайраткерлері, жазушылар, кәсіпкерлер және Нобель сыйлығының лауреаттары ретінде танылды. Көптеген стипендия иегерлері мемлекет басшылары немесе үкімет басшылары болды, олардың ішінде АҚШ президенті Билл Клинтон, Пәкістан президенті Васим Саджад, Ямайка премьер-министрі Норман Мэнли, Мальта премьер-министрі Дом Минтофф, Австралия премьер-министрлері Тони Эбботт, Боб Хоук және Малкольм Тернбулл. Басқа да белгілі Родс стипендия иегерлерінің қатарында Нобель сыйлығының лауреат ғалымы Говард Флори, Нобель сыйлығының лауреат экономисі Майкл Спенс, Австралия Жоғарғы сотының судьясы Джеймс Эдельман, журналист және американдық тележүргізуші Джордж Стефанопулос, астроном Эдвин Хаббл, жазушы Наоми Вольф, музыкант Крис Кристофферсон, Ямайканың қаржы министрі Найджел Кларк, АҚШ көлік министрі Пит Бутигиг, кинорежиссер Терренс Малик және Киберқауіпсіздік және инфрақұрылымдық қауіпсіздік агенттігінің директоры Джен Истерли, Navigation Capital Partners президенті және бас директоры Дэвид Пэнтон бар.

Негізгі негіздері мен мотивациясы

1900 жылға қарай көптеген халықаралық стипендиялық бағдарламалар іске қосылған болатын. 1880-жылдардан бастап отарлаушы колониялардағы үкіметтер, университеттер және жеке тұлғалар ана елдердегі университеттерге саяхат стипендияларын ұйымдастырды. 1900 жылға қарай саяхат стипендиясы отарлаушы университеттердің білім беру көзқарасының маңызды бөлігіне айналды. Олардың өздерін британдық академиялық әлемнің толыққанды азаматы деп санауға тырысқан маңызды құралы болды. Родс бағдарламасы жақын уақытта ең танымал нұсқаға айналған көшірме еді. Родс қоры 1902 жылы Сесил Джон Родстың 1899 жылғы 1 шілдедегі сегізінші және соңғы өсиетінің талаптарына сәйкес, сондай-ақ 1902 жылғы наурызға дейінгі бірнеше қосымшалар бойынша стипендияларды құрды. Стипендиялар екі мақсатта құрылды: Британ империясының бірлігін нығайту және Ұлыбритания мен Америка Құрама Штаттары арасындағы дипломатиялық байланыстарды күшейту. Родстың өзінің сөзімен айтқанда, "Мен әлемдегі ағылшын тілді халықтардың бірігуінен туындайтын пайдаларды ынталандыру және қолдауға ниеттімін, сондай-ақ американдық стипендиялардан пайда көретін Солтүстік Америка студенттерін де ынталандыруды қалаймын". Дегенмен, осы пікірлер стипендияның соңғы түрінде маңызды рөл атқармады. Стипендиялар Родстың соңғы өсиетіне сәйкес беріледі, онда "ешбір студенттің нәсіліне немесе діни нанымына байланысты сайлауға қабілетсіз деп танылмайды" делінген.

20 ғасыр

1925 жылы британдық түлектерге АҚШ-та оқуға мүмкіндік беру арқылы Родос стипендиясына жауап ретінде Комонвелл қорының стипендиясы (кейін Харкнес стипендиясы деп аталды) құрылды. 1966 жылы Джон Ф. Кеннедиге арналған ескерткіш ретінде құрылған Кеннеди стипендиясы бағдарламасы, Родос стипендиясына ұқсас іріктеу процесін қолданады, бұл жыл сайын он британдық жоғары білім алушы студенттерге Гарвард немесе Массачусетс технологиялық институтында (MIT) оқуға мүмкіндік береді. 1953 жылы Ұлыбритания Парламенті Родос стипендиясына балама ретінде Маршалл стипендиясын құрды, ол АҚШ-қа "тірі сыйлық" ретінде тарту етілді. Сесил Родс өсиеті бойынша, қазіргі ғалымдар мен Родос стипендиясын алған түлектердің "өз тәжірибелері мен болашақтарын талқылауға және кездесуге мүмкіндіктерге" ие болуын қалаған. Бұл, мысалы, бірінші директордың (Сэр Фрэнсис Уайли) жыл сайынғы Рождестволық хатқа бастама беруімен (қазір Родос жаңалықтары және басқа да хабарламалармен толықтырылған); бірнеше елде түлектер қауымдастықтарын құру арқылы, оның ішінде Америка Родос ғалымдарының қауымдастығы (ол 1914 жылы құрылған The American Oxonian журналын жариялайды және Истман профессурасын қадағалайды); және барлық елдердің Родос ғалымдары үшін қайта кездесулер ұйымдастыру арқылы көрініс тапты. 2003 жылы Родос қорының құрылған күнінің жүз жылдығына орай, Оксфорд университеті төрт бұрынғы Родос ғалымына құрметті ғылыми дәреже берді. Олар Джон Брэдемас, Боб Хоук (Батыс Австралия және Университет, 1953), Рекс Неттлфорд және Дэвид Р. Вудс болды. Жүз жылдық мерекелік шаралар барысында Мандела-Родос қорының құрылуы да атап өтілді.

21 ғасыр

2013 жылы Родс стипендиясының 110 жылдығын тойлау кезінде Джон Макколл Макбейн, Марси Макколл Макбейн және Макколл Макбейн қоры Родс Трасттың қаржы жинау науқанына 75 миллион фунт стерлинг көмектесті. 2015 жылы Родс стипендиаты Р. В. Джонсон Родс Трасттың басқарушысы Джон Роуетт тұсындағы құлдырауы туралы сынды есеп жариялады және Дональд Маркуэлл мен Чарльз Р. Конн басқарушылықтары кезіндегі жаңаруын жоғары бағалады.

2018 жылға қарай, жаһандық Родс стипендияларының енгізілуіне байланысты, Родс стипендиясы әлемнің кез келген аймағынан келген магистратура студенттеріне ашық. Оның ең көрнекті ғалымдарының көптегені негізін қалаушының кейінгі «барлық өркениетті адамдарға тең құқықтар» деген идеалын іске асырып, адам құқықтары мен әлеуметтік әділдіктің жетекші дауыстарына айналды. Кейбіреулері тіпті Сесил Родстың өзін де сынады («Родс құлап кетуі керек» деген мақалаға қараңыз). Жоғары білімге, әсіресе магистратураға қол жеткізу әлеуметтік мобильділік пен нәсілдік байлықтың теңсіздігімен байланысты болғандықтан, стипендия (магистранттарға арналған) сынға ұшырауда. Алайда, стипендияның Атлантик филантропиясымен жаңадағы серіктестігі осы мәселелерді шешуге бағытталған. 2019 жылы Теннесси университетінің түлегі Хера Джей Браун Родс стипендиясын алған алғашқы трансгендер әйел атанды. 2020 жылғы топқа екі гендерлік белгісіз ғалым да іріктелді.

Стипендияның шарттары

Родс стипендиаттары университетте ұсынылатын кез келген толық уақытты жоғары білім беру курсын оқи алады, ол оқытылатын магистрлік бағдарлама, ғылыми дәреже немесе екінші бакалавриат (үстеме мәртебесі) болуы мүмкін. Стипендияның негізгі мерзімі екі жылды құрайды. Дегенмен, бір немесе үш жылға да тағайындалуы мүмкін. Үшінші жылға қатысты өтінімдер екінші жыл оқу барысында қарастырылады. Университет және колледж төлемдерін Родс қоры төлейді. Бұдан өзге, стипендиаттар тұру және күнделікті шығыстарды қамту үшін ай сайын жәрдемақы алады. Оксфордта оқып жүрген барлық стипендиаттар тұрақты колледжбен байланыстырылса да, олар 20 ғасырдың басында салынған, көптеген қоғамдық бөлмелері, бақтары, кітапханасы, оқу залдары және басқа да мүмкіндіктері бар Родс үйіне де қол жеткізе алады.

Әйелдерді шеттету

Родос стипендиясы бастапқыда Родостың өсиетінде қолданылған тілге сәйкес, тек "еркек студенттерге" арналған болатын. Бұл талап 1977 жылға дейін өзгермеді. Родс стипендияларын Уильям Томас Стэдпен, "Полл Молл Газетте" редакторы және Родстың сенімді досы, сөйлесу арқылы дамытты. Стэд бір кезде Родстың Трансваальді басып алу әрекетіне қарсылық білдіргендігі үшін қызметтен алынған. Родстың қайтысынан кейін жақында ғана Стэд жарияланған мақаласында Родсқа стипендияларды әйелдерге ашуды ұсынғанын айтты, бірақ Родс бас тартты. Бұл мәселеде басқа ештеңе айтылмады. Ол қайтыс болғаннан кейін өсиет Родос қорының қамқорлар кеңесінің бақылауында болды. Алайда, 1916 жылы қамқорлар палатаға заң жобасын енгізді, ол соғыс кезіндегі британдық қоғамдық пікірге сәйкес келіп, немістерге стипендияны "жойды және күшін жойды". Осыдан бері өсиеттің заңдық бақылауы Парламентке тиесілі. 1970 жылы қамқорлар Родос зерттеушілік стипендияларын құрды. Қайта стипендиядан айырмашылығы, зерттеуші стипендиат докторлық немесе оған тең дәрежеге ие болуы және екі жылдық қаржыландырылатын зерттеуді тәуелсіз зерттеулерге жұмсауы күтілді. Барлығы 33 зерттеушілік стипендия берілді. 1975 жылы Парламент 1975 жылғы Жыныстық дискриминацияға қарсы заңды қабылдады, ол білім беруді қоса алғанда, жыныс бойынша дискриминацияны тыйым салды. Содан кейін қамқорлар білім беру жөніндегі мемлекеттік хатшыға әйелдерді стипендияға қабылдауға рұқсат сұрады және 1976 жылы өтініш қабылданды. 1977 жылы әйелдер, со наконец, толық стипендияға қабылданды. Парламент 1975 жылғы заңды қабылдамас бұрын, кейбір университеттер әйелдерді шеттетуге наразылық білдіріп, әйел кандидаттарды ұсынды, олар кейіннен американдық бәсекенің штаттық деңгейінде жарамсыз деп танылды. 1977 жылы, әйелдердің алғаш рет қатысу құқығы болған жылы, әлем бойынша 72 стипендиаттың ішінде 24 әйел таңдалды, ал АҚШ-тан 13 әйел және 19 ер адам таңдалды. Осыдан бері АҚШ-та стипендияны алған әйелдердің орташа үлесі шамамен 35 пайызды құрайды. 2008 жылы жарық көрген "Сесил Родстың мұрасы: Сесил Родс, Родс қоры және Родс стипендиясы" (Йель университетінің баспасы) атты кітабында өмірбаяншы және тарихшы Филип Зиглер былай деп жазады: "Әйелдердің пайда болуы түрлі мамандықтар арасындағы стипендиаттардың тепе-теңдігіне ерекше әсер етпеген сияқты, бірақ ол дүниелік жетістіктердің жиілігін азайтты". Шындығында, әйелдер әлі мемлекет басшылары болған жоқ, бірақ олар Родос жобасында сипатталғандай, көптеген басқа салаларда табысқа жетті. Оңтүстік Африкада Сесил Родстың өсиеті төрт жекеменшік мектепке стипендиялар бөлді. 1992 жылы төрт мектептің бірі қыздар мектебімен серіктестік құрып, қыздарға өтініш беруге рұқсат берді. 2012 жылы қалған үш мектеп те әйелдерге өтініш беруге рұқсат берді. Бүгінде Оңтүстік Африкаға бөлінген тоғыз стипендияның төртеуі осы мектептер мен серіктес мектептердің студенттері мен түлектеріне ғана ашық. Оңтүстік Африка мәселесін шешу әсіресе қиын болды, өйткені Родс өсиетімен стипендияларды белгілегенде, басқа округтерден айырмашылығы, ол төрт жеке орта мектептің түлектеріне төрт стипендия бөлді. Шейпер мен Шейпердің сөзінше,

The Rhodes Scholarship was originally, as per the language used in Rhodes's will, open only to "male students." That stipulation did not change until 1977. Rhodes developed his scholarships partly through conversation with William Thomas Stead, editor of The Pall Mall Gazette and confidant of Rhodes, and at one time an executor of the Will who was stricken from the role when he objected to Rhodes's ill fated effort to seize the Transvaal. Shortly after Rhodes's death, Stead implied in a published article about the Will that he suggested that Rhodes open the scholarships to women, but Rhodes refused. Nothing more is said on the matter. After his death, the will was under the control of the Board of Trustees of the Rhodes Trust. In 1916, however, the trustees introduced a bill into the House of Commons that, catering to popular British sentiment during the War, "revoked and annulled" the scholarships for Germans. Since then, legal control over the will has resided with Parliament. In 1970, the trustees established the Rhodes Visiting Fellowships. Unlike the regular scholarship, a Visiting Fellow was expected to have a doctorate or comparable degree, and to use the two year funded study to engage in independent research. Only 33 Visiting Fellowships were awarded. In 1975, Parliament passed the Sex Discrimination Act of 1975 that banned discrimination based on sex, including in education. The trustees then applied to the Secretary of State for Education to admit women into the scholarship, and in 1976 the request was granted. In 1977, women were finally admitted to the full scholarship. Before Parliament passed the 1975 Act, some universities protested against the exclusion of women by nominating female candidates, who were later disqualified at the state level of the American competition. In 1977, the first year women were eligible, 24 women (out of 72 total scholars) were selected worldwide, with 13 women and 19 men selected from the United States. Since then, the average female share of the scholarship in the United States has been around 35 percent. In his 2008 book Legacy: Cecil Rhodes, the Rhodes Trust and Rhodes Scholarship (Yale University Press), biographer and historian Philip Ziegler writes that "The advent of women does not seem notably to have affected the balance of Scholars among the various professions, though it has reduced the incidence of worldly success." Although it is true that female recipients have not become heads of state yet, they have succeeded in many other ways as described in the Rhodes Project. In South Africa, the will of Cecil Rhodes expressly allocated scholarships to four all male private schools. In 1992, one of the four schools partnered with an all girls school in order to allow female applicants. In 2012, the three remaining schools followed suit to allow women to apply. Today, four of the nine scholarships allocated to South Africa are open only to students and alumni of these schools and partner schools. The case of South Africa was especially difficult to resolve, because in his will establishing the scholarships, unlike for other constituencies, Rhodes specifically allocated four scholarships to alumni of four white only private secondary schools. According to Schaeper and Schaeper,

Родостың отаршылдыққа қарсы сын

Стипендияны жария түрде сынға алу Сесил Родстың нәсілшілдік көзқарастарына да бағытталды. Мысалы, 1966 жылы аймақтық комиссиялар сұхбат барысында америкалық ақ үміткерден, ол стипендияның "қан төгілген ақшаға" негізделгенін айтқаннан кейін, стипендияны жария түрде кемсітпейтініне сендіріп растау сұрады. Басқа мәселелердің қатарында, науқан Оriel College-тен Родстың мүсінін алып тастауды және Оксфордтың оқу бағдарламасын өзгертуді талап етті. Колледж мүсіннің орналасуын қарауға келіскенмен, университет канцлері лорд Паттен Куэбе жасаған мәлімдемелердің дұрыстығын сынап, "қазіргі көзқарастарға ыңғайласудан" сақтандырды. Родс стипендиаттарының бір тобы Redress Rhodes тобын құрды, оның мақсаты – «Сесил Джон Родстың мұрасын көбірек сынға алып, адал және инклюзивті қарастыруға жетістікке қол жеткізу» және «төлемақы әділеттілігін Родс стипендиаттары үшін маңызды тақырыпқа айналдыру» болды. Олардың талаптарының ішінде, басқалармен қатар, бұрын тек ақ Оңтүстік Африка мектептеріне (жалпы ұлттық іріктеуге қарағанда) берілетін Родс стипендияларын өзгерту, «Сесил Родстың мұрасымен және империялық тарихпен сыни айналысу үшін Родс үйінде орын» бөлу және Родс стипендиаттарының негізін қалаушыға арналған салтанатты тосты тоқтату кіретін. Топ мүсінді алып тастау туралы позиция білдірмесе де, оның негізін қалаушысы стипендияның атын өзгертуді қажет деп санайды, себебі ол «қадірлеудің және отаршылдық кешірімділіктің соңғы түрі; Родстың қайырымды негізін қалаушы және демеуші ретінде түсінуіне көптеген адамдардың себебі осы». Қоғамдық сын Родс стипендиясына өтініш берудің және қабылдаудың екіжүзділігіне де назар аударды, Cambridge университетінің ғалымы Мэри Берд The Times Literary Supplement-те жазғандай, стипендиаттар «бір уақытта тортты пісіріп, жей алмайды: яғни, Родсты тарихтан жоюға болмайды, бірақ оның ақшасын пайдалануға болады». Бұл сынға жауап ретінде Куэбе «Родс тонағанның бәрі дереу қайтарылуы керек. Мен Родстың иесі емеспін. Мен Родс тонап, құлдыққа салган халқымның ресурстары мен еңбегінің иесімін» деді. Кейін әртүрлі жылдардағы 198 Родс стипендиаттары Куэбені қолдайтын мәлімдемеге қол қойды және «Родс стипендиясын алу және Сесил Родсты және оның мұрасын жария түрде сынаудың екіжүзділігі жоқ» деп мәлімдеді. Бұл мұра әлі де қабылдамас жолдармен бөліп-жарып, үнсіздікке мәжбүрлеп, шеттетіп, адамгершіліктен айырып отыр. Бізді Родстың мінез-құлқының «жақсы жағын» табуға немесе оның таратып жүрген империалистік, отаршылдық идеологияны ақтауға ешқандай шарт міндеттейтін емес». 2009 жылы жазған Rhodes Trust хатшысы Родс стипендиаттарының қаржы және бизнес саласында мансап құру тенденциясын сынап, «қазіргі уақытта бір жылдың ішінде бизнеске 1970 жылдарға қарағанда екі есе көп адам қабылданып отыр» деп атап өтті, бұл «зор қиындыққа» байланысты деп түсіндірді. 1990 жылдары кем дегенде алты Родс стипендиаттары Goldman Sachs-те серіктес болды, ал 1980 жылдардан бері McKinsey-де көптеген Родс стипендиаттары серіктес болып жұмыс істеді. Сол сияқты, адвокаттар болған Родс стипендиаттарының шамамен үштен бірі жеке корпорациялардың штаттық адвокаттары ретінде жұмыс істейді, ал тағы үштен бірі жеке практикада немесе академиялық лауазымдарда қалады. Schaeper және Schaeper-дің сөзіне сүйенсек, «1904 жылдан қазіргі уақытқа дейін бағдарламаның сыншылары екі негізгі тақырыпты көтерді: біріншіден, көптеген стипендиаттар академиялық, заң және бизнес саласындағы жайлы, қауіпсіз жұмыстарға қанағаттанды; екіншіден, мемлекеттік қызмет немесе басқа да қоғамдық мақсатқа бағытталған салаларда мансап құрғандардың саны өте аз болды». Эндрю Салливан 1988 жылы «қазіргі уақытта өмір сүріп жатқан 1900-ге жуық американдық стипендиаттардың 250-і орта деңгейдегі мемлекеттік колледждер мен университеттерде әкімшілік және профессорлық лауазымдарды иеленсе, тағы 260-ы заңгер болып жұмыс істейді» деп жазды.

Public criticism of the scholarship has also focused on Cecil Rhodes's white supremacist views. For example, in 1966, regional committees in interviews asked a white American candidate to assure them he would not publicly belittle the scholarship after he referred to its founding on "blood money". Among other things, the campaign called for the removal of a statue of Rhodes from Oriel College and changes to Oxford's curriculum. While the college agreed to review the placement of the statue, the Chancellor of the university, Lord Patten, was critical of the accuracy of Qwabe's statements and warned against "pandering to contemporary views." A group of Rhodes Scholars also created the group Redress Rhodes whose mission was to "attain a more critical, honest, and inclusive reflection of the legacy of Cecil John Rhodes" and to "make reparative justice a more central theme for Rhodes Scholars." Their demands include, among other things, shifting the Rhodes Scholarships awarded exclusively to previously all white South African schools (rather than the at large national pool), dedicating a "space at Rhodes House for the critical engagement with Cecil Rhodes's legacy, as well as imperial history", and ending a ceremonial toast Rhodes Scholars make to the founder. While the group does not have a position on the removal of the statue, its co founder has called for the scholarship to be renamed as it is "the ultimate form of veneration and colonial apologism; it's a large part of why many continue to understand Rhodes as a benevolent founder and benefactor." Public criticism has also focused on the alleged hypocrisy of applying for and accepting the Rhodes Scholarship while criticizing it, with University of Cambridge academic Mary Beard, writing in The Times Literary Supplement, arguing that Scholars "[could not] have your cake and eat it here: I mean you can't whitewash Rhodes out of history, but go on using his cash." Reacting to this criticism, Qwabe replied that "all that [Rhodes] looted must absolutely be returned immediately. I'm no beneficiary of Rhodes. I'm a beneficiary of the resources and labor of my people which Rhodes pillaged and slaved." A group of 198 Rhodes Scholars of various years later signed a statement supporting Qwabe and arguing that there was "no hypocrisy in being a recipient of a Rhodes scholarship and being publicly critical of Cecil Rhodes and his legacy—a legacy that continues to alienate, silence, exclude and dehumanize in unacceptable ways. There is no clause that binds us to find 'the good' in Rhodes's character, nor to sanitize the imperialist, colonial agenda he propagated." Writing in 2009, the Secretary of the Rhodes Trust criticized the trend of Rhodes Scholars to pursue careers in finance and business, noting that "more than twice as many [now] went into business in just one year than did in the entire 1970s", attributing it to "grotesque" remuneration offered by such occupations. At least a half dozen 1990s Rhodes Scholars became partners at Goldman Sachs and, since the 1980s, McKinsey has had numerous Rhodes Scholars as partners. Similarly, of Rhodes Scholars who became attorneys, about one third serve as staff attorneys for private corporations, while another third remain in private practice or academic posts. According to Schaeper and Schaeper, "From 1904 to the present, the program's critics have had two main themes: first, that too many scholars were content with comfortable, safe jobs in academe, in law, and in business; second, that too few had careers in government or other fields where public service was the number one goal." Andrew Sullivan wrote in 1988 that "of the 1,900 or so living American scholars about 250 fill middle rank administrative and professorial positions in middle rank state colleges and universities [while] another 260 have ended up as lawyers."

Оксфордтағы жоғары оқу орнынан кейінгі білім сапасы

2007 жылы The Harvard Crimson газетінде екі американдық Родс стипендиаттарының мақаласы «Оксфордтың жетекші университет ретіндегі мәртебесіне қатысты халықаралық дауды» қозғады. Олар университеттегі магистратура білімі АҚШ-та алған білімдерімен салыстырғанда «ескірген» және «ашу-ыза тудыратын» екенін айтты, әсіресе білім беру сапасының төмендігіне және тұрмысқа жұмсалатын қаражатқа жеткіліксіз стипендияға назар салды. Сондай-ақ, олар Родс стипендиясына қатысу процесін де сынға алып, болашақ үміткерлер «Оксфордта оқуға және өмір сүруге толықтай дайын» болмаса, тіркелмеуі керек екенін мәлімдеді. Бұл мақала Атлантика мұхитының екі жағында да жауапты реакция тудырды.

Белгілі ғалымдар мен мансаптық бағыттары

Родос стипендиясының тарихын зерттей отырып, Шепер мен Шепер «олардың азасы ғана ‘әлемді өзгертті’, ал көпшілігі өздерінің мамандықтары мен қоғамдарына үлкен үлес қосты» деген қорытындыға келді, сондай-ақ «Родос стипендиясын алғандардың басым көпшілігі беделді және құрметті мансапқа ие болды» деп атап өтті. Сегіз бұрынғы Родос стипендиаттары үкімет басшылары немесе мемлекет басшылары болды, олардың ішінде Васим Саджад (Пәкістан), Билл Клинтон (АҚШ), Дом Минтофф (Мальта), Джон Тернер (Канада), Норман Мэнли (Ямайка) және Австралияның үш премьер-министрі: Боб Хоук, Тони Эбботт және Малкольм Тернбулл. 1951 жылдан 1997 жылға дейін американдық Родос стипендиаттарының 32%-ы білім беру және ғылыми салаларда, 20%-ы құқықта, 15%-ы бизнес саласында, ал 10%-ы медицина мен ғылымда мансап жасады. Сесил Родс стипендиаттар «мемлекеттік қызметте толық уақыт жұмыс істейтінін» көздегенімен, өткен ғасыр бойы жергілікті, штаттық және федералдық үкіметтегі стипендиаттардың саны тұрақты 7 пайызды құрады. Үкіметте мансап жолын өткен 200-ге жуық стипендиаттың «көпшілігі беделді, бірақ ерекше көзге түспеген мансапқа ие болды», ал «шамамен қырық немесе одан да көп адам өздерінің салаларында маңызды, ұлттық деңгейдегі әсер еткенін айтуға болады». Родос стипендиаттары үшін ең танымал мансап таңдауы – білім беру және ғылым, олардың көптегені құқық және медицина факультеттерінің декандары, ал қалғандары профессорлар мен оқытушылар болды. Родос стипендиаттарының ең белгілілерінің бірі, мысалы, Замбиялық белсенді Люси Банда азаматтық құқық қозғалысының көрнекті мүшесі болды. 1990 жылы үшінші толқын феминисі Наоми Вольф «Сұлулық мифі» атты кітабында сұлулық пен билік туралы идеяларын ұсынды, бұл цифрлық дәуірде кең танылған феминизмнің жаңа түрін бастады. Родос стипендиаттары медицина және ғылым салаларына елеулі үлес қосты. Говард Флори 1922 жылы Аделаида университетінің медицина факультетінде медицинаны оқығаннан кейін Родос стипендиясын алды. 1939 жылы Флори және оның әріптесі Эрнст Борис Чейн пенициллинді табысты оқшаулап, тазалауды жүзеге асырған топты басқарды. Флоримен бірге оқыған американдық Родос стипендиаттарының бірі Роберт Марстон 1968 жылдан 1973 жылға дейін Ұлттық денсаулық сақтау институтының (АҚШ) директоры болды. Ол институттардағы негізгі ғылыми зерттеулердің жоғары сапасын сақтағаны үшін танылды.

Surveying the history of the Rhodes Scholarship, Schaeper and Schaeper conclude that while "few of them have 'changed the world' most of them have been a credit to their professions and communities," finding that "the great majority of Rhodes Scholars have had solid, respectable careers." Eight former Rhodes scholars subsequently became heads of government or heads of state, including Wasim Sajjad (Pakistan), Bill Clinton (United States), Dom Mintoff (Malta), John Turner (Canada), Norman Manley (Jamaica), and three Prime Ministers of Australia: Bob Hawke, Tony Abbott and Malcolm Turnbull. From 1951 to 1997, 32% of American Rhodes Scholars pursued careers in education and academia, 20% in law, 15% in business, and 10% in medicine and science. Although Cecil Rhodes imagined that scholars would "pursue a full time career in government the number of scholars in local, state and federal government has remained at a steady 7 per cent" over the past century. Of the 200 or so scholars who have spent their careers in government, "most of them have had solid, but undistinguished careers," while "perhaps forty or more can be said to have had a significant, national impact in their particular areas." The most popular career choice for Rhodes Scholars is education and academia, with many becoming deans of law and medical schools and others becoming professors and lecturers. Many of the most distinguished Rhodes Scholars, such as Zambian activist Lucy Banda, have become prominent members of the civil rights movement. In 1990, third wave feminist author Naomi Wolf put forward ideas about beauty and power with her book The Beauty Myth, ushering in a new type of feminism that has risen to prominence in the digital age. Rhodes Scholars have had a notable impact in the fields of medicine and science. Howard Florey was awarded a Rhodes Scholarship in 1922 after studying medicine at the University of Adelaide Medical School. In 1939 Florey, along with fellow scientist Ernst Boris Chain, led the team that successfully isolated and purified penicillin. Robert Q. Marston, an American Rhodes Scholar who studied with Florey, was Director of the National Institutes of Health (USA) from 1968 to 1973. He was credited with maintaining the high quality of basic science research in the Institutes.

Заң

Бұл академияның негізін қалаушының кейбір нанымдарына күмән тудыру жаңа құбылыс емес. 1931 жылдың өзінде африкаанс тілінде сөйлейтін, апартеидке қарсы күрескен заңгер және Родс стипендиаты Брам Фишер барлық Оңтүстік Африка азаматтарының тең құқықтары үшін күресті. Бұл оны Оңтүстік Африка Коммунистік партиясына қосылуға әкелді. Фишер 1965 жылы Йоханнесбург адвокаттар кеңесінен шеттетілді, себебі ол Коммунизмді басу заңы бойынша қудалаудан қашып, кепілдік ақшасын төлемеді. Кейін ол тұтқындалып, өмір бойына түрмеге кесілді. Басқа Родс стипендиаты болғандар да қиын әлеуметтік мәселелермен айналысып, үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Фред Патерсон Австралия тарихындағы тұңғыш және жалғыз коммунистік партия мүшесі ретінде парламентке сайланудан бұрын, жұмысшылар мен кәсіподақтарды төмен бағамен қорғады. 1978 жылы бұрынғы Родс стипендиаты Энн Оливариус Йель университетін кампустағы сексуалдық қысым туралы шағымдарды дұрыс қарастырмағаны үшін сотқа берді.

Білім беру және балаларды қорғау

Оксфордтан алғашқы романын жазу үшін кеткеннен кейін, бұрынғы Родс стипендиаты Джонатан Козол Бостон қаласының Роксбери ауданында мұғалім болып ерікті жұмыс істеді. Америкада білім берудегі теңсіздіктің қаншалықты қасіретті әсер ететінін көзімен көргеннен кейін, ол "Ерте өлім: Бостон мемлекеттік мектептеріндегі қара балалардың жүрек және санасының құрылысының бұзылуы" атты кітабын жазды. Родс стипендиаты Марк Кильбургер мен Роксанн Джойал "Балаларды босатыңыз" ұйымы арқылы осыған ұқсас жұмыстарды жүргізеді. Олар Африканың дамып келе жатқан елдерінде мектептер салып, балаларды оқытады.

Азаматтық және адам құқықтары

Родос түлектерінің азаматтық және адам құқықтары жөніндегі жұмыстарының көп бөлігі Африкаға, әсіресе Оңтүстік Африкаға бағытталған. Оңтүстік Африкалық судья Эдвин Камерон бастапқыда заң және еңбек құқығына назар аударды, бірақ кейіннен ЛГБТ құқықтары саласында жұмыс істеді және сондай-ақ СПИД консорциумын құруға бірлесіп қатысты. Екі рет Пулитцер сыйлығын жеңіп алған журналист Ник Кристоф Тяньаньмэнь алаңы және Дарфурдағы геноцид сияқты қасіреттерді әшкерелеуде маңызды рөл атқарды. Профессор Сандра Фредман кемсітуге қарсы құқық, адам құқықтары және еңбек құқығы саласында кеңінен жазды. Риана Ганн Райт "Жаңа жасыл мәміленің" авторы болды.

Генетика

2014 жылы ирандық Родс стипендиаты Пардис Сабети геномдық тізбектеу және есептеу генетикасын пайдаланып, Батыс Африкадағы Эбола індетінің бастауын анықтады. Ол сонымен қатар «Thousand Days» инди-рок тобының вокалисі. Геномдық зерттеулермен айналысатын тағы бір Родс стипендиаты – математик және генетик Эрик Ландер. Адам генетикасы, әсіресе геномдық карта жасау және тізбектеу саласындағы оның идеялары «Рак геномдық атласының» құрылуына ықпал етті.

Аурулар мен эпидемиология

Салим Юсуф, үнді ғалымы, жүрек денсаулығы және оның дамушы экономикалармен байланысы туралы маңызды зерттеулер жүргізді. Ол дамушы әлемде, әсіресе диетадағы өзгерістер мен қалалардың өсуі жүрек шабуылы мен инсульт жағдайларының көбеюіне алып келетінін байқады. Зимбабведе А. Тариро Макадзанге перинатальді түрде жұқтырған ВИЧ-пен ауыратын балалар мен криптококкоз ауруына шалдыққан ВИЧ-позитивті ересектерді зерттеді. Оксфордты бітіргеннен кейін ол Хараредегі Зимбабве университетінде жаңа жұқпалы аурулар зертханасын ашты. Британдық-замбиялық жұқпалы аурулар ғалымы сэр Алимуддин Зумла стипендия ұсынысынан бас тартты. Он жылдар өткен соң Зумла Clarivate Analytics, Web of Science бойынша әлемдегі ең көп сілтемеленген 1% ғалымның қатарына енді.

Хирургиялық операция

Оксфордта оқығаннан кейін хирург және жазушы Атул Гаванде Билл Клинтон мен АҚШ Денсаулық сақтау және халыққа қызмет көрсету департаментіне кеңесші болды. Соңғы жылдары ол сәтті операция жасау үшін инновациялық тізім жасап шығарды. Родос стипендиаттары енгізген басқа хирургиялық жаңалықтардың бірі – ми ісіктерінде сәулемен емдеумен байланысты тәуекелді азайтатын GliaSite техникасы. Көптеген Родс стипендиаттары нейрохирургия саласында мансап құрды. Барлық уақыттағы ең беделді нейрохирургтардың бірі Уайлдер Пенфилд 1915 жылы Канаданың Родс стипендиясын алды. Нейрохирург сэр Хью Кернс 1917 жылы Оңтүстік Австралиядан Родс стипендиаты болды, оның Лоренс Арабияны емдеуі мотоцикл шлемдерін енгізуге әкелген зерттеулерге негіз болды. Нейрохирург Гриффит Харш Родс стипендиаты болып, GliaSite құрылғысын жасады.

Хип-хоп

2006 жылы (Родос стипендиясын алғанға дейін) заңгер және қазіргі Нью-Йорк штатының вице-губернаторы Антонио Дельгадо капитализмді және нәсілдік теңсіздікті "AD the Voice" атты есіммен сынады. Шамамен 90 жыл бұрын "шындықты айту" деген тіркесті Родс стипендиясының иегері Ален Локк өзінің "Жаңа негр" атты кітабында афроамерикандық мәдениетін баяндау кезінде басым бұқаралық ақпарат құралдарының бейнесіне қарсы тұруын сипаттау үшін қолданған. Локктың еңбектері Гарлем Ренессансы қозғалысына әсер етті, ал "шындықты айту" содан бері баршаға танымал хип-хоп идеологиясына айналды.

Ғарышты зерттеу

Оксфордта иондық қозғалтқыштарды зерттегеннен кейін, доктор Дженифер Грубер ғарыш инженері мамандығы бойынша жұмыс істеуге кірісті. Қазір ол NASA қызметкері ретінде Джонсон ғарыш орталығы мен Халықаралық ғарыш станциясы арасындағы миссияларды үйлестірумен айналысып жатыр.

Космология

Родс стипендиаты Брайан Грин Колумбия университетінің Стерліңдер, космология және астробөлшектер физикасы институты ISCAP-ты бірлесіп құрды. Брайан Грин Пулитцер сыйлығын ғылыми-танымдық әдебиет бойынша жеңіп алғаннан бөлек, суперструн теориясы саласында маңызды жаңалықтар ашты және суперструн теориясын ашқан космологтардың бірі болды.