Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай-американдық бизнесмен және компьютерлік инженер Ан Ван (7 ақпан 1920 – 24 наурыз 1990) – қытай-американдық компьютерлік инженер және өнертапқыш, сондай-ақ мәтін өңдеу машиналарымен ең көп танылған Wang Laboratories компьютерлік компаниясының құрылтайшысы. Ан Ван магниттік өзек жадының дамуына маңызды үлес қосты.
Chinese American businessman and computer engineer
An Wang (; February 7, 1920 – March 24, 1990) was a Chinese–American computer engineer and inventor, and cofounder of computer company Wang Laboratories, which was known primarily for its dedicated word processing machines. An Wang was an important contributor to the development of magnetic core memory.
Ерте өмір және мансап
Сучжоу (Сучжоу) префектурасының Куншань ауданының түпкілікті тұрғыны, ол Қытайдың Шанхай қаласында туған.
A native of Kunshan County in Suzhou (Soochow) Prefecture, he was born in Shanghai, China.
Ван лабораториялары
Ван 1951 жылғы маусымда «Ванг Лабораториясын» жекеменшік ретінде құрды. Алғашқы жылдары Ван компанияның үштен бірін Warner & Swasey Company машина жасау компаниясына сату арқылы жұмыс капиталын жинады. 1955 жылы ядролық жадқа патент берілгенде, Ван оны IBM-ге сатып, мектептес Ге Яо Чумен бірге «Ванг Лабораториясын» корпорация ретінде тіркеді. Компанияның өсуі баяу болды және 1964 жылы сату көлемі жеткенде, Ван цифрлық дисплейі бар үстел электронды калькуляторларын, соның ішінде топтық қолдану үшін қашықтан қосылатын терминалдары бар орталық калькуляторды жасауды бастады. 1970 жылы компанияның сату көлемі және 1400 қызметкері болды. Олар 1974 жылы мәтін өңдеу машиналарын шығара бастады, бұл кезде танымал болған Xerox Redactron мәтін өңдеу машинасының үлгісін көшіріп, бір пайдаланушыға арналған, кассеталық тасымалдағыш өнім болды. 1976 жылы олар Zilog Z80 процессоры негізінде көп пайдаланушылы, дисплейлік өнімді сатуға кірісті. Типикалық орналымдарда операторлар пайдаланатын интеллектуалды дискісіз құрылғыларға қосылған бас блок (дискілік жадты қамтамасыз ететін) болды. Қосылыстар екі коаксиалды кабель арқылы дифференциалдық сигналдауды пайдаланып, 11 биттік асинхронды ASCII форматында 4,275 МГц жиілікте жүзеге асырылды. Бұл өнім мәтін өңдеу индустриясында нарық көшбасшысы болды. Калькуляторлар мен мәтін өңдеу машиналарын қоса алғанда, Ванның компаниясы 1970-ші жылдардың басында мини-компьютерлерге де көшті. Wang 2200 үлкен CRT дисплейі бар алғашқы үстел компьютерлерінің бірі болды және жылдам аппараттық BASIC интерпретаторымен жұмыс істеді. Wang VS жүйесі – көп пайдаланушылы мини-компьютер, оның командалар жиынтығы IBM-нің System/370 жүйесінің дизайнына өте жақын болды. Бірақ, тіркелімдерді пайдалану ережелері мен жүйелік шақыру интерфейстері әртүрлі болғандықтан, толық үйлесімділік болған жоқ. Wang VS сериялық терминалдары деректерді өңдеу және мәтін өңдеу режимдерінде пайдаланылуы мүмкін. Деректерді өңдеу режимінде оларды пайдаланушы бағдарламалай алатын, ал мәтін өңдеуде бұрынғы арнайы мәтін өңдеу жүйелерінде қолданылған бағдарламалық жасақтаманы пайдаланған. 1984 жылы Ван мен оның отбасы компания акцияларының шамамен 55 пайызына ие болды, ал Forbes журналы оның байлығын шамамен 500 миллион доллар деп бағалап, оны Американың бесінші бай адамы деп атады. 1989 жылы 30 000-нан астам адамды жұмыспен қамтыған «Ванг Лабораториясының» бас кеңсесі Массачусетс штатының Теуксбери қаласында, кейін Лоуэлл қаласында орналасқан. 1986 жылы Ван компанияны басқарудан зейнеткерлікке шыққанда, ол корпоративтік басшылықты ұлы Фред Ванға тапсыруды талап етті. Бірақ компания үшін қиын кезеңдер басталды және ақсақал Ван 1989 жылы ұлын қызметтен алуға мәжбүр болды.
Wang founded Wang Laboratories in June 1951 as a sole proprietorship. The first years were lean and Wang raised working capital by selling one third of the company to a machine tools manufacturer Warner & Swasey Company. In 1955, when the core memory patent was issued, Wang sold it to IBM for and incorporated Wang Laboratories with Ge Yao Chu, a schoolmate. The company grew slowly and in 1964 sales reached Wang began making desktop electronic calculators with digital displays, including a centralised calculator with remote terminals for group use. By 1970, the company had sales of and 1,400 employees. They began manufacturing word processors in 1974, copying the already popular Xerox Redactron word processor, a single user, cassette based product. In 1976, they started marketing a multi user, display based product, based on the Zilog Z80 processor. Typical installations had a master unit (supplying disk storage) connected to intelligent diskless slaves which the operators used. Connections were via dual coax using differential signaling in an 11 bit asynchronous ASCII format clocked at 4.275 MHz. This product became the market leader in the word processing industry. In addition to calculators and word processors, Wang's company diversified into minicomputers in the early 1970s. The Wang 2200 was one of the first desktop computers with a large CRT display and ran a fast hardwired BASIC interpreter. The Wang VS system was a multiuser minicomputer whose instruction set was very close to the design of IBM's System/370. It was not binary compatible because register usage conventions and system call interfaces were different. The Wang VS serial terminals could be used in data processing mode and word processing mode. They were user programmable in data processing mode and used the same word processing software as the earlier dedicated word processing systems. In 1984, Wang and his family owned about 55 percent of the company stock, and Forbes magazine, estimating his worth at , ranked him as the fifth richest American. Wang Laboratories, which in 1989 once employed over 30,000 people, was headquartered in Tewksbury, Massachusetts and later Lowell, Massachusetts. When Wang looked to retire from actively running his company in 1986, he insisted upon handing over the corporate reins to his son Fred Wang. Hard times ensued for the company and the elder Wang was eventually forced to remove his son in 1989.
Кейінгі жылдар
Ван Массачусетс штатының Тингсборо қаласында Ван институтын да құрды, онда бағдарламалық жасақтама инженериясы бойынша аспирантура бағдарламасы ұсынылды. Ол бұл ұйымға көп қаржысын, соның ішінде "Сабақтар" атты автобиографиясының түсімдерін де сыйлады. Алайда, түсушілердің саны аз болды, ал 1987 жылы, шамамен он жыл қызмет еткеннен кейін, Ван институтты қаржыландыруды тоқтатуға шешім қабылдады және кампустың меншігін Бостон университетіне берді. Ван Бостон қаласындағы танымал орынды қалпына келтіруге де үлкен үлес қосты, ол кезде Метрополитен театры деп аталды. 1983 жылы "Мет" Ван театры деп қайта аталды, ал Метрополитен орталығы Ван сахналық өнер орталығы болып танылды. Ван Массачусетс бас ауруханасының амбулаториялық күтім орталығына 4 миллион доллар сыйлады, ол Ван ғимараты деп аталды. 1986 жылы Ван "Еркіндік медалімен" марапатталған он екі адамның бірі болды. 1988 жылы Ұлттық өнертапқыштар залына енгізілді. Массачусетс штатының Лоуэлл қаласындағы Ан Ван атындағы орта мектеп, Гарвард университетіндегі Роджер В. Брокетт пен Ханспетер Пфистердің Компьютерлік ғылым және электр инженериясы профессоры, Браун университетіндегі Джон Э. Савидждің Компьютерлік ғылым профессоры және Бостон университетіндегі Стивен Гроссбергтің танымдық және нейрондық жүйелер профессоры оның құрметіне аталды; толық ақпарат алу үшін sites.bu.edu/steveg сайтына кіріңіз. Ван 1990 жылы рактан қайтыс болды. Ол әйелі Лоррейн (Чиу) Вангпен бірге Массачусетс штатының Линкольн қаласында тұрды. Лоррейн Ванг 2016 жылдың 1 наурызында Массачусетс штатының Конкорд қаласындағы Эмерсон ауруханасында қайтыс болды. Олардың үш баласы болды.
An Wang also founded the Wang Institute of Graduate Studies in Tyngsborough, Massachusetts, which offered a graduate program in software engineering. He made substantial donations to this organization, including the proceeds of his autobiography, Lessons. However, enrollment remained low, and in 1987, after nearly a decade of operation, Wang decided to discontinue funding the institution and transferred ownership of the campus to Boston University. An Wang also made a substantial contribution for the restoration of a Boston landmark, which was then called the Metropolitan Theatre. The "Met" was renamed in 1983 as The Wang Theatre, and the Metropolitan Center became known as the Wang Center for the Performing Arts. Wang donated $4 million to Massachusetts General Hospital's ambulatory care center, which was renamed to the Wang Building. Wang was one of twelve recipients of the Medal of Liberty in 1986. He was inducted into the National Inventors Hall of Fame in 1988. The An Wang Middle School in Lowell, Massachusetts, is named in his honor, as is the An Wang Professorship of Computer Science and Electrical Engineering at Harvard University, held by Roger W. Brockett and Hanspeter Pfister, the An Wang Professorship of Computer Science at Brown University, held by John E. Savage, and the Wang Professorship of Cognitive and Neural Systems at Boston University, held by Stephen Grossberg; see sites. bu. edu/steveg. An Wang died of cancer in 1990. He and his wife, Lorraine (Chiu) Wang, lived in Lincoln, Massachusetts. Lorraine Wang died on March 1, 2016, at Emerson Hospital in Concord, Massachusetts. They had three children.
Афоризмдер
Ань Ван бизнес және өмір тәжірибесіне негізделген қағидаларды қорытындылайтын көптеген қысқа, мағыналы афоризмдерімен белгілі. Мысалы:
An Wang is known for a number of pithy aphorisms summing up principles based on his experience in business and life. Examples include: