Кіріспе
Американдық боксшы Роберт Уэйн Фостер (27 сәуір 1942 - 21 қараша 2015) – американдық кәсіпқой боксшы, жеңіл ауыр және ауыр салмақ дәрежесінде күшін сынаған. "Шериф орынбасары" атымен танылған Фостер бокс тарихындағы ең ұлы жеңіл ауыр салмақ чемпиондарының бірі саналады. Ол 1968 жылы төртінші раундта нокаутпен Дик Тайгерден әлем чемпионы атағын жеңіп алды және 1968 жылдан 1974 жылға дейін жалпы он үш түрлі қарсыласқа қарсы он төрт рет титулын қорғады. Фостер мансабында Джо Фрейзер мен Мұхаммед Алиге қарсы шықты, бірақ екеуінен де нокаутқа ұшырады (Алимен болған жекпе-жек әлем чемпионы атағы үшін емес, NABF аймақтық нұсқасы үшін өтті). Ол "Ринг" журналының "Барлық уақыттағы 100 ең үздік соққышы" тізіміне енді. Сондай-ақ, "Ринг" журналының соңғы 80 жылдың 80 ең жақсы боксшысы тізімінде 55-орында болды. 1990 жылы Халықаралық бокс даңқы залының алғашқы құрамына қабылданды.
Robert Wayne Foster (April 27, 1942 – November 21, 2015) was an American professional boxer who fought as a light heavyweight and heavyweight. Known as "The Deputy Sheriff", Foster was one of the greatest light heavyweight champions in boxing history. He won the world light heavyweight title from Dick Tiger in 1968 via fourth round knockout, and went on to defend the title fourteen times against thirteen different fighters in total from 1968 to 1974. Foster challenged Joe Frazier and Muhammad Ali during his career, but was knocked out by both (the fight with Ali was not for a world heavyweight title, but for the regional NABF version). He was named to Ring Magazine's list of 100 Greatest Punchers of all time. He was also named to Ring Magazine's list of the 80 Best Fighters of the Last 80 Years, ranking at #55. He was inducted into the International Boxing Hall of Fame in the inaugural class of 1990.
Ерте өмір
Фостер 1942 жылғы 27 сәуірде Техас штатының Боргер қаласында дүниеге келген. Балалық шағында оның отбасы Нью-Мексико штатының Альбукерки қаласына көшіп барды, және ол Альбукерки орта мектебінде білім алды. Мектепті бітірген соң АҚШ Әуе күштеріне қатарына енді, онда екінші сыныпты әуеші ретінде қызмет етті. Ол «Алтын қолғап» әуесқойлар турнирінде бокспен айналыса бастады, сондай-ақ АҚШ Әуе күштері үшін өзге әскер түрлерімен жарыстарға қатысты.
Бокс карьерасы
Фостер кәсіби карьерасын 1961 жылғы 27 наурызда Вашингтон қаласында Дьюк Уильямсқа қарсы өткізген жекпе-жегінде екі раундта нокаутпен жеңіп бастады. Оның карьерасының алғашқы 12 кездесуі АҚШ-тың шығыс жағалауында және Канадада өтті. Оныншы жекпе-жегінде ол ауыр салмақ дивизионына бірнеше рет қадам басып, сегізінші раундта нокаутпен Дуг Джонстан алғашқы жеңілісін көрді. Тағы екі жеңістен соң, 1963 жылы Перуға барды, онда оңтүстік американдық чемпион Мауро Минадан Лима қаласында өткен он раундтық жекпе-жегінде шешіммен жеңілді. Бұл оның жеңіл ауыр салмақтағы алғашқы маңызды жекпе-жегі болды, бірақ соңғысы емес. АҚШ-та өткен тағы үш жекпе-жек оның жылдам нокаутпен жеңіске жетуіне әкелді, содан кейін 1964 жылы ол ауыр салмақ рейтингісіне енуге екінші рет тырысты, бірақ болашақ әлем чемпионы Эрни Террелл оны жетінші раундта нокаутқа түсірді. Ол жылы жеңіл ауыр салмақта тағы үш нокаутпен жеңіске жетті, оның екеуі қараша айында болды. 11 қараша күні Фостер жеңіл ауыр салмақтағы маңызды жеңісін одда. Бірінші раундта Дон Куиннді нокаутқа ұшыратқаннан кейін бір ай өткен соң, ол рингке қайта оралып, бұрынғы әлем чемпионы Хенри Хэнкпен кездесті. Ол Хэнкты он раундта нокаутпен жеңді. 1965 жылы ол бес жекпе-жек өткізіп, төртеуінде жеңіске жетті, біреуінде жеңілді. Ол Хэнкты 12 раундта шешіммен қайта жеңіп, ауыр салмақтағы үздік ондыққа ілесуге тағы бір тырысқанда Зора Фоллиден 10 раундта шешіммен жеңілді. 1966 жылы ол Лерой Гринды екі раундта жеңді. 1967 жылға қарай Фостер, ауыр салмақтағы жетекші болуға жасаған тырыстары сәтсіз аяқталса да, жеңіл ауыр салмақта рейтингтеліп жүрді. Ол уақытша жеңіл ауыр салмақ дивизионында қалуға шешім қабылдады және жеті жекпе-жегінің барлығында жеңіске жетті, оның алтауы нокаутпен. Жеңген қарсыластарының арасында Эдди Коттон, Эдди Вик және Сонни Мур болды. Мурды жеңгеннен кейін Фостер әлемдегі жеңіл ауыр салмақтағы бірінші нөмірлі үміткер атанды.
Жеңіл ауыр салмақтағы әлем чемпионы
1968 жылы Фостер әлем чемпионы атағына алғаш рет ие болды. Нью-Йорктегі Мэдисон Сквер Гарденде 24 наурыз күні түнде Фостер Дик Тайгерді төрт раундта нокаутқа жіберіп, әлем чемпионы атанды. Тайгер орта салмақта екі мәрте әлем чемпионы болған және сол түні өзінің жартылай ауыр салмақтағы әлем чемпионы атағын қорғап тұрды. Содан кейін Фостер тағы да ауыр салмақта жұдырыстасуға шешім қабылдады және Чарли Политті үш раундта нокаутпен жеңді. Ол сол жылы Викті және болашақ әлем чемпионы Роджер Роусті де нокаутпен жеңіп, жылын аяқтады. 1969 жылы ол Франк ДеПауланы бірінші раундта нокаутқа жіберіп, белбеуін сақтап қалды. Ол кезде боксшының бір раундта нокаутқа түсіп, сосын сол раундта жеңіске жеткені алғашқы рет болды деп есептеледі. Бұл жекпе-жек әлемде үш рет ғана орын алған. Екінші рет 1984 жылы Хуан Меза нокауттан кейін тұрып, жартылай жеңіл салмақтағы әлем чемпионы Джейме Гарзаны да бірінші раундта тақтан түсірді. Бұл ХХІ ғасырда да болды, Кендалл Холт екі рет құлап, бірақ Рикардо Торресті 1-раундта нокаутқа жіберіп, WBO 140 фунт салмақ белдеуін жеңіп алды. Фостердің 1969 жылғы келесі жекпе-жегі Энди Кендаллмен болды, ол оны төрт раундта нокаутпен жеңіп, тағы да тәжді сақтап қалды. 1960 жылдарды ол тағы екі нокаутпен аяқтады.
Фрейзер мен Фостер
1970 жылы Фостер ауыр салмақтағылармен екі рет кездесті. Бірінші кездесуінде ол шектен шыққан қарсыласы Ли Уоллесті алты раундта нокаутқа түсірді. Осыдан кейін ол жеңіл ауыр салмаққа оралып, Роуске қарсы титулын қорғады. Роустың менеджерінің бұрынғы жекпе-жегінде Фостер Роусті нокаутқа жібергенімен, оны есеңдетпегені туралы айтқан сөздеріне ашуланған Фостер, төртінші раундта нокаутпен жеңіске жетіп, Роусті бес рет жерге түсірді. Одан кейін ол Марк Тессманға қарсы 10 раундта нокаутпен жеңіп, титулын сақтап қалды, сосын оған әлемнің ауыр салмақ чемпионы атағы үшін күресу мүмкіндігі берілді. 18 қарашада Детройт қаласында әлем чемпионы Джо Фрейзермен жұдырықтасқанда, ол екі раундта нокаутқа ұшырады. Хал Кэрроллды төрт раундта нокаутқа түсіріп, өзінің титулын қорғағаннан кейін, WBA оны титулдан айырды, бірақ WBC оны әлі де чемпион деп мойындады. Фостер WBA-ға ашуланды, ол Венесуэлалық Висенте Рондон мен Джимми Дюприді әлем чемпионы атағы үшін жекпе-жекке шығарды. Рондон жеңіске жетіп, Хосе Торрестен кейін екінші латын америкалық жеңіл ауыр салмақ чемпионы атанды, ал Фостер оның үстіне көз тікті. Фостер WBC титулын қорғауын жалғастырып, қарсыластары Рей Андерсонды, Томми Хиксті және Брайан Келлиді жеңді. Олардың арасында Андерсон ғана Фостермен 15 раундқа дейін төзіп, жеңіске жетті.
Али мен Фостер
Фостер мен Рондон 1972 жылғы 7 сәуірде Майамиде біріктіру жекпе-жегінде кездесті. Фостер екінші раундта Рондонды нокаутқа жіберіп, тағы да даусыз әлем чемпионы атанды. Келесі жекпе-жегінде көптеген сыншылар тарихындағы ең керемет соққылардың бірі деп атаған соққыны пайдаланып, Майк Кварриге қарсы төртінші раундта нокаутпен титулын сақтап қалды. Содан кейін Фостер салмағын көтеріп, 1972 жылғы 21 қарашада бұрынғы және болашақ ауыр салмақтағы әлем чемпионы Мұхаммед Алимен кездесті. Бұл легендар төреші Миллс Лейннің төрешілік карьерасындағы алғашқы маңызды жекпе-жегі болды. Фостер сегізінші раундта 7 рет нокдаунға түскеннен кейін Алиге нокаутпен жеңілді. 1973 жылы Фостер Пьер Фурьеге қарсы екі рет титулын сақтап қалды, екеуі де төрешілер шешімімен аяқталды. Олардың екінші жекпе-жегі әлеуметтік жағынан маңызды болды, себебі ол апартеид режимімен басқарылатын Оңтүстік Африкада өтті, Фостер – қара нәсілді, ал Фурье – ақ нәсілді. Фостер Фурьені алғаш жеңгенде Оңтүстік Африканың қара нәсілді халқы үшін батырға айналды, ал реванш жекпе-жегінде, апартеид тұсында Оңтүстік Африкада ақ және қара терілі боксшылардың арасындағы алғашқы жекпе-жекте, Фурьені ұтып, осы беделін нығайтты. Сол кездегі Оңтүстік Африканың спорт министрі Пит Корнхоффты жекпе-жекке рұқсат беруге көндіру қажет болды. Ол үшін «аралас спортты» тыйымдайтын ережелерді өзгертуге тура келді. Боб Фостерге елге кіруге рұқсат берілді, бірақ ол саяси мәлімдемелер жасаудан немесе сөз сөйлеуден бас тартуға міндетті болды. Жекпе-жекке кейінгі сұхбатында ол бір нақты сұраққа дипломатиялық түрде жауап берді, елді ұнатып, қайта оралуға дайын екенін айтты. Бұл Марк Маттабаннің өзінің автобиографиясында жазғандай, Оңтүстік Африканың қара нәсілді халқының Фостерге сенімсіздікпен қарауына себеп болды, себебі ол Оңтүстік Африкада болған кезде апартеид мәселесін көтермеді. Оның ауыр салмақтағы әлем чемпионы ретіндегі соңғы қорғанысы 1974 жылы болды, ол аргентиналық Хорхе Ахумададан нокдаунға түсті, бірақ тең түсу нәтижесімен титулын сақтап қалды. Осыдан кейін ол зейнеткерлік туралы жариялады, ауыр салмақтағы әлем чемпионаты лауазымын бос қалдырды. Фостер 1975 жылы боксқа оралды, бірақ 1978 жылы 36 жасында спорттан толығымен кетті.
Бокстан кейінгі өмір
1970-ші жылдардың ортасында Фостер Берналильо округінің шериф департаментінде полиция қызметкері болып жұмыс істеді, кейін детективке айналып, Нью-Мексико штатының Альбукерки қаласында белгілі бір полицей ретінде танылды.
Жеке өмір
Ол Пёрлге үйленді, олардың төрт баласы болды. Ол ажырасып, Сьюға үйленді. Оның Нельсон есімді баласы болды. Фостер 1982 жылы Патриция Сайзға үйленді. Оның 1984 жылғы өлімі өз-өзіне қол жұмсау деп танылды. Оның төртінші әйелі Розетта Бенджамин. Фостер 2015 жылғы 21 қарашада Нью-Мексико штатының Альбукерке қаласындағы ауруханада 73 жасында қайтыс болды.
Кәсіби бокс жазбасы
Жоқ, жоқ. (No) НәтижеТізімКараласТүріРаунд, уақытКүніОрныЕскертулер65Жеңіліс56–8–1Боб ХейзелтонTKO2 (10) 2 маусым, 197864Жеңіліс56–7–1Мустафа ВассажаRTD5 (8) 9 ақпан, 197863Жеңіс56–6–1 Боб ХейзелтонKO10 (10), 2 қыркүйек, 197762Жеңіс55–6–1Ал БолденKO6 (10) 25 қыркүйек, 197661Жеңіс54–6–1Харольд КартерUD1028 тамыз, 197660Жеңіс53–6–1 Ал БолденKO3 (10), 8 мамыр, 197659Жеңіс52–6–1Билл ХардниKO3 (10), 28 маусым, 197558Тең51–6–1 Хорхе АхумадаSD1517 маусым, 197457Жеңіс51–6Пьер ФуриеUD151 желтоқсан, 197356Жеңіс50–6Пьер ФуриеUD1521 тамыз, 197355Жеңіліс49–6Мухаммед АлиKO8 (12), 21 қараша, 197254Жеңіс49–5Крис ФиннеганKO14 (15), 26 қыркүйек, 197253Жеңіс48–5Майк КуарриKO4 (15), 27 маусым, 197252Жеңіс47–5Висенте РондонKO2 (15), 7 сәуір, 197251Жеңіс46–5Брайан КеллиTKO3 (15), 16 желтоқсан, 197150Жеңіс45–5Томми ХиксTKO8 (15)30 қазан, 197149Жеңіс44–5Вернон МакИнтошTKO3 (10), 17 тамыз, 197148Жеңіс43–5Рэй АндерсонUD1524 сәуір, 197147Жеңіс42–5Хэл КэрроллTKO4 (15), 2 наурыз, 197146Жеңіліс41–5Джо ФрейзерKO2 (15), 18 қараша, 197045Жеңіс41–4Марк ТессманTKO10 (15), 27 маусым, 197044Жеңіс40–4Роджер РаусRTD3 (15), 4 сәуір, 197042Жеңіс39–4Рой УоллесKO6 (10)9 наурыз, 197041Жеңіс38–4Билл ХардниTKO4 (10)24 ақпан, 197041Жеңіс37–4Чак ЛеслиTKO5 (10), 2 қараша, 196940Жеңіс36–4Леван РаундтриTKO4 (10), 19 маусым, 196939Жеңіс35–4Энди КендаллTKO4 (15), 24 мамыр, 196938Жеңіс34–4Фрэнк ДеПаулаTKO1 (15), 22 қаңтар, 196937Жеңіс33–4Роджер РаусTKO5 (10), 9 қыркүйек, 196836Жеңіс32–4Эдди ВикTKO9 (10)26 тамыз, 196835Жеңіс31–4Чарли ПолитTKO3 (10)29 шілде, 196834Жеңіс30–4Дик ТайгерKO4 (15), 24 мамыр, 196833Жеңіс29–4Сонни МурKO5 (10)5 желтоқсан, 196732Жеңіс28–4 Эдди ВикUD1020 қараша, 196731Жеңіс27–4Леван РаундтриKO8 (10), 25 қазан, 196730Жеңіс26–4Генри МэттьюсTKO2 (10)9 маусым, 196729Жеңіс25–4Эдди КоттонKO3 (12), 8 мамыр, 196728Жеңіс24–4Андрес Антонио СелпаKO2 (10), 27 ақпан, 196727Жеңіс23–4Джим РобинсонKO1 (10)16 қаңтар, 196726Жеңіс22–4Лерой ГринKO2 (?)6 желтоқсан, 196625Жеңіліс21–4Зора ФоллиUD106 желтоқсан, 196524Жеңіс21–3Генри ХэнкUD1226 шілде, 196523Жеңіс20–3Чак ЛеслиTKO3 (10), 24 мамыр, 196522Жеңіс19–3Дэйв РасселTKO6 (10), 21 наурыз, 196521Жеңіс18–3Бобби РасконKO2 (10)15 ақпан, 196520Жеңіс17–3Генри ХэнкTKO9 (10)11 желтоқсан, 196419Жеңіс16–3Норман ЛетчерTKO1 (10), 23 қараша, 196418Жеңіс15–3Дон КуинTKO1 (10), 11 қараша, 196417Жеңіліс14–3Эрни ТеррелTKO7 (10), 10 шілде, 196416Жеңіс14–2Аллен ТомасTKO1 (10), 8 мамыр, 196415Жеңіс13–2Дэйв БейлиKO1 (6)25 ақпан, 196414Жеңіс12–2Вилли БессманоффKO3 (10), 11 желтоқсан, 196313Жеңіліс11–2Мауро МинаUD107 қараша, 196312Жеңіс11–1Кертис БрюсKO4 (8), 29 сәуір, 196311Жеңіс10–1Ричард БенджаминKO1 (8), 18 ақпан, 196310Жеңіліс9–1Даг ДжонсTKO8 (10), 20 қазан, 19629Жеңіс9–0Берт УайтхерстSD827 маусым, 19628Жеңіс8–0Билли ТисдейлTKO2 (6)19 мамыр, 19627Жеңіс7–0Кларенс ФлойдKO4 (6), 4 желтоқсан, 19616Жеңіс6–0Эрни НоксTKO3 (6)21 қараша, 19615Жеңіс5–0Флойд МаккойPTS68 тамыз, 19614Жеңіс4–0Рэй БрайанTKO2 (6)22 маусым, 19613Жеңіс3–0Билли ДжонсонPTS48 мамыр, 19612Жеңіс2–0Кларенс РайанPTS43 сәуір, 19611Жеңіс1–0Дюк УильямсKO2 (5), 27 наурыз, 1961