Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Музыкалық ансамбль
Musical ensemble
Сымдық оркестр – тек қана батыс классикалық музыкасында қолданылатын ішекті аспаптардан (скрипка, альт, виолончель, контрабас) құралған оркестр. Мұндай оркестрдің құрамына көбінесе скрипкалар (бірінші және екінші скрипкашылар тобы, әрқайсысы әдетте әртүрлі партияларды орындайды), альт, виолончель және көбінесе, бірақ міндетті емес, контрабас кіреді. Сымдық оркестрлердің мөлшері камералық оркестр деңгейінде 12 (4 бірінші скрипка, 3 екінші скрипка, 2 альт, 2 виолончель және 1 контрабас = 12) музыканттан басталып, 21 музыкантқа (6 бірінші скрипка, 5 екінші скрипка, 4 альт, 4 виолончель және 2 контрабас = 21) дейін жете алады, кейде дирижерсіз орындалады. Бұл оркестрлер сонымен қатар үлкен симфониялық оркестрдің ішекті аспаптар бөлігінен де құралуы мүмкін, онда 60 музыкант болады (16 бірінші скрипка, 14 екінші скрипка, 12 альт, 10 виолончель және 8 контрабас = 60; ал "Gurre Lieder" шығармасы үшін 84 музыкант қажет: 20.20.16.16.12).
A string orchestra is an orchestra consisting solely of a string section made up of the bowed strings used in Western Classical music. The instruments of such an orchestra are most often the following: the violin, which is divided into first and second violin players (each usually playing different parts), the viola, the cello, and usually, but not always, the double bass. String orchestras can be of chamber orchestra size ranging from between 12 (4 first violins, 3 second violins, 2 violas, 2 cellos and 1 bass = 12) and 21 musicians (6 first violins, 5 second violins, 4 violas, 4 cellos and 2 double basses= 21) sometimes performing without a conductor. It could also consist of the entire string section of a large symphony orchestra which could have 60 musicians (16 first violins, 14 second violins, 12 violas, 10 cellos and 8 double basses = 60; Gurre Lieder calls for 84: 20.20.16.16.12).
Репертуар
Репертуарға Моцарттың бірнеше шығармалары (оның ішінде Eine kleine Nachtmusik), Уильям Бойс (оның сегіз симфониясы тек струндық аспаптарға арналған) және барокколық бассо континуодан бас тартқан Хайдн кіреді. Кейбір шығармалар оркестрге немесе струндық квартетке арналған деп шешкенде қиындықтар туындайды. Әсіресе Хайднның ертедегі шығармаларында бас және виола сызықтарының кездейсоқ қиылысуынан гармонияның инверсиясы қос басқа нұсқау екенін көрсетеді; алайда, бұл мәселе әлі шешілмеген. 20-ғасырдың маңызды шығармалары Барток (Струнды оркестрге арналған Дивертименто), Стравинский (Аполлон), Витольд Лутославский (Musique funèbre), Бенджамин Бриттен (Жай симфония және Фрэнк Бридж тақырыбындағы вариациялар), Чарльз Вуоринен (Grand Bamboula) және Малкольм Уильямсон (Симфония №7) шығармаларынан табылады. Сэр Майкл Типпет қос струнды оркестрге арналған концерт, ал Ральф Воан-Уильямс қос струнды оркестрге арналған партита жазды. Струнды оркестр үшін серенада жазған композиторларға Чайковский, Дворжак, Сук және Эльгар жатады. Мендельсон жастығында струнды оркестр үшін он үш симфония жазған. Кейде бастапқыда струндық квартет, квинтет, секстет және т.б. үшін жазылған шығармалар струнды оркестрге бейімделеді. Мысалдарға Сэмюэл Барбердің Струнды аспаптарға арналған Адажиосы, Альбан Бергтің Лирикалық сюитасынан 3 пьесасы, Арнольд Шенбергтің Verklärte Nacht және Струнды квартет №2, Пётр Ильич Чайковскийдің "Флоренция естелігі" секстеті, Джон Корлильяноның Екінші струнды квартеті және Жан Сибелиустың Andante Festivo кіреді. Сибелиус шығармасына қосымша түрде литавра бөлігі де қосылған. 1978 жылы септет үшін жазылған және 1983 жылы американдық композитор Джон Адамспен струнды оркестрге бейімделген "Shaker Loops" шығармасы соңғы кезде репертуарға танымал қосымша айналды. Грэхам Уотерхаус струнды оркестр үшін бірнеше шығармалар (Sinfonietta) жазды, сондай-ақ Great Highland Bagpipe (Chieftain's Salute) сияқты контрастты дыбыстармен де үйлесімде.
The repertoire includes several works by Mozart (including Eine kleine Nachtmusik), William Boyce (his eight symphonies are for strings only), and Haydn which dispense with the baroque basso continuo. Some of these works are problematic when it comes to deciding whether they are for orchestra or string quartet. Particularly in Haydn's early works it is argued that the inversions of harmony from the occasional crossings of the bass and viola line imply a double bass; the question is not settled, however. Important 20th century works have been written for string orchestra by Bartók (Divertimento for String Orchestra), Stravinsky (Apollo), Witold Lutosławski (Musique funèbre), Benjamin Britten (Simple Symphony and Variations on a Theme of Frank Bridge), Charles Wuorinen (Grand Bamboula), and Malcolm Williamson (Symphony No. 7). Sir Michael Tippett wrote a Concerto for Double String Orchestra and Ralph Vaughan Williams wrote a Partita for Double String Orchestra. Composers who have written a Serenade for string orchestra include Tchaikovsky, Dvořák, Suk and Elgar. Mendelssohn, in his youth, also wrote thirteen symphonies for string orchestra. Sometimes works originally written for string quartet, quintet, sextet etc. are arranged for string orchestra. Samuel Barber's Adagio for Strings, Alban Berg's 3 Pieces from his Lyric Suite, Arnold Schoenberg's string sextet Verklärte Nacht and String Quartet No. 2, Pyotr Ilyich Tchaikovsky's sextet Souvenir de Florence, John Corigliano's Second String Quartet and Jean Sibelius's Andante Festivo are examples. An optional timpani part is also added in the Sibelius piece. The work Shaker Loops written in 1978 for septet then arranged in 1983 for string orchestra by the American composer John Adams has become a popular addition to the repertoire in recent times. Graham Waterhouse composed several works for string orchestra (Sinfonietta), also in combination with contrasting sounds as Great Highland Bagpipe (Chieftain's Salute).