Нью-Йорк қаласының Вашингтон-Хайтс ауданының тарихы

Кіріспе

Нью-Йорк қаласындағы аудан. Нью-Йорк қаласындағы аудан.

17 ғасыр

1623 жылы келген голландтар бастапқыда америкалық үндістермен саудаласқан, бірақ уақыт өте келе олардың арасындағы қарым-қатынас ушыға түсіп, соғысқа дейін жетті, үндістер де оларға жауап қайырды. Голландтар солтүстік-батыс Вашингтон-Хайтс аймағының биік бөлігін "Ұзын төбе" деп, ал Форт-Трайон паркі аумағын "Орман төбе" деп атаған.

18-19 ғасырлар

Қазіргі Вашингтон-Хайтс аумағының ешқайсысы 1712 жылға дейін жеке меншікке тиесілі болған жоқ, содан кейін Гарлем ауылынан оңтүстікке қарай әртүрлі жер иелеріне участоқтарға бөлінді. Форт Вашингтон – Вашингтон-Хайтстың ең биік нүктелерінде орналасқан бекіністер тобы, оның орталық орны қазіргі Беннетт паркінде (сол кезде Вашингтон тауы деп аталған) Хадсон өзенін жау кемелерінен қорғау үшін Форт Лиге (Нью-Джерси штаты) қарсы бірнеше ай бұрын салынған. Британдық басқару кезінде бұл позицияға жеңіске үлкен үлес қосқан Гессен генералы Вильгельм фон Книфаузеннің құрметіне Форт Книфаузен деп ат қойылды; ал қазіргі Форт Трайон паркіндегі кішігірім бекінісі Континенттік армия қайтарып алғанға дейін Нью-Йорктің соңғы губернаторы сэр Уильям Трайонның құрметіне қайта аталды. 1977 жылы Маргарет Корбин көшесіне оның есімі берілді. Меншігі бірнеше рет ауысқаннан кейін, 1885 жылы таверна Бродвейді кеңейту үшін ескі құрылыстың бұзылуынан кейін жаңа ғимаратқа көшірілді. 20-ғасырдағы пәтерлерді дамытудан бұрын Вашингтон-Хайтсте көптеген бай азаматтар сәнді үйлер салды. Ауданның оңтүстік-батыс бөлігіндегі ең танымал жер иесі – орнитолог Джон Джеймс Одубон, оның меншігі Бродвейден батысқа қарай 155-ші және 158-ші көшелерді қамтыды. Шығыс жағында, 160-шы және 162-ші көшелер арасындағы Эджкомб даңғылындағы Моррис-Джумель сарайы бүгінгі күнге дейін сақталған. Бұл жер 1765 жылы британдық полковник Роджер Моррис сатып алғанға дейін Ян Кирсен мен оның күйеу баласы Джейкоб Дикманға тиесілі болды. 1776 жылы Джордж Вашингтон бұл үйді штаб-пәтер ретінде пайдаланды, ал бірнеше рет қолы ауысқаннан кейін 1810 жылы Стивен мен Элиза Джумель сатып алды. Бұл меншік бір кезде Уильям "Босс" Твидке тиесілі болған, бірақ қазіргі атауын 1880 жылы оны сатып алған Уильям Либбиден алды. Одан да әсем Патерно сарайы 181-ші көшеде Хадсон өзенінің жанында жылжымайтын мүліктерді дамытушы Чарльз Патерноның меншігінде орналасқан. 1907 жылы салынған сарай отыз жылдан кейін Патерноның қамал ауылы кешені үшін бұзылды, оның құрылысының бөліктері әлі де сақталған. Ауданның ең ірі меншігі – өнеркәсіптік магнат С.К.Г. Биллингстің меншігі, ол Форт Трайон паркінің оңтүстік бөлігін алып жатқан. 1886 жылы Үшінші даңғыл темір жолы Амстердам даңғылы бойындағы 125-ші көшеден 155-ші көшеге дейін созылды. Дегенмен, Interborough Rapid Transit Company (IRT) бірінші метро желісінің (қазіргі Бродвей-Жетінші даңғыл желісінің бір бөлігі) созылуына дейін тұрғын үйлердің тығыздығы арта қоймады. Жер бағасының күрт өсуі жоғары сыныпты пәтерлердің үстемдік ететінін болжады, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезеңде бұл даму Бродвейден батысқа қарай және 158-ші көшеден оңтүстікке қарай Аудубон паркімен шектелді. 13 қабатты Ривьера сияқты ғимараттар жоғары жалақы алатын тұрғындарды тарту үшін әсем әрлеу және кең мүмкіндіктермен жабдықталған. Көптеген жаңа тұрғындар Төменгі Шығыс жағы сияқты тығыз қоныстанған иммигранттар аудандарынан келді. Жаңа тұрғын үйлердің салынуы нәтижесінде Манхэттеннің 155-ші көшеден солтүстікке қарайғы халқы 1900 жылы 8000-нан 1920 жылы 110 000-ға дейін өсті. Ауданның демографиялық жағдайы айтарлықтай өзгерді. Протестанттар саны тұрақты болса, бірінші және екінші буын ирландтықтар мен Шығыс Еуропалық еврейлер көшіп келуін жалғастырды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде христиандық фронт сияқты ирландтық топтар пайда болды, олар үлкен жұртшылықты антисемиттік митингтерге тартты, синагогтарды бүлдірді және Амстердам сияқты бандалардағы ирланд жастары еврей жастарын ұрып-сапалады. Осы кезеңде Вашингтон-Хайтс ауданының танымал шекарасы 135-ші көшеден 155-ші көшеге ауысты, өйткені көптеген еуропалық тұрғындар афроамерикандықтарды ауданның тұжырымдамасына қосудан бас тартты. Бұл бөлінудің негізі болып табылатын процесс Вашингтон-Хайтстің ең танымал пәтерлік ғимараттарының бірінің тарихында: 555 Эджкомб даңғылында көрініс тапты. 1914 жылы салынған он төрт қабатты ғимарат 1939 жылға дейін әртүрлі жағдайы жақсы ақ адамдарға жалға берілді, содан кейін меншік иесі барлық жалға алушылардың келісімшарттарын бұзды және тек қара адамдарға жалға бере бастады. Вашингтон-Хайтс ауданын қорғау қауымдастығы сияқты ұйымдар 20-ғасырдың көп бөлігінде ауданды толығымен ақ адамдардан сақтаған болса да, Харлемнің тығыз жағдайы ауданнан тыс пәтерлерге сұраныстың өсуіне әкелді. 1940 жылдары бұл ғимаратта Пол Робсон, Кеннет Кларк және Каунт Бейси сияқты көрнекті қара адамдар тұрды. Оқиға 1936 жылы салынған және нәсілдік шектеулер болмаған, бірақ ауданның өзгеретін ландшафтында нәсілдік антагонизм ошағы болған Highbridge бассейнінде болды. Ауданның қара халық саны да өсті, 1980 жылға қарай 25 000-нан асып, ауданның барлық бөліктерінде тұрды, оның оңтүстік-шығыс бөлігінде басымдық сақтады. Екінші жағынан, неміс еврейлерінің көші-қонысы жалпы халық санының азаюымен сипатталды, бірақ ауданның солтүстік-батыс бұрышындағы олардың үлесі артты. 1965 жылғы Иммиграция және ұлттықтар заңының жаңаша қабылдануы, Бальгуэрдің еркін паспорттар беру саясаты және елдегі жоғары жұмыссыздық деңгейі Доминикан Республикасынан эмиграцияның өсуіне жағдай жасады. Алғашқы көшпендердің арасында Бальгуэр режимінен қуылған солшыл революционерлер болды, оларға АҚШ-пен жасырын келісім арқылы виза берілген деген болжам бар, бірақ көптеген адамдар жақсы экономикалық мүмкіндіктер үшін келді. Хорхе Дуанидің "Quisqueya on the Hudson: The Transnational Identity of Dominicans in Washington Heights" еңбегінде Вашингтон-Хайтс Доминикан Республикасымен байланысымен үнемі анықталатын "трансұлттық қауымдастық" ретінде қалыптасқандығы айтылады. Көптеген Доминикан иммигранттары АҚШ-тағы тұруларын тек экономикалық себептермен байланыстырды, бірақ мәдени тұрғыдан Д.Р.-мен байланыста болды; сонымен қатар көптеген адамдар туған жеріне ақша жіберіп, аралға зейнеткерлікке шығуды жоспарлады.

None of the land in present day Washington Heights was under private ownership until 1712, when it was parcelled out in lots to various landowners from the village of Harlem to the south. Fort Washington was a group of fortifications on the high points of Washington Heights, with its central site at present day Bennett Park (known then as Mount Washington) built a few months prior opposite Fort Lee, New Jersey to protect the Hudson River from enemy ships. Under British control, the position was renamed Fort Knyphausen for the Hessian general Wilhelm von Knyphausen, who played a major part in the victory; its lesser fortification at present day Fort Tryon Park was renamed for Sir William Tryon, the last governor of New York before it was taken back by the Continental Army. she was also honored with the naming of Margaret Corbin Drive in 1977. After changing ownership several times, the tavern moved to a new building in 1885, following the original structure's destruction for the widening of Broadway. Before the apartment development of the 20th century, many wealthy citizens built grand mansions in Washington Heights. The most famous landowner in the southwest part of the neighborhood was ornithologist John James Audubon, whose estate encompassed the from 155th to 158th Street west of Broadway. On the eastern side, by Edgecombe Avenue between 160th and 162nd streets, the Morris–Jumel Mansion has been successfully preserved to this day. The land of the estate had been owned by Jan Kiersen and her son in law Jacob Dyckman before it was bought by British colonel Roger Morris in 1765 and completed the same year. In 1776, the house was commandeered as a headquarters by George Washington, and after changing hands a few times was purchased by Stephen and Eliza Jumel in 1810. this estate was once owned by William "Boss" Tweed but got its current name from William Libbey, who purchased it in 1880. Even more extravagant, Paterno Castle was situated on the estate of real estate developer Charles Paterno by the Hudson River at 181st Street. Built in 1907, the mansion was demolished thirty years later for Paterno's Castle Village complex, where pieces of the original structure still remain. The neighborhood's largest estate was the property of industrial tycoon C. K. G. Billings, taking up in the southern part of Fort Tryon Park. In 1886, the Third Avenue Railway was extended from 125th Street to 155th Street along Amsterdam Avenue. However, higher residential density would not be supported until the extension of the Interborough Rapid Transit Company (IRT)'s first subway line (now part of the Broadway–Seventh Avenue Line). Although skyrocketing land values sparked early predictions that upper class apartment buildings would dominate the neighborhood, such development was limited in the pre World War I period to the Audubon Park area west of Broadway and south of 158th Street. Buildings such as the 13 story Riviera included elaborate decor and generous amenities to attract higher paying tenants. Many of the new residents came from crowded immigrant neighborhoods such as the Lower East Side, As a result of the development of new housing, the total population of Manhattan north of 155th Street grew from just 8,000 in 1900 to 110,000 by 1920. The demographics of the neighborhood were undergoing significant change. While the Protestant population remained stagnant, first and second generation Irish and Eastern European Jews continued to move in. Around the start of World War II Irish groups such as the Christian Front arose, drawing large crowds to their antisemitic rallies, coupled with the vandalism of synagogues and beating of Jewish youth by Irish youth in gangs such as the Amsterdams. It was in this period that the popular boundary of Washington Heights shifted from 135th Street to 155th Street, as many residents of European descent refused to include African Americans in their conception of the neighborhood. The process underlying this segregation is exemplified in the history of one of Washington Heights' most famous apartment buildings: 555 Edgecombe Avenue. Built in 1914, the fourteen story building rented to various relatively affluent White people until 1939, when the owner cancelled all the tenants' leases and began renting exclusively to Black people. While organizations like the Neighborhood Protective Association of Washington Heights had kept the neighborhood virtually all White throughout much of the 20th century, the overcrowded conditions of Harlem led to growth in demand for apartments outside the neighborhood. Throughout the 1940s, the building had a number of notable Black residents, such as Paul Robeson, Kenneth Clark, and Count Basie. The incident took place in the Highbridge Pool, a Works Progress Administration funded pool built in 1936 which had no racial restrictions but was nonetheless an environment of racial hostility in the changing landscape of the neighborhood. The neighborhood's Black population also increased, by 1980 numbering over 25,000 and residing in all areas of the neighborhood while remaining a plurality in the southeastern section. On the other hand, the German Jewish exodus was characterized by a decrease in overall population but an increasing presence in the neighborhood's northwestern corner. The combination of the recent passing of the Immigration and Nationality Act of 1965, Balaguer's policy of freely granting passports, and the country's high unemployment rate created the conditions for growing emigration from the Dominican Republic. Some of the initial migrants were left wing revolutionaries exiled by the Balaguer regime, theorized to have been granted visas through an unwritten agreement with the United States, but the majority of arrivals came for better economic opportunities. In Quisqueya on the Hudson: The Transnational Identity of Dominicans in Washington Heights, Jorge Duany describes how Washington Heights developed as a "transnational community", continually defined by its connection to the Dominican Republic. The majority of Dominican immigrants viewed their stay in the United States as purely economically motivated while they remained culturally attached to the D. R.; many also sent remittances home, imagining an eventual retirement to the island.

Мектептегі қақтығыстар

1970 жылдары Вашингтон Хайтстің 6-округі (Инвуд және Гамильтон Хайтс мектептерін қоса алғанда) фактілік нәсілдік сегрегация және аудан мектептеріндегі ресурстардың теңсіз таралуына байланысты көптеген қақтығыстар орын алды. Сол кезде 6-округтің демографиялық құрамы ақ студенттердің мемлекеттік білім беру жүйесінен шығуы және жалпы ақ халықтың көшіп кетуі салдарынан қарқынды түрде өзгерді, ал қара және латиноамерикандық студенттердің саны тез өсті. 1925 жылы құрылғаннан кейін көптеген жылдар бойы мектеп салыстырмалы түрде беделді болды, Алан Гринспан, Генри Киссинджер және Мюррей Джарвик сияқты тұлғалар оны бітірді. Джордж Вашингтон 1970 жылдардың басына дейін нәсілдік тұрғыдан әртүрлі болғанымен, мектепте ақ студенттердің колледжге жақсы дайындалған күйде кететінін бақылайтын жүйе болды, сондай-ақ нәсілдік белгілері бойынша топтасқандар арасында жиі зорлық-зомбылық оқиғалары тіркелді. 1968 жылғы мұғалімдер ереуілі де осы кезеңге келді.

1970 жылдың соңына қарай, мектеп үш директордың отставкаға кетуіне және студенттерге, мұғалімдерге және күзетшілерге жасалған бірнеше зорлық-зомбылық оқиғаларына куә болды; 1970 жылдары қауіпсіздік жағдайы жақсартылса да, академиялық көрсеткіштері төмендеуді жалғастырды. 1999 жылы мектеп қазіргі түрін алып, төрт кіші мектептен тұратын Джордж Вашингтон білім беру кампусына айналды.

Иммиграциялық үрдістер

20-шы ғасырдың қалған бөлігінде Вашингтон-Хайтс доминикандық қауымдастығы осыдан әрі айтарлықтай өсті, әсіресе 1980-ші жылдардың ортасы мен соңында, 40 000-нан астам доминикандық Вашингтон-Хайтс, Гамильтон-Хайтс және Инвудқа қоныстанды. Бұл аудандардың біріккен халқы 208 000-ға жетіп, 1950 жылдан бергі ең жоғары көрсеткішті құрады. Олар көптеп келгенімен қатар, ауданға келген доминикандықтар қиын экономикалық жағдайға тап болды, себебі олар басымдықпен жұмыс істеген көптеген өндіріс орындары 1970-ші және 1980-ші жылдары жойылды. 20-шы ғасырдың соңында басқа иммигранттар да осы ауданда өз үйлерін құра бастады. 1970-ші жылдардың соңы мен 1980-ші жылдардың басында елдің эмиграция саясатының жеңілдетілуіне байланысты совет еврейлерінің орташа көші-қоны болды, олардың көпшілігі антисемитизмге ұшыраған және экономикалық мүмкіндіктерге тартылған кәсіпқойлар мен суретшілер еді. Орталық Америка, Колумбия және Қытай иммигранттарының кішкентай қауымдастықтары да қалыптасты. Бүгінгі күні Вашингтон-Хайтсте көптеген синагогаларға қызмет ететін православиелік яһуди қауымы бар, және олардың көпшілігі 2000-ші жылдары ауданға көбірек жас яһуди отбасылары көшіп келгенін байқады.

1980 жылдардағы қылмыс пен есірткі дағдарысы

1980 жылдары және 1990 жылдардың басында Вашингтон Хайтс, жалпы Нью-Йорк қаласы сияқты, крек-кокаин эпидемиясының салдарынан ауыр күй кешті. Бұл доминикандық-американдықтардың бүкіл қоғамда жағымсыз беделін қалыптастырды. Кейіннен АҚШ прокуроры Руди Джулиани және сенатор Альфонс Д’Амато 160-шы көше мен Бродвей көшелерінің қиылысын жасырын крек сатып алу операциясы үшін таңдап, кеңінен жариялады. 1989 жылы «Нью-Йорк Таймс» газеті бұл ауданды «Американың крек астанасы» деп атады. 1990 жылға қарай кректің қылмыс деңгейіне тигізген әсері анық көрінді: 34-ші учаскеде 103 адам өлтірілді, 1130 аса ауыр қылмыс, 1919 тонау және 2647 қарақшылық жасалды. Тағы бір себеп – Сантьяго Луис Поланко Родригес сияқты доминикандық дилерлердің кокаин операцияларындағы топтың беделін көтеруі, нәтижесінде Вашингтон Хайтс, көптеген доминикандықтар тұратын аудан, стратегиялық маңызға ие болды. Вашингтон Хайтс 1980 және 1990 жылдары жоғары деңгейдегі жұмыссыздық пен кедейлікке тап болды, бұл жастарды есірткі саудасына қатысуға итермелейтін экономикалық себептерді қамтамасыз етті. Полицияға деген жалпы сенімсіздік сыбайлас жемқорлыққа байланысты болуы мүмкін, себебі 34-ші учаске пара үшін есірткі қылмыстарын көз жұмып өткен деген көптеген айыптаулар болды. 1992 жылдың 4 шілдесінде тұрғындар мен Нью-Йорк полициясы арасындағы шиеленіс күшейді, сол күні Хосе «Кико» Гарсия 162-ші көше мен Сент-Николас даңғылының қиылысында 34-ші учаске офицері Майкл О’Кифтің қолынан атылып өлтірілді. Кейіннен жиналған дәлелдер Гарсияның зорлық-зомбылығына жауап ретінде оқ аталғанын көрсетсе де, көптеген тұрғындар полицияның шамадан тыс қатыгездігіне күдікпен қарады. Гарсияның өліміне қарсы бейбіт шеру ретінде басталған оқиға, көптеген өртке, 15 адамның жарақаттануына және бір адамның қаза болуына әкелген зорлық-зомбылыққа ұласты. Сол кездегі қала әкімі Дэвид Динкинс, Гарсия отбасымен кездескеннен кейін, толқуды тоқтатуға шақырды: «Жозе Гарсияның өліміне және басқа да оқиғаларға байланысты қоғамда үлкен ашу бар, бірақ қаланы қиратып, жақсартуға болмайды».

In the 1980s and early 1990s, Washington Heights was severely affected by the crack cocaine epidemic, as was the rest of New York City. bringing a negative reputation to Dominican Americans as a group. Then U. S. Attorney Rudy Giuliani and Senator Alphonse D'Amato chose the corner of 160th Street and Broadway for their widely publicized undercover crack purchase, and in 1989, The New York Times called the neighborhood "the crack capital of America". By 1990, crack's impact on crime was evident: 103 murders were committed in the 34th Precinct that year, along with 1,130 felony assaults, 1,919 robberies, and 2,647 burglaries. Another contributing factor was that as Dominican dealers such as Santiago Luis Polanco Rodríguez brought the group higher status in cocaine operations, the heavily Dominican Washington Heights became increasingly important as a strategic location. Washington Heights also had a high level of unemployment and poverty in the 1980s and 1990s, providing ample economic motivation for young people to enter the drug trade. Overall distrust of the police may have stemmed from the perception of corruption, which was alleged numerous times concerning the 34th Precinct overlooking drug crimes for bribes. Tensions between residents and the NYPD came to a head on July 4, 1992, when José "Kiko" Garcia was shot by 34th Precinct Officer Michael O'Keefe on the corner of 162nd Street and Saint Nicholas Avenue. Although evidence later supported that the killing was a reaction to violence initiated by Garcia, many residents quickly suspected wanton police brutality. What began as a peaceful demonstration for Garcia's death turned into a violent riot, causing multiple fires, fifteen injuries, and one death. Then mayor David Dinkins, who had met with the Garcia family following the killing, pleaded for an end to the rioting: "There is much anger in the community about the death of José Garcia and other incidents, [but] you do not build a better city by destroying it."

Қылмыстың төмендеуі мен қоғамның жақсаруы

1990 жылдардың ортасынан соңына қарай Вашингтон Хайтс қылмыстың күрт төмендеуін бастан өткізді, бұл тенденция 21-ші ғасырда да жалғасты. 1990 жылдан 2023 жылға дейін тіркелген автокөлік ұрлықтары, кісі өлтірулер және ұрлықтар 85%-дан астамға, аса ауыр қылмыстар, зорлаулар және қарақшылықтар 65%-дан астамға, ал ірі ұрлықтар шамамен 45%-ға төмендеді. АҚШ-тың ірі қалаларында байқалған қылмыстың азаюының басты себебі крек-кокаиннің жаңа тұтынушылары мен сатушыларының азаюы және сатушылардың көшеде сатудан пәтерлерде сатуға көшуі болды. Вашингтон Хайтста бұл крек пайда болғанға дейін қалыптасқан кокаин сату мәдениетіне оралуды білдірді. Терри Уильямс "Кокаин балалары: жасөспірімдер есірткі тобының ішкі тарихы" еңбегінде атап өткендей, крек-кокаинге дейінгі кезеңдегі көптеген сатушылар клиенттерін жақсы білуге және өз қызметтерін полициядан мұқият жасыруға көбірек мән берді, ал крек дәуіріндегі сатушылар ашық сауда жасап, есірткіден жоғары пайда табу үшін күшпен таласқан. Жергілікті полицияның тағы бір стратегиясы – 1997 жылы Бродвей мен Амстердам даңғылы арасындағы 163-ші көшеде алғаш іске қосылған "үлгі аймақ" жобасы. Бұл орын полиция шабуылдарына жол бермеу үшін тұзақтар мен электр сымдарымен жабдықталған "қоршалған кешен" құрған сатушыларымен ерекшеленді. Бағдарлама әртүрлі пікірлерге бөлінді, Нью-Йорк азаматтық бостандықтары одағы тарапынан сынға ұшырады және тұрғындардың жеке өміріне қол сұғып отыр деген наразылығын тудырды. Қылмыс азайған сайын Вашингтон Хайтста қоғамдық мекемелер, соның ішінде саябақтар да жаңарып, қалпына келді. Сонымен қатар, саябақта бірнеше мәйіт табылған.

21 ғасыр

Форт Трайон Парк Траст пен Нью-Йорк қалпына келтіру жобасының 1990 және 2000-жылдардағы жұмысынан кейін, қаламен және жеке қайырымдылықтардың көмегімен қаржыландырылған, парк пен оның беделі қайта жаңғыртылды. 1997 жылы Нью-Йорк қалпына келтіру жобасы паркті күтіп ұстау жұмыстарын бастады, бірақ жеткілікті қаржы болмағандықтан парктің көп бөлігі бұрынғы қалпында қалды. Алайда, 2016 жылы қаланың «Anchor Parks» бағдарламасы арқылы паркті қайта жаңғыртуға 30 миллион доллар бөлінді, толық қайта жаңғырту 2021 жылға жоспарланған. 2010-жылдар бойы Вашингтон Хайтс тұрғындары шағын экономикалық жетістіктерге қол жеткізді. Американдық қоғамдық сауалнама деректеріне сәйкес, ауданның кедейлік деңгейі шамамен 2008–2018 жылдар аралығында 27%-дан 18%-ға дейін төмендеді. Осы кезеңде жұмыссыздық деңгейі 14%-дан 9%-ға дейін азайды, ал бакалавр дәрежесі бар тұрғындардың үлесі 29%-дан 35%-ға дейін өсті. Сонымен қатар, бірнеше кәсіпорын күрт жалға ақысының өсуімен күресті, мысалы, танымал «Coogan’s» мейрамханасы мен бары, көптеген жергілікті тұрғындардың, соның ішінде Лин Мануэль Миранданың наразылығынан кейін, үй иесі «NewYork Presbyterian Hospital»мен келіссөздер жүргізуге қол жеткізді. Вашингтон Хайтс тұрғындары жалға берілетін тұрғын үй нарығында көптеген қиындықтарға тап болады; үй шаруашылықтарының төрттен бірінен астамы кірісінің көп бөлігін жалға төлейді. 2018 жылы «Youngwoo & Associates» компаниясы «MVRDV» ұсынған «Radio Tower & Hotel» жобасы үшін Амстердам даңғылы мен 180-шы көшеде құрылыс жұмыстарын бастады. Бұл 22 қабаттан тұратын, кеңсе, сауда орындары мен 221 бөлмелі қонақ үйден тұратын көп мақсатты мұнара, Вашингтон Хайтсте соңғы бес жылда салынған алғашқы ірі жасыл жеңілдікпен салынған нысан. Қонақ үй 2022 жылдың шілде айында ашылды.

География

Вашингтон Хайтс Үстіңгі Манхэттеннің батысына қарай 133-ші көшеден Дикман көшесіне дейін созылатын биік қыратында орналасқан. Бұл жерде Манхэттендегі ең биік жер – Беннетт паркіндегі теңіз деңгейінен жоғары шығатын шиферлі тас. 1900-шы жылдардың басында бұл аудан Орталық Харлемнің батысында 135-ші көшеге дейін оңтүстікке қарай созылған деп саналды, бұл Жоғарғы Манхэттеннің көтеріңкі бөлігінің көп бөлігін қамтыды. Бірақ кейбір адамдар Вашингтон Хайтстың оңтүстік шекарасы 158-ші көше деп санайды.

Хадсон-Хайтс

Хадсон Хайтс маңындағы аудан, әдетте, Бродвейдің батысында және 181-ші немесе 179-шы көшелердің солтүстігіндегі аймақты қамтиды деп есептеледі, бірақ кейбіреулері оның оңтүстік шекарасын тіпті 173-ші көшеге дейін созады. Бұл атау 1992 жылы Хадсон Хайтс меншік иелерінің коалициясы тарапынан ауданның солтүстік-батыс бөлігіндегі кооперативтік пәтерлерді сатуды ілгерілету мақсатымен жасалған. Хадсон Хайтс аталымы көптеген газеттерде қабылданып, әдетте оны Вашингтон Хайтстың қалған бөліктерінен Ар-деко стиліндегі безендіруі, тұрғын сипаты және Форт Трайон паркі мен Хадсон өзеніне жақындығымен ерекшелендіреді. Дегенмен, кейбіреулер бұл атауға қарсы шығады; Манхэттен округінің тарихшысы Роберт В. Снайдер бұл атаудың мақсаты – "ауданы Вашингтон Хайтстың қалған бөлігінен түсіндіріп айыру" және "Бродвейдің екі жағындағы ортақ мүдделерді" кемсіту екенін айтты. Бірақ ең байқалатын айырмашылық – нәсілдік бөлініс: Хадсон Хайтстің санақ участаларының 60%-ы ақ нәсілді, ал Бродвейдің шығысындағы санақ участаларының 13%-ы ғана ақ нәсілді. Білім беру ошақтарына Амстердам авенюінің шығысында, Хайбридж паркіне жақын орналасқан Ешива колледжі және солтүстіктегі, бұрынғы Форт Джордж орнындағы Джордж Вашингтон атындағы жоғары мектеп жатады.

Биіктік өзгерістері

Үстіңгі Манхэттеннің тік және төбелі топографиясы жаяу жүргіншілерге көптеген баспалдақ көшелер арқылы жүруге мүмкіндік береді. Олардың ең ұзыны – Форт-Вашингтон даңғылы мен 187-ші көшедегі Overlook Terrace-ті байланыстыратын 130 сатыдан тұратын баспалдақ. Жоғарғы Вашингтон Хайтсте шығыс-батыс бағыттағы қозғалысқа көмектесу үшін 181-ші көшедегі IND станциясында лифттер орнатылған, олардың кіреберістері 184-ші көшедегі Overlook Terrace және Fort Washington Avenue-де, ал 190-шы көше станциясында – Fort Washington Avenue және Bennett Avenue-де орналасқан. 191-ші көшедегі IRT станциясында да жаяу жүргіншілерге арналған туннель бар, оның кіреберісі 190-шы көшеге жақын Бродвейде, сонымен қатар тегін лифтпен қосылыс бар. Аймақтың жер бедеріндегі күрт өзгерістерді көрсететін мысал ретінде, 191-ші көше және Дикман көшесі IRT станциялары теңіз деңгейіне шамамен бірдей биіктікте орналасқан, бірақ біріншісі қаланың жер астындағы ең терең метро станциясы болса, екіншісі солтүстікке қарай 1 километрдей жерде жер үстінде орналасқан.

Демография

Санақ алу мақсатында Нью-Йорк қаласының үкіметі Вашингтон Хайтсты Вашингтон Хайтс Солтүстік және Вашингтон Хайтс Оңтүстік деп аталатын екі аудандық есептеу аймағының бөлігі ретінде жіктейді, оларды Бродвейдің батысындағы 177-ші көше және Бродвейдің шығысындағы 180-шы көше бөледі. 2020 жылғы АҚШ халық санағының деректеріне сүйенсек, Вашингтон-Хайтс халқының саны 143,879 адамды құрады, бұл 2000 жылы саналған 167,128 адамнан 23,249 (13,9%) кем. Аумағы белгіленбеген, халық тығыздығы көрсетілмеген. Америкалық қоғамдық сауалнама арқылы терең демографиялық статистика жиналады. 2016-2020 жылдардағы деректерге сүйенсек, халықтың шамамен 18% -ы 20 жасқа толмаған (қала бойынша 23% -ға қарағанда), 30% -ы 20 мен 35 жас аралығындағылар (қала бойынша 24%), 37% -ы 35 пен 65 жас аралығындағылар (қала бойынша 38%) және 15% -ы 65 жастан асқандар (қала бойынша 15%). Тұрғындардың 46% -ы шетелде туған (қала бойынша 36%), оның 56% -ы АҚШ азаматы (қала бойынша 58%). 5 жастан асқан халықтың 70% үйде ағылшын тілінен басқа тілде сөйлейді (қала бойынша 48%) және 35% ағылшын тілін "өте жақсы" деңгейінде айта алмайды (қала бойынша 22%). 2018 жылы Вашингтон Хайтс Инвуд пен Гамильтон Хайтс бөлігімен бірге "Кіші Доминикан Республикасы" деп жарияланды, бұл аймақтағы испандық/латино тұрғындарының үштен екісі өзін доминикандық деп есептейді. Роберто Суроның "Біздің арамыздағы бейтаныс адамдар: Латино Американың өзгеретін жағдайындағы өмір" еңбегінде сипатталғандай, Вашингтон Хайтстағы көптеген доминикандықтар АҚШ пен Доминикан Республикасы арасында екі өмір сүреді, елдер арасында қозғалып, үйге инвестиция жасайды. Хорхе Дуани бұл талдауды "Гудзондағы Квискея" еңбегінде қолдайды, бірінші буын иммигранттарының Доминикан Республикасымен тығыз мәдени байланыста екенін, осы байланыс жиі рейстер арқылы нығайтылатынын көрсетеді. Нью-Йорк пен Санто-Доминго арасындағы бағыттың ең танымал рейстерінің бірі American Airlines 587 рейсі болды, ол 2001 жылдың қарашасында Джон Ф. Кеннеди әуежайынан ұшып шыққаннан кейін көп ұзамай Куинстің Бэлл-Харбор ауданында апатқа ұшырап, ұшақтағы 260 адамның барлығы және Бэлл-Харбордың бес тұрғыны қаза тапты. Бұл рейс доминикандық Нью-Йорктіктер арасында танымал болған, тіпті Кинито Мендес пен Джонни Вентураның "El Avión" әнінде де айтылған. 2006 жылы Рокавей жағажайы мен серуендеу жолының жанында апатқа арналған ескерткіш салынды, онда құрбандардың есімдері мен Педро Мирдің "Después no quiero más que paz" ("Содан кейін мен тек бейбітшілік қалаймын") деген сөзі жазылған.

For census purposes, New York City government classifies Washington Heights as part of two neighborhood tabulation areas called Washington Heights North and Washington Heights South, split by 177th Street west of Broadway and 180th Street east of Broadway. Based on data from the 2020 United States Census, the population of Washington Heights was 143,879, a decrease of 23,249 (13.9%) from the 167,128 counted in 2000. Covering an area of , the neighborhood had a population density of
In depth demographic statistics are collected by the American Community Survey. Based on 2016 2020 data, an estimated 18% of the population is under 20 (compared to 23% citywide), 30% are ages 20 to 35 (24% citywide), 37% are ages 35 to 65 (38% citywide), and 15% are 65 and over (15% citywide). 46% of residents are foreign born (36% citywide), of whom 56% are U. S. citizens (58% citywide). Of the population 5 years and over, 70% speak a language other than English at home (48% citywide) and 35% speak English less than "very well" (22% citywide).]] Washington Heights was designated "Little Dominican Republic" along with Inwood and part of Hamilton Heights in 2018, an area where two thirds of Hispanic/Latino residents identify as Dominican As Roberto Suro describes in Strangers Among Us: Latino Lives in a Changing America, many Dominicans in Washington Heights lead double lives between the U. S. and the D. R., moving between countries and investing money back home. Jorge Duany supports this analysis in Quisqueya on the Hudson, documenting how first generation immigrants feel a strong cultural connection with the D. R., reinforced by frequent flights back to the island. One of the most popular flights of the route between New York and Santo Domingo was American Airlines Flight 587, which in November 2001 suffered an accidental crash in Belle Harbor, Queens shortly after takeoff from John F. Kennedy Airport, killing all 260 people aboard the plane as well as five Belle Harbor residents. The flight had a long history among Dominican New Yorkers, even being referenced in Kinito Méndez and Johnny Ventura's song El Avión. A memorial to the crash was built in 2006 near Rockaway Beach and Boardwalk, inscribed with the victims' names and the Pedro Mir quote "Después no quiero más que paz" (which translates to "Afterwards I want nothing more than peace").

Дін

Вашингтон Хайтс діни мекемелері негізінен яһуди, протестант және католик болып табылады. Вашингтон Хайтс және Инвудтың ең алғашқы шіркеулерінің арасында Сент-Елизавета шіркеуі, Біріккен пресвитериан шіркеуі және Маунт-Вашингтон пресвитериан шіркеуі бар, олардың барлығы 1800 жылдардың ортасы мен соңында, аудан қалалық құрылымға ие болмас бұрын салынған. 1982 жылы алғашқы қауым шіркеуді 1942 жылы Пуэрто-Рико пресвитериандары ұйымдастырған қауымға, яғни 172-ші көше мен Одубон даңғылында орналасқан La Primera Iglesia Española de Washington Heights қауымына тапсырды. Вашингтон Хайтс, Бронкс сияқты қаланың басқа да аймақтары, Нью-Йорктегі граффитидің бастапқы тарихында маңызды рөл атқарды. 1971 жылы TAKI 183 (183-ші көшеде туған) – The New York Times газетінде жарияланған мақаласы арқылы кең жұртшылыққа танылған алғашқы граффити-таггер болды; 1970-ші жылдары 188-ші көше мен Одубон даңғылы граффити жазушылары есімдерін және идеяларын алмасатын орын ретінде белгілі болды. Uptown Arts Stroll атты жыл сайынғы шараны ұйымдастырады, оның аясында әр жазда бірнеше апта бойы Манхэттеннің жоғарғы бөлігінен келген суретшілердің туындылары қоғамдық орындарда көрсетіледі. 1930 жылы салынған тарихи ескерткіш – "Орталық сарай" (United Palace) театры, Лин Мануэль Миранданың "In the Heights" Бродвей мюзиклі мен фильмі, Энжи Круздың "Соледад" және "Доминикана" романдары, сондай-ақ "Амазон" телеарнасының "Долорес Роучтың қорқынышы" сериалы сияқты шығармашылық туындыларға арналған аламат болды.

Тарихи

Вашингтон-Хайтс ауданында американдық кәсіби спорттың бес клубы өнер көрсетті: «Нью-Йорк Джайентс», «Нью-Йорк Метс» және «Нью-Йорк Янкиз» бейсбол командалары, сондай-ақ «Нью-Йорк Джайентс» және «Нью-Йорк Джетс» футбол командалары. Қазіргі «Polo Grounds» мұнаралары орналасқан Куганның ойысынан табылатын «Polo Grounds» үш кәсіби бейсбол командасының үй аренасы болды – бейсбол «Джайентс» (1911 жылдан 1957 жылға дейін), «Янкиз» (1912 жылдан 1923 жылға дейін), «Метс» (1962 жылдан 1963 жылға дейін) және екі кәсіби футбол командасы: «Нью-Йорк Джайентс» (1925 жылдан 1955 жылға дейін) және «Нью-Йорк Джетс» (1960 жылдан 1963 жылға дейін). «Метс» және «Джетс» екеуі де Куинстегі «Shea Stadium» салынып жатқанда «Polo Grounds» стадионында ойынға кірісті. «Polo Grounds» бейсболмен байланысты екі қайғылы оқиғаның куәсі болды: біріншісі – 1920 жылы Карл Мейстің тастауынан басына соққы алған Рей Чапман, екіншісі – 1950 жылы Эджкомб авенюінің пәтерінен .45 калибрлі тапаншадан ауаға оқ атқан 14 жасар ұлдың әрекетінен қаза тапқан көрермен Бернард Дойл. «Янкиз» «Polo Grounds» стадионында ойнамас бұрын, 1903 жылдан 1912 жылға дейін 165-ші және 168-ші көшелер арасындағы Бродвейдегі «Hilltop Park» стадионында өнер көрсетті; сол кезде олар «Нью-Йорк Хайлендерс» деп аталды. 1912 жылдың 15 мамырында бірнеше минут бойы ұрысқаннан кейін, «Детройт Тайгерс» командасының ойыншысы Тай Кобб қоршаудан секіріп, оны мазалаған адамға шабуыл жасады. Лига президенті Бэн Джонсон оны мерзімсіз дисквалификациялады, бірақ оның жазасы кейін 10 күнге және 50 доллар айыппұлға дейін қысқартылды. «Hilltop Park» стадионында тарихи оқиға болды, 1908 жылдың 4 қыркүйегінде 20 жастағы «Вашингтон Сенаторс» командасының ойыншысы Уолтер Джонсон үш ойын қатарынан «Хайлендерс» командасын ұтып, еш гол соқпады. 1928 жылы парк «Колумбия университетінің медициналық орталығына» айналды, ол ірі аурухана кешені болып табылады. Вашингтон-Хайтс көптеген бейсбол жұлдыздарының балалық шағын өткізген жері болды, соның ішінде бұрынғы «Янкиз» жұлдызы Алекс Родригес, ол Доминикан Республикасынан келген ата-аналарынан туған. Род Кареу және Мэнни Рамирес – екеуі де жасөспірім шағында осы ауданға көшіп келген және Джордж Вашингтон орта мектебінде оқыған танымал ойыншылар. «Нью-Йорк Янкиз» командасының ойыншысы Лу Гериг 1910 жылдары PS 132 мектебіне қатысқаннан кейін отбасымен Йорквиллден көшіп келгеннен кейін осы ауданда өсті. Бейсбол туралы хабар таратушы, аңызға айналған Вин Скалли де Вашингтон-Хайтс қаласында өскен.

Five clubs in American professional sports have played in the Washington Heights area: the New York Giants, New York Mets, and New York Yankees baseball teams, and the New York Giants and New York Jets football teams. Situated on Coogan's Hollow where the present day Polo Grounds Towers are located, the Polo Grounds have been the home field of three professional baseball teams, the baseball Giants (from 1911 to 1957), the Yankees (from 1912 to 1923), the Mets (from 1962 to 1963), and two professional football teams, the New York Giants (from 1925 to 1955) and the New York Jets (from 1960 to 1963). The Mets and Jets both began play at the Polo Grounds while their future home, Shea Stadium in Queens, was under construction. The Polo Grounds were the site of two baseball related deaths: the first of Ray Chapman in 1920 after being hit in the head by a pitch from Carl Mays, and the second of spectator Bernard Doyle in 1950, accidentally killed by a 14 year old boy who had fired his .45 caliber pistol into the air from his apartment on Edgecombe Avenue. Before the Yankees played at the Polo Grounds, they played at Hilltop Park on Broadway between 165th Street and 168th Street from 1903 to 1912; at the time they were known as the New York Highlanders. On May 15, 1912, after being heckled for several innings, then Detroit Tigers player Ty Cobb leaped the fence and attacked his tormentor. He was suspended indefinitely by league president Ban Johnson, but his suspension was eventually reduced to 10 days and $50. A historically outstanding pitching performance took place at Hilltop Park, when on September 4, 1908, 20 year old Washington Senators player Walter Johnson shut out the Highlanders for three consecutive games. In 1928 the park became the Columbia University Medical Center, a major hospital complex. Washington Heights has been the childhood residence of many baseball stars, including former Yankee star Alex Rodriguez, who was born in the neighborhood to Dominican parents. Rod Carew and Manny Ramírez were two famous players who immigrated to the neighborhood as teenagers and attended George Washington High School (Carew during the 1960s and Ramírez during the 1980s). The New York Yankees' Lou Gehrig grew up in the neighborhood after moving out of Yorkville with his family, attending PS 132 during the 1910s. Legendary baseball broadcaster Vin Scully also grew up in the Washington Heights.

Қазіргі заманғы

Форт Вашингтон даңғылындағы қару-жарақ қоймасында орналасқан New Balance жеңіл атлетика орталығы әлемдегі ең жылдам тректердің бірі саналатын, олимпиадалық деңгейдегі тректі ұстап тұрады. 1914 жылдан 2011 жылға дейін екінші, үшінші және қазіргі Madison Square Garden ареналарында өткізілген Millrose Games ойындары 2012 жылдың қаңтарынан бастап осы жерде өткізіледі. Дене шынықтыру мен салауатты тамақтануды қолдау мақсатында, жергілікті саясаткерлер, мектептер және қоғамдық белсенділер бірлесіп, Армориде 1-8 сыныптардағы балалар үшін жыл сайынғы "Uptown Games" ойындарын ұйымдастырады. Арморида Ұлттық жеңіл атлетика және жүгіру залы, сондай-ақ орта және жоғары сынып оқушыларына арналған Чарльз Б. Рангель технология және оқу орталығы да бар. Бұл кешенді 1993 жылы құрылған Армори қоры басқарады. Армори 1999 жылы Coogan's Restaurant-тың иесі Питер М. Уолш құрған, бірақ қазір New York Road Runners ұйымы басқаратын жыл сайынғы Washington Heights Salsa, Blues және Shamrocks 5K жарысының басталу орны болып табылады.

Саябақтар мен демалыс

Вашингтон Хайтс және Инвуд аудандарының біріктірілген жалпы аумағында парктік жерлер көп, бұл аудандардың барлық аумағының үштен бірінен астамды құрайды. 184 акрлық бұл паркті 1873 жылы Фредрик Лоу Олмстед Риверсайд паркі және Морнингсайд паркімен бірге жобалаған. Парктің көп бөлігі 1896 және 1927 жылдар аралығында мәжбүрлі сатып алу арқылы иелігіне алынған. 1931 жылы Джордж Вашингтон көпірі ашылғаннан кейін маяқтың қажеттілігі болмай қалды, және АҚШ Жағалау күзет қызметі оны бөлшектеп, аукционға шығаруды жоспарлады. 1986 және 2000 жылдары жаңартылған маяқ 2021 жылдан бастап экскурсияларға ашық, сондай-ақ жыл сайынғы Кішкентай Қызыл Маяк фестивалінде құрметпен еске алынады.

Форт Трайон саябағы

Бродвей мен Генри Хадсон Парквейі арасындағы Инвуд Хилл паркінің оңтүстігінде 67 акр аумақты алып жатқан Форт Трайон паркінің тарихы 1917 жылы Джон Д. Рокфеллердің Хейс, Шефер, Либби және Биллингс иеліктерін 2 миллион долларға сатып алуымен басталды. Рокфеллер 1927 жылы паркті жобалау үшін Фредерик Лоу Ольмстед-Жұніорді (Форт-Вашингтон паркінің жоспарлаушысының ұлы) жалдады, ал 1931 жылы мэр Джеймс Уокер оның парктік жерін сыйға алуын қабылдады, ол негізінен Рокфеллер есебінен дамытылатын болды. 1978 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген мұражайда романдық және готикалық өнердің мол коллекциясы бар, соның ішінде Рокфеллер 1922 жылы 1 миллион долларға сатып алған "Бірыңғай мүйізді аң аулау" тоқымалары бар. Форт Трайон паркіндегі ең ірі жылдық шаралардың бірі – Парктер департаменті мен Вашингтон Хайтс және Инвуд даму корпорациясының бірлескен ұйымдастыруымен 1983 жылдан бері өткізіліп келе жатқан Орта ғасырлар фестивалі. Іс-шара тегін, ол жеке және мемлекеттік демеушілердің, сондай-ақ қайырымдылықтардың көмегімен өтеді және ортағасырлық тақырыптағы өнер, іс-шаралар мен тамақтан дәм тату үшін күніне шамамен 60 000 адамды тартады.

Көрнекі орындар мен жерлер

Нью-Йорк–Пресвитериан/Колумбия Университетінің Ирвинг медициналық орталығы 1928 жылы Колумбия–Пресвитериан ретінде ашылды, ол АҚШ-тағы алғашқы академиялық медициналық орталықтардың бірі болды. Кешенде Колумбия университетінің дәрігерлер мен хирургтар колледжі, Колумбия университетінің медициналық мектебі орналасқан. Бродвейдің батысындағы 165-ші және 168-ші көшелер арасында орналасқан, ол бұрынғы Хиллтоп Парк жерін иеленеді, ол 1903 жылдан 1912 жылға дейін Нью-Йорк Хайлендерс – кейін Нью-Йорк Янкиз – үйі болды. Көшенің арғы жағында Fort Washington Avenue Armory's New Balance Track and Field Center, Ұлттық жеңіл атлетика және күрес федерациясының (Track & Field) мәртебелі залы орналасқан жабық жарыс жолы бар. Audubon Terrace, 1904 және 1930 жылдар аралығында салынған сегіз көркем өнер және Ренессанс стиліндегі ғимараттар тобы 155-ші және 156-шы көшелер арасындағы Бродвейде орналасқан. Аудубон паркінің тарихи ауданындағы жер иеліктеріне байланысты Джон Джеймс Аудубонның есімімен аталған кешенді оның негізін қалаушы Арчер Милтон Хантингтон мәдени орталық ретінде қарастырды және оның туысы Чарльз Пратт Хантингтон дерлік толықтай жобалады. Өздерінің ерекше сәндіктері мен кең жинақтарына қарамастан, мұражайлар көптен бері орталық емес орналасуына байланысты келушілерді тартумен күресіп келеді; Америка географиялық қоғамы, Американың ұлттық мұражайының Хей жинағы және Американың нумизматикалық қоғамы бұған дейін Аудубон террасасын иеленді, бірақ содан бері өздерінің жинақтарын басқа жерге көшірді. Куганның Блафты 160-шы және 162-ші көшелер арасындағы Джумель Террасасының тарихи ауданында орналасқан Моррис-Джумель сарайы Манхэттеннің ең көне үйі болып табылады. Үйге иелік етеді және оны музей ретінде Парктер және демалыс департаменті басқарады. 1810 жылы Джумельдер оны сатып алған кезде, сарайда гессендік әуесқойдың (Hessian ghost) кезіп жүргені туралы әңгімелер тарады. Елиза Джумель қайтыс болғаннан кейін ол паранормальдық күдіктердің басты ошағына айналды, оның бір себебі - ол өзінің алғашқы күйеуі Стивенді арбадан құлатып, өлтірді деген аңызға байланысты. Қазіргі уақытта ол "Today Show", "Haunted USA" және "Ghost Adventures" бағдарламаларында қиналған үй ретінде зерттеледі. Гамильтон драматургы Лин Мануэль Миранда Арон Беррдің бөлмесінде отырып, хит мюзиклдің көптеген әндерін жазды. Эджкомб даңғылы мен 160-шы көше бұрышында орналасқан Пол Робсон үйі Ұлттық тарихи ескерткіш ғимараты болып табылады. Вашингтон Хайтстың тарихи түрғысынан қара түсті халыққа тиесілі оңтүстік-шығыс аймағының бір бөлігі, 1930 жылдан бастап театр одақтар мен басқа да ұйымдардың кездесу орны ретінде пайдаланылды, ал 1950 жылдары жыл сайынғы Нью-Йорк Марди Гра фестивалі өтті. Ғимарат өзінің ең үлкен тарихи маңызына 1965 жылы 21 ақпанда, Малькольм Х афроамерикалық бірлік ұйымының митингісі кезінде қаза тапқан кезде ие болды. Қоғам мүшелері мен Колумбия студенттері қарсылық білдіргеннен кейін, университет 1990 жылы бастапқы фасад пен баль залының бір бөлігін қалпына келтіру туралы келісімге келді. Біріккен сарай 1930 жылы Лоудың 175-ші көше театры ретінде салынған, негізінен Томас У. Лэмб (Одубон балуан залының дәл сол архитекторы) жобалаған. Бастапқыда театр болған, оны 1969 жылы телеэвангелист преподобный Айк сатып алып, Біріккен шіркеудің тірі ғылым институты үшін шіркеу болды. 2016 жылы Нью-Йорк қаласының көрнекі орны болған Біріккен сарай 2021 жылдан бастап фильмдер мен тікелей эфирлер өткізетін мәдени орталық ретінде де қызмет етеді.

NewYork–Presbyterian/Columbia University Irving Medical Center opened in 1928 as Columbia–Presbyterian, one of the first academic medical centers in the United States. The complex contains the Columbia University College of Physicians and Surgeons, the medical school of Columbia University. Located between 165th and 168th streets west of Broadway, it occupies the former site of Hilltop Park, the home of the New York Highlanders – later the New York Yankees – from 1903 to 1912. Across the street is the Fort Washington Avenue Armory's New Balance Track and Field Center, an indoor track home to the National Track & Field Hall of Fame. Audubon Terrace, a cluster of eight distinguished Beaux Arts and Renaissance Revival buildings constructed between 1904 and 1930, is located on Broadway between 155th and 156th streets. Named for John James Audubon due to his land holdings in the Audubon Park Historic District, the complex was envisioned as a cultural center by its founder Archer Milton Huntington and almost entirely designed by his cousin Charles Pratt Huntington. Despite their unique decor and expansive collections, its museums have long struggled with attracting visitors due to their non central location; the American Geographical Society, the Heye Collection of the National Museum of the American Indian, and the American Numismatic Society all previously occupied Audubon Terrace but have since moved their collections elsewhere. Overlooking Coogan's Bluff between 160th and 162nd streets in the Jumel Terrace Historic District, the Morris–Jumel Mansion has the distinction of being Manhattan's oldest surviving house. the house is owned and maintained as a museum by the Department of Parks and Recreation. At the time of its purchase by the Jumels in 1810, there were rumors that the mansion was haunted by a Hessian ghost. After Eliza Jumel's death she became the main focus of paranormal suspicions, partly due to rumors that she caused her first husband Stephen to die by falling from a carriage onto a pitchfork. In the modern day, it has been investigated as a haunted house on the Today Show, Haunted USA, and Ghost Adventures. Hamilton playwright Lin Manuel Miranda sat in Aaron Burr's room to write of many of the hit musical's songs. The Paul Robeson Home, located on the corner of Edgecombe Avenue and 160th Street, is a National Historic Landmark building. Part of Washington Heights' historically Black southeastern area, Since the 1930s the theater had been used as a meeting space for unions and other organizations, and in the 1950s hosted the annual New York Mardi Gras festival. The building acquired its greatest historical significance on February 21, 1965, when Malcolm X was assassinated there during a rally of the Organization of Afro American Unity. After pushback by community members and Columbia students, the university reached a compromise in 1990 to restore part of the original facade and ballroom. The United Palace was built in 1930 as the Loew's 175th Street Theater, designed primarily by Thomas W. Lamb (the same architect of the Audubon Ballroom) Originally a theater, it was bought in 1969 by televangelist Reverend Ike and became a church for the United Church Science of Living Institute. Made a New York City landmark in 2016, the United Palace also acts as a cultural center, hosting films and live performances as of 2021.

Жергілікті газет

Manhattan Times – ағылшын және испан тілдерінде шығатын тегін, екі тілді қоғамдық газет. Ол Манхэттеннің солтүстік аймағындағы, оның ішінде Вашингтон-Хайтс ауданындағы испан тілінде сөйлейтін тұрғындарға арналған. Газет 1999 жылы Луис А. Миранда, Роберто Рамирес және Дэвид Кейсман тарапынан құрылған.

Денсаулық

Денсаулық көрсеткіштері туралы деректер Нью-Йорк қаласының Денсаулық сақтау және психикалық гигиена департаментінің Қоғамдық денсаулық профильдерінде әр аудан үшін жинақталады, олардың ең соңғысы 2018 жылы жарияланды. Оның қатерлі ісіктен (39,1 100 000-ға) және жүрек ауруларынан (26,1 100 000-ға) ерте өлім-жітім көрсеткіші қала бойыншағы көрсеткіштерден едәуір төмен, бірақ есірткіге байланысты өлім-жітім көрсеткіші (9,6 100 000-ға) шамалас, ал өз-өзіне қол жұмсаудан болатын өлім-жітім көрсеткіші (7,2 100 000-ға) жоғары. Кампуста Колумбия университетінің Дәрігерлер мен хирургтар колледжі, Колумбия университетінің медицина мектебі орналасқан.

Саясат

Саяси тұрғыдан алғанда, Вашингтон Хайтс Нью-Йорктің 13-ші конгресс округіне кіреді, және 2017 жылдан бастап оны демократ Адриано Эспайлат ұсынып отыр. Бұл аймақ сонымен қатар демократ Роберт Джексон өкілдік ететін 31-ші штаттық Сенат округінің және демократтар Ал Тейлор мен Мэнни Де Лос Сантос өкілдік ететін 71-ші және 72-ші штаттық Ассамблея округтерінің құрамында. Қалалық кеңесте бұл аудан 7-ші және 10-шы округтерге бөлінген, оларды тиісінше демократтар Шон Абреу және Кармен Де Ла Роза ұсынып отыр.

Білім

12-ауданның жоғары білім алған түлектерінің саны, жалпы аудан және қаламен салыстырғанда, аз, ал мектепті тастап кеткендердің саны көп. 25 жастан асқан тұрғындардың 38%-ы жоғары білім алған (қала бойынша 43%-ға қарағанда), ал 29%-ы орта мектепті бітірмеген (қала бойынша 19%). Вашингтон Хайтс, Инвуд және Гамильтон Хайтспен бірге 6-округтың құрамына кіреді. Ауданның 19 939 оқушысының 85%-ы испано-латиноамерикандықтар, 7%-ы қара нәсілді, 5%-ы ақ нәсілді, ал 3%-ы басқа нәсілді; сонымен қатар, 29%-ы ағылшын тілін үйренушілер, ал 22%-ы мүмкіндігі шектеулі оқушылар. 2019 жылы бітіруге тиіс оқушылардың 74%-ы 6-округте 2019 жылдың тамызына дейін бітірді (қала бойынша 77%). Аудандық көрсеткіш ер балалар (69%), ағылшын тілін үйренушілер (52%) және мүмкіндігі шектеулі оқушылар (49%) арасында едәуір төмен болды. 6-округтың төрттен бірі ағылшын тілін үйренушілер (ағылшын тілін екінші тіл ретінде үйренуге қолдау қажет студенттер деп анықталады), олардың 96%-ы испандықтар немесе латиноамерикандықтар.

Жоғары білім

Вашингтон Хайтс қаласындағы университеттердің қатарында Yeshiva университеті мен Boricua колледжі бар. Бродвейдің шығысында 184-ші және 186-шы көшелер арасында орналасқан Йешива университетінің Вильф кампусы 1928 жылы негізделген және еврей институтының бас кампусы болып табылады; бастапқыда мавр жаңғыру стилінде болу жоспарланған, бірақ көптеген ғимараттары заманауи үлгіде салынды. Кампус ішіндегі оқу орындарына Yeshiva колледжі, Симс бизнес мектебі және Марша Стерн Талмуд академиясының жоғары мектебі кіреді. Boricua колледжінің Манхэттен кампусы Аудубон террасасы кешенінде, 156-шы көше мен Бродвейде орналасқан. Колумбия университетінің медициналық кампусында дәрігерлер мен хирургтар колледжі, стоматология колледжі, Mailman қоғамдық денсаулық мектебі, медбикелік мектебі және өнер және ғылымдар аспирантурасының биомедициналық бағдарламалары бар, олар бірнеше мамандық бойынша магистр және доктор дәрежелерін ұсынады. Бұл мектептер Колумбия университетінің Ирвинг медициналық орталығын құрайтын бөлімдердің қатарында. Нью-Йорк қалалық университетінің Манхэттен қалалық колледжінің жоғары білім беру бағдарламасы CUNY in the Heights, атауына қарамастан, 213-ші көше мен Бродвейдің қиылысында, Инвуд ауданында орналасқан. Сол ғимаратта CUNY XPress иммиграциялық орталығы, Citizenship Now! бағдарламасының бөлімшесі жұмыс істейді. Бұл бағдарлама иммигранттарға азаматтық алуға көмектесетін тегін заңдық көмек көрсетеді.

Көпірлер мен автомобиль жолдары

Вашингтон-Хайтс Гудзон өзені арқылы Форт-Ли, Нью-Джерси қаласына әлемдегі ең қызыл көлік қозғалысы бар Джордж Вашингтон көпірімен байланысқан. 1931 жылы құрылысы аяқталғаннан кейін, бұл көпір әлемдегі ең ұзын аспалы көпір болды. Джордж Вашингтон көпірінің автобус терминалы Манхэттеннің 178 және 179 көшелер арасындағы бөлігінде орналасқан. 1963 жылы Nervi бетонды ерекше қолданғаны үшін, соның ішінде үлкен көбелек сияқты желдеткіш құбырларын жасағаны үшін марапат алды. Станция NJ Transit Bus Operations арқылы Нью-Джерсидің солтүстігіне; Spanish Transportation арқылы Патерсон және Джерси-Ситиге; Greyhound арқылы Солтүстік-Шығыс дәлізіне; ал Rockland Coaches және OurBus арқылы Нью-Йорк штатының солтүстігіне қызмет көрсетеді. Interstate 95 бөлігі болып табылатын Транс-Манхэттен тас жолы Джордж Вашингтон көпірінен 178-ші және 179-шы көшелер арасындағы ойыста 1 километрге созылады. Джордж Вашингтон көпірі мен Транс-Манхэттен тас жолының құрылысы 178 және 179 көшелер арасындағы барлық тұрғын үйлерді, сондай-ақ 177-ші және 181-ші көшелер арасындағы Кабрини бульварының батысындағы көптеген үйлерді бұзуды талап етті, нәтижесінде 1000-нан астам отбасы үйсіз қалды. Шығысқа қарай, тас жол 1963 жылы аяқталған Александр Гамильтон көпіріне жетелейді, ол Гарлем өзенін кесіп өтіп, Кросс Бронкс тас жолы арқылы Бронксқа қосылады. 1888 жылы салынған Вашингтон көпірі Александр Гамильтон көпірінен солтүстікке қарай өзенді кесіп өтеді және Транс-Манхэттен мен Кросс-Бронкс тас жолдарымен байланысады. Манхэттендегі 175-ші көшеде өзеннен өтетін Хай-Бридж Нью-Йорктегі әлі де бар ең көне көпір болып табылады. Көпір 1848 жылы қаланың су жүйесінің бөлігі ретінде Кротон су құбырын тасымалдау үшін аяқталды; 1920 жылдардың соңында оның бірнеше тас тіректері кемелердің көпірдің астынан оңай өтуіне мүмкіндік беру үшін темір аркамен ауыстырылды. 2015 жылдың маусым айында үш жылдық қайта жаңарту жобасынан кейін Жоғарғы көпір жаяу және велосипед жолы ретінде қайта ашылды. Манхэттеннің солтүстік және оңтүстік бөліктеріне көліктік қатынас үшін Вашингтон-Хайтс тағы екі маңызды тас жолымен байланысқан: Гарлем өзенінің жанындағы Гарлем Ривер Драйв және Хадсон өзенінің жанындағы Генри Хадсон Парквей (Нью-Йорк штатының 9А тас жолының бөлігі). Гарлем Ривер Драйв 1898 жылы ат арбалары жүріп өткен жол ретінде басталды және 1950 жылдары тек автомобильдерге арналған тас жолға айналдырылды. Сол кезде бастап, жол Highbridge Park-тен жағалауға қол жеткізуді қиындатты, бірақ оған әлі де 155-ші және Дайкман көшелерінен кіруге болады. 1936 жылы салынған Генри Хадсон Парквейі де саябақтармен қоршалған, бірақ Форт-Вашингтон паркі батыс жағында жағалау кеңістігін сақтап қалды, ал Хадсон Ривер Гринвей оның шығыс жағында орналасқан.

Washington Heights is connected to Fort Lee, New Jersey across the Hudson River via the Othmar Ammann designed George Washington Bridge, the world's busiest motor vehicle bridge. Upon completion in 1931, it was also the world's longest suspension bridge. The Pier Luigi Nervi designed George Washington Bridge Bus Terminal is located at the Manhattan end between 178th and 179th streets, extending between Fort Washington and Wadsworth avenues. After its construction in 1963, Nervi won an award for the terminal's unique use of concrete, including its huge butterfly like ventilation ducts. The station provides service to northern New Jersey via NJ Transit Bus Operations; Paterson and Jersey City via Spanish Transportation; the Northeastern Corridor via Greyhound; and upstate New York via Rockland Coaches and OurBus. The Trans Manhattan Expressway, part of Interstate 95, runs for 0.8 mile (1 km) from the George Washington Bridge in a trench between 178th and 179th streets. The construction of the George Washington Bridge and the Trans Manhattan Expressway required the demolition of all apartment buildings between 178th and 179th streets, in addition to many west of Cabrini Boulevard between 177th and 181st streets, evicting over 1,000 families. To the east, the highway leads to the Alexander Hamilton Bridge, completed in 1963, which crosses the Harlem River and connects to the Bronx via the Cross Bronx Expressway. The Washington Bridge, built in 1888, crosses the river just north of the Alexander Hamilton Bridge and connects to both the Trans Manhattan and Cross Bronx expressways. Crossing the river at 175th Street in Manhattan, the High Bridge is the oldest bridge in New York City still in existence. The bridge was completed in 1848 to carry the Croton Aqueduct as part of the city's water system; In the late 1920s, several of its stone piers were replaced with a steel arch that spanned the river to allow ships to more easily navigate under the bridge. In June 2015, the High Bridge reopened as a pedestrian and bicycle bridge after a three year rehabilitation project. For transport northward and southward across Manhattan, Washington Heights is connected with two other significant highways: the Harlem River Drive by the Harlem River and the Henry Hudson Parkway (part of New York State Route 9A) by the Hudson River. The Harlem River Drive began as a horse carriage roadway in 1898 and was converted into a highway exclusively for cars during the 1950s. The road has since blocked access to the waterfront from Highbridge Park, can still be accessed from 155th Street and Dyckman Street. The Henry Hudson Parkway, built in 1936, is also surrounded by parkland but leaves Fort Washington Park with a large amount of waterfront space on its western side, while the Hudson River Greenway lies on its eastern side.

Метро

Вашингтон Хайтс Нью-Йорк қалалық метросымен жақсы қамтамасыз етілген. IND Сегізінші авеню желісінде 155-ші көше және 163-ші көше – Амстердам авеню станцияларында, 168-ші көше станциясында, сондай-ақ 175-ші, 181-ші және 190-шы көше станцияларында қызмет көрсетіледі. IRT Бродвей – жетінші авеню желісі 157-ші, 168-ші, 181-ші және 191-ші көшелерде аялдамалары бар. Бұл станциялардың ішінде тек 175-ші көшеге толық қол жетімді, бірақ 177-ші көшеден шығатын Джордж Вашингтон көпірінің автобус станциясына апаратын туннельге қол жетімді емес. 168-ші көше станциясына A және C пойыздарына кіру үшін ғана кіруге болады. Ауданның солтүстік-батыс бөлігіндегі тік төбелерді жеңілдету үшін 181-ші және 190-шы көшелердегі IND станциялары Форт Вашингтон авенюі мен төмендегі Бродвей аңғары арасында тегін лифт қызметін ұсынады. Солтүстік-шығыс жағында 191-ші көше станциясында Сент-Николас авенюіне дейін лифт және Бродвейге дейін созылатын туннель бар. 181-ші және 190-шы көшелердегі IND станцияларында бірнеше ерекше кіру және шығу жолдары бар, олардың көпшілігі Overlook Terrace жартасынан шабыттанған тас кірпіш дизайнымен ерекшеленеді. 168-ші, 190-шы және 181-ші көше станциялары Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген. 191-ші және 190-шы көше станциялары жер бетіне дейінгі қашықтығы бойынша бүкіл метро жүйесінде ең терең станциялар болып табылады, тиісінше 180 және 140 фут тереңдікте орналасқан. 1951 жылы Нью-Йорк университетінің зерттеушілері 190-шы көше станциясының ядролық құлаудан қорғанысқа жарамды екенін анықтады.

Танымал мәдениетте

2008 жылдан 2011 жылға дейін Бродвейде көрсетілген «In the Heights» мюзиклі Вашингтон-Хайтс ауданында өтеді. Оның 2021 жылғы киноадаптациясы Вашингтон-Хайтстің көптеген жерлерінде түсірілді, соның ішінде 191-ші көше станциясының туннелінде. HBO телесериалы «The Deuce» Таймс-скверді қайта жаңғырту үшін 164-ші және 166-шы көшелер арасындағы Амстердам авенюін таңдады. 2002 жылғы Манни Перестің ойнаған «Вашингтон-Хайтс» фильмі – Вашингтон-Хайтстің мәдени кедергілерін жеңіп, иллюстратор болып танылуға тырысқан жас жігіттің әңгімесі. 2005 жылғы «Mad Hot Ballroom» деректі фильмінде Вашингтон-Хайтстегі PS 115 мектебінің оқушылары көрсетілген. 2013 жылдан кейін тоқтатылған MTV телесериалы «Washington Heights» оқиғасы осы ауданда өтеді. «Ryan's Hope» операсы Вашингтон-Хайтсте өріліп, 1975 жылдан 1989 жылға дейін ABC арнасында көрсетілді. 2010 жылғы «Salt» фильмінің бір бөлігі осы ауданда түсірілді, әсіресе 13 қабатты «Riviera» үйінде, ол 1910 жылы 157-ші көше мен Риверсайд-Драйвтағы Beaux Arts стилінде салынған. 2008 жылғы «Pride and Glory» фильмі Вашингтон-Хайтстегі полицияның жемқорлығы туралы. 1993 жылғы «The Saint of Fort Washington» фильмі географиялық тұрғыдан толыққанды дәл емес болғанымен, оқиғасы осы ауданда өтеді, ал Форт-Вашингтон авенюіндегі қару-жарақ қоймасы сюжетте маңызды рөл атқарады. 1968 жылғы «Coogan's Bluff» фильмінде Клинт Иствудтың Аризонаға қайтаруға тиіс қылмыскерді Клостерлер арқылы қуалайтын көрінісі бар. 2007 жылғы «The Brave One» фильмі Вашингтон-Хайтстің кейбір бөліктерінде түсірілді; оған және оның жігітіне Форт-Трайон паркінде шабуыл жасалған көрініс түсірілді, ал Терренс Ховардпен соңғы сахна Бродвей мен Негл авенюі арасындағы Элвуд көшесінде түсірілді. 2013 жылғы «Frances Ha» фильмі басты кейіпкердің Вашингтон-Хайтске көшіп баруымен аяқталады.