Кіріспе

Солтүстік Египеттегі тұзды көл

Мариут көлі (بحيرة مريوط Boḥēret Maryūṭ, сондай-ақ Мариут немесе Мариоут деп те жазылады) – Солтүстік Египетте, Александрия қаласының жанында орналасқан тұзды көл. Көлдің ауданы 20 ғасырдың басында кеме жүзе алатын каналмен байланысты болған.

Шолу

Көне заманда көл қазіргіден әлдеқайда үлкен болды, оңтүстікке және батысқа қарай созылып, шамамен аумақты алып жатты. Оның Жерорта теңізімен байланыстыратын шығару арнасы болмады, бірнеше каналдар арқылы Ніл суымен толысып тұрды. Он екінші ғасырға қарай көл тұзды көлдер мен тұзды алқаптарға айналып, кейінгі орта ғасырларға қарай құрғап қалды. Кем дегенде 250 жыл бұрын көлдің суы тұщы болған, ал Ніл өзені қайтадан суға толымай тұрып, оның көп бөлігі кеуіп кететін. 1770 жылы болған дауыл Абу-Кирдегі теңіз қорғанын бұзып, Абу-Кир көлі деп аталатын теңіз суымен толы көл пайда болды. Тұщы су, канал арқылы Мариут көлінен бөлініп, Нілден Александрияға тұщы су жеткізуге мүмкіндік берді. Александрияны қоршау кезінде, 1801 жылы 13 наурызда британдықтар каналды кесіп, Абу-Кир көлінен Мариут көліне теңіз суының күшті ағылуына жол берді. Абу-Кир көлі жойылды, ал Мариут көлі тұщы емес, кермек сулы болды. Британдықтар Наполеон заманында көлді теңізге ашқанда, тұзды су тасқынына байланысты 150 ауыл қирады. Мариут көлі Жерорта теңізінен Александрия қаласының орналасқан тар тілме арқылы бөлінеді. Көл жағалауында балық шаруашылығы және тұз өндіріс орналасқан. 1900 жылдардың басында көлдің батыс бөлігінен тұз тазартылғаны туралы мәліметтер сақталған. Кейбір деректер бойынша, осы көлдің жағалауында осы атпен аталатын аймақ (номе) орналасқан.

Қылмыскер

Ежелгі заманда Тапосирис Магна деп белгілі болған Абусир теңіз жағалауындағы қала Мариут көлінің жағасында жатыр. Мұнда ежелгі ғибадатхананың қираған қалдықтары мен Александрия маяғының көне нұсқасы көрініс тапқан. 2009 жылға дейін бұл орын Клеопатра VII және Марк Антонийдің жерленген жері болуы мүмкін деген күдік болған.

Емдеушілер

Бірінші ғасырда жазылған аскеттер қоғамын сипаттайтын «De Vita Contemplativa» еңбегінде терапевттер деп аталатын кенобиттік монахтар қауымы ежелгі әлемде кеңінен таралғаны, бірақ «олардың елі» «Мареотис көлінен әрі» орналасқаны айтылады. Кейбір зерттеушілер терапевттерді ерте христиан монахтары деп қарастырады.

Ежелгі табылған заттар

2015 жылы Мариут көліндегі Тапосирис Магна ғибадатханасы аумағында Розетта тасына ұқсас, шамамен 2200 жылдық стелла табылды. Оның мөрі 2200 жыл бұрынғы стелланың бетіне жазылған жазулары екі Птолемей перғауыны мен патшайым Клеопатра I Сираны еске алады. Көл жағасында ежелгі қабірлер орналасқан.

Балық түрлері

Ніл балығының түрі көлде тіршілік етеді, бірақ оның негізгі мекені тұщы су, ал көлде тұз бар. 1939 жылы Ножа гидродромы деп аталатын шағын көл "Мариот көлінен бөлініп шықты" және бұл Нил балығының көбейіп өсуіне жағдай жасады.

Әдебиетте

У. Б. Йейтс өзінің "Бен Булбен астында" атты өлеңінде көлді Мареотик көлі деп атайды. Лоренс Дюрелл өзінің "Александрия квартеті" төрт томдық романында көлді ежелгі атауымен – Мареотис көлі деп сипаттайды, онда ол үйрек ату оқиғасының орын алатын жері болып табылады. Джаспер Маскелин "Магия: Топ Секрет" (1949) кітабында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Александрия портына жасалатын шабуылдардан шашырату үшін көлдің жанына алдау орнының құрылысына қатысқанын айтады.