Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Магна Грецияның маңызды қаласы, Магна Грецияның ежелгі қаласы.
Important city of Magna Graecia
the ancient city of Magna Graecia
Сибарис (Σύβαρις;) – қазіргі Италияның Калабрия аймағындағы Таранто шығанағының жағалауында орналасқан ежелгі грек қаласы. Қала шамамен б.з.д. 720 жылы Ахай және Троезениялық қоныс салушылармен негізделді, ал 10 жылдан кейін Ахайлар жақын жердегі Кротон қаласын да құрды. Сибарис құнарлы жері мен қарбалас портының арқасында зор байлыққа ие болды, сондықтан ол грек Архаикалық әлемінің ең бай колониясы ретінде танымал болды. Оның тұрғындары гректер арасында ләззатқа құмарлығымен, той-томалақтарымен және шектен тыс әрекеттерімен аты шықты, сондықтан «сибарит» және «сибариттік» сөздері шексіз байлық, зәулімдік және ысырапты ләззат іздеудің синониміне айналды. Сибарис аймақтағы кішігірім колонияларға да билік етті және 10 км қашықтықтағы Франкавилла Маритиманың жанындағы Тимпоне-делла-Моттада акрополі болды. Сибарис қаласы шамамен б.з.д. 510 жылы көршілес Кротонмен қиратылып, халқы жер аударылды, бірақ оның колониялары сол аймақта өмір сүруін жалғастырды. Б.з.д. 444/43 жылы афиналықтардың басшылығымен жаңа колония құрылды, ол ескі қаланың орнына салынған Тюрий қаласы болды. Тюрий де б.з.д. 193 жылы қиратылды, бірақ римдіктер Тюриймен бірдей жоспармен Копия қаласын салды, және осы қалалардың қалдықтары бүгінге дейін көрініп тұр. Сибарис/Тюрий/Копияның қираған орындары Крати өзенінің шөгінділерімен көміліп, ұмытылған еді. Қираған орындар 1932 жылдан бастап қайта ашылып, қазба жұмыстары жүргізілді. Бүгінде оларды Италияның Калабрия провинциясының Козенца провинциясындағы Сибариден оңтүстік-шығысқа қарай табуға болады.
Sybaris (Σύβαρις; ) was an important ancient Greek city situated on the coast of the Gulf of Taranto in modern Calabria, Italy. The city was founded around 720 BC by Achaean and Troezenian settlers and the Achaeans also went on to found the nearby great city of Kroton 10 years later. Sybaris amassed great wealth thanks to its fertile land and busy port so that it was known as the wealthiest colony of the Greek Archaic world. Its inhabitants became famous among the Greeks for their hedonism, feasts, and excesses, to the extent that "sybarite" and "sybaritic" have become bywords for opulence, luxury, and outrageous pleasure seeking. Sybaris also ruled over smaller colonies throughout the area, and had an acropolis at Timpone della Motta near Francavilla Marittima about 10 km distant. The city of Sybaris was destroyed in about 510 BC by its neighbour Kroton and its population driven out, but its colonies in the area continued to exist. It was replaced by a new colony under Athenian leadership in 444/43 BC which became the city Thurii built partially on top of the older city. Thurii was also destroyed in 193 BC but the Romans built the city of Copia on the same grid as Thurii, and parts of these cities are visible today. The ruins of Sybaris/Thurii/Copia became forgotten as they were buried by sediment from the Crati river. The ruins were rediscovered and excavated from 1932. Today they can be found southeast of Sibari in the Province of Cosenza, Calabria, Italy.
География
Қала теңізге жақын орналасқан және Кратис пен Сибарис өзендерінің арасында жатқан (қаланың аты осы өзендерден шыққан). Қазіргі зерттеулердің көпшілігі қаланың сулы-сазды лагунаға жақын, жағалау бойындағы төбеде орналасқанын көрсетеді. Бүгінде бұл өзендер Крати және Косиль деп аталады. Қазір Косиль өзені Крати өзеніне сағасынан шамамен 5 км жерде құяды, ал Крати археологиялық қазба орнының оңтүстігінен ағып өтеді. Сибарис халқы бар кезде Косиль Таренто шығанағына тікелей бағытталған, бәлкім солтүстікке қарай аз ғана қашықтықта. Қала қазіргі Калабрияның ең кең жазығында орналасқан, ол өте құнарлы және қаланың байлығының бастауы болған. Қала теңіз деңгейіне жақын болған, ал екі өзенмен шектескен жазық мезгіл-мезгіл су тасқынына ұшыраған, сондықтан қазір Сибарис жер бетінен 6 метрдей төменде, жер асты суы деңгейінен де төмен жатыр. 2013 жылы болған су тасқыны қазба орнын толық жауып, балшықпен көмген. Тіпті 2023 жылы да қазба орнынан жер асты суын шығару үшін үнемі қуатты сорғылар қажет болып тұр.
The city was situated close to the sea and lay between the Crathis and Sybaris rivers (from which the city derives its name). Most modern research places the city on a coastal ridge near a wetland lagoon. The rivers are now known as the Crati and Coscile. Today the Coscile feeds into the Crati about 5 km from its mouth, which passes just south of the archaeological site of the city. When Sybaris was still populated the Coscile pursued a direct course into the Gulf of Taranto, probably at a short distance to the north. The city lay on the widest plain in modern Calabria that was renowned for its fertility and the origin of the city's wealth. The city lay close to sea level and the plain surrounded by the two rivers was subject to periodic flooding so that today Sybaris lies some 6 m below the surface and below groundwater level. A disastrous flood in 2013 filled the excavated site and covered it with silt. Even in 2023 powerful pumps are continuously needed to remove groundwater from the site.
Қор
Сибарис б.з.д. 720 жылы құрылған. Ахеялықтардың Грек отарлауына түрткі болған себептердің бірі – таулы өңірде өңдеуге жарамды жердің жетіспеушілігі және халық санының артуы еді. Қала құрылтайшысының (оэкист) атының нақтылығы күмәнді, себебі аталған мәліметтің жалғыз көзі – Страбон, және ол [Сагар]ис немесе [Сибар]ис сөздерінің бұрмалануы болуы мүмкін. Бұл мәселені одан әрі күрделендіретін нәрсе – Посейдония монеталарында «Виис» әріптерінің кездесуі. Бұл Страбонның баяндамасын қуаттайтын дәлел ретінде қарастырылады, өйткені Посейдонияның Сибарис отары болғандығы туралы пікір бар.
Sybaris was founded in 720 BC The Achaeans were motivated, like others of the Greek colonisation, by the lack of cultivatable land in their mountainous region and by population pressure. The authenticity of the name of the founder (oekist) is uncertain as Strabo is the only source and it might be a corruption of [Sagar]is or [Sybar]is. Further complicating the issue is the appearance of the letters Wiis on coins of Poseidonia. This has been interpreted as a confirmation of Strabo's account because Poseidonia is thought to be a colony of Sybaris.
Біздің заманымыздан бұрынғы 7 және 6 ғасырлардағы өркендеу
Сибарис құнарлы егістік жерлері мен шетелдіктерді азаматтыққа қабылдау саясатының арқасында зор байлыққа және көп халқына ие болды. Бұл Италиядағы ең ірі грек қаласы еді және онда 300 000 тұрғын болған деседі, бірақ кейбір деректер 100 000 деп көрсетеді.
Sybaris amassed great wealth and a huge population as a result of its fertile farming land and its policy of admitting aliens to its citizenry. It was the largest Greek city in Italy and may have had 300,000 inhabitants although others give a figure of 100,000.
Кротонның билігінен босату
Диодор Сицилийдің айтуынша, қаладағы олигархиялық үкімет б.з.д. 510/509 жылдары Телис есімді халық жетекшісі (Геродот оны тиран деп сипаттайды) тарапынан құлатты. Ол сибариттерді 500 ең бай азаматты жер аударып, олардың мүлігін тәркілеуге көндірді. Жер аударылғандар Кротон қаласының құрбандық орындарында паналады. Телис кротониялықтардан жер аударылғандарды соғыс жариялау қаупімен қайтаруды талап етті. Кротониялықтар соғыстан аулақ болу үшін жер аударылғандарды ұстап беруге дайын болды, бірақ Пифагор оларды жалбарынушыларды қорғауға инабат етті. Соның салдарынан сибариттер 300 мың адамдық әскермен кротониялықтарға шабуыл жасады, олардың әскері Мило басшылығымен 100 мың сарбазды құрады. Диодордың (Страбонмен ортақ) көрсеткен әскер саны халық санынан да әлдеқайда артық болған болуы мүмкін. Кротониялықтар санда аз болғанына қарамастан, шайқаста жеңіске жетіп, тұтқынға алмады, көптеген сибариттерді өлтірді. Жеңістен кейін олар Сибарис қаласын тонап, қиратты. Страбонның мәліметінше, шайқас пен қаланы тонау арасында екі ай немесе тоғыз күн өткен. Осы уақытта сибариттер Телисті және оның қолдаушыларын өлімге жіберген болуы мүмкін. Вальтер Буркерт Диодор Сицилийдің баяндамасының дұрыстығына күмән келтіреді. Телис алдымен қарсыластарын қуғаннан кейін олардың қайта оралуын талап ету логикалық емес. Оның пікірінше, оқиғаның элементтері көрінеу қияли трагедияларға ұқсайды. Геродоттың нұсқасы қысқарақ және Пифагорға қатысты ештеңе айтпайды, бірақ кротониялықтар Дорийден көмек алғанын мәлімдейді. Страбонның сөзіне сүйенсек, кротониялықтар Сибарис қаласын суға батыру үшін Кратис өзенінің бағытын өзгертіп жіберген. Крати өзені арнасында дөңгелек құм мен ұсақ тастарды тасымалдайды, егер Страбонның айтқаны рас болса, өзен қаланы суға батырғанда бұл материал қаланың үстінде шөгінді ретінде жиналуы керек еді. Қазандықтың сынамаларын талдау көрсеткендей, бұрынғы қаланың үстінен мұндай өзендік шөгінділер табылған жоқ, ал Сибарис қаласының көмілуі, көбінесе, өзеннің жағалауындағы аллювиация сияқты табиғи процестердің нәтижесінде болған.
Diodorus Siculus writes that the oligarchic government of the city was overthrown in 510/509 BC by a popular leader named Telys (Herodotus describes him as a tyrant). He persuaded the Sybarites to exile the 500 richest citizens and confiscate their wealth. The exiled citizens took refuge at the altars of Kroton. Telys demanded the Krotoniates return the exiles under threat of war. The Krotoniates were inclined to surrender the exiles to avoid war, but Pythagoras convinced them to protect the suppliants. As a consequence the Sybarites marched with 300,000 men upon the Krotoniates, whose army led by Milo numbered 100,000. The army sizes given by Diodorus (shared with Strabo) must have been even more exaggerated than the population size. Even though they were greatly outnumbered, the Krotoniates won the battle and took no prisoners, killing most of the Sybarites. After their victory they plundered and razed Sybaris. According to Strabo either two months or nine days elapsed between the battle and the sack. Most likely the Sybarites executed Telys and his supporters during this time. Walter Burkert questions the veracity of the account given by Diodorus Siculus. It would have been illogical for Telys to banish his opponents first and then to demand their return. He argues that the elements of the story resemble fictional tragedies. The version of Herodotus is more brief and doesn't involve Pythagoras, but does claim that the Krotoniates received help from Dorieus. Strabo claims that the Krotoniates diverted the course of the river Crathis to submerge Sybaris. The Crati transports coarse sand and pebbles in its channel and if Strabo's claim is true, that material would have been deposited as sediment above the city when the river submerged it. An analysis of core samples taken from the site did not find such river deposits directly above the former city, and the burial of Sybaris more likely resulted from natural processes such as fluvial overbank alluviation.
Кротонмен күрестің жалғасуы
Ол жойылғаннан кейін аман қалған тұрғындары Лаус және Скидрус колонияларына паналады. Бірқатары Посейдонияға қашқан болуы мүмкін, себебі V ғасырдың басында Посейдония монеталары Ахеялық салмақ стандартын және Сибарит монеталарындағы бұқа бейнесін қабылдады. А. Дж. Грэм босқындардың саны Посейдониялықтар мен Сибариттер арасында қандай да бір синоэцизмге, мүмкін симполия түрінде, жеткілікті болғанын айтады. Диодор мен Страбон мәлімдегендей, Сибарис толығымен жойылған жоқ, Кротонның тәуелді "одақтасы" болды. "Одақтастық" монеталарының бір жағында Кротонның үш аяқты тірегінің символы, екінші жағында Сибарис бұқасының символы бейнеленген. Аристоксеннің әдеби дәлелдері Кротонның бағынышына түскеннен кейін Сибариске көшіп келген Пифагоршылар туралы куәлік береді. Диодор Сицилиялық 476/475 ж.б. Кротонның Сибариске қайтадан шабуыл жасағанын хабарлайды. Сибариттер Сиракузаның тираны Иеро I-ге көмек сұрап жүгінді. Иеро өз бауыры Полизелосты Сибариттерді құтқару үшін әскерге қолбасшы етіп тағайындады, бірақ Кротонияттар оны өлтіруі мүмкін екенін күтті. Полизелос бұл күдікті сезіп, жорыққа басшылық етуден бас тартты және Акрагастың тираны Теронға паналады. Диодор Сибариске көмек көрсету туралы Иероның жоспарынан әрі ештеңе айтпайды, бұл Сибариттердің қайтадан жеңілгенін көрсетеді. Алайда Тимей және екі схолия бойынша Полизелос Сибарис қоршауын жеңілдетуге жетті және кейіннен төңкерілгені үшін айыпталып Акрагасқа қашты. 476 ж.б. қоршаудың нәтижесіне қарамастан, Сибариттер сол жыл мен 452/451 ж.б. аралығында өз қалаларын тастап кетуге мәжбүр болған сияқты. Диодор Сибариттердің 452/451 ж.б. бұрынғы орнында тессалиялықтың басшылығымен қаласын қайта құрғанын жазады. Бұл оқиғада Посейдонияның да үлкен үлесі болды деп есептеледі, себебі жаңа қаланың монеталары Посейдония монеталарына өте ұқсас. Мүмкін, Сибарис, оның одақтастары және Сердайлар (белгісіз халық) арасындағы достық шарты осы жаңа негіздемеге байланысты болған, өйткені Посейдония осы шартының кепілі болды. Соңында Сибариттер 446/445 ж.б. Кротонияттар тарапынан жаңа қалаларынан қайта қуылды.
After its destruction the surviving inhabitants took refuge at their colonies Laüs and Scidrus. It is assumed some also fled to Poseidonia, because in the early fifth century Poseidonia's coins adopted the Achaean weight standard and the bull seen on Sybarite coins. A. J. Graham thinks it was plausible that the number of refugees was large enough for some kind of synoecism to have occurred between the Poseidonians and the Sybarites, possibly in the form of a sympolity. Sybaris was not completely destroyed, as Diodorus and Strabo claimed, but became a dependent "ally" of Kroton. "Alliance" coins show the tripod symbol of Kroton on one side and the bull symbol of Sybaris on the other side. Literary evidence from Aristoxenus attests of Pythagoreans who apparently moved to Sybaris after its subjugation by Kroton. Diodorus Siculus mentions that Kroton besieged Sybaris again in 476/475 BC. The Sybarites appealed to the tyrant Hiero I of Syracuse for help. Hiero put his brother Polyzelos in command of an army to relieve the Sybarites, expecting that he would be killed by the Krotoniates. Polyzelos suspected this, refused to lead the campaign and took refuge with the tyrant Theron of Acragas. Diodorus makes no further mention of Hiero's plan to relieve Sybaris, indicating that the Sybarites were defeated again. However, according to Timaeus and two scholia Polyzelos was successful in relieving the siege of Sybaris and fled to Acragas later when he was accused of plotting revolution. Regardless of the results of the siege of 476 BC, it seems the Sybarites had to leave their city at some point between that year and 452/451 BC. Diodorus writes that the Sybarites refounded their city at its former site in 452/451 BC under the leadership of a Thessalian. It is thought that Poseidonia had a major share in this because the coins of the new city have a great resemblance to those of Poseidonia. Possibly a treaty of friendship between Sybaris, its allies and the Serdaioi (an unknown people) dates to this new foundation, because Poseidonia was the guarantor of this treaty. Ultimately the Sybarites were again driven off by the Krotoniates from their new city in 446/445 BC.
445 жылы соңғы қуғын
Бұдан кейін не болғаны қайтадан белгісіз. Диодордың мәліметінше, сибариттер Спарта мен Афинадан қалаларын қайта басып алуға көмек сұрады. Афина мен Пелопоннестің басқа қалаларының көмегімен олар Сибарис қаласынан көп алшақтамай Тюрий қаласын құрды. Көп ұзамай Тюрийдің басқа қоныс тұрғындары мен сибариттер арасында сибариттердің жеңілдіктері үшін жанжал туды. Басқа отаршылдар, олардың саны мен күші артық болғандықтан, сибариттердің көбін өлтірді. Сибариттердің бір бөлігі қашып үлкеріп, б.з.б. 444 жылдан кейін Трейс өзені бойында Сибарис қаласын қайта құрды. Сибариттердің көмек сұрауы б.з.б. 445 жылдың көктемінде отыз жылдық бейбітшілікке қол қойылғаннан кейін жасалған болуы керек, себебі Спарта мен Афина әлі соғысып жатқанда көмек сұраудың мәні болмас еді. Диодор Тюрийді құру үшін бір ғана экспедиция ұйымдастырылғанын айтса, Страбон афиналықтар мен басқа грек отарлаушылары алдымен Сибарис қаласында тұрғандарын, тек сибариттерді қуғаннан кейін ғана Тюрийді құрғандарын жазады. Қазіргі зерттеулер Страбонның мәліметтерін растайды және екі экспедиция болғанын көрсетеді. Б.з.б. 446/445 жылдары Афина Сибарис тұрғындарын күшейту үшін экспедиция жіберді. Б.з.б. 445 жылдың жазында екі топтың қақтығысы сибариттердің құлауына әкелді. Б.з.б. 444/443 жылдары афиналықтар мен басқа жаңа отарлаушылар қаланы Тюрий деп аталатын жаңа қалаға айналдырды. Қала он тайпаны қамтитын жаңа демократиялық конституцияны қабылдады, бірақ оған сибариттер енбеді.
What happened next is again uncertain. According to Diodorus, the Sybarites requested Sparta and Athens to help them reoccupy their city. With the help of Athens and some other cities in the Peloponnese they founded the city of Thurii not far from the site of Sybaris. Soon a conflict arose between the Sybarites and the other colonists of Thurii over the privileges the Sybarites enjoyed. Practically all of the Sybarites were killed by the other colonists, who were more numerous and powerful. Some of the Sybarites managed to flee and founded Sybaris on the Traeis shortly after 444 BC. The request for help from the Sybarites must have been made after the conclusion of the Thirty Years' Peace in the early spring of 445 BC, for it would not have made sense to ask for help while Sparta and Athens were still at war with each other. While Diodorus identifies only one expedition for the foundation of Thurii, Strabo writes that the Athenian and other Greek colonists first lived in Sybaris and only founded Thurii after the expulsion of the Sybarites. Modern scholarship corroborates Strabo's account and identifies two expeditions. In 446/445 BC Athens sent its expedition to reinforce the existing population of Sybaris. In the summer of 445 BC the collision between the two groups led to the downfall of the Sybarites. In 444/443 BC the Athenians and other new colonists then turned the city into a new foundation called Thurii. The city received a new democratic constitution which made provisions for ten tribes, but which did not include the Sybarites.
Мұра
Геродоттан, Диодордан және ежелгі грек жазушыларынан өзгеше, римдік кезеңнің кейінгі авторлары сибариттерді сынады. Элиан, Страбон және әсіресе Афиней Сибарис қаласының құлауын сибариттердің мақтанғаны, жоғарыпарсылдығы және шектен тыс зәулімдігі үшін құдайдың кек алуы деп қарады. Афиней – сибариттер туралы әңгімелердің ең толық көзі. Оның сөзіне қарағанда, олар жабық ыдыстарды ойлап тапқан және бір жыл бойы ешкімге ұқсамайтын тағамдарынан табыс табуын қамтамасыз ету үшін авторлық құқық ұғымын енгізген. Олар әрқашан көліктермен саяхаттаған, бірақ бір күндік жолға үш күн жұмсайтын. Ауылдағы сарайларға дейінгі жолдар жабылып, шарапты жүзімдіктерден теңіз жағалауындағы погребтерге арналар арқылы тасыған. Ол цитата келтірген комедияшы Метагеннің бір сөзінде сибарит қала арқылы ағып жатқан тағам өзендері туралы мақтанады. Афиней сибариттердің ысырапшылдығының көптеген мысалдарын келтіріп қана қоймай, олардың зәулімдігі мен күнәларының құлауға әкелгенін де айтады. Афинейдің айтуынша, сибариттердің елшілері (солардың бірі Амирис есімді) Дельфи оракулына ақыл сұраған, ол егер олар құдайларды емес, адамды құрметтесе, соғыс пен ішкі кикіру күтіп тұрғанын болжаған. Кейін ол Филархты келтіреді, ол сибариттер Кротонның отыз елшісін өлтіріп, оларды жерлемегені үшін Гераның ашуын қоздырғанын жазған. Сонымен қатар, ол Гераклидтің құдайдың қаһарының Телис жақтастарының құрбандық тастағында өлтірілуіне байланысты екенін жазғанын айтады. Гераклидтің сөзіне қарағанда, сибариттер өздерінің ойындарына спортшыларды тартып, Олимпиада ойындарын алмастыруға тырысқан. Афинейдің Сибариттердің жеңілісі туралы әңгімесінде зәулімдік пен жемқорлық арасындағы тікелей байланыс көрінеді: көңіл көтеру үшін сибариттердің атты әскерлері жылқыларын флейта музыкасына билеуге үйреткен. Кротондық әскер флейташыларын музыка ойнатқанда, сибариттердің жылқылары мен аттылары кротондықтарға қарай шапқан. Страбон олардың жеңілісінің себебі ретінде сибариттердің "зәулімдігі мен бейшаралығын" атаған. Клавдий Элиан Сибарис қаласының құлауын оның зәулімдігіне және Гераның құрбандық тастағында лютнисттің өлтірілуіне байланыстырады. Ванесса Горман бұл оқиғаларға сенбейді, себебі сол кезде ауыр күнәларға құдайдың жазасы жиі кездесетін ойдан шығарылған элементтер еді. Одан әрі, ол Роберт Горманмен бірге Афинейдің келтірген тарихшыларының емес, оның көркемдемелерінің бастауы екенін айтады. Ол бастапқы деректерді өзгертіп, өзінің жазбаларын бұрынғы тарихшылардың жазбалары ретінде жасырып, зәулімдік апатқа әкеледі деген пікірін дәлелдеу үшін жаңа мәліметтерді ойлап тапқан. Бұл тұжырым трифе деп аталды және біздің заманымыздың 2-ші ғасырының басында кең таралған наным болды. Питер Грин де осы жазбалардың моралистердің ойлап тапқандары екенін айтады. Ол қаланың зор табиғи байлығының Кротонның шабуылына ұшырауының ықтимал себебі екенін атап көрсетеді. Сибарис қаласының зәулімдікпен байланысы ағылшын тіліне көшкен, онда "сибарит" және "сибариттік" сөздері зәулімдікке және шектен шыққан ләззат іздеуге синоним болған. Сэмюэл Джонсонның "Ағылшын тілінің сөздігінде" келтірілген бір әңгімеде Аэлианның Сминдрид туралы әңгімесі айтылады. Онда бір сибарит гүл жапырақтарынан жасалған төсекте ұйықтаған, бірақ бір жапырақ бүлінгендіктен ұйықтай алмаған.
Unlike Herodotus, Diodorus and earlier ancient Greek writers, later authors from the Roman period denounced the Sybarites. Aelianus, Strabo and especially Athenaeus saw the destruction of Sybaris as divine vengeance upon the Sybarites for their pride, arrogance, and excessive luxury. Athenaeus is the richest source for anecdotes about the Sybarites. According to him they invented the chamber pot and pioneered the concept of intellectual property to ensure that cooks could exclusively profit from their signature dishes for a whole year. They always travelled in chariots, but would still take three days for a journey of one day. The roads to villas in the countryside were roofed over and canals transported wine from vineyards to cellars near the sea. A fragment of the comedian Metagenes he quotes has a Sybarite boasting about literal rivers of food flowing through the city. Not only does Athenaeus provide a great deal of examples to show the decadence of Sybarites, but he also argues that their excessive luxury and sins led to their doom. According to Athenaeus ambassadors of the Sybarites (one of whom was named Amyris) consulted the oracle of Delphi, who prophesied that war and internal conflict awaited them if they would honour man more than the gods. Later he cites Phylarchus, who would have written that the Sybarites invoked the anger of Hera when they murdered thirty ambassadors from Kroton and left them unburied. He also cites Herakleides as attributing the divine wrath to the murder of supporters of Telys on the altars of the gods. Herakleides supposedly mentioned that the Sybarites attempted to supplant the Olympic Games by attracting the athletes to their own public games with greater prizes. The most direct link between luxury and corruption is evident in Athenaeus' anecdote about the defeat of the Sybarites: to amuse themselves the Sybarite cavalrymen trained their horses to dance to flute music. When the Krotoniate army had their flute players make music the horses of the Sybarites ran over to the Krotoniates along with their riders. Strabo gives the "luxury and insolence" of the Sybarites as the reason for their defeat. Claudius Aelianus attributes the fall of Sybaris to its luxury and the murder of a lutenist at the altar of Hera. Vanessa Gorman gives no credence to these accounts because grave sins followed by divine retribution were stock elements of fiction at the time. Furthermore, she and Robert Gorman point to Athenaeus as the origin of the embellished accounts rather than the historians he cited. He altered details of the original accounts, disguised his own contributions as those of past historians and invented new information to fit his argument that luxury leads to catastrophe. This concept was called tryphé and was a popular belief in his time, at the turn of the 2nd century AD. Peter Green likewise argues that these accounts are most likely the inventions of moralists. He points out the vast natural wealth of the city was the more likely reason it was attacked by Kroton. This association of Sybaris with excessive luxury transferred to the English language, in which the words "sybarite" and "sybaritic" have become bywords for opulent luxury and outrageous pleasure seeking. One story, mentioned in Samuel Johnson's A Dictionary of the English Language, alludes to Aelianus' anecdote about Smindyrides. It mentions a Sybarite sleeping on a bed of rose petals, but unable to get to sleep because one of the petals was folded over.
Археология
Крати өзенінің 6 метрден астам аллювиалды шөгіндісімен уақыт өте көмілген қаланың орны 1960 жылдардың басында жүргізілген ауқымды ядролық бұрғылау жобасынан кейін ғана анықталды. Ол қазіргі жер асты су деңгейінен төмен жатыр. Сонымен қатар, кейінірек салынған Тюрий және Копия қалаларының Сибарис қаласының үстіне бір бөлігі салынғаны белгілі болды. Осы себептерге байланысты қаланың аз ғана бөлігі – Стомби ауданы және Парко-дель-Кавалло аймағындағы шағын сынама шұңқырлары ғана қазылып зерттелді. Соңғысынан әлі анықталмаған ғибадатхананың әсем әшекейленген архитектуралық элементтері табылды. Осыншалықты кішкентай аумақтан табылған көптеген жәдігерлер қаланың шамасы мен сұлулығын көрсетеді. Қала туралы басқа да мәліметтер Франкавилла Маритимадағы Тимпоне-делла-Моттадағы қасиетті орынды табу арқылы келді, ондағы биік орналасқан жер Крати өзенінің жазығына көрінеді.
The location of the city which had been buried over time by more than 6 m of alluvial sediment from the Crati river was found only after a massive core drilling project from the early 1960s. It also lies below present groundwater level. It was also found that the later cities of Thurii and Copia were built partially above Sybaris. Due to these reasons only a few parts of the city have been excavated: the Stombi quarter and minor test pits in the Parco del Cavallo area. On the latter site were found wonderfully decorated architectural elements from an as yet unidentified temple. The large number of finds from so small an area gives an idea of the magnificence of the city. Other evidence about the city comes indirectly via the discovery of a sanctuary on the Timpone della Motta in nearby Francavilla Marittima where the highland site dominates the Crati river plain below.