Кіріспе
Балистикалық жеткізуге арналған бағытталмайтын әуе бомбасы – бағытталмайтын бомба, сондай-ақ еркін құлау бомбасы, гравитациялық бомба, "ақымақ бомба" немесе темір бомба деп те аталады. Бұл бомба – басқару жүйесі жоқ, әуеден тасталған (жаңарулы немесе ядролық) бомба, ол баллистикалық траекторияны ғана ұстанады. Оған Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы жартысына дейін қолданылған барлық әуе бомбалары және 1980-ші жылдардың соңына дейін жай ғана "бомба" деп аталған көптеген бомбалар кіреді. Кейін, дәлдікпен басқарылатын қару-жарақтардың кеңінен қолданылуымен, "ақылды бомбаларды" бағытталмайтын бомбалардан ажырату үшін ретроним қажет болды. "Ақымақ бомба" деген атау біраз уақыт қолданылды, бірақ көптеген әскери шеңберлер оны тым қарапайым деп санады, соңында "гравитациялық бомба" атауы танымал болды. Бағытталмайтын бомбалардың корпусы әдетте аэродинамикалық пішінде болады, көбінесе құйрық бөлігінде қанаттары орналасқан, бұл ауа кедергісін азайтып, босатылғаннан кейін тұрақтылықты арттырады, осы екі фактор да траекторияның дәлдігі мен тұрақтылығын жақсартуға көмектеседі. Бағытталмайтын бомбалар әдетте соққы кезінде немесе ену әсері қажет болған жағдайда бірнеше миллисекундтан кейін жарылу үшін контактілік қозғалтқышты пайдаланады. Басқа нұсқаларға – қалаған биіктікте ауада жарылыс жасау үшін биіктік өлшегіші бар қозғалтқыш және жерден немесе нысанадан белгілі бір қашықтықта ауада жарылыс жасау үшін жақындық қозғалтқышы кіреді.
An unguided bomb, also known as a free fall bomb, gravity bomb, dumb bomb, or iron bomb, is an aircraft dropped bomb (conventional or nuclear) that does not contain a guidance system and hence simply follows a ballistic trajectory. It includes all aircraft bombs in general service until the latter half of World War II, and the vast majority until the late 1980s, which were known simply as "bombs". Then, with the dramatically increased use of precision guided munitions, a retronym was needed to separate "smart bombs" from free fall bombs. "Dumb bomb" was used for a time, but many military circles felt it sounded trite, and eventually "gravity bomb" gained popularity. Bomb casings for unguided bombs are typically aerodynamic in shape, often with fins at the tail section, which reduce drag and increase stability after release, both of which serve to improve accuracy and consistency of trajectory. Unguided bombs typically use a contact fuze for detonation upon impact, or some milliseconds after if a penetration effect is required. Alternatives include a fuze with an altimeter to cause an air burst at the desired altitude, and a proximity fuze to cause an air burst at a specific distance from the ground or other target.
Артқа созылған бомба
Кешіктірілген бомба аэродинамикалық кедергіні арттырудың механикалық тәсілін қолданады, мысалы, парашют, баллут немесе кедергі тудыратын қанаттар. Бұл құрылғылар оқ-дәрі босатылғаннан кейін жұмыс істейді, оның құлауын баяулатып, алға қарайғы траекториясын қысқартады, ұшаққа төмен биіктіктен бомбалау кезінде немесе ядролық оқ-дәрі қолданғанда жарылыс аймағынан қауіпсіз қашықтауға уақыт береді. Дегенмен, бұл бомбалар дәстүрлі еркін құлау бомбаларына қарағанда аз дәлдікке ие. Әдетте, жоғары кедергілі құйрық төмен кедергілі құйрықты алмастырады, сондықтан бір бомбаны қару дайындау кезінде шабуылдың кез келген режиміне бейімдеуге болады. Жоғары кедергілі бомбаларды ұшқыш ұшақтың қару жүйесінде осы опцияны таңдаса, төмен кедергілі режимде де тастауға болады және ол төмен кедергілі қару сияқты жұмыс істейді.