Немецкое грузовое судно с ядерным двигателем Otto Hahn: история, конструкция, испытания и вывод из эксплуатации в 2009 году. Ядерная энергетика в судоходстве.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс ядролық қуатпен жүретін жүк кемесі +НС Otto Hahn
German nuclear powered cargo vessel
+NS Otto Hahn
Otto Hahn – бүгінгі күнге дейін салынған жалғыз төрт ядролық қуатпен жүретін жүк кемесінің бірі. 1960 жылы неміс физигі Эрих Багге басшылығымен, азаматтық саласында ядролық энергияның қолданылу мүмкіндігін сынау мақсатында неміс сауда және ғылыми-зерттеу кемесін жоспарлау жұмыстары басталды. 1964 жылы суға түсірілген кеменің ядролық реакторы 15 жыл өткен соң, 1979 жылы тоқтатылып, оның орнына дәстүрлі дизельді қозғалтқыш бөлмесі орнатылды. Кеме 2009 жылы құрастырылып, мақұлдалды.
Otto Hahn was one of only four nuclear powered cargo vessels built to date. Planning of a German built trade and research vessel to test the feasibility of nuclear power in civil service began in 1960 under the supervision of German physicist Erich Bagge. Launched in 1964, her nuclear reactor was deactivated 15 years later in 1979 and replaced by a conventional diesel engine room. The ship was scrapped in 2009.
Тарих
Отто Ханн кемесінің қадағы 1963 жылы Киль қаласындағы Howaldtswerke Deutsche Werft AG компаниясымен салынды. Ол 1964 жылы суға түсіріліп, 1938 жылы уранның ядролық бөлінуін ашқан, неміс химигі және Нобель сыйлығының лауреаты профессор Отто Ханның құрметіне аталды. Отто Ханн кемесінің алғашқы капитаны – Генрих Леманн Вилленброк, Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс суасты кемелерінің шебері. 1968 жылы кемедегі 38 мегаватттық ядролық реактор жұмысқа қосылып, теңіз сынақтары басталды. Сол жылдың қазан айында NS Otto Hahn коммерциялық жүк тасымалы мен ғылыми зерттеулер үшін сертификат алды. Жолаушылар мен кен таситын Отто Ханн 1970 жылы Мароккодағы Сафи портына алғаш рет фосфат кендерін тиеп келді. 1972 жылы төрт жылдық пайдаланудан кейін реакторына жанармай құйылды. Ол 22 килограмм уранмен 250 000 теңіз милі (463 000 км) қашықтықты жүзіп өтті. 1979 жылы Отто Ханн кемесінің жұмысы тоқтатылды. Оның ядролық реакторы мен күштік қондырғысы алынып, орнына дәстүрлі дизельдік қозғалтқыштар орнатылды. Тоғыз жыл ішінде ол ядролық энергиямен 650 000 теңіз милі (1 200 000 км) саяхаттап, 22 елдегі 33 портқа кірді, олардың көпшілігіне арнайы рұқсаттармен бір рет қана барды. Оған Панама және Суэц каналдарын пайдалануға рұқсат берілмеді. Ядролық реактордың қауіпсіздік корпусы Helmholtz Zentrum Geesthacht – Zentrum für Material und Küstenforschung GmbH мекемесінде, ал ядролық отын АҚШ-та сақталады. 1983 жылы Отто Ханн кемесі контейнер тасымалдайтын Trophy кемесі ретінде қайта жұмысқа қосылып, коммерциялық қызметке жалға берілді. 19 қарашада ол Norasia Susan деп аталды. 1985 жылы Norasia Helga, 1989 жылы Hua Kang He, 1998 жылы Anais, 1999 жылы Tal, ал сол жылы Madre болып өзгертілді. Оның соңғы иесі 2006 жылдан бастап Либерияда тіркелген Domine Maritime Corporation компаниясы болды, оны Грекияның Афина қаласындағы Alon Maritime Corporation басқарды. Кеме 2009 жылы Үндістандағы Аланг қаласында металл терісіне жіберілді. Оның бастапқы түтін құбыры Бремерхавендегі Deutsches Schiffahrtsmuseum (Германия теңіз мұражайында) сақталады.
Otto Hahns keel was laid down in 1963 by Howaldtswerke Deutsche Werft AG of Kiel. She was launched in 1964 and named in honour of Professor Otto Hahn, the German chemist and Nobel prize winner, who discovered the nuclear fission of uranium in 1938. The first captain of the Otto Hahn was Heinrich Lehmann Willenbrock, a German U boat ace of World War II. In 1968, the ship's 38 megawatt nuclear reactor was taken critical and sea trials began. In October of that year, NS Otto Hahn was certified for commercial freight transport and research. Configured to carry passengers and ore, Otto Hahn made her first port call in Safi, Morocco, loading a cargo of phosphate ores, in 1970. In 1972, after four years of operation, her reactor was refuelled. She had covered 250,000 nautical miles (463,000 km) on 22 kilograms of uranium. In 1979 Otto Hahn was deactivated. Her nuclear reactor and propulsion plant were removed and replaced by a conventional diesel engine room. In nine years, she had travelled 650,000 nautical miles (1,200,000 km) on nuclear power, visiting 33 ports in 22 countries, most of them only once with special permissions. She had never been allowed to use the channels of Panama and Suez. The containment vessel of the nuclear reactor is stored at the Helmholtz Zentrum Geesthacht – Zentrum für Material und Küstenforschung GmbH and the nuclear fuel in the United States. In 1983, Otto Hahn was recommissioned as the container ship Trophy and leased into commercial service. On 19 November, she was renamed Norasia Susan. She became the Norasia Helga in 1985, Hua Kang He in 1989, Anais in 1998, Tal in 1999, and finally Madre later that year. Her last owner, from 2006, was Liberian based Domine Maritime Corporation, under the management of Alon Maritime Corporation of Athens, Greece. The ship was scrapped at Alang, India, in 2009. Her original funnel is preserved at the Deutsches Schiffahrtsmuseum (German Maritime Museum) in Bremerhaven.
Операция және зерттеу
"Отто Хан" 1969 жылғы 11 қазанда қолданысқа берілді және негізгі мақсаты зерттеу жүргізу болатын. Онда шамамен 36 ғалымға арналған кабиналар орналасқан. Сондай-ақ, конференц-зал, кеңес отырыстар залы және екі зертханасы болды. Басты мақсаты – болашақ ядролық кемелерді пайдалану тәжірибесін жинау, оларды көліктік мақсаттарда қолдану мүмкіндігін зерттеу еді. "Отто Хан" кемесіне порттардан жеткілікті рұқсат берілмегендіктен, тәжірибелер 1979 жылы, қолданысқа берілгеннен кейін 10 жыл өткен соң тоқтатылды. Қызметтен шығарылғанға дейін "Отто Хан" 22 елдегі 33 портқа сапар шекті, олардың көп бөлігі Оңтүстік Америка және Африкада орналасқан. Оған Суэц каналы арқылы өтуге рұқсат берілмеді, ал соңғы сапары Дурбан қаласына болды. Оның соңғы капитаны Ральф Матейзель еді.
The Otto Hahn was commissioned on 11 October 1969, and she was a research ship as its primary purpose. She contained cabins for the group of about 36 scientists. She also contained a conference room, a meeting room, and two laboratories. Her main purpose was to gain experience of future nuclear ships, which could be used for transport. As the Otto Hahn did not receive enough permissions from harbours, the experiments ended in 1979, 10 years after commissioning. Until her decommissioning, the Otto Hahn visited 33 ports in 22 countries, most of them in South America and Africa. She did not receive permission to pass through the Suez Canal and her last journey was to Durban. Her last captain was Ralf Matheisel.