Кіріспе
New York Dolls – американдық хард-рок тобы New York Dolls-тың тұңғыш альбомы. Ол 1973 жылғы 27 шілдеде Mercury Records компаниясы арқылы шығарылды. Альбомға дейінгі жылдары Dolls 1971 жылы құрылғаннан кейін Манхэттеннің төменгі бөлігінде үнемі өнер көрсетіп, жергілікті жанкүйерлер қатарын кеңейтті. Алайда, көптеген музыка продюсерлері мен жазба компаниялары Нью-Йорктегі гомофобия, сахнадағы әдепсіздік пен киім-кешек салты салғандықтан олармен жұмыс істеуге тартынды; топ кейіннен альбом обложкасында әдейі шақыру үшін асыра бағаланған түрде бейнеленді. Mercury компаниясымен келісімшартқа қол қойғаннан кейін Dolls продюсер Тодд Рандгренмен бірге Нью-Йорктегі The Record Plant студиясында алғашқы альбомын жазды. Рандгрен өзінің талғамды поп талғамдарымен танымал болды және топқа құлшыныспен қарамады. Жазу кезіндегі қақтығыстар туралы әңгімелерге қарамастан, вокалист Дэвид Йохансен мен гитарист Сильвен Сильвен кейіннен Рандгрен топтың тікелей орындалуын сәтті жаздырғанын айтты. Альбомдағы музыка – еркін рок-н-ролл, Brill Building поп әсері және эксцентриктік сезімталдықтардың үйлесімі. Ол Йохансеннің қарапайым және беймәлім лирикасында бейнеленгендей, қалалық жастар, жасөспірімдердің оқшалануы, жасөспірімдердің махаббаты және шынайылық тақырыптарын зерттейді. New York Dolls сыншылар тарапынан жоғары бағаланды, бірақ жақсы сатылмады және тыңдаушыларды бөліп тастады. Топ туған Нью-Йорк шегінен тыс сатуда қиындыққа тап болды және альбомды қолдау үшін АҚШ бойынша гастрольдік сапар кезінде рок-жұлдыздардың шектен шығуларымен аты шықты. Коммерциялық сәтсіздікке қарамастан, New York Dolls 1970-ші жылдардағы панк-рок қозғалысының маңызды алғыкөші болды, өйткені топтың әлгір музыкалық шеберлігі мен жастық көзқарасы танымал музыкадағы, әсіресе прогрессивті рок музыкасындағы музыкалық күрделіліктің басым тенденциясына қарсы шықты. Тарихтың ең маңызды альбомдарының бірі саналатын бұл альбом түрлі басылымдарда рок музыкасының ең жақсы дебюттік жұмыстарының және барлық уақыттағы ең ұлы альбомдардың бірі деп танылды.
Өмірбаян
1971 жылы вокалист Дэвид Йохансен гитаристер Джонни Тундерс және Рик Ривэтс, басист Артур Кейн және барабаншы Билли Мурсиядан «Нью-Йорк қуыршақтары» тобын құрды; 1972 жылы Ривэтстің орнына Сильвен Сильвен келді. Топ мүшелері әртүрлі мамандықтармен Нью-Йорк қаласына келген, клубтарға баратын жастар еді. Сильвен еске алғандай: «Біз: "Бәлкім, бұл бізге қыздарды әкеледі" дедік. Бұл жеткілікті себеп сияқты көрінді». Ол және Мурсия киім бизнесімен айналысуды жоспарлап, Лексингтон авенюінде, «Нью-Йорк қуыршақтар ауруханасы» деп аталған ойыншықтар жөндеу шеберханасының қарсы бетінде бутик ашты, осыдан олар топтың атын алды. Жақын арада топ Манхэттеннің оңтүстік бөлігінде жиі ойнай бастады және бірнеше айдың ішінде өрескел рок музыкасының ерекше стилімен жанкүйерлердің сүйіспеншілігіне бөленді. Дегенмен, топтың сахнадағы киім ауыстыруы мен ашықтан-ашық ұятсыздығына байланысты жазба компаниялары олармен келісімшарт жасауға тартынды. 1972 жылдың қазан айында «Нью-Йорк қуыршақтары» Уэмблидегі «Empire Pool» кешенінде ағылшын рок-тобы «Faces» концертін ашқанда сыншылардың назарына ілікті. Алайда, сол жылы Англияға жасаған алғашқы гастрольдік сапарында Мурсия алкоголь мен метаквалонның зиянды қоспасын ішіп қайтыс болды. Оның орнына Джерри Нолан шақырылды, ал менеджерлер Марти Тхау, Стив Лебер және Дэвид Кребс топқа жазба келісімшарты табу үшін күресін жалғастырды. Нью-Йоркке оралғаннан кейін «Нью-Йорк қуыршақтары» Макс Канзас-Сити және Мерсер өнер орталығы сияқты жерлерде толық залға концерттер берді. Сильвен бұл әрекетті «жетіспегенше өзіңді көрсетуге тырысу» деп сипаттады: «Біз шынымен танымал болудан бұрын өзімізді танымал сезінуіміз керек еді. Біз өзімізді рок жұлдыздарымыз сияқты ұстадық. Артур тіпті басын «Экскалибур» деп атады, Артур патшаның қылышындай. Бұл ақымақтық еді». Мерсер өнер орталығындағы олардың концертіне журналист және Mercury Records компаниясының жарнама директоры Бад Скоппа, сондай-ақ лейблдің A&R директоры Пол Нельсон қатысты. Скоппа бастапқыда оларды Роллинг Стоунздың әлсіз нұсқасы деп қарады: «Мен бірінші сеттен кейін кетіп қалдым. Бірақ Пол екінші сетке дейін қалды, содан кейін маған қоңырау шалып: «Сен қалуың керек еді. Менің ойымша, олар өте ерекше». Содан кейін мен оларды жақсы көре бастадым». 1973 жылдың наурыз айында топ Mercury компаниясымен 25 000 АҚШ доллары көлемінде аванс алған екі альбомдық келісімге қол қойды. Сильвеннің сөзіне сүйенсек, топ мүшелерінің кейбіреулерінің ата-аналары олардың жасы келмегендіктен, келісімшартқа өздері қол қоюға мәжбүр болды.
Тодд Рандгренді жалдау
Нью-Йорк қуыршақтарының тұңғыш альбомы үшін Меркьюри топтың дыбысын және Нью-Йорктегі сыншылар мен жанкүйерлерден алған қызығушылықты барынша пайдалана алатын продюсерді іздеді. Чикагодағы топтың бірінші кеңес отырысында Йохансен Меркьюридің конференц-залында ұйықтап қалды, ал рекордтық басшылар әлеуетті продюсерлерді талқылады. Ол Тодд Рундгренді, музыкант және продюсерді атап өткенде оянды. 1972 жылы ол өзінің «Something/Anything?» атты қос альбомымен күтпеген рок жұлдызы болды және «I Saw the Light» және «Hello It's Me» хиттерімен танымал болды. Рундгрен Макс Канзас-Сити сияқты орындарда араласты және алғаш рет қуыршақтарды сол кездегі қатыны, модель Бейби Бьюэлл оны сонда алып келді. Поп музыканың талғамды таңдауымен және технологиялық сауатты өндірісімен танылған Рундгрен, Нью-Йорк қуыршақтарының тұңғыш альбомын өндіруге шақырылған кезде прогрессивті рок дыбыстарына көбірек қызығушылық таныта бастады. Сондықтан, топ туралы оның алғашқы әсері, Нью-Йорктің басқа да қарапайым топтарының стандарттарына сәйкес техникалық жағынан дағдылы, көңіл көтеретін сахналық топ болды. "Қуыршақтар музыкалық көкжиеңді кеңейтуге тырыспады", - деді Рундгрен, бірақ ол Thunder-дың "әрекетін" және Йохансеннің сахнадағы харизматикалық қимыл-қозғалыстарын ұнатты. Йохансен Рундгренді "екінші сортты рок-н-роллдың сарапшысы" деп ойлады, бірақ сонымен қатар топтың "осы кезде көптеген продюсерлер үшін жағымсыз тұлға" екенін айтты. Олар бізден қорқады, неге екенін білмеймін, бірақ Тод қорқа алмады. Бізге ол "Макс" клубынан ұнады. Тод керемет еді және ол продюсер болды". Ал Сильвен оны жұмысқа алу туралы шешімді қолжетімділік, уақыт және ақшамен байланыстырды: "Бұл ұзақ тізім емес еді. Тод Нью-Йоркте болды және бұл қарқынға төтеп бере алатын сияқты көрінді". Рундгрен жұмысқа алынғанда "Нью-Йорк туралы жазбаны өндіре алатын жалғыз адам Нью-Йоркте тұратын адам" деп мәлімдеді.
Жазу және өндіріс
Меркьюри 1973 жылғы сәуір айында Нью-Йорктегі The Record Plant студиясында Dolls тобының жазбаларын жасау үшін шақырды. Рундгрен бастапқыда «сол кезде қаладағы ең нашар дыбысы бар студияны» алғанына алаңдады, себебі альбомды жазу және шығару үшін қысқа мерзім берілгендіктен, оларға тек осы студия ғана қолжетімді болды. Кейін ол топқа болған үміттер мен жазба сессияларының мерекелік атмосферасы үлкен мәселе болғанын айтты: «Dolls сыншылардың сүйіктісі болды және баспасөз оларды қабылдады. Сонымен қатар, көптеген адамдар сырттан келіп, әлеуметтесіп, жұмысқа шоғырлануды қиын етіп берді». «New York Dolls» альбомы сегіз күнде 17 000 долларлық бюджетпен (қазіргі шақтағы құны ) жазылды. Студияда аз уақыт болғандықтан және альбомға ешқандай концепция болмағандықтан, топ әндерді тікелей концерттерде жақсы қабылдануына қарай таңдады. Йохансеннің өзінің сөзімен айтқанда, «біз бір бөлмеге кіріп, жай ғана жаздық. Бұл концепция құратын адамдар сияқты емес еді. Бұл сол кездегі жағдайды көрсететін құжат еді». Студияда New York Dolls тобы әдеттегідей жарқыраған киімдерін киді. Рундгрен олардың дауыстық шуын жақтырмады және бір кезде сессия кезінде оларға «күлкіңізді шығарып, ойнаңыз» деп айқайлады. Сильвен Рундгреннің Буэлл мен олардың чихуахуасын студияға шақырғанын және соңғысын қымбат микшерлік пульттың үстіне қойғанын еске алды, ал Йохансен сессиялар туралы естеліктері оқығандарынан бұрмаланғанын мойындады: «Бұл 1920 жылдар сияқты, пальма ағаштарымен және басқа да әшекейлермен. Міне, мен оны осылай еске аламын». Ол сондай-ақ Рундгреннің инженер Джек Дугласпен бірге бақылау бөлмесінен топты басқарғанын және олар альбомды жазған кезде олармен сөйлеспегенін айтты. Скоппаның айтуынша, топтың бейқам өмір салты Рундгреннің кәсіби жұмыс этикасымен және кестесімен қақтығысты: «Ол бекер сөзге төзбейді. [Топ] тікелей эфирде түн ортасынан бұрын бастамайтын, кім біледі? Алайда, Тодд студияда жауапкершілікті өз мойнына алды және менің ойымша, барлығы оған қарап тұрды». Сильвен Рундгреннің араласатын продюсер емес екенін айтса да, ол кейде жазбаны жақсарту үшін араласатын. Сильвен Рундгреннің Ноланмен бірге изоляциялық кабинаға кіргенін, ритмді ұстауға тырысқанда, оған шертпе жол ретінде пайдалану үшін сыйыр саңылауына соққылар жасағанын еске алды. Басқа сеанс кезінде ол жазбаны тоқтатып, бақылау бөлмесінен шығып, Кейннің бас шкафын қосты. Скоппа студияға түстен кейін келгенде Рундгреннің: «Иә, сізге осы ғана керек еді. Жарайды, тағы да көрелік!» дегенін естіді және бұл пікір алмасуды қызық деп тапты, бұл Рундгреннің топқа деген пікірін көрсетеді: «Тодд «музыкант» еді, ал олар мінез-құлық пен энергияға ғана сүйенді. Бірақ ол кейде қарапайым болғанымен, жұмысты өте жақсы атқарды». Рундгрен Йохансеннің жабайы ән айтуы көбінесе айқайлап немесе мас болып естілетінін, сонымен қатар Йохансеннің «музыкаға белгілі бір мәдени сілтемелерді енгізуге бейім» екенін сезінді, әсіресе «Сүйегімен дағдарыс» әнінде. Әнді жазған кезде Йохансен бақылау бөлмесіне қайта кіріп, Рундгреннен оның дауысы «жеңіл-желпі» естілетінін сұрады. Dolls-тың ақшасы аз болғандықтан, Сильвен мен Тундерс дискіде қарапайым дизайндағы және қолжетімді Gibson Les Paul Junior гитараларын ойнады. Олар оларды дыбысты қалыптастырудың шектеулі мүмкіндіктеріне байланысты «автоматты гитаралар» деп атады. Гитараларын күшейту үшін олар Fender Dual Showman динамик шкафтары арқылы Marshall Plexi автономды күшейтушісін өткізді және кейде Fender Twin Reverb қолданды. Кейбір әндер қосымша аспаптармен безендірілді, соның ішінде Бадди Боузердің «Lonely Planet Boy» саксфоны. Йохансен қосымша вокал үшін бұрмаланған гитаралық пикаптарға ән шырқады және оларды әнге қосты. Ол «Vietnamese Baby» әнінде Азияның гонгын және «Pills» әнінде гармониканы ойнады. «Personality Crisis» үшін Сильвен бастапқыда Record Plant-тің Yamaha рояліне ойнаған, одан кейін Рундгрен осы әнге және «Жеке әлемге» өзінің жеке фортепианолық гүлденуін қосты. Рундгрен «Trash» альбомында фоновый вокалға да үлес қосты және «Vietnamese Baby» және «Frankenstein (Orig.)» әндерінде синтезатор ойнады, Сильвен былай деп еске алды: «Мен оның өзі әкелген әдемі ескі Муг синтезаторынан осындай таңғажайып дыбыстар естігенін есіме түсіремін. Ол бұл модельді тек өзі мен «Битлз» тобы ғана жасап шығарғанын айтты». «New York Dolls» альбомы жарты күннің ішінде араластырылды. Рундгрен бұл кезде топтың алаңдаушылығы мен қызығушылығы жоқ деп ойлады, сондықтан ол оларды араластыру сессиясынан тыйым салуға тырысты. Соңғы миксте ол Ноланның барабанды ойнауын азайтты. Кері перспективада Рундгрен араластыру сапасы нашар болғанын айтты, себебі топ асығыс жасады және жазбаны араластыру кезінде оны сұрақтармен мазалады: «Бұл әрбір музыкант тек өзінің бөлігін естіп, бүкілді естімейтін еркін дауға айналуы мүмкін. Олардың барлығының басқа жұмыстары болды, сондықтан олар асығыс жасады және одан да нашар болса, Меркьюри оларды нашар мастеринг студиясына жіберді». Тундерс журналистке Рундгреннің «New York Dolls» альбомындағы «миксті бұзғанын» айтты, бұл олардың альбомды жазу кезінде қақтығысқа түскендері туралы әңгімелерге қосылды. Йохансен мен Скоппа кейін олардың арасында ешқандай қақтығыс болмағанын және Тундерстің әдеттегі ақымақтық мінез-құлқы дұрыс түсінілмегенін айтты. Йохансен кейін Рундгреннің әрбір аспапты қалай жақсартқанын және теңдестіргенін мақтады, тыңдаушыларға «бұл бөлмедегі топтың ойнап жатқанын» сезім беруге мүмкіндік берді, ал Сильвен оның миксі топтың тікелей эфирдегі дыбысын дәл түсіргенін айтты.
Музыка және әндер
New York Dolls-та он түпнұсқа ән және бір кавер – 1963 жылғы Бо Диддлидің "Pills" әні бар. Йохансен альбомды "қалалық халық өнерінің шағын құнды мұрасы" деп сипаттайды. Рундгрен, керісінше, топтың сезімталдығы "қалалық Нью-Йорк атмосферасынан" өзгеше болғанын айтады, себебі олар Манхэттеннен тыс жерде өскен және еркін рок-н-ролл мен Брилл Билдингтің Шангри Лас сияқты поп музыкасына ұқсас әсерлерге ие болған: "Олардың әндері, қаншалықты панк болса да, көбінесе сол ескі жігіт-қыз тақырыбымен байланысты, бірақ одан да мас күйде". Йохансен "Looking for a Kiss" әнін бастағанда Шангри Ластың "Give Him a Great Big Kiss" (1964) әнінен "When I say I'm in love, you'd best believe I'm in love L U V" деген сөздерді келтіреді, ол есірткі қолдану арқасында романтикалық құштарлығына тосқауыл қойылған жасөспірімдердің оқиасын айтады. "Subway Train" әнінде ол "Someone's in the Kitchen with Dinah" американдық халық әнінің сөздерін пайдаланады. Стивен Томас Эрлвиннің пікірінше, альбомдағы шулы хард-рок әндері Чак Берри мен Роллинг Стоунздың рифтерін жаңартады, нәтижесінде New York Dolls-тың әдейі китч және лагерь сезімталдығына қарамастан, өткір және қауіпті көрінетін музыка туындайды. "Personality Crisis" әнінде екі гитараның қызыл сызықтары, буги-вуги фортепианосы және драматикалық үзіліс бар, ал "Trash" – лақтырылған әнмен панк-поп-рок әні. New York Dolls-тағы бірнеше ән Роберт Хилберннің пікірінше, "жасөспірімдердің шеттелуінің түрлі, тіпті асыра көрсетілген көрінісі" болып табылады. Роберт Кристагаудың айтуынша, сол кездегі Манхэттеннің көптеген ақ нәсілді жастары бай және біршама өнерлі болғандықтан, тек сыртқы аудандардан келген, жаман мінез-құлқы бар жастар ғана "жартылай қалыптасқан адам үшін Манхэттеннің қысымшы қуатын түсіре алады". "Private World" әні, қашып құтылуға және тұрақтылыққа шақыру, Кейнмен бірлесіп жазылған, ол ән жазуға сирек үлес қосып, музыкалық бизнесте жас ересек ретінде өзін басылған сезінген. Сильвен әзілмен "Frankenstein (Orig.)" әнінің атауына жақшамен қосымша түсіндірме қосылғанын айтады, себебі рок-музыканты Эдгар Винтер олардың әндерін жазбаға дейін осы аттас әнін шығарған: "Біздің "Frankenstein" әніміз концерттерде үлкен хитке айналды. Оның әні біздікінен мүлдем өзгеше болды, бірақ мен оның біздің атауымызды ұрлағанына сенемін". Топтың негізгі лирикалық авторы Йохансен "Frankenstein (Orig.)" әнінің "балалар Манхэттенге барлық жерден келеді, олар сабаулы иттің орнына, олар қатты басылған. Олардың денесі мен миы бір-бірінен шашырап кеткен, бұл махаббат әні" екенін айтады. Әннің атауындағы монстрды түсіндіруде Фрэнк Коган оның Нью-Йорк пен оның этикасының бейнесі ретінде қызмет ететінін жазады, ал Йохансен тыңдаушылардан "Франкенштейнмен бірге жасай аласың ба?" деп сұрап, жыныстық сленгтен гөрі көп нәрсені білдіреді: Dolls әндерінде тілмен ойнағанмен, Гэри Графф альбомның әндеріндегі көшелік реализмді байқайды. Кристагаудың пікірінше, Йохансеннің тұрмыстық және моральдық жағынан жоғары лирикасы әзіл-сықақ пен адамның шектерін сезіне отырып, түпкілікті тақырыбы шынайылық болып табылатын әндерде көрінеді. Бұл тақырып жоғалған жастардың оқиаларында, мысалы "Subway Train" әнінде немесе "сөзбен суреттеуші" сияқты белгілі бір тақырыпты зерттеуде зерттеледі. Ол топтың ыстық және лас бетінің астында "қазіргі заманғы әлем туралы, бір ядролық бомба бәрін жоя алады. Емшектер мен жеке басының дағдарысы жамандық емес – оңай, қажетті немесе басқа да нәрсе. Олар стратегиялар, тропизмдер және оң көңіл көтерулер болды". Журналист Стив Тейлордың айтуынша, "Vietnamese Baby" әні Вьетнам соғысының сол кездегі адамдардың күнделікті іс-әрекетіне тигізген әсерін көрсетеді, олардың ойын-сауығы ұжымдық кінә туралы ойлармен бұзылады. "Subway Train" және "Trash" сияқты әндерде Йохансен екіұштылықты лирикалық тәсіл ретінде пайдаланады. Коганның пікірінше, Йохансен кейде түсініксіз әндейді және жалқау, бірақ тапқыр ойдан шығарылған стильде жазады, өйткені ол оның лирикасына "эмоционалдық мағына" мен түсіндірмелердің молдығын береді: "Дэвид ешқашан объективті негіздеме бермейді, ол әрқашан дауыстан дауысқа секіреді, сондықтан сіз кейіпкердің басқа кейіпкерге, немесе баяндаушының кейіпкерге, немесе кейіпкерге немесе баяндаушыға сөйлеуін естисіз, бәрі бір-біріне қосылған, сондықтан сіз әңгімелесудің бір бөлігін және хронологиялық тәртіппен емес субъективті сипаттама бөліктерін естисіз. Бірақ "Vietnamese Baby" кітабында айтылғандай, "Барлығы бір-бірімен байланысты". "Trash" әнінде Йохансен өзінің пансексуалдық сенімдерін ән тақырыбымен "әдемі еліне" секіру мүмкіндігімен шектейді.
Although the Dolls exhibit tongue in cheek qualities, Gary Graff observes a streetwise realism in the album's songs. In Christgau's opinion, Johansen's colloquial and morally superior lyrics are imbued with humor and a sense of human limits in songs whose fundamental theme is authenticity. This theme is explored in stories about lost youths, as on "Subway Train", or in a study of a specific subject, such as the "schizy imagemonger" on "Personality Crisis". He argues that beneath the band's decadent and campy surface are lyrics about "the modern world one nuclear bomb could blow it all away. Pills and personality crises weren't evils – easy, necessary, or whatever. They were strategies and tropisms and positive pleasures". According to journalist Steve Taylor, "Vietnamese Baby" deals with the impact of the Vietnam War at the time on everyday activities for people, whose fun is undermined by thoughts of collective guilt. On songs such as "Subway Train" and "Trash", Johansen uses ambiguity as a lyrical mode. In Kogan's opinion, Johansen sings in an occasionally unintelligible manner and writes in a perplexing, fictional style that is lazy yet ingenious, as it provides his lyrics an abundance of "emotional meaning" and interpretation: "David never provides an objective framework, he's always jumping from voice to voice, so you're hearing a character addressing another character, or the narrator addressing the character, or the character or the narrator addressing us, all jammed up together so you're hearing bits of conversation and bits of subjective description in no kind of chronological order. But as someone says in 'Vietnamese Baby': 'Everything connects.'" On "Trash", Johansen undercuts his vaguely pansexual beliefs with the possibility of going to "fairyland" if he takes a "lover's leap" with the song's subject.
Сату және сату
Нью-Йорк Доллз 1973 жылдың 27 шілдесінде АҚШ-та және 19 қазанда Ұлыбританияда шықты. Оның даулы обложкасында топтың шамадан тыс жоғары періштелер шашы, қабақты макияж, биік өкшелі аяқ киім және гартер кигені бейнеленген. Фотографияны шок эффектісі үшін пайдаланған, ал альбомның арт жағында топ әдеттегі сахналық киімдерімен суреттелген. Альбомның жарыққа шығуына байланысты Mercury «Нью-Йорк Доллзді таныстырамыз: Сізге ұнайтын топ, қалай болса да» деген жарнамалық слоганын жариялады, ал басқа жарнамаларда оларды «Жек көруге ұнайтын топ» деп атады. Шілде айында «Trash» / «Personality Crisis» және 1973 жылдың қарашасында «Jet Boy» / «Vietnamese Baby» сияқты екі екі жақты 7 дюймдік сингл шықты, бірақ екеуі де чартқа іліге алмады. New York Dolls коммерциялық тұрғыдан сәттілікке жете алмады және американдық Top LPs тізімінде 116-шы орынға ғана ие болды, ал Ұлыбританияда тізімге түсе алмады. Альбом сол кезде 100 000-нан астам дана сатылды, бірақ баспасөз күткен нәтижеден кем болды. 2003 жылы Rolling Stone журналының мәліметінше, оның сатылымы 500 000 данадан аспады. Музыка журналисі Фил Стронгман оның коммерциялық сәтсіздігін Нью-Йорк Доллздың тыңдаушыларға, тіпті сол журналдың жазушыларына да қарама-қарсы әсерімен түсіндірді. Melody Maker журналында альбомға дейін жарияланған мақаласында Марк Пламмер олардың ойнауын ең нашар деп бағаласа, журналдың тілшісі Майкл Уоттс оларды сол кездегі өмірсіз рок-н-ролл сахнасындағы маңызды, бірақ уақытша құбылыс деп қарады. Creems оқырмандары жүргізген сауалнамада альбом «Жылдың ең жақсы жаңа тобы» және «Жылдың ең нашар жаңа тобы» номинацияларында топқа жүлде әкелді. Альбомның шығуынан кейін The Dolls ағылшын рок-тобы Mott the Hoople-дың АҚШ-тағы концерттерінде қолдау тобы ретінде өнер көрсетті. Сынақшылар олардың әндерін, Тундерс пен Сильвеннің гитарадағы үйлесімді ойынын жоғары бағалады, сондай-ақ олардың эксцентриктік стилін және Йохансен мен Тундерстің Мик Джаггер мен Кит Ричардсқа ұқсастығын атап өтті. Дегенмен, кейбір сыншылар оларды ән шырқауға және ән айтуға жарамсыз әуесқойлар тобы деп есептеді. Ұлыбританиядағы The Old Grey Whistle Test бағдарламасындағы өнер көрсетулерінде шоу жүргізушісі Боб Харрис олардың музыкасын эфирде «қайталау рок» деп атады. Олар сондай-ақ есірткі, жанкүйерлер, бұзылған қонақ үй бөлмелері және қоғамдық тәртіпсіздіктер сияқты рок жұлдыздарының артық әрекеттерімен танымал болды, ал Creem журналынан Бен Эдмондстың айтуынша, «шоу бизнесі тарихында ең көп тастап кетілген топқа» айналды. Стронгман топтың және альбомның кичи стиліне байланысты, сондай-ақ Мурсияның өлімінің олардың есірткіге құмарлығымен байланысын күшейткенін айтты, бірақ «алғашқы күндері бұл толығымен дұрыс емес еді». Олар Нью-Йорктегі ең танымал топ болып қала берді, 1973 жылы Вальдорф Асториядағы Хэллоуин кешіндегі концерттеріне жүздеген жас жанкүйерлер келді және жергілікті телеарналар осы оқиғаны көрсетті.
Сыншылдық қабылдау және мұра
Нью-Йорк Доллз тобы замандас сыншылардан кең мақтау алды. 1973 жылғы тамызда NME журналы үшін жазған мақаласында Ник Кент тобының әдепсіз рок-н-ролл стилін Рундгрен альбомда керемет жазды деді. Бұл альбом, Игги және Стоуджздің «Raw Power» (1973) альбомынан басқа, «қазірге дейін 1970-жылдардағы рок қайдан келгенін толық анықтайтын» жалғыз туынды болып табылады. Trouser Press журналының негізін қалаушы және редакторы Айра Роббинс «Нью-Йорк Доллз» альбомын инновациялық, керемет хаотикалық және Рундгреннің жақсы өндірген альбомы деп бағалады. Эллен Уиллис The New Yorker журналына жазған мақаласында, бұл 1973 жылғы ең тартымды хард-рок альбомы екенін және оның кем дегенде жартысы бірден классикаға айналатын әндерден тұратынын, әсіресе «Personality Crisis» және «Trash» әндерін «көтеріңкі» деп атады. Newsday газетінде Кристагау «Нью-Йорк Доллз» тобын «қазіргі уақыттағы ең үздік хард-рок тобы, тіпті әлемдегі ең үздік тобы» деп атап, олардың «ерекше дарыны» 1960 жылдардың басындағы поптың шебер ән жазу өнерін 1960 жылдардың соңындағы хэви-металдың анархиялық дыбысымен үйлестіру екенін жазды. Ол альбомның құштарлықпен ойнау тәсілі, әртүрлі эмоциялар мен дауылды шу Манхэттеннің қатал, бұзық қызығушылығын Velvet Underground тобынан жақсы жеткізеді деп мәлімдеді. Жалпы оң пікірде, Rolling Stone журналының сыншысы Тони Гловер тобының керемет тікелей орындау дыбысының көп бөлігі альбомда сақталғанын мойындады. Дегенмен, ол өндірістің әшекейлеуі мен қосымша дыбыстарын сынға алып, олардың кейбір мәтіндерді түсініксіз етуіне және кейбір хорларды тым әуелі етуіне назар аударды. Гловер Рундгреннің туындысының топтың әдепсіз дыбысымен көптеген әндерде қалай үйлесетініне таң қалғанмен, ақырында «жазбаның өзі оларды тіріде көру сияқты әсер ете ме?» деген сұрақ қойды (өйткені олар өте қызықты топ). Көп жылдар өткен соң Кристагау да альбомның «шын мәнінде дыбыс жағынан сәл кемшіліктері бар» екенін айтты, бірақ оны классика деп санайды.
Тиімділік және қайта бағалау
New York Dolls көбінесе рок музыкасындағы ең ұлы дебюттік альбомдардың бірі, жанрдың ең танымал культ жазбаларының бірі және 1970-ші жылдардың соңындағы панк-рок қозғалысының негізін қалаушы ретінде жиі айтылады. Чак Эдди оны рок музыкасының эволюциясындағы маңызды жазбалардың бірі деп санайды. Альбом Ramones, Kiss, Sex Pistols, Damned және Guns N' Roses сияқты көптеген рок-н-ролл, панк және глэм-рок топтарына зор әсер етті. Крис Смит "Танымал музыканы өзгерген 101 альбом" (2009) кітабында New York Dolls-тың альбомдағы әуесқойлық орындаушылық панк эстетикасының, бұрынғы жылдары дамыған музыкалық күрделіліктің орнын басып, Pink Floyd-тың "Айдың қараңғы жағы" (1973) альбомымен айлар бұрын жетілдірілгенін айтады. Сонымен қатар, The Guardian басылымының "Өлмей тұрып тыңдауға тиіс 1000 альбом" тізімінде New York Dolls "прог-роктың артық өсуіне қарсы тиімді құрал" ретінде бағаланады. Sylvain-ның сөзіне сәйкес, альбомның панкке әсері Rundgren-нің Sylvain-ның гитарасын сол динамик арқылы, ал Thunders-тің гитарасын оң динамик арқылы жазғандығымен байланысты, бұл Ramones және Sex Pistols сияқты жас топтар қабылдаған тәсіл болды. Rundgren, керісінше, бұл жазбаның панк қозғалысының алға күшінде қарастырылуына қызығушылық танытты: "Қызығы, мен панктың маңызды альбомын жасаттым, бірақ мен ешқашан панк продюсері ретінде ойланбадым және панк топтары маған шақыру жоқ. Олар мені өздеріне тым қымбат санаған шығар. Бірақ Dolls өзін панк деп санамады". Бұл ағылшын әншісі Морриссидің сүйікті альбомы болды және Пол Майерстің айтуынша, бұл жазба оған соншалықты әсер еткендіктен, ол өзінің ықпалды The Smiths тобын құруға ғана емес, сонымен қатар 2004 жылы аман қалған Dolls тобын қайта біріктіруге көндірді. The Mojo Collection (2007) бойынша, New York Dolls панк-рокты жақтандырды және музыканың мол көзқарасы мен құштарлығының арқасында одан да көп қозғалыстарға шабыт бере алады, ал Encyclopedia of Popular Music авторы Колин Ларкин оны "рок тарихындағы маңызды кезең деп санайды, әр нотадан көзқарас, жандылық және дау тудырады". AllMusic сайтына жазған Эрлевиннің пікірінше, New York Dolls, Stooges-тің кез келген альбомынан гөрі прото-панк альбомы болып табылады, себебі ол "тарихтағы жақсыларын іздеп, оларды тойлап, соның ішінде қалалық мифологияны жасайды". Дэвид Фрике оны Дэвид Боуидің "Ziggy Stardust" (1972) немесе Марк Боланның кез келген шығармасынан глэм-роктың анықтамалық альбомы деп санайды, себебі топ "глэмның даңқын және қайғысын, шайқасты және жастық шақты электр фотореализмімен бейнеледі". The New Rolling Stone Album Guide (2004) журналында Джо Гросс оны "мүлдем қажетті" жазба және "эпикалық сұмдық, бес жас жігіттің өздерінің суретіне қарай үлкен қаланы қалыптастыруының дыбысы" деп сипаттайды.
Кәсіби рейтингтер
New York Dolls ең үздік альбомдардың кәсіби тізімдерінде жиі кездеседі. 1978 жылы Пол Гамбачинидің «Rock Critics' Choice: The Top 200 Albums» кітабында 199-шы орынға ие болды, онда көптеген жетекші музыка журналистері мен пластинка коллекционерлерінен сауал алынған. Сауалнамаға қатысқан сыншылардың бірі Кристагау келесі жылы The Village Voice журналында оны 1970-жылдардың ең жақсы 15-ші альбомы деп атады – Dolls-тің екінші альбомы Too Much Too Soon (1974) альбомынан 11 орын төмен. Бірақ жылдар өткен соң ол бірінші альбомның алдыңғы орында болуы керек екенін және ол оның сүйікті рок альбомы екенін айтты. New York Dolls Нил Стросстің 1996 жылғы 100 ең ықпалды альтернативті пластинкалар тізіміне енді, ал Spin Alternative Record Guide (1995) оны 70-ші ең жақсы альтернативті альбом деп таныды. 2002 жылы ол Q журналы жариялаған 100 үздік панк-пластинкалар тізіміне енгізілді, ал Mojo оны барлық уақыттағы ең жақсы 13-ші панк-альбом және 49-шы ең жақсы альбом деп атады. Rolling Stone журналы 2003 жылы оны 500 ең жақсы альбом тізімінде 213-ші орынға, ал келесі жылы «Personality Crisis» әнін 500 ең жақсы әндер тізімінде 271-ші орынға қойды. 2007 жылы Mojo журналы «Әлемді өзгерткен 100 пластинка» басылымы үшін танымал музыканттар мен ән жазушылар тобынан пікір алды, нәтижесінде New York Dolls барлық уақыттағы ең ықпалды және шабыттандырған 39-шы пластинка деп танылды. 2013 жылы ол NME журналының барлық уақыттағы 500 ең жақсы альбом тізімінде 355-ші орынға ие болды.
Шығару тарихы
Information Нина Антонияның Too Much Too Soon: The New York Dolls (2006) кітабынан алынған. Жыл Аймақ Формат Каталог1973 ФранцияLP 6 398 004 Жапония RJ 5 103 Нидерланды 6 336 280 Испания 6338270 Ұлыбритания 6 338 270АҚШ 8 тректік кассета MC 8 1 675 кассета MCR 4 1 675 LP SRM 1 675 1977 Ұлыбритания қос LP* 66416311986 кассета* PRIDC 12 қос LP* PRID 121987 Жапония CD* 33PD 422 АҚШCD 832 752 2 1989 Жапония 23PD110 1991 PHCR 6043 (*) Too Much Too Soon кітабымен бірге шығарылған.