Crass тобының екінші альбомы "Stations of the Cross" (1979) туралы ақпарат. Тікелей эфирдегі жазбалар, мазмұны, өнер туындысы және сатылым туралы деректер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Stations of the Crass - 1979 жылы шыққан Crass тобының екінші альбомы. Алғашында қос 12" пластинка ретінде жарық көрген бұл альбомға 1979 жылдың 7 тамызында Лондонның Ислингтон қаласындағы Pied Bull пабында тіркелген концерттік жазбалар енген. Альбомның бірінші үш жағы студиялық тректерден тұрады және 45 айналымда ойнатылады, ал соңғы жағы концерттік материалды қамтиды және 33 айналымда ойнатылады. Альбомның атауы – бұл тек католик шіркеуінің Крест жолы ритуалымен байланысты әжуалық емес (Crass тобына діни институтқа қарсы осындай сындар тән), сонымен қатар бұл топтың Лондон метрополитенінің жер асты жүйесінде жүргізген граффити науқанына сілтеме жасайды. Альбомның мұқабасындағы суретте топтың Bond Street метро станциясының қабырғасын «әсемдеген» деген болжам бар. Альбомға сыншылардың пікірлері әртүрлі болғанымен, ол екі апта ішінде кем дегенде 20 000 дана сатылыммен қамтылды. Gee Vaucher салған, CD корпусының кішкентай өлшеміне бейімделген жаңа суреттерімен толықтырылған альбомның қайта жаңартылған нұсқасы 2009 жылдың наурызында шығуы тиіс еді, бірақ бұрынғы топ мүшелерімен келіспеушіліктер туындағандықтан кешіктірілді. Қайта жаңартылған «Crassical Collection» нұсқасы 2010 жылдың қазан айында жарық көрді, оған Стив Игнорант пен Пенни Рембоның 64 беттік жазбаларынан тұратын буклеті, сондай-ақ топтың 1979 жылғы Джон Пил сессиясынан алынған бонус тректері енді. Pied Bull пабында жазылған концерттік тректер қайта жаңартылған нұсқаға қосылмады. 2019 жылы Пэнни Рембо бұл альбомды Abbey Road студиясында қайта жаңартып, LP және CD форматтарында қайта шығарды, оған түпнұсқа мұқабасы мен трек тізімі, соның ішінде жасырын трек және Pied Bull тректері енді. «Crassical Collection» нұсқасы 2020 жылдың қазан айында Pied Bull концертімен бірге қайта жарық көрді.
Stations of the Crass is the second album by Crass, released in 1979. The record, originally released as a double 12", includes live tracks from a gig recorded at the Pied Bull pub in Islington, London, on 7 August 1979. The first three sides contain the studio tracks and play at 45 rpm, while the final side comprises the live material and plays at 33 rpm. The album's title is not only a pun on the Catholic rite of the Stations of the Cross (such jibes against the religious establishment were typical of Crass), but is also a reference to the graffiti campaign that the band had been conducting around London's underground railway system, the cover artwork depicting a wall at Bond Street tube station that had allegedly been 'decorated' by them. Although the album met mixed critical reception at first, it managed to sell at least 20,000 copies within two weeks. A remastered edition of the album, complete with new artwork by Gee Vaucher designed specifically for the small size of a CD case, was due to be released in March 2009, but was delayed because of contentions with former members. The remastered 'Crassical Collection' version was eventually released in October 2010, including a 64 page booklet of liner notes by Steve Ignorant and Penny Rimbaud, as well as bonus tracks in the form of the band's 1979 John Peel Session. The live tracks recorded at the Pied Bull are not included on the remastered edition. In 2019, it was re remastered by Penny Rimbaud at Abbey Road studios and re released on both LP and CD, with the original cover art and tracklist, including the hidden track and the Pied Bull tracks. The Crassical Collection version was reissued in October 2020, including the Pied Bull concert.
Сыни қабылдау
Грэхам Лок, New Musical Express үшін жазғанда, 1979 жылғы шолуында белгілі бір өлеңдердің мәнін және топтың жалпы өнерлеуін сұрақтап, альбомды сынады. Гей қауымдастығының жаңалықтары альбомды "қатал, ұстамсыз және көзді тікелей шағылыстыратын панк" деп сипаттады. Соңғы кезде альбомға деген қабылдау көбінесе жылы болды. AllMusic-тен Нед Раггет "Crass – күшті, шабыттандыратын музыканың ерекше түрі" деді. Trouser Press болса, альбомның тректері "ақ шуға ұшырайды" деп мәлімдеді. Чак Эдди, Spin журналының "Краст ешқашан ұйықтамайды: 8 анархо-панктің қажетті элементтері" деген мақаласында, Crass туралы "Олар көбінесе түсініксіз акцентпен айтылатын экстремистік сөздерін, қызықты ету үшін жеткілікті дуб, арт-диско, поэзия және скатологиямен араластырады" деп жазды.
Graham Lock, when writing for New Musical Express, criticized the album in a 1979 review by questioning certain lyrics and the band's overall performance. The Gay Community News deemed the album "harsh, uncompromising, and between the eyes punk." More recent reception towards the album has been mostly warm. Ned Raggett of AllMusic stated that "Crass creates a unique brand of fierce, inspirational music." Trouser Press, on the other hand, stated that the album's tracks "blur into white noise." Chuck Eddy, in Spin's "Crust Never Sleeps: 8 Anarcho Punk Essentials," wrote that Crass "vary their often incomprehensibly accented extremist rants with just enough dub, art disco, poetry, and scatology to keep things interesting."