Кіріспе
1996 жылы АҚШ телекоммуникация ережелері мен заңдарын жаңартуға бағытталған 1996 жылғы телекоммуникация туралы заң – АҚШ-тың 104-ші Конгресі 1996 жылдың 3 қаңтарында қабылдаған және президент Билл Клинтон 1996 жылдың 8 ақпанында қол қойған АҚШ-тың федералды заңы. Ол негізінен АҚШ кодексінің 47-тарауының 5-бөлімін өзгертті. Бұл заң – АҚШ телекоммуникация заңдарын 60 жылдан астам уақыттан бері алғаш рет толыққанды жаңарту болып табылады, ол 1934 жылғы Байланыс туралы заңға түзетулер енгізіп, осы заңдағы маңызды өзгерістерді білдірді, себебі алғаш рет Интернет американдық телерадио хабарларын тарату және телекоммуникацияны реттеуге енгізілді. Заңның басты мақсаты – «кән кез келген адамға байланыс бизнесіне қатысуға, кез келген байланыс бизнесіне кез келген нарықта басқалармен бәсекелесуге мүмкіндік беру» болды. Осылайша, заң көбінесе технологиялық үйлесімділікке байланысты американдық телерадио хабарларын тарату және телекоммуникация нарықтарын дерегуляциялауға жасалған тытыс ретінде сипатталады. 1996 жылғы телекоммуникация туралы заң АҚШ-та желілерді кеңейтуге және жаңа қызметтерді ұсынуға ынталандырғаны үшін жоғары бағаланды, бірақ оны БАҚ және телекоммуникация салаларында нарықтың шоғырлануына жағдай жасағаны үшін жиі сынап бақты.
The Telecommunications Act of 1996 is a United States federal law enacted by the 104th United States Congress on January 3, 1996, and signed into law on February 8, 1996 by President Bill Clinton. It primarily amended Chapter 5 of Title 47 of the United States Code. The act was the first significant overhaul of United States telecommunications law in more than sixty years, amending the Communications Act of 1934, and represented a major change in that law, because it was the first time that the Internet was added to American regulation of broadcasting and telephony. The primary goal of the law was to "let anyone enter any communications business – to let any communications business compete in any market against any other." Thus, the statute is often described as an attempt to deregulate the American broadcasting and telecommunications markets due to technological convergence. The Telecommunications Act of 1996 has been praised for incentivizing the expansion of networks and the offering of new services across the United States, though it is often criticized for enabling market concentration in the media and telecommunications industries.
Даму
Бұған дейін 1934 жылғы Байланыс туралы заң американдық байланыс саясатының құқықтық негізі болып табылды, ол телефон байланысын, хабар таратуды және (кейінгі түзетулер арқылы) кабельдік теледидарды қамтыды. 1934 жылғы Заң Федералдық байланыс комиссиясын (FCC) құрды.
1970-ші жылдардан бастап, технологиялық өзгерістер, сот шешімдері және американдық саясат мақсаттарының жаңаруының нәтижесінде, кейбір телекоммуникация және хабар тарату нарықтарына жаңа компаниялардың бәсекеге қабілетті түрде енуіне жағдай жасалды. Осы орайда, 1996 жылғы Телекоммуникация туралы заң шағын компанияларға осы нарықтарға кіруге, ал қолданыстағы компанияларға нарық сегменттерінде жұмыс істеуге мүмкіндік беру мақсатымен жасалды. Бұл өзара меншік құқығына қатысты ережелерді жеңілдету, салалық тыйымдарды және кіруге кедергі келтіретін басқа да факторларды алып тастау арқылы іске асырылды. Заңның бір арнайы ережесі FCC-ге мемлекеттік және жергілікті билік органдарының телекоммуникациядағы бәсекелестікті шектеуге бағытталған барлық әрекеттерін тоқтатуға өкілеттік берді. Өкілдер палатасының баяндамасында жаңа заңның мақсаты – "барлық телекоммуникация нарықтарын бәсекеге ашу арқылы барлық американдықтарға заманауи ақпараттық технологиялар мен қызметтерді жеке секторда жылдам енгізуді қамтамасыз етуге бағытталған, бәсекеге қабілетті және реттеуден босатылған ұлттық саясат аясын құру" екені айтылды.
Жаңа саясат
1996 жылғы телекоммуникация туралы заңның мақсатының бірі – бұрын заңмен бір типті қызметке ғана шектелген желілік технологиялар аясында, дауыстық қоңыраулар және интернетке қосылу сияқты бірнеше коммуникациялық қызметтерді ұсынуға дайын компаниялар арасындағы бәсекелестікті ынталандыру болды. Сондықтан, заң желілік архитектура түріне негізделген нақты реттеушілік ережелерді құрды, компаниялар телефон, кабельді теледидар немесе интернет желілерінде жұмыс істегеніне байланысты әртүрлі ережелерге бағынды. Бәсекелестікті қамтамасыз ету үшін 1996 жылғы заңда, телекоммуникациялық компаниялардың өз желілерін жаңа бәсекелес компаниялармен өзара байланыстыруы және осы кіші компаниялар желілерін құрғанда материалдар мен компоненттерге оптомдық қол жеткізуі талап етілді. Заң сондай-ақ, бірнеше компаниялармен өңделетін коммуникациялық сұраныстар үшін операторлар арасындағы төлем ставкаларының мөлшерін нақтылады. Бұрын тек жергілікті телефон қызметін ұсынуға қатаң ережелерге бағынған аймақтық телефон компанияларына алыс қашықтыққа қызмет көрсету нарығына кіруге рұқсат берілді. 1996 жылғы заңмен ай сайынғы абоненттік төлемдерден түсетін субсидиялар арқылы жалпыға қолжетімді қызметтерді қаржыландыру бойынша нақты және егжей-тегжейлі ережелер енгізілді. Бұл шағын телефон компанияларының нашар қамтылған пайдаланушылар үшін нарықтық бағадан жоғары төлем алуға бейімділігін азайту және клиенттерге төленетін ақылардың ашықтығын қамтамасыз ету мақсатында жасалды. Дегенмен, жалпыға қолжетімді қызметтерге арналған субсидиялар 2010 жылдың басына дейін тек стационарлық телефон желілерін салу үшін ғана қолданылды. Медиа және хабар тарату саласында көптеген медиа меншік құқығына қатысты ережелер жеңілдетілді және радиостанцияларға меншік құқығының шектеулері алынып тасталды. Заң интернеттегі ұятсыздық пен жарамсыз мазмұнды тыйым салуға тырысты, бұл бөлім жеке «Коммуникациялық әдептілік туралы заң» деп аталды, бірақ АҚШ Жоғарғы Сотының шешімімен осы бөлімнің көп бөлігі Бірінші түзетуді бұзғаны үшін конституцияға қайшы деп танылды. V тармақтың бөліктері, соның ішінде 230-тармақ, интернет компанияларын пайдаланушылардың сөздері үшін жауапкершіліктен қорғайды және интернет пен әлеуметтік желілердің өсуіне ықпал еткені үшін кеңінен мойындалды.