Кіріспе
АҚШ армиясының белсенді емес құрамасы
4-ші бронетанкті дивизия – Екінші дүниежүзілік соғыстың Еуропалық театрында генерал Паттонның 3-ші армиясын жетектеп, көзге түскен АҚШ армиясының бронетанкті дивизиясы. Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі көптеген АҚШ бронетанкті дивизияларынан өзгеше, 4-ші бронетанкті дивизия соғыс кезінде дивизия үшін лақап атауды ресми түрде қабылдамады. Дегенмен, дивизия командирінің "Төртінші бронетанкті дивизиясының аты жеткілікті" деген сөзінен кейін "Name Enough" бейресми лақап аты соғыстан кейін пайда болды; "Олар өз істерімен ғана танылатын болады". 1954 жылы 4-ші дивизия "Жарғыш" (Breakthrough) деп аталды, бірақ бұл атау кейіннен қолданудан тоқтатылды.
Тарих
4-ші бронетанкті дивизия 1941 жылғы 15 сәуірде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Нью-Йорк штатындағы Пайн-Кэмпте (1951 жылдан бастап Кэмп-Драм, 1974 жылдан бастап Форт-Драм) 3800 адамнан (1941 жылдың мамыр айының соңына қарай 10 000 адамға дейін) құрылып, алғашқы қолбасшысы генерал-бригадир Генри У. Бэрдтің басқаруына берілді.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Дивизия 1942 жылдың мамыр және маусым айларында генерал-майор Джон Ширли Вудтың басшылығымен толық броньды дивизия ретінде құрылды. Қыркүйек және қазан айларында Камберленд тауларында өткен Теннесси маневрлері үшін Пайн-Кэмптен Форрест лагеріне аттанды. Қарашаның ортасында Калифорния-Аризона маневрлік аймағындағы Ibis лагеріне (DTC) ауыстырылып, Мохаве шөліндегі Нидлс, Калифорния қаласының жанындағы Ibis лагерін басып алған алғашқы бронетанкті дивизия болды, бұл лагерь Аризона және Невада штаттарының шекарасына жақын орналасқан. 3 маусымда 4-ші бронетанкті дивизия Техас штатының орталық бөлігінде, Браунвуд қаласының жанында орналасқан Боуи лагеріне, бронетанктік оқу орталығына келді. Желтоқсанға дейін маневрлерді жалғастырғаннан кейін, Массачусетс штатындағы Майлс Стендиш лагеріне қысқы жаттығуларға аттанды. 29 желтоқсанда 4-ші бронетанкті дивизия Бостоннан Нормандияға шабуылға дайындық мақсатында Англияда жаттығулар өткізу үшін кетті.
Франция
1944 жылдың қаңтар-шілде айларында Англияда жаттығудан өткеннен кейін, 4-ші бронетанкті дивизия 11 шілдеде Нормандияға алғашқы қонудан бір айдан астам соң Юта-Бичке түсті және 17 шілдеде алғаш рет жауынгерлік қимылға қатысты. 28 шілдеде 4-ші AD «Кобра» операциясы үшін VIII корпустың күшін пайдалану бөлігі ретінде Котанс аймағын басып алды. Содан кейін 4-ші AD оңтүстікке бұрылып, 12 тамыз 1944 жылы Нантты алып, Бретань түбегін бөліп тастады. Шығысқа бет бұрып, Луараның солтүстігіндегі Франция арқылы жылдам өтіп, 11-13 қыркүйекте Мозельді бұзды, Нансиді айналып өтіп, 16 қыркүйекте Луневильді басып алды. Осы кезде 4-ші AD Лотарингия аймағында бірнеше неміс танк-гренадиер бригадаларымен, соның ішінде SS Panzergrenadier Brigade 49 және SS Panzergrenadier Brigade 51 бригадаларымен шайқасты, жоғары тактикалық дағдылары мен жаттығуларының арқасында неміс күштерін жеңді. 27 қыркүйек пен 11 қазан аралығында Шамбрейден Ксанрейге, содан кейін Хенаменилге дейін қорғаныс шебін ұстағаннан кейін, 4-ші AD 9 қарашада Вивьер маңында шабуыл жасап, қайтадан жауынгерлік қимылға қатысты. 4-ші AD 12 қарашада Бои-де-Серресті тазартты, 21-22 қарашада Диуз арқылы өтіп, Саар өзенін кесіп, көпір басын орнатып, кеңейтті, Синглинг пен Бинингті, содан кейін 24 қарашада Баерендорфты басып алды және 8 желтоқсанда жауынгерлік міндеттен босатылды. 4-ші бронетанкті дивизия Франциядан келесі бірлік наградаларын алды: Пальмасы бар Хәрби крест (27-29 шілде 1944), Пальмасы бар Хәрби крест (12-29 қыркүйек 1944) және Хәрби крестің түстеріндегі француздық Фурражере.
Армения шайқасы
Екі күннен кейін немістер Арденн шабуылын бастағаннан кейін, 4-ші AD соғысқа (18 желтоқсан 1944 ж.) кіріп, солтүстік-батысқа қарай Бельгияға қарай жылдамдықпен бет алды, 19 сағатта 150 мильді басып өтті. Мақсаты – Бастоньдегі қоршаудағы 101-ші әуе десант дивизиясын құтқару еді. Алты аптадан кейін 4-ші AD Люксембург қаласынан шығысқа қарай Мозель өзенінен Трирге, одан оңтүстікке және шығысқа қарай Вормсқа, содан кейін 1945 жылдың 24-25 наурызында Рейн өзенінен өтті. Түн бойы жылдамдықпен ілгерілеген 4-ші AD келесі күні Ханаудың оңтүстігінде Майн өзенінен өтіп, алға жылжуын жалғастырды. Лаутербах 29 наурызда, Крейцбург 1 сәуірде, Готха 4 сәуірде түсті – осы жерде 4-ші AD Ордруф концлагерін азат етті, ол АҚШ әскерлері азат еткен алғашқы нацистік лагерь болды. 12 сәуірде 4-ші AD Саале өзенінен өтті. Жауды қуу жалғасты, ал 6 мамырға қарай дивизия Чехословакияға өтіп, Страконицеде Отава өзенінен көпір басын орнатты, ал алдыңғы бөлімдері Писекке жетті. 4-ші AD 30 сәуірде 1945 жылы XII корпусына қайта бағындырылды. 4-ші AD келесі мақтау хатын алды:
To: Maj. Gen. Hugh J. Gaffey
The outstanding celerity of your movement and the unremitting, vicious and skillful manner in which you pushed the attack, terminating at the end of four days and nights of incessant battle in the relief of Bastogne, constitutes one of the finest chapters in the glorious history of the United States Army. You and the officers and men of your command are hereby commended for a superior performance. Lt. Gen. George S. Patton, Jr., Commander, Third U. S. Army
The 4th AD's second commander, Major General John Shirley Wood, (known as "P" Wood to his contemporaries, the "P" standing for "Professor", and "Tiger Jack" to his men) who took over the division officially on 18 June 1942, trained the 4th Armored Division for two years before he personally led it into combat in France, on 28 July 1944, and was awarded the Distinguished Service Cross. On 1 August, Gen. George Patton's U. S. Third Army became operational and the 4th AD became the spearhead of the Third Army. The British military armor theorist and historian, Capt. Basil Henry Liddell Hart, once referred to General Wood as "the Rommel of the American armored forces." Like Rommel, Wood commanded from the front, and preferred staying on the offensive, using speed and envelopment tactics to confuse the enemy. General Wood often utilized a light Piper Cub liaison aircraft flown by his personal pilot, Maj. Charles "Bazooka Charlie" Carpenter, to keep up with his rapidly moving division, sometimes personally carrying corps orders from headquarters directly to his advancing armored columns. On 3 December 1944, General Wood was relieved as division commander. The division was then led by Major General Hugh Gaffey through the Battle of the Bulge until March 23, when Brigadier General William M. Hoge was awarded command. Major General Fay B. Prickett commanded during the occupation period. Major General Archibald R. Kennedy commanded the division after the war. Among the most famous members of the 4th AD during World War II was Creighton Abrams, who commanded the 37th Tank Battalion. Abrams later rose to command all U. S. forces in South Vietnam during the Vietnam War and served as Army Chief of Staff in the 1970s. The M 1 tank is named after him. Abrams' friend, Harold Cohen, commanded the 10th Armored Infantry Battalion and fought in concert with Abrams' tanks.
Генерал-майор Хью Дж. Гаффиге,
To: Maj. Gen. Hugh J. Gaffey
The outstanding celerity of your movement and the unremitting, vicious and skillful manner in which you pushed the attack, terminating at the end of four days and nights of incessant battle in the relief of Bastogne, constitutes one of the finest chapters in the glorious history of the United States Army. You and the officers and men of your command are hereby commended for a superior performance. Lt. Gen. George S. Patton, Jr., Commander, Third U. S. Army
The 4th AD's second commander, Major General John Shirley Wood, (known as "P" Wood to his contemporaries, the "P" standing for "Professor", and "Tiger Jack" to his men) who took over the division officially on 18 June 1942, trained the 4th Armored Division for two years before he personally led it into combat in France, on 28 July 1944, and was awarded the Distinguished Service Cross. On 1 August, Gen. George Patton's U. S. Third Army became operational and the 4th AD became the spearhead of the Third Army. The British military armor theorist and historian, Capt. Basil Henry Liddell Hart, once referred to General Wood as "the Rommel of the American armored forces." Like Rommel, Wood commanded from the front, and preferred staying on the offensive, using speed and envelopment tactics to confuse the enemy. General Wood often utilized a light Piper Cub liaison aircraft flown by his personal pilot, Maj. Charles "Bazooka Charlie" Carpenter, to keep up with his rapidly moving division, sometimes personally carrying corps orders from headquarters directly to his advancing armored columns. On 3 December 1944, General Wood was relieved as division commander. The division was then led by Major General Hugh Gaffey through the Battle of the Bulge until March 23, when Brigadier General William M. Hoge was awarded command. Major General Fay B. Prickett commanded during the occupation period. Major General Archibald R. Kennedy commanded the division after the war. Among the most famous members of the 4th AD during World War II was Creighton Abrams, who commanded the 37th Tank Battalion. Abrams later rose to command all U. S. forces in South Vietnam during the Vietnam War and served as Army Chief of Staff in the 1970s. The M 1 tank is named after him. Abrams' friend, Harold Cohen, commanded the 10th Armored Infantry Battalion and fought in concert with Abrams' tanks.
Сіздің қозғалысыңыздың ерекше жылдамдығы және шабуылды тоқтатпай, қатыгездікпен және шеберлікпен алға жылжытып, төрт күн мен түннің соңында аяқталған Бастоньді құтқару операциясы – АҚШ Армиясының даңқты тарихындағы ең жарқын тараулардың бірі болып табылады. Сіз және сіздің қол астыңыздағы офицерлер мен сарбаздар үлкен жетістіктерге жеткендігі үшін мақталады. Генерал-лейтенант Джордж С. Паттон, Jr., Үшінші АҚШ Армиясының командирі.
To: Maj. Gen. Hugh J. Gaffey
The outstanding celerity of your movement and the unremitting, vicious and skillful manner in which you pushed the attack, terminating at the end of four days and nights of incessant battle in the relief of Bastogne, constitutes one of the finest chapters in the glorious history of the United States Army. You and the officers and men of your command are hereby commended for a superior performance. Lt. Gen. George S. Patton, Jr., Commander, Third U. S. Army
The 4th AD's second commander, Major General John Shirley Wood, (known as "P" Wood to his contemporaries, the "P" standing for "Professor", and "Tiger Jack" to his men) who took over the division officially on 18 June 1942, trained the 4th Armored Division for two years before he personally led it into combat in France, on 28 July 1944, and was awarded the Distinguished Service Cross. On 1 August, Gen. George Patton's U. S. Third Army became operational and the 4th AD became the spearhead of the Third Army. The British military armor theorist and historian, Capt. Basil Henry Liddell Hart, once referred to General Wood as "the Rommel of the American armored forces." Like Rommel, Wood commanded from the front, and preferred staying on the offensive, using speed and envelopment tactics to confuse the enemy. General Wood often utilized a light Piper Cub liaison aircraft flown by his personal pilot, Maj. Charles "Bazooka Charlie" Carpenter, to keep up with his rapidly moving division, sometimes personally carrying corps orders from headquarters directly to his advancing armored columns. On 3 December 1944, General Wood was relieved as division commander. The division was then led by Major General Hugh Gaffey through the Battle of the Bulge until March 23, when Brigadier General William M. Hoge was awarded command. Major General Fay B. Prickett commanded during the occupation period. Major General Archibald R. Kennedy commanded the division after the war. Among the most famous members of the 4th AD during World War II was Creighton Abrams, who commanded the 37th Tank Battalion. Abrams later rose to command all U. S. forces in South Vietnam during the Vietnam War and served as Army Chief of Staff in the 1970s. The M 1 tank is named after him. Abrams' friend, Harold Cohen, commanded the 10th Armored Infantry Battalion and fought in concert with Abrams' tanks.
4-ші AD-нің екінші командирі, генерал-майор Джон Ширли Вуд, (замандастары оны "P" Вуд деп атаған, мұндағы "P" әрпі "Профессор" деген мағынаны білдірген, ал сарбаздары арасында "Тайгер Джек" деп танымал болған) 18 маусымда 1942 жылы дивизияны ресми түрде қабылдады және Франциядағы соғысқа дейін екі жыл бойы 4-ші бронетанкті дивизияны жеке басқарып оқытты, 28 шілдеде 1944 жылы оған "Ерен еңбегі үшін" ордені табысталды. 1 тамызда генерал Джордж Паттонның үшінші армиясы толыққанды жұмыс істеді және 4-ші AD үшінші армияның алғы шебіне айналды. Британдық әскери бронетехника теориясы мен тарихының маманы, капитан Базиль Генри Лидделл Харт генерал Вудты "Американың бронетанктік күштерінің Роммелі" деп атады. Роммель сияқты, Вуд та майданнан басқарды және жылдамдық пен қоршау тактикасын қолданып, жауды шатастыруды жөн көрді. Генерал Вуд өзінің жеке ұшқышы майор Чарльз "Базука Чарли" Карпентермен бірге жедел қозғалатын дивизиясымен бірге жүру үшін жиі Piper Cub ұшағын пайдаланды, кейде корпустың бұйрықтарын штабтан тікелей алға жылжып келе жатқан бронетанкті колонналарға жеке өзі жеткізді. 1944 жылдың 3 желтоқсанында генерал Вуд дивизия командирі лауазымынан босатылды. Содан кейін дивизияны генерал-майор Хью Гаффи басқарды, ол 23 наурызға дейін, бригада генералы Уильям М. Хогеге командалық құқық берілді. Майор генерал Фей Б. Прикетт басқарды. Соғыстан кейін дивизияға генерал-майор Арчибальд Р. Кеннеди басшылық етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 4-ші AD-нің ең танымал мүшелерінің бірі – 37-ші танк батальонына қолбасшылық еткен Крейтон Абрамс болды. Кейіннен Абрамс Вьетнам соғысы кезінде Оңтүстік Вьетнамдағы барлық АҚШ күштеріне басшылық етіп, 1970 жылдары армия штабының бастығы болып қызмет етті. М-1 танк оның құрметіне аталған. Абрамстың досы, Харольд Коэн 10-шы бронеатқыштар батальонына басшылық етіп, Абрамстың танктерімен бірге шайқасты.
To: Maj. Gen. Hugh J. Gaffey
The outstanding celerity of your movement and the unremitting, vicious and skillful manner in which you pushed the attack, terminating at the end of four days and nights of incessant battle in the relief of Bastogne, constitutes one of the finest chapters in the glorious history of the United States Army. You and the officers and men of your command are hereby commended for a superior performance. Lt. Gen. George S. Patton, Jr., Commander, Third U. S. Army
The 4th AD's second commander, Major General John Shirley Wood, (known as "P" Wood to his contemporaries, the "P" standing for "Professor", and "Tiger Jack" to his men) who took over the division officially on 18 June 1942, trained the 4th Armored Division for two years before he personally led it into combat in France, on 28 July 1944, and was awarded the Distinguished Service Cross. On 1 August, Gen. George Patton's U. S. Third Army became operational and the 4th AD became the spearhead of the Third Army. The British military armor theorist and historian, Capt. Basil Henry Liddell Hart, once referred to General Wood as "the Rommel of the American armored forces." Like Rommel, Wood commanded from the front, and preferred staying on the offensive, using speed and envelopment tactics to confuse the enemy. General Wood often utilized a light Piper Cub liaison aircraft flown by his personal pilot, Maj. Charles "Bazooka Charlie" Carpenter, to keep up with his rapidly moving division, sometimes personally carrying corps orders from headquarters directly to his advancing armored columns. On 3 December 1944, General Wood was relieved as division commander. The division was then led by Major General Hugh Gaffey through the Battle of the Bulge until March 23, when Brigadier General William M. Hoge was awarded command. Major General Fay B. Prickett commanded during the occupation period. Major General Archibald R. Kennedy commanded the division after the war. Among the most famous members of the 4th AD during World War II was Creighton Abrams, who commanded the 37th Tank Battalion. Abrams later rose to command all U. S. forces in South Vietnam during the Vietnam War and served as Army Chief of Staff in the 1970s. The M 1 tank is named after him. Abrams' friend, Harold Cohen, commanded the 10th Armored Infantry Battalion and fought in concert with Abrams' tanks.
Соғыстан кейінгі
Германиядағы оккупациялық міндеттерден кейін 4-ші AD Америка Құрама Штаттарына демобилизация үшін оралды. Дегенмен, оның көп бөлігі Германиядағы оккупациялық күштер ретінде қалды, кейін Бірінші жандар бригадасы ретінде қайта тағайындалды. 1949 жылы ол 4-ші бронетанкті дивизия деп қайта аталды және 1949 жылдың 20 мамырында демобилизацияланды. 4-ші AD 1954 жылдың 15 маусымында Техас штатының Киллин қаласындағы Форт-Худта 4-ші бронетанкті "Жарылым" дивизиясы деген атпен қайта құрылды ("Жарылым" кейінірек бірнеше жылдан соң тоқтатылды). 1957 жылдың соңында 4-ші AD "Гироскоп" операциясының аясында 2-ші бронетанкті дивизияны алмастырып, Батыс Германияға жөнелтілді. Гёппингендегі Кук казармасы дивизия штабы ретінде қызмет етті. Дивизия осы кезеңнің көп бөлігінде VII корпустың құрамында болған сияқты. 1958 жылдың 30 маусымында "А" жауынгерлік командасы Жаңа Ульмдегі Уайли казармасында орналасқан. Оған 2-ші орта танк батальоны (MTB), 66-шы бронетанкті полк (Лейпхайм); 2-ші бронетанкті атқыштар батальоны (ARB), 41-ші жаяу әскер (Неу Ульм); және 2-ші бронетанкті атқыштар батальоны, 51-ші жаяу әскер кірді. "B" жауынгерлік командасы Эрлангендегі Феррис казармасында орналасқан, оның құрамында 1-ші MTB, 35-ші бронетанкті полк (Феррис казармасы); 2-ші MTB, 67-ші бронетанкті полк (Фюрт); 2-ші ARB, 50-ші жаяу әскер (Феррис казармасы); және 15-ші атқыштар полкінің 2-ші барлау эскадрильясы болды. "C" жауынгерлік командасы Крейлсхаймдағы Макки казармасында орналасқан. Оған 1-ші MTB, 37-ші бронетанкті полк (Макки казармасы) және 1-ші ARB, 54-ші жаяу әскер кірді. 4-ші AD 1971 жылдың мамырында соңғы демобилизациясына дейін Германияда қалды, содан кейін ол 1-ші бронетанкті дивизия ретінде қайта құрылды.
Танымал мәдениетте
Гарольд Койлдің 1993 жылғы «Он мың» техно-триллерінде 4-ші бронетанкі дивизиясы АҚШ армиясының 10-шы корпусының бір бөлігі болып табылады, ал романның көп бөлігі дивизия мүшелерінің көзқарасынан баяндалады.
Салқын соғыс кезіндегі қолбасшы генералдар тізімі
Генерал-майор Эндрю П. О'Мира (1 тамыз 1957 – 13 ақпан 1959)
Генерал-майор Джеймс Б. Куилл (14 ақпан 1959 – 1 сәуір 1960)
Генерал-майор Джон К. Уотерс (2 сәуір 1960 – 27 тамыз 1961)
Генерал-майор Джеймс Х. Полк (28 тамыз 1961 – 30 қараша 1962)
Генерал-майор Джон Ф. Франклин кіші (1 желтоқсан 1962 – 31 мамыр 1964)
Генерал-майор Александр Д. Сурлс кіші (1 маусым 1964 – 17 желтоқсан 1965)
Генерал-майор Джеймс В. Сазерленд (18 желтоқсан 1965 – 23 мамыр 1967)
Генерал-майор Эдвард К. Д. Шеррер (24 мамыр 1967 – 2 желтоқсан 1968)
Генерал-майор Стивен В. Дауни кіші (3 желтоқсан 1968 – 4 ақпан 1970)
Генерал-майор Уильям В. Кобб (5 ақпан 1970 – 10 мамыр 1971)
Maj Gen James B. Quill (14 Feb 1959 – 1 Apr 1960)
Maj Gen John K. Waters (2 Apr 1960 – 27 Aug 1961)
Maj Gen James H. Polk (28 Aug 1961 – 30 Nov 1962)
Maj Gen John F. Franklin Jr. (1 Dec 1962 – 31 May 1964)
Maj Gen Alexander D. Surles Jr. (1 Jun 1964 – 17 Dec 1965)
Maj Gen James W. Sutherland (18 Dec 1965 – 23 May 1967)
Maj Gen Edward C. D. Scherrer (24 May 1967 – 2 Dec 1968)
Maj Gen Stephen W. Downey, Jr. (3 Dec 1968 – 4 Feb 1970)
Maj Gen William W. Cobb (5 Feb 1970 – 10 May 1971)