Кіріспе

Ирландиялық заманауи суретші, кескінші және дизайнер.

Өмірінің бар сағатын Дублинде өткізген ол, Ирландияның суретшілер академиясы – Aosdána мүшесі атанды. Ирландиялық бейнелеу суретшілерінің құқықтарын қорғау ұйымының алғашқы төрағасы болды. Ол көптеген сыйлықтарға ие болды, соның ішінде UCD-ден құрметті доктор ғылымының дәрежесін алды. Дублин қаласының фотосуреттерінен және өмірбаяндық естеліктер жинағынан тұратын кітап жариялады.

Ерте өмір және білім

1943 жылдың 22 қыркүйегінде дүниеге келген, кейіннен ақы төлеп оқыған Сент-Майкл және Блэкрок колледждерінде білім алған.

Мансап

Өнерге кәсіби жол ашқанға дейін Баллаг шамамен үш жыл кәсіби музыкант болды, бастапқыда Concord шоу-тобында, содан кейін Ноэль Пирсон басқаратын The Chessmen тобының бас гитарисі ретінде толық уақыт жұмыс істеді. Одан кейін ол мұзыканы тастап қойды. Сонымен қатар, жергілікті туған Лоуренс Стерннің «Тристрам Шэндидің өмірі мен пікірлері, джентльмен» романынан шабыт алып, жергілікті мейрамхана үшін бірнеше панно жасады. Басқа жұмыстарының ішінде Фланн О’Брайеннің «Үшінші полицей» романымен байланысты алты картинадан тұратын серия және жібек экранға басылған суреттер бар. Ол бұрын Дублиннің бас көшесі О’Коннелл көшесіндегі сахнада Джойсті бейнелеген болатын. Басқа тапсырыстардың арасында Дублин қалалық университеті бұрынғы білім министрі Мэри О’Рурктің портретін сатып алды. Кейін ол «Ішкі №3 Модернизациядан кейін» (фонында түрлі бояу техникалары қолданылған), «Жоғарғы қабат №4» және тағы да басқаларын салды. 1978 жылы Малага маңындағы ұзақ демалысы кезінде және 1979 жылы Рондадағы қыста отбасын суреттеді. Суретші кейде өте баяу және егжей-тегжейлі жұмыс істейтінін айтады; мысалы, 1982 жылы ол әрқайсысына шамамен алты ай жұмсап, тек екі картина жасады. Оның туындылары аукционда жақсы сатылымға ие болды. Баллагтың алғашқы почта маркасының дизайны 1973 жылдың 4 қыркүйегінде жарық көрді. Ол Дүниежүзілік метеорологиялық ұйымның құрылғанына 100 жыл толуына арналды және солтүстік-батыс Еуропаның ауа райы картасын бейнеледі. Оның Ирландия суретінде Солтүстік Ирландиямен шекара көрсетілмегендіктен, юнионист саясаткер Иан Пейсли британдық парламентте британ үкіметінен ресми наразылық білдіруді талап етті, тіпті басқа халықаралық шекаралар да көрсетілмеген болатын. Кейінгі дизайндық келісімдерге Бүкіләлемдік почта одағының құрылғанына 100 жыл толуы, алғашқы телефондық хабар алмасу, Ирландияның ұлттық электр энергиясының алтын мерейтойы, Электрмен жабдықтау жөніндегі кеңес, Патрик Пирс пен Эмон де Валераның туғанына 100 жыл толуы, сондай-ақ әртүрлі ирланд мемлекет қайраткерлерінің мерейтойлары, скауттар, гидтер және жігіттер бригадасымен байланысты мәселелер, ирланд фестивальдары, ирланд маяктары және Ирландияның жыл сайынғы «махаббат» маркалары кірді. Бір марка дизайны үкімет тарапынан қабылданбады, тіпті маркалар басылғаннан кейін, мүмкін, Taoiseach Charlie Haughey-дің араласуына байланысты; маркалар мен басу формалары жойылды. Кейін Дублинде Бекеттің «Соңғы ойын» (1991), Оскар Уайльдтың «Асық болудың маңызы» (1987) және «Саломе» (1998), Чеховтың «Үш қарындас», «Гамлет» және Майкл Хардингтің «Мизогинист» пьесаларына суреттер салды.

Үлкен топтық көрмелер

1967 жылы Ирландияның Тірі өнер көрмесінде (IELA) жұмыстары көрсетілген соң, Баллах 1968 жылғы көрмеге шақырылды. Ол сондай-ақ 1969 жылғы IELA-ға шақырылды, ол Меррион алаңындағы Өнер колледжінен Корк және Белфаст қалаларына көшірілуге мәжбүр болды. 1969 жылы басқа суретшілердің әйелдерімен ақылдасып, оның әйелі де жұмысын қарауға ұсынылды. Солтүстік Ирландияда зорлық-зомбылық күшейгеннен кейін, Баллахтардың ішінде 9 суретші өз туындыларын сол жерге жіберуден бас тартты; олардың жұмыстары орнына 43-ші Килдер көшесінде «Өнер және ар-ождан» атты балама көрмеде қойылды (соңында көрме Белфастқа бармады). Кейін ол Солтүстік Ирландиядағы жағдайға қатысты үш туындысын Ирландия, Солтүстік Ирландия, Шотландия және Уэльс өнер кеңестерінің бірлескен көрмесі – «Келттік үшбұрыш» көрмесінде ұсынды. Ирландияның Тірі өнер көрмесіне қатысып, көрменің бұрынғы шақыруларынан шабыттанған Баллах 1980 жылы Rosc көрмесіне шақырылды. 1987 жылы ол Мәскеудің солтүстік-шығысындағы «Космос» қонақ үйінде өткен бейбітшілік форумы мен ірі көрмеге қатысуға шақырылды, бұл ирланд суретшісі үшін сирек мүмкіндік болды. Іс-шарада ол Грегори Пекпен таңғы ас ішті, Йоко Ономен түскі ас ішті және Норман Мейлер, Гор Видал және Грэм Гриннен тұратын панельге төрағалық етті. Оның бір туындысы «30 жыл: суретшілер, орындар» атты ирланд жергілікті билік органдары сатып алған туындылардың саяхат көрмесіне қосылды.

Саясат және республикашылдық

The Irish Times газетімен берген сұхбатында Баллах өзінің "саяси оянуын" 1968 жылы Солтүстік Ирландияның Дерри қаласындағы азаматтық құқықтар үшін күрескен наразылардың Корольдік Ольстер полициясы (RUC) тарапынан шабуылға ұшырағаны туралы жаңалықты естігеніне байланыстырады. 1991 жылы ол 1916 жылғы Пасха көтерілісінің 75 жылдығын тойлауды ұйымдастырды, осы кезеңде Гарда Сихоананың арнайы бөлімі тарапынан мазақталуға ұшырағанын мәлімдеді. Ол Пасха көтерілісін "ақындар, актерлер, жазушылар, музыканттар, әлеуметтік реформаторлар, ирланд тілінің жақтастары басқарды – бұл шынымен керемет адамдардың жиыны" деп атап көрсетті, бұл республикалық идеологияны халықаралық контексте зерттеуді қолдайды. Оның кеңсесі Дублиндегі Пирс көшесі, 27-үй, бұл бір кезде Па́дра́йг Пи́рскеге тиесілі болған. Баллах Ирландияда Лиссабон шарты бойынша өткен референдумда "Жоқ" деп дауыс беруді қолдаған үлкен топтың комитетінде болды. Синн Фейн көзі "өте бейресми пікір алмасулар" болғанын және Баллахтың кандидатурасы "мүмкін" екенін, бірақ "қазіргі уақытта бұл әлі нақты емес" деді. 25 шілдеде Баллах сайлауға қатысудан бас тартып, ол ешқашан кандидат болуды ойламағанын, партиялармен болған әңгімелері сайлау туралы "жалпы" болғанын және ол саяси лауазымға ұмтылмағанын айтты.

Палестина

Сондай-ақ 2011 жылдың шілдесінде Баллах "Riverdance" саяхаттық қойылымына қатысқан әріптестерінен өзгеше пікір білдірді, олардың Израильде өнер көрсету туралы шешіміне қарсы шықты. Ол Ирландия-Палестина ынтымақтастық науқанының белсенді мүшесі болып табылады, бұл науқан өнер қайырмандары мен ғалымдарды Израильдің кәсіпорындары мен мәдени орындарын бойкоттауға шақырады.

Ирландия галереялары мен мұражайларын жабу

2012 жылдың шілдесінде Баллах Ирландия галереялары мен музейлерінің жаппай жабылуына "ұялып, терең қайғыға батқанын" айтты. Ол Ирландияға демалысқа келген америкалықтар мен канадалықтардың мысалын келтірді. "Олар Ұлттық галереяның көп бөлігінің және Хью Лэйн галереясындағы бірнеше бөлмелердің жабық екенін айтты. Килменхемдегі қазіргі заманғы өнер мұражайына бармағанына қуандым, себебі ол да жабық еді. Мен олармен кездескен кезде олар Галвейден қайтып келе жатқан еді, онда Нора Барнакл мұражайы да жабық екенін көрген еді". Баллах саяси лидерлердің екіжүзділігін сынап: "Өнерді қаржыландыру – үстелге нан табу үшін күресіп жатқан адамдар үшін үлкен мәселе емес екенін білемін, бірақ біз ұлттың жаны туралы сөз болып отыр" деді.

Жарияланымдар мен кездесулер

Балаг 1980 жылдары Джеймс Джойстің цитаталарымен бірге Rolleiflex камерасында бір жылдан астам уақыт бойы түсірілген Дублин фотосуреттерінен тұратын кітап жариялады. Кітап қаланың көпшілікке беймәлім немесе жоғалып бара жатқан көрікті жерлеріне назар аударды. 2010 жылы Роберт Баллахтың монографиясы шектеулі таралымда, гиклей баспаларының жинағымен бірге жарық көрді. 2018 жылы ол өзінің өмірбаяны «Неғылымдық естеліктер» (A Reluctant Memoir) атты кітабын шығарды; ол өмірінің тікелей баяндамасы емес, маңызды оқиғаларға арналған әртүрлі шағын жазбалардан құралған. Баллах туралы деректі фильмдерді BBC (режиссері Пол Малдун) және 2001 жылы Igloo Films (режиссері Энтони Бёрн) ирланд тілінде түсірді. 2019 жылы ол RTÉ арнасының «Жылдың танымал үйі» байқауына қатысып, үйі екінші орынды иеленді. 2012 жылы ол Islandbridge-те өткен Ледвидж күнінің естелік шарасында қонақ спикер ретінде сөз сөйледі.

Жеке өмір

Балаг өзінің болашақ әйелі Беттимен (италия тегі бар дублин отбасынан шыққан Элизабет Карабини) 1965 жылы танысты, ол 16 жаста болса, ол музыкалық өнер көрсетіп жүрген кезде болды. Жұбайлар бастапқыда бір шебердің үйін сатып алды, содан кейін олардың бірнешеуін біріктіріп, сәулетші жобалаған біртұтас үй салды, мұнда Балаг жобалауға қатысты. Аяқталған ғимарат, Балаг үйі, кейіннен Ирландия сәулетшілерінің ресми журналы «Architecture Ireland»-та жарияланды және телешоуда көрсетілді. Кейіннен ол Денсаулық сақтау басқармасының және оның қызметкерлерінің немқұрайлылығына байланысты сотқа жүгініп, өтемақы алды. 2000 жылдардың ортасына қарай оның екі немересі болды. Ол созылмалы лимфоциттік лейкемияға қарсы химиотерапиялық ем алып, толыққанды жазылып кетті, содан кейін оған екінші типті қант диабеті диагнозы қойылды. 2021 жылға дейін Балаг Бродстонда тұрып, жақын жердегі Арбур Хиллде студиясын сақтап келді.