Кіріспе
Ирландиялық мүсінші Эдвард Делани (1930 – 22 қыркүйек 2009) – 1930 жылы Майо округінің Кларморис қаласында туған ирландиялық мүсінші. Оның ең танымал туындыларының қатарында 1967 жылы Дублиндегі Сент-Стефан-Гриннің солтүстік-шығыс бұрышында орналасқан Вулф Тоунның мүсіні мен ашаршылыққа арналған ескерткіш, сондай-ақ Дублиндегі Тринити колледжіне қарсы жатқан Колледж Гриндегі Томас Дэвистің мүсіні бар. Бұл екеуі де жоғалған балауыз әдісімен құйылған қоладан жасалған мүсіндер, ол 1960 және 1970 жылдардың басындағы негізгі техникасы болған.
Edward Delaney (1930 – 22 September 2009) was an Irish sculptor born in Claremorris in County Mayo in 1930. His best known works include the 1967 statue of Wolfe Tone and famine memorial at the northeastern corner of St Stephen's Green in Dublin and the statue of Thomas Davis in College Green, opposite Trinity College Dublin. These are both examples of lost wax bronze castings, his main technique during the 1960s and early 1970s.
Өмірбаян, алғашқы табыстары мен марапаттары
Эдвард Делани Дублиндегі Ұлттық өнер және дизайн колледжінде оқыды және Ирландия өнер кеңесінің қолдауымен Германияда қорыту өнерін үйренді. Ол 1959 және 1961 жылдары Париж биенналесінде Ирландияны өкілдік етті. Ол "Аосдана" мүшесі болды. Оның үлкен ұлы Эмон Делани 2013 жылы оның құрметіне мүсінмен безендірілген ескерткішті ашты. Оның қызы Кэтрин Делани де суретші және "Аосдана" мүшесі.
Стиль
Олар оның танымал экспрессионизмін көрсетсе де, Вулф Тоун мен Томас Дэвистің мүсіндері сол кездегі оның көптеген жұмыстарына қарағанда аз абстрактілі; аштықтан зардап шеккендерге арналған ескерткіш осы тұрғыдан алғанда көбірек сәйкес келеді. Дегенмен, өнер сыншысы Джудит Хилл бұл мүсіндер бейнеленген тұлғалардың нақты келбетін беруге тырыспайтынын, керісінше, олардың пропорциялары мен көлемі арқылы олардың қоғамдағы орнын және ескерткіш мүсіндердің қоғамдық маңызын көрсетеді деп атап көрсетеді. Осылайша, олар ескерткіш және қоғамдық өнер арасындағы кезеңдік өзгерісті білдіреді. Эдвард Деланидің барлық туындыларының ортақ қасиеті – беріктігі. Irish Times газетінің 2004 жылғы ретроспективалық шолуында өнер сыншысы Эйдан Данн оның қоладан жасалған туындыларын берік, бірақ бірқатар қиындықтар мен нәзіктік сезімі бар деп сипаттады. 1980 жылдан бастап Эдвард Делани Галвей графтығының Каррароу ауданындағы кең ауқымды экологиялық жұмыстар мен тот баспайтын болаттан жасалған туындыларға ден қойды. 1992 және 2004 жылдары Корольдік Гиберниялық академиясы оның туындыларының ретроспективасын ұйымдастырды.
Үлкен жинақтар
Жұмыстары көптеген ірі коллекцияларда сақталады, оның ішінде Орталық Ирландия банкі, Дублин; Ирландия банкі; Достасқан Ирландия банктері; Дублиндегі Хью Лэйн муниципалдық заманауи өнер галереясы; Ольстер мұражайы, Белфаст; Уотерфорд мұражайы; Дублиндегі Қоғамдық жұмыстар кеңсесі; Чикагодағы Бірінші Ұлттық банк; Нью-Йорк қаласының Бірінші Ұлттық банкі; An Chomhairle Ealaíon / Ирландия өнер кеңесі; KLM Airlines штаб-пәтері, Нью-Йорк; Ирландия басқару институты, Дублин; Jefferson Smurfit Group Ltd.; Norman B. Arnoff, Нью-Йорк; Дублин университеті және Дублин Абби театры. Деланидің көптеген туындылары бұрын Ирландияның батысындағы Каррароудағы Ашық аспан мүсіндер паркінде көрсетілген. 2013 жылдың 6 шілдесінде Ирландияның Майо округіне қарасты Кросбойн, Кларморис қаласында, марқұм Эдвард Деланидің RHA туындысының үлгісі ашылды. "Интеграция" деп аталған мүсін – абстрактілі тот баспайтын болаттан жасалған шар, ол отбасының сыйға бергені. Ол Клармориске жақын, Кросбойн шіркеуінің қарсы жағындағы арнайы жасалған саябақта орналасқан, саябақты да отбасы сыйға тартқан. Бұл қоғамдық мүсінді Эдвардтың ұлы, жазушы және журналист Эмон Делани ашты, бұл шараға марқұм суретшінің көптеген туыстары, достары мен көршілері қатысты.