Кіріспе

Дүниежүзілік табиғат қоры анықтаған тіршілік ортасының түрі

Шөлдер мен ксерикалық бұталы алқаптар – Дүниежүзілік табиғат қоры анықтаған биома. Шөлдер мен ксерик (көне грекше xērós, "құрғақ") бұталы алқаптар Жердің құрлық бетінің 19%-ын құрайтын ең ірі құрлықтық биома болып табылады. Бұл тіршілік ортасының түріндегі экоаймақтар жылдық жауын-шашын мөлшері бойынша үлкен айырмашылықтарға ие, көбінесе шеттерінен басқа жыл сайынғы жауын-шашыннан кем. Жалпы алғанда, осы экоаймақтарда булану жауын-шашыннан асып түседі. Бұл жерлерде температураның өзгеруі де әртүрлі. Сахара сияқты көптеген шөлдер жыл бойы ыстық, бірақ басқалары, мысалы Шығыс Азиядағы Гобі, қыс айларында қатты суық болады. Өнімді құрғақ жерлердің шөлге айналуы, яғни шөлдеу, түрлі себептерден туындауы мүмкін. Олардың бірі – адамның араласуы, оның ішінде қарқынды егіс шаруашылығы немесе мұндай пайдалануға шыдамайтын аймақтарда мал жаюдың шектен тыс болуы. Жер бетіндегі шөлдердің таралу үлгісіне жаһандық жылыну немесе Миланкович циклы (мұздық және мұздықтар аралық кезеңдерді тудыратын) сияқты климаттық өзгерістер де әсер етеді.

Ағаш өсімдіктерінің қоныстануы

Ксерик бұталық алқаптар ағаш тәрізді өсімдіктердің кеңеюіне бейім, яғни шөптердің есебінен бұталар мен қалың бұталардың көбеюіне. Бұл процеске көбінесе жерді тиімсіз басқару тәсілдері, мысалы, малдың шамадан тыс жайылуы және өртенген ормандарды қалпына келтірмеу, себеп болады, бірақ климаттың өзгеруі салдарынан да туындауы мүмкін. Осының нәтижесінде бұталық алқаптардың маңызды экожүйелік қызметтері – биологиялық әртүрлілігі, өнімділігі және жер асты суларының толықтылуы бұзылады. Ағаш тәрізді өсімдіктердің кеңеюі – жердің деградациялануының белгісі болуы мүмкін.