Кіріспе
Apple GeoPort – Apple Macintosh компьютерлерінің кейбір модельдерінде қолданылған, секундтық 2 мегабит ақпарат жылдамдығымен жұмыс істеу үшін сыртқы синхросигналмен қосылатын ескірген сериялық деректер жүйесі. GeoPort компьютердің ішкі DSP аппараттық немесе бағдарламалық құралдарына дерек жіберуге мүмкіндік беру үшін қолданыстағы Mac сериялық портының қосқыштарын сәл өзгертті, бұл деректерді цифрлық-аналогтық түрлендіргішке жіберген кезде модемдер мен факс машиналарын сияқты түрлі құрылғыларды имитациялауға мүмкіндік берді. GeoPort 68K негізіндегі машиналардың (AV сериясы), сондай-ақ көптеген USB Power Macintosh модельдері мен PiPPiN-де кездесетін. Кейбір кешірек Macintosh модельдері коммуникациялық слоттағы ішкі қосқыш арқылы ішкі GeoPort-қа ие болды. Apple GeoPort технологиясы қазір ескірген, ал модемдерді қолдау көбінесе USB арқылы жүзеге асырылады.
GeoPort is a serial data system used on some models of the Apple Macintosh that could be externally clocked to run at a 2 megabit per second data rate. GeoPort slightly modified the existing Mac serial port pins to allow the computer's internal DSP hardware or software to send data that, when passed to a digital to analog converter, emulated various devices such as modems and fax machines. GeoPort could be found on late model 68K based machines (the AV series) as well as many pre USB Power Macintosh models and PiPPiN. Some later Macintosh models also included an internal GeoPort via an internal connector on the Communications Slot. Apple GeoPort technology is now obsolete, and modem support is typically offered through USB.
AppleBus және LocalTalk
Apple Macintosh-ты әзірлеу кезінде Apple инженерлері Zilog 8530 "Serial Communications Controller" (SCC) құрылғысын көптеген кіріс/шығыс тапсырмалары үшін пайдалануды шешті. SCC сол дәуірдегі кең таралған UART-тармен салыстырғанда озық болды, бірнеше жоғары жылдамдық режимдерін ұсынды және қателерді тексеру сияқты міндеттерді орындау үшін бағдарламалық қамтамасыз етуге енгізілген. Жүйенің жылдамдығы хост-платформадан келетін сыртқы сағат сигналына негізделген, әдетте шамамен 1 Мбит/с, оны 300 бит/с-қа дейін төмендетуге болады. SCC-де әртүрлі жылдамдықтармен, тіпті әртүрлі кернеумен жұмыс істейтін екі арна болды, бұл әртүрлі құрылғылармен және интерфейстермен байланыс орнатуға мүмкіндік берді. Бастапқыда инженерлер SCC-ді "AppleBus" деп аталатын пакеттік протоколды қолдау үшін пайдалануды жоспарлаған. AppleBus перифериялық құрылғыларды қазіргі заманғы Universal Serial Bus сияқты, тізбектей жалғау арқылы қосуға мүмкіндік беретін еді. Алайда, даму барысында Apple компаниясының желілік жобасы, AppleNet, жоғары құн мен нарықтың тез өзгеруіне байланысты тоқтатылды. AppleBus жобасымен айналысқан команда мүшелері тез арада бағыттарын өзгертіп, AppleNet-тің кеңейту картасының орнына SCC порттарында жұмыс істейтін LocalTalk жүйесін жасады. LocalTalk шамамен 230,4 кбит/с жылдамдықпен шығару үшін CPU-дан сағат импульсін пайдаланды. Желідегі түйіндер сағатты қалпына келтіру арқылы синхронды жұмыс істеді. Бұл жүйені қарапайым үш сымдық қосылым арқылы немесе PhoneNet жағдайында екі сым арқылы іске қосуға мүмкіндік берді. Порттарда сағаттық тізбектер де болғандықтан, ішкі сағат сигналын жоңғылтпастан жүйенің жылдамдығын арттыруға болады, мысалы, Dayna және Centram өнімдері 750 мен 850 кбит/с аралығында жұмыс істеді. Алайда, SCC-де тек үш байттық буферлік жад болғандықтан, буфердің толып кетуіне және деректердің жоғалуына жол бермеу үшін порттарды мүмкіндігінше жылдам оқу қажет болды. Желілік протоколдар үшін бұл мәселе емес, себебі жоғалған пакеттер желілік стегінде қарастырылады, бірақ деректер ағынында ағынды басқару механизмі жоқ RS 232 деректері үшін бұл үлкен проблема болды. Нәтижесінде, Mac Plus-тағы өнімділік RS 232 режимінде шамамен 9600 бит/с-қа дейін шектелді, ал LocalTalk бір уақытта жұмыс істесе, оның жартысын ғана сенімді түрде сақтай алатын. Apple бұл мәселелерді білгендіктен, Macintosh IIfx-тен бастап оларды шешу үшін 10 МГц жылдамдықпен жұмыс істейтін екі арнайы "Input/Output Processors" (IOP) құрылғысын енгізді. IOP құрылғылары төменгі деңгейлі драйверлік кодты хост-процессорынан босатып, дискеталық жекпе-жектер мен сериялық порттарды басқарды, тек деректерді беру кезінде ғана процессорды тоқтатты. IIfx SCSI шинасы үшін DMA режимін де енгізді, бірақ ол IOP құрылғылары үшін қолданылмайды. IOP құрылғылары Quadra 900 және Quadra 950 модельдерінде де қолданылды.
AV және GeoPort
Quadra машиналарының алғашқы нұсқаларынан кейін Apple компаниясы AT&T 3210 цифрлық сигнал процессорларын (DSP) "AV" сериялы машиналарына (840AV және 660AV) енгізу арқылы қысқа мерзімді экспериментке кірісті. DSP негізінен аудио және бейне деректерін цифрлық форматқа түрлендіруді қамтамасыз ету үшін жасалған, оған машиналардың артқы жағындағы 60 контактілі "Цифрлық аудио/бейне" (DAV) порты арқылы қол жеткізілді. DSP сол кезде жоғары жылдамдықты модемдердің негізгі құрылыс бөлігі ретінде кеңінен қолданылды. 3210-ды пайдалану, қазіргі қолданыстағы модемдерге қарағанда жоғары өнімділік беретін еді, себебі олар төменгі деңгейдегі DSP-лерді қолданды, ал хост-процессорды пайдаланатын жұмсақ модемдерге қарағанда әлдеқайда жақсы нәтижелерді қамтамасыз етті. Мұның үшін тек сыртқы аналогты-цифрлық түрлендіргіш немесе Apple терминологиясындағы "желілік адаптер" қажет болатын. Алайда, 60 контактілі AV коннекторы мұндай қосылымдарға жарамсыз болды, ал пайдаланушылар "модемдерді" модем портына қосуды күткен. Бар болған сериялық порттарды RS 232 немесе желілік режимде жұмыс істейтін ескі нұсқалар сияқты "AV режимінде" жұмыс істеуге бейімдеуге болғанымен, желілік адаптерге порттан берілетін қуаттан көбірек қуат қажет болды. Apple компаниясы бұл мәселені 8 контактілі Mini DIN коннекторына 9-шы контактіні қосу арқылы шешті. Нәтижесінде GeoPort пайда болды. GeoPort режимінде SCC сыртқы синхронизацияны пайдалану арқылы жоғары жылдамдық режимінде жұмыс істеді, бұл бұрынғы жоғары өнімді LocalTalk құрылғыларын алмастыруға ұқсас болды. Содан кейін DSP сигналдарды жасап, оларды сериялық шина арқылы адаптерге жіберді, ол оларды аналогтық сигналға түрлендіріп, телефондық деңгейге дейін күшейтті. GeoPort режимінде 2 Мбит/с жылдамдыққа дейін қолдау көрсетілді. GeoPort-ты пайдалану үшін кеңінен танымал болған құрылғылардың бірі Apple-дің "GeoPort Telecom Adapter" болды. Бастапқыда 1993 жылы AV Mac-термен бірге "pod" ретінде шығарылған, ол кейін 1995 жылдың басында PowerPC негізіндегі Macintosh машиналары үшін жеке өнімге айналды, себебі оларда AV-мен байланысты жабдық болмады. Кейіннен Apple компаниясы GeoPort желілерін кейбір Mac модельдерінің аналық платасындағы жиектік коннекторға, Communication Slot деп аталатын жерге енгізді, олар кейінірек Communication Slot II-де сақталды. Ақырында үш адаптер сатылатын болды: бастапқы "pod", ішкі нұсқасы және GeoPort Telecom Adapter II деп аталатын жаңартылған "pod". Барлығы стандартты RJ 11 телефондық желілік коннекторларын пайдаланды. Бастапқыда адаптер драйверінің бағдарламалық жасақтамасы 9600 бит/с жылдамдыққа дейін қолдау көрсетті, бірақ кейінірек жаңартулар толық V.34 стандартына сәйкестікті енгізіп, 33,6 кбит/с жылдамдықпен жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Бірақ іс жүзінде GeoPort адаптерлері процессор уақытының үлкен бөлігін пайдаланып, жүйеде өнімділік мәселелерін тудырды. Олар сондай-ақ нашар сапалы байланыс, қоңыраулардың үзілуі және қолда бар бағдарламалық қамтамасыз етуден нашар қолдау көрсетуімен де танымал болды, сондықтан көптеген сарапшылар оларды пайдаланбауды ұсынды. SAGEM сонымен қатар GeoPort үшін ISDN адаптерін, "Planet ISDN Geoport Adapter" немесе SPIGA шығарды, олар қазір USB нұсқасында сатылуда. Global Village Apple Performas және үшінші тарап Mac компьютерлері үшін 9-шы контактіден қуат беруге арналған компактты Teleport Модемдерінің нұсқасын да жасады, бірақ бұл GeoPort құрылғылары емес, нағыз аппараттық модемдер болды. Apple компаниясының алғашқы екі QuickTake цифрлық камерасы (100 және 150) камера мен GeoPort жабдықталған Macintosh компьютерлері арасында деректерді беру үшін GeoPort протоколын қолдады.
"Стандарт" ретінде
GeoPort-тің даму барысында телекоммуникация нарығында жаңа толыққанды цифрлық PBX жүйелерінің енгізілуімен байланысты маңызды өзгерістер орын алды. Осы компаниялардың көпшілігі компьютерлік телефонияны интеграциялаудың кейбір түрлерін ұсынды, бірақ олардың барлығы дерлік өздерінің стандарттарына негізделген және әдетте компьютерлерге салыстырмалы түрде төмен жылдамдықпен сериялық порт арқылы қосылатын. Бұл сигналдарды Ethernet сияқты қолданыстағы желілік стандарттар арқылы бағыттауға болар болса да, көптеген компаниялар Switch56 сияқты арнайы жүйелерді пайдаланды. Apple компаниясы GeoPort-ті PBX жүйелеріне стандартталған компьютерлік интерфейс ретінде насихаттауға кірісті. Олар әртүрлі артқы жүйелер үшін әртүрлі GeoPort адаптерлерін көздеді; Switch56 интерфейсі Northern Telecom жүйелерімен, ал екіншісі Apple қолданған InteCom коммутаторларына қосылу үшін пайдаланылатын болар еді. Apple компаниясы «осы GeoPort телефон модулі Windows компьютеріндегі TAPI қолданбаларын және Mac компьютеріндегі Телефон менеджерін қолдауға қабілетті болады» деп мәлімдеді. Novell Versit стандарттарының үстінде жұмыс істеу үшін TSAPI-ді бейімдейтінін хабарлады. Бұл барлық күш-жігер PBX жеткізушілері арасындағы стандарттаудың жоқтығымен және олардың GeoPort адаптерлерін нақты қолдамауы салдарынан қиындыққа тап болды. Екі жылдық тыракелдікке қарамастан нәтижеге қол жеткізе алмаған Apple ақырында Versit-тен және жалпы телефониядан бас тартты. Басты мәселе – әртүрлі PBX компаниялары өз клиенттерін жаңа өнімдерді сатып алу үшін оларға қайта оралуын қамтамасыз ету үшін жеткізушіге тәуелділікті сақтауға тырысты, сондықтан стандартталған жүйе тұжырымы шешім емес, проблема ретінде қарастырылды. Мұндай жүйелердің кең таралғанын болжағандарға жауап беру мақсатында бұл тұжырымға ауызша қолдау көрсетілді. Сонымен қатар, қарапайым PC-да жоғары жылдамдықты сериялық портты қолдау болмады, сондықтан пайдаланушылар GeoPort-ты пайдалану үшін қосымша карта сатып алуға мәжбүр болар еді, ал онда басқа картада арнайы адаптер сатып алудың да мәні бар еді. GeoPort, SCSI және ADB сияқты технологиялар Apple 1998 жылы iMac-ты ұсынғанда тоқтатылды; алғашқы демонстрациялық үлгілерде GeoPort Telecom Adapter технологиясына негізделген бағдарламалық модем болды, бірақ iMac нарыққа шыққан кезде ол 56K аппараттық модеммен ауыстырылды.