Ішкі жану қозғалтқышындағы ыстық түтік тұтандырғышы
Hot-tube ignitor
Жану камерасының қыздыру құрылғысы: ішкі жану қозғалтқыштарында отын-ауа қоспасын тұтандыру үшін пайдаланылған ерте технология. Құрылымы, жұмыс принципі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ыстық түтікпен тұтандырғыш – ішкі жану қозғалтқышының цилиндр басына орнатылатын, қысылған отын-ауа қоспасын түтікшені қыздырып, жалын арқылы тұтандыруға арналған ертедегі құрылғы. Ыстық түтікпен тұтандырғыш бір жағынан жабық металл немесе фарфор түтікшеден және екінші жағынан цилиндр басына бекітілетін бөліктен, сондай-ақ түтікшенің бойындағы кез келген нүктеге жалынды бағыттауға мүмкіндік беретін реттелетін оттықтан тұрады.
A hot tube ignitor was an early device that fit onto the cylinder head of an internal combustion engine, used to ignite the compressed fuel/air mixture by means of a flame heating part of the tube red hot. A hot tube ignitor consisted of a metal or porcelain tube, closed at one end and attached to the cylinder head at the other and an adjustable burner that could be moved to position its flame at any point along the length of the tube.
Операция
Цилиндрдегі қысым соққысы құбырдың ішіндегі қалған жану өнімдерін, содан кейін жаңа (жанып кетпеген) отын/ауа қоспасын итеріп жіберді. Қысым отынның құбырдың қызыл ыстық аймағына жеткенде тұтану орын алды. Алғашқы конструкцияларда тұтану уақыты құбырдағы қызыл ыстық нүктенің орнын реттеу арқылы түзетілді – бұл құбырдың бойымен жанғышты жылжыту арқылы жасалды. Көптеген кейінгі үлгілерде тұрақты жанғыш пен түрлі құбыр ұзындықтары тұтану уақытын өзгерту үшін қолданылды.
The compression stroke in the cylinder pushed some left over combustion products in the tube, followed by fresh (unburned) fuel/air mixture. When the compression was enough that the fuel reached the red hot area of the tube, ignition occurred. On early designs, ignition timing was adjusted by adjusting the position of the red hot spot on the tube—this was accomplished by moving the burner along the length of the tube. Most later styles used a fixed burner and varied tube lengths to change ignition timing.
Кемшіліктер
Ыстық түтік тұтандырғыштары көптеген мәселелерге тап болды, олардың көпшілігі қозғалтқыштың жұмысынан және түтіктің жоғары температурасынан туындаған түтіктегі күрт қысым өзгерістерінен болды. Осындай жағдайларда берік әрі қолжетімді материалдарды табу өте қиын болды. Сонымен қатар, жалынды түтікті қыздырып, ақшыл қызғылт түске келтірмей ұстау маңызды еді, себебі бұл түтікті жылдам бүлдіріп, жарылысқа әкелуі мүмкін. Мұндай қателіктер жиі жасалатын. Қолданылатын түтіктердің ұзындығы әдетте 6-12 дюйм болатын, бұл оларды тек ірі қозғалтқыштарда ғана (мысалы, фабрикалардағы стационарлық қозғалтқыштарда) пайдалануға ыңғайлы етпейтін. Түтіктер көбінесе бір жылдан аспайтын, әсіресе қозғалтқыштар тазартылмаған генераторлық газ немесе табиғи газ сияқты күкіртті газдармен жұмыс істегенде ауыстыруды қажет ететін.
Hot tube ignitors had many problems, most caused by the sudden pressure changes in the tube because of the operation of the engine and the high temperature of the tube. It was extremely difficult to find materials that were both durable enough for these conditions and inexpensive. Also important was never setting the burner flame where it would heat the tube white hot, which would rapidly damage the tube and could cause it to burst explosively. This mistake was made often. The tubes used were typically 6 to 12 inches long, which tended to make them impractical for use on anything but large engines (e. g., stationary motors in factories). Tubes rarely lasted longer than a year before needing replacement, especially when the engines were fueled with high sulfur gases like unpurified producer gas or natural gas.