Кіріспе

Канаданың алғашқы спутнигі
вертолеттер тізбегі

"Алуэтте" спутнигінің маңызды құрылғысы – радиоантенналар болды, олар берлилий мысының жұқа жолақтарынан тұрады. Бұл жолақтар сәл U пішініне иіліп, содан кейін өлшеуіш таспаға ұқсас кішкентай дискілерге оралатын. Іске қосылғанда, спутниктің айналуы дискіні ғарыш аппаратының корпусынан алыстатуға жеткілікті центробектік күшті тудырды, ал металдың пішіні оның ұзын спиральға айналуына себеп болды. Нәтижесінде "STEM" (сақталанатын, түтікшелі, кеңейтілетін мүше) деп аталатын қатты дөңгелек қималы антенна пайда болды.

Даму

Алуэтт 1 Канада мен АҚШ-тың бірлескен ғылыми бағдарламасының бір бөлігі болды. Оның мақсаты ионосфераның жоғарғы қабатының қасиеттерін және осы қасиеттердің географиялық орналасуына, маусымға және тәуліктің уақытына тәуелділігін зерттеу еді. Алуэтт 1 өзінің заманы үшін жетілген болатын, ал НАСА бастапқыда қолда бар технологияның жеткілікті болатынына күмән келтірді. Дегенмен, НАСА халықаралық әріптестермен ынтымақтастыққа құлшынып келісті. НАСА ионосфера туралы деректер алу мүмкіндігімен қатысуға көндірілді, ал Канаданың өз ғарыш зерттеу бағдарламасын дамытудың қосымша мақсаты болды.

Спутниктерді ұшыру және миссияның барысы

Алуэтт 1 ғарышқа 1962 жылы 29 қыркүйекте сағат 06:05 UTC-де АҚШ-тың Калифорния штатындағы Ванденберг әуе күштері базасындағы Тынық мұхит ракеталық полигонынан екі сатылы Thor Agena B зымыраны арқылы Жер орбитасына ұшырылды. Спутник шамамен дөңгелек орбитаға, 80,5° еңіспен және биіктігі … аралығында орналастырылды. Бұл Канаданы КСРО мен АҚШ-тан кейін өз спутнигін жобалап, құрастырған үшінші ел етіп белгіледі. Алуэтт ионосфераны зерттеу үшін 700-ден астам әртүрлі радиожиіліктерді пайдаланып, оның қасиеттерін жоғарыдан зерттеді. Спутник бастапқыда минутына 1,4 рет айналып, өз өсінде тұрақталды. Шамамен 500 күннен кейін айналу жылдамдығы 0,6 айналымға дейін төмендеді, содан кейін өздігінен тұрақтану тоқтады. Осыдан кейін спутниктің бағытын анықтау үшін магнитометрден және жоғарғы және төменгі жылу қалқандарындағы температура сенсорларынан алынған мәліметтер қолданылды. 2010 жылғы АҚШ Қорғаныс қауіпсіздігін қамтамасыз ету агенттігінің "ЭМИ шабуылынан спутниктерге тиген жанама зиян" атты техникалық есебінде Алуэтт 1, АҚШ-тың 1962 жылғы 9 шілдедегі "Жұлдызды бастың" жоғары биіктіктегі ядролық сынағынан қалған радиациядан зардап шеккен спутниктердің қатарында көрсетілген. "Антропогендік ғарыш ауа райы" деген тақырыптағы басқа мақалада Алуэтт 1, күн батареяларының өнімділігі 40%-ға төмендесе де, өте консервативті қуат беру жүйесінің арқасында "Жұлдызды бастың" радиациясынан айтарлықтай зиян көрмегені айтылады. Алуэттің миссиясы 1972 жылғы 30 қыркүйекте спутник әдейі өшірілгенге дейін 10 жылға созылды. Спутник орбитада қалып отыр; 1966 жылы Алуэтт 1 орбитада 1000 жылға дейін қалатыны болжанып еді.

Миссияны орындау

Алуэтт-1 ұшырылғаннан кейін, спутникті ұшыруға қолданылған зымыранның жоғарғы сатысы көп жылдар бойы Жерді айналып орбитада қалатын пайдасыз нысанға айналды. Қазірге дейін жоғарғы саты орбитада жүреді. Спутниктің өзі де Жер орбитасында қалып, қолданудан шықты. 1993 жылы Алуэтт-1 IEEE Milestone мәртебесіне ие болды. Ол Amory Adventure Award сыйлығында көрсетілген. Alouette 1-дің қосалқы нұсқасы кейіннен 1965 жылы, біршама өзгерістермен, Alouette 2 ретінде ұшырылды, ол ескі Alouette 1-ді "іске қосуға" арналған еді.