Кіріспе

Pince nez (/p/ɑː/n/s/n/eɪ/ немесе /p/ɪ/n/s/n/eɪ/, көпше түрі бірлікте бірдей; pɛ̃sˈne) – 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында танымал болған, құлаққаптары жоқ, мұрын көпірін қысып ұстайтын көзілдірік стилі. Атауы француз тіліндегі "pincer" ("қысу") және "nez" ("мұрын") сөздерінен шыққан. Еуропада 14 ғасырдың соңынан бері қолданылғанмен, қазіргі үлгідегі pince nez 1840 жылдары пайда болып, 1880-1900 жылдары ең жоғары танымалдылыққа ие болды. Олар мұрынға берік орналаспағандықтан және көзілдірік тағуға байланысты кейбір жағымсыз пікірлердің болуына байланысты, көбінесе киімге немесе құлаққа тізбек, бау немесе лента арқылы бекітілетін. Бұл оларды оңай алып тастауға және жоғалтып алудан сақтауға мүмкіндік берді.

Көз айнектері

Көзілдіріктің ең ерте түрі, археологиялық жазбаларда қалған деректер 15 ғасырдың ортасына дейін жетеді. Бұл – қарапайым пинс-нез, оның қаңқасы бұқаның алдыңғы аяғының метакарпаль сүйектерінен немесе ірі мүйізден жасалған. Бөлшектер лопата тәрізді пішінделген және мұрынға қысым жасау үшін, линзаларды біріктіруге мүмкіндік беру үшін темір қақпақпен біріктірілген. Тұтқасының шарнирге қосылған жеріндегі үш тесіктің мақсаты белгісіз, бірақ олар ежелгі заманнан белгілі болған тесік арқылы көру принципі үшін пайдаланылған болуы мүмкін. Әр лопатаның бір жағы линзаны орнату үшін тілінген, ал тілінген жері қалыпты жағдайда мыс сыммен жабылатын. Қаңқалар өте жеңіл болған, бірақ қақпақтағы кернеу уақыт өте келе әлсіреп, оларды мұрынға ұстап тұру қиын болған. Мұндай қаңқаларды бейнелейтін суреттер 1392 жылға дейін жетеді. Кейінірек қаңқалар малдың мүйізінен немесе ағаштан жасалған, бірақ әрқашан кернеу үшін жалғаушы қақпақпен жасалған.