Кіріспе

оптикалық элемент. Оптикалық терезе – Жер атмосферасы тосқауыл қоймайтын оптикалық спектрдің бөлігі. Бұл терезе шамамен 300 нанометрден (күлдір сәуле В) басталып, адам көзі көре алатын 400–700 нм аралығына дейін, содан кейін шамамен 2 мкм-ге дейін жалғасады. Күн сәулесі көбінесе атмосфералық терезе арқылы жерге жетеді; Күн осы спектрдің көп бөлігінде өте активті (Күннің шығаратын сәулесінің 44% көрінетін спектрге, ал 49% инфрақызыл спектрге тиесілі).

Анықтама

Жер атмосферасы толығымен мөлдір емес, тіпті көптеген толқын ұзындықтарына толығымен өткізбейді (Жердің өткізбеу қасиетінің графигін қараңыз); атмосфераның мөлдір болатын толқын ұзындығы диапазондары атмосфералық терезелер деп аталады.

"Оптикалық спектр" терминінің түсініктілігін арттыру

Көне грек тілінен шыққан ὀπτῐκός (optikós, "көруге қатысты") сөзінен туындаған "оптикалық" сөзі көбінесе көзге көрінетін немесе визуалды нәрсені білдірсе де, "оптикалық спектр" термині көрінетін, ультракүлгін және инфрақызыл спектрлердің жиынтығын сипаттау үшін қолданылады (кем дегенде, осы контексте).

Атмосфералық оптикалық терезе

Атмосфералық оптикалық терезе – Жер атмосферасынан өтетін электромагниттік спектрдің оптикалық бөлігі, инфрақызыл бөлігінен басқа; бірақ, бұрын айтылғандай, оптикалық спектрге инфрақызыл спектр де кіреді, сондықтан оптикалық терезе инфрақызыл терезені (8 – 14 мкм) қамтуы мүмкін. Дегенмен, конвенция бойынша соңғысы жеке қарастырылады, себебі оның құрамында көрінетін спектр жоқ.

Бақылау астрономиясы үшін тарихи маңызы

1940 жылдарға дейін астрономдар өз бақылаулары үшін оптикалық спектрдің көрінетін және жақын инфрақызыл бөліктерін ғана қолдана алды. Галилео Галилей сияқты атақты итальян ғалымы жасаған алғашқы маңызды астрономиялық жаңалықтар оптикалық терезе арқылы жерге жеткен жарықты қабылдайтын оптикалық телескоптардың көмегімен жасалған. 1940 жылдардан кейін радиотелескоптардың дамуы радио толқындарын пайдаланатын, одан да сәтті радиоастрономия саласының пайда болуына әкелді.