Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қытай Халық Республикасының қалалары (Тайвань кірмейді)
None
cities in the People's Republic of China (Taiwan is not included)
Қытай Халық Республикасының әкімшілік бөлінісіне сәйкес, қалалардың үш деңгейі бар: провинциялық деңгейдегі қалалар (муниципалитеттерден тұрады), префектуралық деңгейдегі қалалар және округтік деңгейдегі қалалар. 2024 жылғы қаңтарға дейін ҚХР-да барлығы 707 қала бар: 4 муниципалитет, 2 әкімшілік аймақ, 293 префектуралық деңгейдегі қала (оның ішінде 15 субпровинциялық қала) және 408 округтік деңгейдегі қала (оның ішінде 38 субпрефектуралық қала және 12 XXPC қаласы). Бұл тізімге даулы Тайвань провинциясының және Қытай Халық Республикасының «Бір Қытай саясаты» бойынша талап ететін Фуцзянь провинциясының бөліктеріндегі қалалар кірмейді, себебі бұл аймақтар Қытай Республикасының бақылауында (Тайвань қалаларының тізіміне қараңыз). Префектуралық деңгейдегі қалалардың құрамында көбінесе бірнеше округтер (县), округтік деңгейдегі қалалар және басқа да ұқсас әкімшілік бірліктер болады. Осы себепті, префектуралық деңгейдегі қалалардың аумағы округтік деңгейдегі қалалармен үлкен дәрежеде беттеседі. Төрт қала орталық үкімет тарапынан басқарылатын муниципалитеттер болып табылады, оларға тығыз орналасқан қалалық аудандар, қала шеттері және кең ауылдық аймақтар кіреді: Чунцин (32,05 миллион), Шанхай (24,87 миллион).
According to the administrative divisions of the People's Republic of China, there are three levels of cities: provincial level cities (consisting of municipalities ), prefecture level cities, and county level cities. As of January 2024, the PRC has a total of 707 cities: 4 municipalities, 2 SARs, 293 prefectural level cities (including the 15 sub provincial cities) and 408 county level cities (including the 38 sub prefectural cities and 12 XXPC cities). This list does not include any cities in the disputed Taiwan Province and portions of Fujian Province, which are claimed by the PRC under the One China Policy, as these areas are controlled by the Republic of China (see the List of cities in Taiwan). Prefecture level cities nearly always contain multiple counties (县), county level cities, and other such sub divisions. Because of this, prefecture level cities often overlap in area with county level cities. Four cities are centrally administered municipalities, which include dense urban areas, suburbs, and large rural areas: Chongqing (32.05 million), Shanghai (24.87 million
Сапалар жүйесі
Қытайдың орталық үкіметі 1980 жылдары ел бойынша инфрақұрылым мен қалалық дамуды кезең-кезеңмен іске қосуды жеңілдету үшін рейтинг жүйесін енгізді. Қалалар үкіметтің даму басымдықтарына сәйкес деңгейлерге бөлінді. Бұл деңгейлік жүйе бюрократиялық жіктеу ретінде басталған, бірақ 1990 жылдардың соңынан бері жылжымайтын мүлік дамыту, коммерциялық белсенділік және әлемдік қала мәдениеті тұрғысынан, сондай-ақ халық саны, экономикалық өлшем және саяси мәртебе туралы бұрынғы түсініктерге қоса, маңыздырақ аспектілерге ие болды. Қазір ол Қытайдағы демографиялық және әлеуметтік жіктеудің белгісіне айналды, әсіресе жоғары білім алған және мемлекеттік емес жұмыс іздегендер үшін маңызды. Басым пікір бойынша, Пекин, Шанхай, Гуанчжоу және Шэньчжэнь қалалары бірінші деңгейге жатады, ал екінші деңгейге басқа ірі қалалар кіреді. Кіші және орта қалалар үшін үшінші немесе төртінші деңгейлер қарастырылған.
The Chinese central government introduced a ranking system in the 1980s to facilitate the staged rollout of infrastructure and urban development throughout the country. Cities were ranked by tier according to the government's development priorities. The tier system began as a bureaucratic classification, but has since the later 1990s acquired new salience from the perspectives of real estate development, commercial vitality and cosmopolitanness, besides the old notions of population, economic size, and political ranking. It has now become a proxy for demographic and social segmentation in China, especially relevant to those college educated seeking non governmental employment. It is the general consensus that four cities, namely Beijing, Shanghai, Guangzhou, Shenzhen, belong to the first tier, while tier II includes other major cities. Small and medium cities are grouped into tier III or IV.