Кіріспе

Көп өткізгіштері бар кең және жазық кабель, 300 Омдық антенна кабелі.

Таспалы кабель – бір жазықтықта бір-біріне параллель жүретін көптеген тоқ өткізгіш сымдары бар кабель. Осының нәтижесінде кабель кең және жазық болады. Оның аты лентаға ұқсағандығынан шыққан. Таспалы кабельдер көбінесе компьютерлердегі ішкі құрылғылар үшін қолданылады, мысалы, қатты дискілер, CD-ROM-дар және дискеттер. Кейбір ескі компьютер жүйелерінде (мысалы, BBC Micro және Apple II сериясында) олар сыртқы қосылымдар үшін де пайдаланылды. Таспа тәрізді пішін корпустағы ауа ағынын бұзып, компьютердің салқындауына кедергі келтіреді, сондай-ақ кабельдерді, әсіресе көп болғанда, қолдануды қиындатады. Осының салдарынан, дөңгелек кабельдер сыртқы қосылымдар үшін таспалы кабельдерді толығымен ығыстырды және ішкі жағында да көбірек қолданылуда.

Тарих

Таспалы кабельдің бастапқы түрі радио және теледидар үшін қолданылатын екі өткізгішті 300 Омдық қос сымды кабель болды, ол сондай-ақ "таспалы кабель" деп те аталады. Дегенмен, қазіргі заманғы "таспалы кабель" деп аталатын түрлер әдетте екі өткізгіштен әлдеқайда көп болады. Көп сымды таспалы кабельді 1956 жылы Калифорния штатының Чатсворт қаласында орналасқан Cicoil Corporation компаниясы ойлап тапты. Компанияның инженерлері жаңа материал – силикон резеңкесін пайдаланып, бірдей өлшемдегі бірнеше өткізгіштерден тұратын жалпақ кабельді "қалыптау" тәсілін тапты. Кабель жалпақ таспа немесе таспаға ұқсағандықтан, оны таспалы кабель деп атады. Таспалы кабель IBM және Sperry / Univac сияқты компанияларға ауыр, қатаң дөңгелек кабельдерді жұмсақ, икемді таспалы кабельдерге алмастыруға мүмкіндік берді. Алғашқы таспалы кабельдер негізгі компьютер индустриясында, карта оқу құрылғыларында, карта перфорациялау машиналарында және таспа машиналарында қолданылды. Кейіннен таспалы кабельдерді 3M сияқты көптеген компаниялар өндірді. Сымдардың дизайнын және арақашықтығын, сондай-ақ оқшаулаудың қалыңдығын стандарттау арқылы, оларды оңай қосылу үшін, яғни изоляцияны ығыстыру қосқыштары (IDC) арқылы тоқтатуға болатын әдістер мен материалдар әзірленді. Кабельдердің қарапайымдылығы, олардың төмен профилі (қазіргі заманғы баламалармен салыстырғанда) және стандарттауға байланысты төмен құны, таспалы кабельдердің компьютерлерде, принтерлерде және көптеген электрондық құрылғыларда ұзақ уақыт қолданылуын қамтамасыз етті.

Түстермен кодтау

Кері қосылу қаупін азайту үшін кабельдің бір жағы әдетте қызыл жолақпен белгіленеді. Дәстүр бойынша, жолақпен белгіленген жақ жалғауыштың 1-ші тірегіне қосылады. Бұл идентификациялау әдісі екі немесе одан көп IDC жалғауыштарынан тұратын және әр жалғауыш әр сымға қосылатын кабельдер үшін жақсы, бірақ жеке сымдарды немесе сымдардың шағын топтарын бөлек қосу қажет болғанда, ол тиімділігін біраз жоғалтады. Кабельдегі жеке өткізгіштерді анықтауды жеңілдету үшін, ленталық кабель өндірушілері стандартты резисторлардың түс кодтарынан алынған түстердің қайталама үлгісін қолданатын «көкжиек» ленталық кабельді ұсынды (Қоңыр – 1-ші, 11-ші, 21-ші тірек және т.б., Қызыл – 2-ші, 12-ші, 22-ші тірек және т.б.). Оның ерекше сыртқы түріне байланысты пайдаланушылар оны әдетте «хиппи кабелі» деп атайды.

Шашылысу

Цифрлық тұрғыдан алғанда, ленталық кабель екі құрылғыны қосудың оңтайлы жолы болды. Дегенмен, аналогтық тұрғыдан қарағанда, бұл кабельдер мәселелі. 1980 жылы АҚШ Федералды байланыс комиссиясы (FCC) ленталық кабельдердің өте тиімді антенналар екенін анықтады, олар электромагниттік спектрдің кең диапазонында кездейсоқ сигналдарды немесе электромагниттік кедергілерді таратуға қабілетті. Бұл қажетсіз сигналдар жерсіндік теледидар қабылдауына кедергі келтіріп, экранда қар пайда болуына себеп болуы мүмкін. FCC жеке компьютер индустриясына шектеулер мен бұйрықтар шығарды, құрылғыларды қосу үшін ленталық кабельдерді пайдалануды шектеді. Компьютердің немесе сыртқы құрылғының корпусы ішінде жалаңаш ленталық кабельді пайдалануға рұқсат етілді, бірақ екі құрылымды байланыстыратын кез келген ленталық кабельді жерге қосу қажет болды. Бұл ереже мыс торымен қоршалған ленталық кабельдер сияқты шешімдерге әкелді, олар жеке коннекторларды көруге немесе ажыратуға мүмкіндік бермейді. Apple II компьютерінде бұл кабельдер компьютердің артқы жағындағы, қуат көзіне қосылған тесіктер арқылы өтетін. Соңында, ленталық коннекторлар өзара байланыс мақсатында, арнайы жасалған дөңгелек кабельдермен және құйма коннекторлармен кеңінен алмастырылды.

Характерлік импеданс

26AWG сымы, 0,050 дюймдік арақашықтығы және стандартты ПВХ оқшаулауы бар ленталық кабельде, кез келген екі жанындағы сымның нәтижесіндегі сипаттамалық кедергісі 110-130 Ом аралығында болады. Нақты мәні материалдарға байланысты бірнеше пайызға өзгеруі мүмкін. Сипаттамалық кедергі туралы білу – ленталық кабельдерден туындауы мүмкін кедергілерді түсіну және басқаруға жасалған қадам.