Ұлыбританиялық Юнитарлық шіркеулердің бас ассамблеясы
General Assembly of Unitarian and Free Christian Churches
Ұлыбританиядағы Унитарийлер мен еркін христиан шіркеулерінің бас ассамблеясы – либералдық діни ағымдардың ұйымы. Тарихы 1662 жылға дейін жетеді, бүгінде әртүрлі нанымдарды біріктіреді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы Unitarian church general assembly
UK Unitarian church general Assembly
Unitarian және Free Christian Churches (GAUFCC) Бас Ассамблеясы (көбінесе британдық Unitarian деп аталады) – Ұлыбритания мен Ирландиядағы Unitarian, Free Christians және басқа да либералды діни қауымдардың бас ұйымы. Ол 1928 жылы құрылды, оның тамырлары 1662 жылғы Ұлы шығарылымға дейін жетеді. Штаб-пәтері Лондонның орталық бөлігіндегі Эссекс залында орналасқан, бұл Англиядағы алғашқы Unitarian шіркеуінің орны, ол 1774 жылы салынған. GAUFCC Unitarianдықтан өзге, ағылшын пресвитериандығы, жалпы баптистер, методистер, либералды христиандық, христиандық универсализм, діни гуманизм және Unitarian Universalism сияқты әртүрлі бағыттар мен дәстүрлерді біріктірді. Unitarianдықтар қазір әртүрлі сенімдерді қабылдайтын ашық діни қауымдастық; оның кейбір мүшелері өздерін буддистер, язычниктер немесе яһудилер деп есептейді, ал көптеген басқалары гуманистер, агностиктер немесе атеистер.
The General Assembly of Unitarian and Free Christian Churches (GAUFCC or colloquially British Unitarians) is the umbrella organisation for Unitarian, Free Christians, and other liberal religious congregations in the United Kingdom and Ireland. It was formed in 1928, with denominational roots going back to the Great Ejection of 1662. Its headquarters is Essex Hall in central London, on the site of the first avowedly Unitarian chapel in England, set up in 1774. The GAUFCC brought together various strands and traditions besides Unitarianism, including English Presbyterianism, General Baptist, Methodism, Liberal Christianity, Christian Universalism, Religious Humanism, and Unitarian Universalism. Unitarians are now an open faith community celebrating diverse beliefs; some of its members would describe themselves as Buddhists, Pagans, or Jewish, while many others are humanists, agnostics, or atheists.
Қазіргі Британияның алғашқы кезеңдері
Кристофер Хиллдің айтуынша, ғалымдар ежелгі заманнан бастау алатын Үштікке қарсылық сияқты идеялар "16 ғасырда ашыққа шыққан қарапайым халықтың еретикалық мәдениетінің" ажырамас бөлігі болған. Бұл мәдениеттің негізгі қағидалары антиклерикализм (Шіркеу билігіне қарсылық) және Киелі кітапты жан-жақты зерттеу болды, бірақ "ерекше тұрақтылық" танытқан нақты еретикалық ілімдер де болды. Үштікке қарсылықтан өзге, тағдырға сенбеушілік, мыңжылдық күту, өлімнен кейінгі жайлылық туралы сенім және герметизм де кең тараған. Мұндай идеялар "17 ғасырдағы баптистер, левеллер, жер қазушылар, іздеушілер, ерте квакерлер және Англия революциясының ашық пікір-таластарына қатысқан басқа да радикалды топтар үшін кеңінен таралған" еді. Стюарт монархиясының қайта орнатылуынан және 1662 жылғы Бірыңғайлық заңынан кейін, шамамен 2000 дін қызметкері Англия шіркеуін тастап кетті (Ұлы шығарылым). 1689 жылғы Толеранттылық заңынан кейін, осы дін қызметкерлерінің көптегені қауымдық емес жиналыстарда уағыз айта бастады. Қазіргі унитариялық дінбасының бастауы осы протестанттар тобында, Англиялық пресвитериандарда болды, олар қарсыласушыларға айналуға құлшынбады. Алайда, 18 ғасырдың соңына қарай, дінбасыға жалпы баптистік қауымдардың қосылуы осы радикалды ортамен тікелей байланыстың негізін қалады, бірақ қазір еретикалық мәдениетке байланысты стигманың көп бөлігі жойылған.
Christopher Hill states that ideas such as anti Trinitarianism, which scholars trace back to ancient times, were an integral part of "the lower class heretical culture which burst into the open in the 16th century". The cornerstones of this culture were anti clericalism (opposition to the power of the Church) and a strong emphasis on biblical study, but there were specific heretical doctrines that had "an uncanny persistence". In addition to anti Trinitarianism, there was a rejection of predestination and an embrace of millenarianism, mortalism, and hermeticism. Such ideas became "commonplace to 17th century Baptists, Levellers, Diggers, Seekers, early Quakers and other radical groupings which took part in the free for all discussions of the English Revolution". After the restoration of the Stuart monarchy and the resulting Act of Uniformity 1662, about 2,000 ministers left the established Church of England (the Great Ejection). Following the Act of Toleration 1689, many of these ministers preached in non conforming congregations. The modern Unitarian denomination's origins lay within this group of Protestants, the English Presbyterians, who were reluctant to become Dissenters. However, by the late 18th century, the influx of General Baptist congregations to the denomination established a direct lineage to this radical milieu—although by now, much of the heretical culture stigma no longer existed.
19 ғасыр
1813 жылы «Унитариандық көмек туралы» заң қабылданғанға дейін, Құдайдың үштік екенін жоққа шығару қылмыс саналды. 1825 жылы жаңа ұйым – Британдық және шетелдік унитариандық қауымдастық құрылды, ол бұрынғы үш қоғамның бірігуінен пайда болды және діни қызметті үйлестіру мақсатында жұмыс істеді. Бірақ 1837 жылы «пресвитериан/унитариан мүшелері Лондон және оның айналасындағы ескі, орнықты конформист топтарының бір ғасырдан астам уақыт бойы білдіріп келген ортақ мүдделерін қорғайтын протестант министрлерінің бас кеңесінен шығуға мәжбүр болды». Осы кезде пресвитериан/унитариандық пікірлер тағы да бөлінді, деноминацияның «унитариандық» аталымымен қаншалықты байланыста болуы керек екені талқыланды. Бұрын Ливерпульде қызмет еткен пресвитериан пасторы Джеймс Мартино, өзінің заманындағы «сынға алушы, суық және сенімсіз» унитариандықтан гөрі «жылы» дінге шақыру жасады. 1881 жылы ол Унитариандық, Либералды Христиандық, Еркін Христиандық, Пресвитериандық және басқа да жазылмаған немесе туысқандық қауымдардың Ұлттық конференциясын құруға көмектесті – «бұл викториялық дәуірдің сөзшешірлігінің жемісі деуге болады. Атының ұзақтығы Мартинеудің көрегендігінің кеңдігін көрсетеді». Осылайша, 1881 жылдан бастап GAUFCC құрылғанға дейін деноминация «бір жағы «унитариандық» деп белгіленген, ұйымдастыру мен насихаттауға құштар екі шеңберден тұрды, екінші жағы аталымдарды қабылдамай, жан-жақтылықты бағалады. Әрбір тараптың өз колледжі, газеті және ән жинағы болды». GAUFCC қауымдастықтарында түрлі пікірдегі мүшелер бар. Шындығында, унитариандықтар әлемдік ірі діндердің, философияның, өнердің және қазіргі ғылымның білімін қабылдап, олардан түсінік ала алады. Унитариан шіркеуі нақты бір ережелерді ұстанбайды, осы себепті көптеген протестанттық конфессиялар мен католиктік діндегі басшылар оның орындайтын шүкірлік дұғасын немесе некелерін мойындамайды. Ресми атау ресми жағдайларда қолданылады, бірақ күнделікті қолданыста ұйым өзін және мүшелерін жай ғана «унитариандық» деп атайды; веб-сайт мекенжайы – unitarian.org.uk, ал BBC дін беті де осыны көрсетеді. Деноминация бір жынысты некелерін қолдайды.
Until the passing of the Unitarian Relief Act in 1813, it was a criminal offence to deny the doctrine of the Trinity. By 1825 a new body, the British and Foreign Unitarian Association, itself an amalgamation of three previous societies, was set up to co ordinate denominational activities. However, there was a setback in 1837 when "the Presbyterian / Unitarian members were forced to withdraw from the General Body of Protestant Ministers which, for over a century, had represented the joint interests of the old established nonconformist groups in and around London". Around this time Presbyterian / Unitarian opinion was once again divided about how far the denomination should be associated with the label 'Unitarian'. James Martineau, a Presbyterian minister formerly based in Liverpool, pleaded for a 'warmer' religion than the 'critical, cold and untrusting' Unitarianism of his day. In 1881 he helped to found the National Conference of Unitarian, Liberal Christian, Free Christian, Presbyterian and other Non Subscribing or Kindred Congregations—"a triumph, one might say, of Victorian verbosity. But the length of the name reflected the breadth of Martineau's vision". Thus, from 1881 to the establishment of the GAUFCC, the denomination consisted of "two overlapping circles, one labelled 'Unitarian' and eager for organisation and propaganda, the other rejecting labels and treasuring comprehensiveness. Each side had its own college, its own newspaper and its own hymn book". The congregations of GAUFCC contain members who hold diverse opinions. Indeed, Unitarians are able to embrace and gain insights from the great world religions, philosophies, arts and modern sciences. The Unitarian Church does not follow one particular set of rules; owing to this, most Protestant denominations and Catholic dioceses do not recognise the baptisms or marriages it performs. The official name is used on formal occasions, but in general use the organisation refers to itself and its members simply as Unitarian; the website URL is unitarian. org. uk, and the BBC religion page reflects this. The denomination supports same sex marriage.
Мүшелік шіркеулер
Көптеген шіркеулер сәулеттік жағынан маңызды және қорғалатын ғимараттар тізіміне енгізілген, көбінесе "Диссиденттік готика" деп аталатын стильде салынған. Басқа шіркеулер қауымдастары немесе пасторлары арқылы қоғамдық өмірге әсер еткен, тарихи тұлғалармен байланысты. Осы екі түрдің кез келгені туралы Уикипедияда мақала болуы мүмкін.
Many churches are architecturally significant and are listed buildings, often in the style known as Dissenting Gothic. Other churches have made a mark on public life, with historically significant members of the congregation or ministers. Either of these types may have a Wikipedia article.
Қауымдастықтар
Британдық унитариандар Халықаралық унитариандар мен универсалистер кеңесінің және Еуропалық либералды протестанттық желісінің мүшелері болып табылады. Ирландияның жазбаға бағынбаған пресвитериандық шіркеуі GAUFCC-мен келісім сақтайды. Бас Ассамблеяға шамамен 170 қауым мүше болса, оның ішінде тағы да топтар бар. Олардың кейбіреулері мүдделерді (тарих, музыка, халықаралық даму және т.б.) білдірсе, ал басқалары діни сенімдерді, ең бастысы – Унитариандық христиандық қауымдастығы мен Унитариандық жер рухы желісін ұстанады.
The British Unitarians are a member of the International Council of Unitarians and Universalists and of the European Liberal Protestant Network. The Non subscribing Presbyterian Church of Ireland maintains an Accord with the GAUFCC. In addition to the approximately 170 congregations that are affiliated with the General Assembly, there are also groups within it. Some of these represent interests (history, music, international development, etc. ), while others are of religious beliefs, most notably the Unitarian Christian Association and the Unitarian Earth Spirit Network.
Қызметкерлер
Британдық унитариандықтардың ұлттық құрылымын бір жылға сайланған президент басқарады. Бұл лауазымдағы адам ұйымның беделді басшысы болып табылады. Күнделікті басқару ісі Атқару комитетінің қолында, оны Конвенер басқарады, сондай-ақ Құрметті қазынашы, Бас хатшы (кейде Бас директор деп аталады) және басқа Атқару комитетінің мүшелері көмектеседі. Аймақтық деңгейде британдық унитаризм округтерге біріктірілген. Қазіргі уақытта Англияда 13 округ, Уэльсте екеу, ал Шотландияда біреу бар. Әр округтің құрылымы ұлттық деңгейдегі құрылымға ұқсас, президенті мен округтік Атқару комитеті болады. Кейбір округтер округтік пастор тағайындайды. Жергілікті қауымдардың мөлшері, құрылымы және практикасы әртүрлі, бірақ әр қауымда белгілі бір қалыптасқан және ресми басшылық болуы міндетті. Көп жағдайда бұл жергілікті кеңес пен әдетте унитариандық пасторды қамтиды.
The national structure of British Unitarians is headed by an elected president, who holds office for one year. This officer is the figurehead leader of the organisation. Day to day administration is in the hands of an Executive Committee, which is led by a Convenor, assisted by an Honorary Treasurer, a General Secretary (sometimes called Chief Officer), and other Executive Committee members. At the regional level, British Unitarianism is grouped into Districts. There are currently 13 Districts in England, two in Wales, and one in Scotland. Each District has a similar structure to that at national level, with a President and a District Executive Committee. Some Districts appoint a District Minister. Local congregations vary in size, structure, and practice, but there is a requirement for each congregation to have some form of established and formal leadership. In most cases this will include a local Council and usually also a Unitarian minister.