Кіріспе
Ямайка музыканты Харольд Макнейр (5 қараша 1931 – 7 наурыз 1971) – Ямайкада туған саксофоншы және флейташы.
Harold McNair (5 November 1931 – 7 March 1971) was a Jamaican born saxophonist and flautist.
Ерте өмір
Макнейр Ямайканың Кингстон қаласында дүниеге келген. Ол Винсент Туллохтың жетекшілігімен Альфа Бойз мектебінде оқыды, сонымен қатар Джо Харриоттпен (өмір бойы дос, Макнейрді өзінің кіші інісі санайтын), Уилтон "Боги" Гейнермен және Баба Моттаның тобымен бірге ойнады. Ол музыкалық карьерасының алғашқы он жылын Багам аралдарында өткізді, онда ол жазбалар мен тікелей өнер көрсетулерде "Little G" деген атпен танылды. Багамдағы алғашқы жазбалары көбінесе джаз емес, Кариб музыкасының стилінде болды, онда ол альт және тенор саксофонда ән айтып, ойнады. Сондай-ақ ол 1958 жылғы "Арал әйелдері" фильмінде калипсо әншісінің рөлін ойнады. 1960 жылы ол джаз және калипсо үлгілерінен тұратын алғашқы альбомын – "Bahama Bash" атты жазбасын шығарды. Осы шамада ол флейтада ойнай бастады, ол кейіннен оның ерекше аспабына айналды. Алғашқыда ол Нью-Йоркте бірнеше сабақ алды, бірақ көбінесе өзіндік біліммен үйренді. 1960 жылдың соңында ол Еуропаға аттанды.
Еуропадағы
1950-1960 жылдардағы көптеген басқа Кариб теңізі джаз музыканттары сияқты (мысалы, Джо Харриот, Диззи Рис және Гарри Бекет), Макнейр Ұлыбританияға көшіп барды. Бірақ Лондонға келмес бұрын, ол Куинси Джонспен Еуропа бойынша гастрольде болып, Парижде фильмдер мен телешоуларға музыка жазды. Лондонға келгеннен кейін, ол флейта, альт және тенор саксофондағы шеберлігімен тез танылып, Ронни Скотттың джаз клубында тұрақты орындауға мүмкіндік алды. Оның ойнауы Лондонға "All Night Long" (1961) фильмін түсіруге келген бас музыкант Чарльз Мингустың қызығушылығын тудырды. Макнейр Мингустың Ұлыбританияда болған кезінде репетиция жасау үшін құрған квартеттің құрамына кірді. Алайда, британдық түнгі клубтарда американдық музыканттарға Музыканттар одағы салған тыйымның кесірінен, топ ешқашан ақы төлейтін көрермендер алдында өнер көрсетпеді. Топтың Мингустың "Peggy's Blue Skylight" шығармасының ең алғашқы жазылған нұсқасын орындаған жазбасы сақталған. Музыканттар одағының тыйымы 1961 жылдың соңында алынып тасталды, нәтижесінде АҚШ-тың тенор саксофонисі Зуот Симс Ронни Скотт клубында тұрақты орындаушы болды. Қызығы, Макнейрдің жеке квартеті де концерттер тізіміне енді, осының нәтижесінде оның Phil Seamen барабанмен орындаған екі концерті жарық көрді. Сол кезде ол барабаншы Тони Кромбимен және перкуссияшы Джек Костанцомен де бірге жазбалар жасады.
Кейінгі жазбалар
Макнейр өзінің алғашқы толық джаз альбомын, «Up in the Air» Майамиге сапармен келген Харольд Макнейрмен бірге жазды, содан кейін Лондонға қайта оралып, тұрақты қоныстанды. Оның Ұлыбританиядағы алғашқы альбомы «Affectionate Fink» 1965 жылы жаңадан құрылған Island Records лейблі үшін жасалды. Жазу кезінде ол Орнетт Кольменнің сол кездегі ырғақтык тобының мүшелері – Дэвид Айзензон (бас) және Чарльз Моффетт (доп) қатысымен, қарқынды әуенмен орындалған стандартты пьесаларды жазды. Макнейр осы жазуда тенор саксофоны мен флейтасын бірдей пайдаланып, екеуінде де шеберлікпен орындады. Оның келесі (аталымы өзінің есімімен) альбомы 1968 жылы RCA үшін Trident Studios студиясында жазылды, онда оның ең танымал композициясы «The Hipster» болды, ол 2004 жылы Гиллс Петерсонның «Impressed Vol. 2» жинағына, 1960-шы жылдардағы британдық джазға арналған топтамаға енді. Оның келесі альбомы «Flute and Nut» (RCA, 1970) болды, онда Джон Кэмеронның биг-бэнд және струнный аранжировкалары қолданылды. Осы жылы ол джаз фьюжн бағытына қарай жылжыған «The Fence» альбомын шығарды. 1972 жылы B&C лейблі оның тағы бір альбомын (аталымы өзінің есімімен) шығарды, ол 1968 жылғы RCA альбомындағы тректерді бұрын жарық көрмеген жазбалармен біріктірді. Джазға қатысты жазбаларында Джинджер Бейкердің «Air Force» джаз-рок/биг-бэнд ансамблі мен Джон Кэмеронның «Off Centre» тобымен бірге жазған материалдары бар. Ол американдық Джон Хендрикс, пианист және вокалист Блоссом Дири, барабаншы Филли Джо Джонспен бірге жазды және 1967 жылы Манчестер спорт клубында саксофонист Эдди «Локжау» Дэвиспен бірге өнер көрсетті.
Басқа жазбалар
Макнейрдің флейтадағы ерекше орындалуы оның қызметіне, әсіресе 1960-шы жылдардың соңында джазға жатпайтын музыканттар арасында үлкен сұраныс тудырды. Оның флейтасы Кен Лоучтың "Кес" (1969) фильмінің саундтрегінде дыбысталады, ал музыкасын Макнейрдің тұрақты серіктесі Джон Кэмерон жазған. Тағы бір маңызды саундтрекке үлесі – 1962 жылғы "Dr. No" фильмінің саундтрек тақырыбындағы тенор саксофоны және Джонни Харристің "Қозғалыстар" (Warner Bros. 1970) альбомындағы соло флейтасы, ол бастапқыда "Қорқыныш фрагменті" фильмінің саундтрекі үшін жазылған. Оның ең танымал сайдмен рөлі Донованның 1960-шы жылдардың ортасы мен соңындағы жазба сессияларына тұрақты қатысуы (Кэмеронмен бірге) және Донованның гастрольдік тобының құрамында болды. Макнейр "There Is a Mountain" (1967) хит-синглын аранжировкалап, флейта риффін орындады. Донованның концерттік альбомы "Donovan in Concert" Макнейрдің флейтасы мен тенорын кеңінен пайдаланады және оның ең жақсы жазылған туындыларының біріне тоқталады. 1960-шы жылдардың соңында ол джаз элементтерімен сіңген көптеген фолк музыкасы мен прогрессивті рок альбомдарында ойнады, олардың ішінде Джон Мартиннің "The Tumbler" және Дэви Грэмнің "Large as Life and Twice as Natural" альбомдары бар.
Өлім
Макнейр 7 наурыз күні 1971 жылы, Солтүстік Лондонның Майда Вейл ауданында, 39 жасында өкпе рагынан қайтыс болды.