Кіріспе

Американдық боксшы Джерри Кварри (15 мамыр 1945 – 3 қаңтар 1999), «Ирландиялық» немесе «Қоңырауқұлақ бомбалағышы» деген лақап атымен белгілі, американдық кәсіби боксшы. 1968-1971 жылдар арасындағы карьерасының шарықталу кезеңінде «The Ring» журналы оны спорттағы ең танымал боксшы деп бағалаған. Оның ең әйгілі жекпе-жектері Мұхаммед Әлимен болды. Ол ең үздік ауыр салмақтағы боксшылардың бірі саналады, бірақ ешқашан чемпион атанбаған. Ол ауыр салмақтағы чемпион Флойд Паттерсонды және үздік үміткерлер Рон Лайл, Эрни Шеверс, Брайан Лондон, Тэд Спенсер, Бастер Матис, Рэнди Нейман, Джек Боделл, Мак Фостер және Эдуардо Корлеттиді жеңген. Жоғары деңгейдегі ірі қарсыластарға қарсы қорғанысқа жеткілікті назар бермеуі, бас қорғағышпен жаттығулар жасалмауы және 1977, 1983 және 1992 жылдары қайта оралу әрекеттері Кварридегі деменция пугилистиканың ерекше түрде ауыр жағдайына әкелді.

Ерте өмір

Карридің отбасында тағы үш кәсіби боксшы бар (оның әкесі мен екі бауыры). Джерридің әкесі алғаш рет оған қолғап кигізгенде Джерри бес жаста болған. Джерри алғаш рет жасөспірімдер арасындағы әуесқой боксшы ретінде шығып, сегіз жасында алғашқы куәліктерін жеңіп алды. Кейін ол бүйрек қабынуына (нефритке) шалдықты, бұл ауру оны бірнеше жылға тоқтатты. Карри 19 жасында Канзас-Ситиде 1965 жылғы Ұлттық «Алтын қолғаптар» чемпионатында жеңіске жетіп көзге түсті. Салмағы 183 фунт болатын Карри турнирде бес қарсыласын да нокаутқа жіберді, мұндай жетістікке жеткен ешкім жоқ. Карри әуесқой карьерасында 200-ден астам жекпе-жек өткізді. 1965 жылы кәсіпқой боксшы болды.

1960 жылдары

Мамыр айында бастағанына қарамастан, Карри 1965 жылы кәсіби карьерасының басында 14 жекпе-жек өткізді. Оның мансабының алғашқы көптеген жекпе-жектері Лос-Анджелестегі Олимпиадалық аренада өтті, онда ол көрермендерді қызықтыратын боксшы ретінде танылды. Карри бокстан тапқан аз ақысын "Грейхаунд" автобус станциясында дөңгелек ауыстырушы болып жұмыс істеу арқылы толықтырды. Ол алғаш рет жеңіліске ұшырағанға дейін үш рет тең түсті, бұл 1966 жылдың шілде айындағы 21-ші жекпе-жегінде Сонни Листонның нокаут сериясын үзген шебер Эдди Маченге қарсы болды. Карри сол дәуірдегі телесериалдарда түрлі рөлдерде ойнады. Ерекше рөлінің бірі – 1968 жылдың 18 қарашасында көрсетілген "Мен Джинниді армандаймын" сериалының "Әлемдегі ең күшті адам" атты эпизодында өзінің рөлін сомдауы болды.

Чемпионат турнирі

1967 жылдың ортасында Дүниежүзілік бокс қауымдастығы (W. B. А.) Мұхаммед Алидің орнына турнир ұйымдастырды, ол әскерге шақырылудан бас тартқандықтан титулынан айырылған еді. Турнирге сегіз ауыр салмақ категориясының боксшылары қатысты, ал WBA титулын алған Джо Фрейзер турнирге қатыстырылмады. Турнир кеңейтілгенде, Карри де қатысты. Карридің турнирдегі алғашқы жекпе-жегі сол жылдың басындағы Флойд Паттерсонмен болған төртінші жекпе-жегінің қайталамасы болды. Екі жекпе-жекте де Карри алғашқы раундтарда Паттерсонды бірнеше рет нокаутқа жіберіп, басымдық танытты, бірақ кейін шаршады. Екінші жекпе-жекте ол жақсырақ қарсы тұрып, дауыс беру нәтижесімен жеңіске жетті. Оның екінші турнирлік жекпе-жегі – жоғары бағаланған және рейтингте болған калифорниялық Тэд Спенсерге қарсы нокаутпен жеңіс болды. Финалда тәжірибелі бұрынғы орта салмақ категориясының Джимми Эллиске қарсы жекпе-жекте Карри жарақат алды – бассейндегі секіру тақтасынан құлап омыртқасын сындырып, кейіннен гангренаға ұшырады. Эллис Карридің (Паттерсонға қарсы өте тиімді болған) арқанға қарай шегініп, содан кейін қарсыласын кенеттен екі қолмен шабуылдайтын әдеттен тыс тактикасынан сақтанды және Карри көпшілік дауысымен жеңіліске ұшырады. Алты айлық үзілістен кейін, Эллиске қарсы жеңілістен соң Карри қайтадан жеңіс тізбесін бастады. Олардың арасында 1964 жылғы АҚШ Олимпиадасының жеңімпазы Бастер Матиске қарсы өткен 12 раундтық жеңіс ерекше көзге түсті. Рейтингтегі (және физикалық тұрғыдан мықтырақ) Матиске қарсы жеңіс Карриге екінші титул үшін күресуге мүмкіндік берді.

Фрейзер мен Чувало

Джо Фрейзер Эллисті әлі де нокаутқа түсіре алмаған, бірақ көптеген адамдар оны ең заңды ауыр салмақ чемпионы деп санайтын. Карри 1969 жылдың 23 маусымында Нью-Йорктегі Мэдисон Сквер Гарденде Фрейзермен кездесті, онда Карри жанкүйерлердің қолдауына үміттене алды. Карридің туған штаты Калифорнияда "Сан-Бернардино Каунти Сан" газеті оны соңғы "Ұлы ақ үміт" деп жариялады. Фрейзердің жоғары қарқынды шабуылы жекпе-жектің басымдығына айналды. 7-раундта Карридің мұрнынан қан ағып, көзінің астында үлкен кесік пайда болды, ол бірнеше қатты соққыларды қабылдағанмен, қозғалмай немесе қарсы соққы бермей тұрды. Төреші Фрейзердің техникалық нокаутымен (TKO) жекпе-жекті тоқтатты. "Ринг" журналы оны жылдың ең үздік жекпе-жегі деп таныды. Фрейзерден жеңілгеннен кейін тез қайта оралған Карри 1969 жылдың желтоқсан айында канадалық Джордж Чуваломен кездесуге дейін екі жекпе-жекте жеңіске жетті. Рейтингте жоқ Чувалоға қарсы өткен жекпе-жек дауға себеп болды. Карри жетінші раундқа дейін басымдықпен өтті, сол кезде Чувало Карриді жерге құлатты. Карри төрт санауға дейін тұрды, содан кейін тізе бүкті, бірақ он санауға дәл келгенде, төреші Зак Клейтон нокаут деп шешім шығарды.

1970 жылдары

Кварри Чувалоға даулы жеңілістен кейін тез қайтып келіп, тағы бір жеңіс тізбесін жасады. Олардың арасында 6-шы раундта қалысқан калифорниялық Мак Фостерді нокаутпен жеңгені ерекше көзге түсті. Фостер 24–0 есебімен рейтингте бірінші орында тұрды, барлық 24 жеңісі нокаутпен аяқталды. Кварри 6-шы орында болды және жекпе-жекке 195 кг салмақта келді. Фостер 215 кг салмақта болды. Бұл Кварридің өте әсерлі, басым жеңісі болды, ол оны тағы бір титулдық жекпе-жекке қайтаруға мүмкіндік берді. Осы уақытта, елден қуылған бұрынғы чемпион Мұхаммед Әли кәсіби боксшы ретінде қайта оралу құқығын сот арқылы жеңіп алды. Әли рейтингтегі барлық он ауыр салмақ шеңберіндегі боксшыларға жекпе-жекке шақырды. Кварри оған қарсы шығуға дайын болған жалғыз боксшы болды, сондықтан ол Әлиге қарсы алғашқы жекпе-жекке мүмкіндік алды. Бұл жекпе-жекке зор назар аударылды және, әрине, Кварридің ең танымал жекпе-жегі болып қала береді. Жекпе-жек 1970 жылдың 26 қазанында Атланта қаласындағы (Джорджия штаты) Сити аудиториясында өтті. Әли алғашқы екі раундта жақсы қозғалып, сол жақ соққысымен және комбинацияларымен ұпай жинады. Кварри тек бірнеше соққыға қол жеткізе алды, олардың көпшілігі сырғанап өткен соққылар болды. Үшінші раундта Әлимен алмасу кезінде оң қолы Кварридің сол көзіне қатты тиді, нәтижесінде қан кету пайда болды. Тренер Тедди Бентам, тәжірибелі кесуші, кесудің Кварри үшін тым ауыр екенін түсінді, тіпті ол жалғастыруға талап етсе де. Төреші Тони Перес 4-ші раундтың басталмас бұрын жекпе-жекті тоқтатты, бұл 3-ші раундтағы техникалық нокаут деп есептелді. Кварри шешімге наразылық білдірді және Әлиге қарсы реванш талап етті, ол кейіннен өтті. Әлиге жеңілгеннен кейін Кварри екінші рет алты айға үзіліске шықты. Осы кезеңде ол телешоуларда түсуге көбірек назар аударды. 1971 жылдың маусым айында ол тағы да жеңіс тізбесін бастау үшін қайта келді. Олардың арасында Висконсин штатының Женева көліндегі "Плейбой" клубында бойлы Тони Дойлмен бұрынғы тең түскен жекпе-жегінің кек алуы ерекше көзге түсті, ол бір жақты шешіммен аяқталды. Содан кейін ол бірінші раундта британдық және еуропалық чемпион Джек Боделлді нокаутқа түсірді. Бұл жекпе-жек Лондонда өтті. Оның осы тізбедегі екінші жекпе-жегі Ларри Миддлтонмен болды. Миддлтон бойлы, жылдам, ұзын қолды боксшы болды, ол Кварриге жиі қиындық туғызды. Кварри Миддлтонға қарсы өте тар, даулы шешіммен жеңіске жетті. Осы уақытқа дейін Кварри Әлиге қарсы реванш үшін ұзақ және жақсы лобби жасады. Миддлтонмен болған жекпе-жекке бір ай өткен соң ол реваншқа ие болды. Әлиге қарсы екінші жекпе-жек 1972 жылдың 27 маусымында Лас-Вегас конгресс орталығында өтті. Олардың жекпе-жегі Әлидің "Рухты бауырлар Кварри бауырларына қарсы" деп атаған жекпе-жек картасының басты жекпе-жегі болды. Боб Арум жекпе-жекті ұйымдастырды, Әли өзінің қара боксшылары мен ақ Кваррилер арасындағы айқын нәсілдік айырмашылықты ойнатты. Бұрынғы жекпе-жекте Жеридің ағасы Майк, жеңіл ауыр салмақтағы жоғары дәрежелі үміткер, жеңіл ауыр салмақтағы чемпион және өте күшті соққысы бар Боб Фостердің нокаутына ұшырап, ауыр жарақат алды. Әли 216 кг салмақта, Кварри 198 кг салмақта болды. Жекпе-жек оқиғаға толы болды. Ашылу қоңырауы естілгенде, Кварри Әлиге шабуыл жасап, оның иығының астына кіріп, оны қысқа уақытқа жерден көтерді, содан кейін төреші Майк Каплан боксшыларды бөліп тастады. Әли жекпе-жектің көп бөлігін өзінің соққысымен басып озды. 6-шы раундтың соңында көрінеу шаршаған Кварри 7-ші раундқа шықты және Әлидің бірнеше соққыларына тап болды, ол төрешіні жекпе-жекті тоқтатуға шақырды, бірақ Кварри наразылық білдірді. Дегенмен, жекпе-жек Әлинің пайдасына тоқтатылды.

Қайта қалпына келтіру

After Ali, Quarry, now managed by Gil Clancy, bounced back to post another streak of wins. He seemed to mature as a fighter here, and 1973 was perhaps his greatest year as a heavyweight. Despite deterioration in his movement and reflexes, and now having very scarred facial tissue, Quarry gave possibly the two best performances of his career next. After defeating Randy Neumann (21–2) in January, Quarry was placed into a bout similar to his previous Mac Foster match, as a ranked tune up for a higher ranked contender. Ron Lyle was 19–0 with 17 knockouts, and the tough ex-convict was in line for a title shot when he met Quarry in February. The 6'3" Lyle weighed 219 for the bout, Quarry 200. Despite trailing early on, Quarry took control of the fight in the middle rounds and thoroughly outboxed Lyle for a lopsided 12 round decision win in an action packed fight. During this time, Quarry got a chance to show off his athletic ability. On the ABC television show The Superstars, he competed against other heavyweight boxers in a series of athletic contests. Winning that competition, he qualified for the Superstars final that year, and finished fourth to three NFL football players, an impressive showing. Noteworthy in those performances was his ability to hit a baseball. Two wins later, Don King brought Quarry in to meet hard punching Earnie Shavers in December. Shavers was 46–2 with 44 KOs. In another bout filled with the same racial overtones as the second Ali bout, Quarry surprised Shavers. After receiving a few hard shots, he landed a big punch in the 1st round and followed that up to win a stunning first round KO win. King reportedly left Shavers in the ring and tore up his contract to manage him. Heavyweight champion George Foreman was in attendance, and negotiations for a title bout were already in motion for mid 1974. After the Shavers bout, Foreman reportedly backed away from that proposed bout. He later claimed to have dodged Quarry, whom he never formally met in the ring. Quarry later claimed to be 'locked out' of big opportunity fights in 1974 by King, and found himself desperately looking for quality opponents that might get him a title shot. In June 1974, he agreed to rematch Joe Frazier. Quarry was the same size as at their first bout, but Frazier, now 212 pounds, was bigger. Quarry attempted to box Frazier this time, but due to the years of punishment, even in the recent wins against hard hitters Lyle and Shavers, he was more open to Frazier's shots and less mobile than he used to be. Straight away, a determined Frazier began to connect hard punches at the physically diminished Quarry who couldn't muster the movement to evade Frazier. Staggering him with a trademark left hook at the end of the first round, Frazier then began landing solidly with both hands to Quarry's head and body, beginning a sickening beat down. Quarry was already on wobbly legs when Frazier dropped him with a hard left hook to the stomach just before the bell ending the 4th round. Quarry was visibly injured by the blow, but tried unsuccessfully to continue. The fight continued, with Frazier backing away from Quarry after opening up bad cuts over both eyes. Joe Louis, however, waved Frazier back on. After landing a few more clean head shots, Louis finally stopped the fight early in the 5th round, a one sided thrashing. Louis never refereed another fight. Quarry could still attract crowds. He had made millions in the ring without ever being champion at a time when few had ever made that much money in boxing. He continued his television acting work, and had by now briefly helped road manage the rock band Three Dog Night. After a win in February, 1975, Quarry begged to be put in line for a fight with contender Ken Norton. When first choices Oscar Bonavena and Jimmy Young bowed out with injuries, Quarry was placed into the Norton bout on 18 days notice. Norton had been training for five months. The Norton fight was Quarry's 62nd pro fight. Norton, who was about the same age as Quarry, was 32–3. The 6'3" Norton weighed 218 for the bout, Quarry 207 with little training beforehand. Clancy was once again in Quarry's corner. The fight took place March 24, 1975. The fight was a war of hard punches, with Norton connecting well early against Quarry with shot reflexes, a sitting duck for Norton's attacks. He was cut badly in the 3rd round, and attacked Norton so he would have a chance to win before the fight was stopped. Norton survived a tough Quarry attack and continued his assault. The fight was stopped in the 5th round after Quarry came under a barrage of clean shots to the head.

Зейнеткерлік

Кварри Нортон шайқасынан кейін екі жарым жылдан астам уақытқа зейнеткерлікке шықты. Оның мансабындағы көрсеткіші 50–8–4 болды, 32 жеңісі нокаутпен. Ол Фрейзер мен Алиге екі-екіден, Нортон, Чувало, Эллис және Эдди Маченге бір-бірден ұтылған. Ол үш рет бірінші нөмірлі үміткер атанды. Осы шақта Кварри ABC телеарнасымен бокс комментаторы болуға келісімшартқа қол қойды. 1977 жылдың ортасында Кварриді ауыр салмақтағы белгілі бір қарсыласпен кездестіретін матч ұйымдастырылды. Бұл ауыр салмақтағы қарсылас итальяндық Лоренцо Занон болды. Жекпе-жек ABC телеарнасында көрсетілуі тиіс еді, онда Кварри келісімшартқа қол қойған. Бірақ екі боксшы да жекпе-жекті CBS телеарнасында көрсетуге келісті. Кварри, көбінесе өзінің жекпе-жек келісімшарттарын келіссөз жүргізетін, жекпе-жекті CBS-ке тапсырғанда ABC келісімшартынан айырылды. Қайта оралу жекпе-жегі 1977 жылғы қарашада Лас-Вегастағы «Цезарь» сарайында өтті. 209 фунт салмақтағы Кварри баяу және әлсіз көрінді, жеті раунд бойы Заноннан айқын басымдықпен жеңілді. Бірақ 8-раундта Кварри оң жақ сергесімен қарсыласын қатты ұрып, 9-раундта нокаутпен жеңіске жетті. Жеңіске қарамастан, бұл нашар өнер көрсету болды, содан кейін Кварри тағы да зейнеткерлікке шықты, бұл жолы шамамен алты жылға. Осы жылдар ішінде Кварри екі рет үйленді және ажырасты. Сондай-ақ, ол сәтсіз бизнес-инвестициялар салдарынан байлығының көп бөлігін жоғалтты. Телевизиядағы жұмысын тоқтатып, ол рингке қайта оралуға шешім қабылдады. Cruiserweight дивизиясы құрылғаннан кейін Кварри осы салмақ санатына оралды. 1983 жылдың тамызында ол 38 жасында рингке қайта оралды. Кварри ұзақ бокс мансабының әсерін көре бастады. Sports Illustrated журналының тілшісі зейнеткер боксшылардың денсаулығы, әсіресе бала кезінен бокспен айналысқандардың денсаулығы туралы мақала жазып жатқан. Тілші Кварримен кездесті, оның денсаулығы жақсы болғанымен, Кварри қарапайым когнитивтік тесттерде өте нашар нәтиже көрсетті. Ол басқа соққылардың нәтижесінде миының атрофиясына әкелген «боксшылық деменциясынан» зардап шекті. 1983 жылы мақала үшін жасалған Кварри миының КТ сканері ми атрофиясының белгілерін көрсетті, соның ішінде көптеген боксшыларда ұзақ мансабы барлардың миында кездесетін cavum septi pellucidi сипаттағы белгілерді де көрсетті. Осы фактілерге қарамастан, Кварри 1983 жылы екі жеңіске жетті, бірақ жекпе-жектер оның ақыл-ойының нашарлауын жылдамдатты. Ол 1984 жылдан 1992 жылға дейін боксшы ретінде белсенді болмады, бірақ Кварри физикалық және психикалық жағдайы нашарлай берді. 1990 жылға қарай бокспен айналысқан барлық байлығынан айырылып, 45 жасында ол әлеуметтік қамсыздандыруға өтініш берді. Көптеген штаттарда денсаулығына байланысты бокс лицензиясынан бас тартқандықтан, Кварри Колорадо штатындағы ережедегі олқылықты пайдаланып, 1992 жылдың 30 қазанында Кварриден 16 жас кіші Рон Крамнермен жекпе-жек өткізуге мүмкіндік алды. 47 жас 6 айлық шақта Кварри жас боксшыға 6 раунд бойы соққы қабылдаудан басқа ештеңе ұсынбады, барлық алты раундты және жеңіліске ұшырады.

Соңғы жылдар

Соңғы жекпе-жегінен кейін бірнеше жыл өткен соң Карри өзін-өзі тамақтандыра да, киінде де алмады, және туыстары күндіз-түні оны күтуге мәжбүр болды, көбінесе оның қазір қайтыс болған ағасы Джеймс, төрт бауырдың ішінде кәсіби бокспен айналыспаған жалғыз адам еді. Жеридің ағасы Майк, жеңіл салмақтағы чемпиондық атаван үшін күрескен, өзінің соңғы жылдарында деменция пужилистиканың белгілерін көрсетуге бастады және осының салдарынан 2006 жылдың 11 маусымында қайтыс болды. Тағы бір ағасы, Бобиге Паркинсон ауруының диагнозы қойылды. Джерри Карри 1995 жылы Әлемдік бокс құрмет залына енгізілді.

Өлім

1998 жылы 28 желтоқсанда Куорри пневмониямен ауруханаға жатты, содан кейін жүрек тоқтауы болды. Ол есін қайта таппады және 1999 жылдың 3 қаңтарында 53 жасында қайтыс болды. Оның денесі Калифорния штатындағы Шафтер қаласындағы Шафтер зиратына жерленді.

Мұра

Оның құрметіне бокспен байланысты деменциямен күресу үшін қор құрылды, бұл ауру көптеген боксшыларды зардап шектірді және Кварридің өмірін ерте аяқтады. Кварридің жалпы кәсіби рекорды 53–9–4, 32 нокаут. Фрейзер өзінің өмірбаянында Кварри туралы: "Өте қайратты адам. Ол әлем чемпионы бола алатын еді, бірақ ол тез жарақаттанатын" деді. Форман да Кварриді жоғары бағалады.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ. (Нөмір)НәтижеЖазушының атыТүріРаунд, уақытКүніОрныЕскертулер66Жаңылды53–9–4Рон КранмерUD6Қазанның 30-ы, 1992 65Жеңіс53–8–4Джеймс УильямсMD10Қарашаның 22-сі, 1983 64Жеңіс52–8–4Лупе ГерраTKO1 (10), Тамыздың 31-і, 1983 63Жеңіс51–8–4Лоренцо ЗанонTKO9 (10), Қарашаның 5-і, 1977 62Жаңылды50–8–4Кен НортонTKO5 (12), Наурыздың 27-сі, 197561Жеңіс50–7–4Джордж ДжонсонUD10Ақпанның 25-і, 1975 60Жаңылды49–7–4Джо ФрейзерTKO5 (10), Маусымның 17-сі, 197459Жеңіс49–6–4Джо АлександерKO2 (10), Мамырдың 8-і, 1974 58Жеңіс48–6–4Эрни ШейверсTKO1 (10), Желтоқсанның 14-і, 197357Жеңіс47–6–4Тони ДойлTKO4 (10), Қыркүйектің 10-ы, 1973 56Жеңіс46–6–4Джеймс Дж. ВудиTKO2 (10), Тамыздың 31-і, 197355Жеңіс45–6–4Рон ЛайлUD12Ақпанның 9-ы, 197354Жеңіс44–6–4Рэнди НойманнRTD7 (10)Қаңтардың 5-і, 197353Жаңылды43–6–4Мухаммед АлиTKO7 (12), Маусымның 27-сі, 197252Жеңіс43–5–4Ларри МиддлтонPTS10Мамырдың 9-ы, 1972 51Жеңіс42–5–4Эдуардо КорлеттиKO1 (10), Сәуірдің 17-сі, 1972 50Жеңіс41–5–4Лу БейлиUD10Желтоқсанның 2-сі, 1971 49Жеңіс40–5–4Джек БоделлKO1 (10), Қарашаның 16-сы, 1971 48Жеңіс39–5–4Тони ДойлUD10Шілдедің 24-і, 1971 47Жеңіс38–5–4Дик ГошаUD10Маусымның 18-ы, 1971 46Жаңылды37–5–4Мухаммед АлиRTD3 (15), Қазанның 26-сы, 1970 45Жеңіс37–4–4Стемфорд ХаррисTKO6 (10), Қыркүйектің 8-і, 1970 44Жеңіс36–4–4Мак ФостерTKO6 (10), Маусымның 17-сі, 197043Жеңіс35–4–4Джордж ДжонсонUD10Наурыздың 19-ы, 1970 42Жеңіс34–4–4Руфус БрасселлKO2 (10), Наурыздың 3-і, 1970 41Жаңылды33–4–4 Джордж ЧувалоKO7 (10), Желтоқсанның 12-сі, 196940Жеңіс33–3–4Брайан ЛондонKO2 (10), Қыркүйектің 3-і, 196939Жеңіс32–3–4Джонни КэрроллKO1 (10), Тамыздың 11-і, 1969 38Жаңылды31–3–4Джо ФрейзерRTD7 (15), Маусымның 23-і, 196937Жеңіс31–2–4Бастер МэтисUD12Наурыздың 24-і, 196936Жеңіс30–2–4Аарон ИстлингKO5 (10), Қаңтардың 26-сы, 1969 35Жеңіс29–2–4Чарли РеноTKO5 (10), Қаңтардың 10-ы, 1969 34Жеңіс28–2–4Уиллис ЭрлсUD10Қарашаның 19-ы, 1968 33Жеңіс27–2–4Боб МамфордTKO5 (10), Қарашаның 11-і, 1968 32Жаңылды26–2–4Джимми ЭллисMD15Сәуірдің 27-сі, 1968 31Жеңіс26–1–4Тэд СпенсерTKO12 (12), Ақпанның 3-і, 1968 30Жеңіс25–1–4Флойд ПаттерсонMD12Қазанның 28-ы, 196729Жеңіс24–1–4Билли ДэниелсKO1 (10), Қыркүйектің 15-і, 196728Тең23–1–4Флойд ПаттерсонMD10Маусымның 9-ы, 196727Жеңіс23–1–3 Алекс МитеффKO3 (10), Сәуірдің 27-сі, 196726Жеңіс22–1–3 Брайан ЛондонUD10Наурыздың 9-ы, 196725Жеңіс21–1–3Ал ДжонсKO5 (10), Қаңтардың 11-і, 1967 24Жеңіс20–1–3Джои ОрбиллоUD10Желтоқсанның 15-і, 196623Жеңіс19–1–3Лесли БорденKO5 (10), Қарашаның 28-ы, 196622Жеңіс18–1–3Билл НильсенUD10Қазанның 20-сы, 196621Жаңылды17–1–3Эдди МакенUD10Шілдедің 14-і, 196620Тең17–0–3Тони АлонгиPTS10Мамырдың 27-сі, 196619Жеңіс17–0–2Ал ДжонсUD10Мамырдың 2-сі, 196618Жеңіс16–0–2Джордж ДжонсонTKO2 (10), Сәуірдің 7-сі, 196617Тең15–0–2Тони АлонгиSD10Наурыздың 4-і, 196616Жеңіс15–0–1Прентис СнайпсTKO5 (10), Ақпанның 17-сі, 196615Жеңіс14–0–1Эдди ЛэндUD8Ақпанның 3-і, 196614Жеңіс13–0–1Рой КриарTKO3 (10)Желтоқсанның 23-і, 196513Тең12–0–1Тони ДойлUD10Қарашаның 11-і, 196512Жеңіс12–0Рой КриарTKO3 (10)Қарашаның 2-сі, 196511Жеңіс11–0Ал КартерTKO6 (8), Қазанның 28-ы, 196510Жеңіс10–0Милтон МэнлиKO1 (8), Қазанның 18-ы, 19659Жеңіс9–0Рэй Жуниор ЭллисTKO3 (6), Қыркүйектің 23-і, 19658Жеңіс8–0Джон Генри ДжексонUD8Тамыздың 9-ы, 19657Жеңіс7–0JP СпенсерTKO4 (8), Тамыздың 2-сі, 19656Жеңіс6–0Рэй Жуниор ЭллисUD6Шілдедің 29-ы, 19655Жеңіс5–0Уилли ДэвисKO3 (6), Шілдедің 16-сы, 19654Жеңіс4–0Дейв СентиUD6Маусымның 24-і, 19653Жеңіс3–0Лэнс ХолбергUD (Бірауыздан шешім)6Маусымның 17-сі, 19652Жеңіс2–0Джон Генри ДжексонKO (Нокаут)4 (6), Маусымның 3-і, 19651Жеңіс1–0Джин ХэмилтонPTS4Мамырдың 7-сі, 1965