Кіріспе
Шотланд музыканты, Jethro Tull тобының жетекшісі Иан Скотт Андерсон (10 тамыз 1947 жылы туған) – әнші, флейташы, акустикалық гитарист, негізгі ән авторы және Jethro Tull рок-тобының тұрақты мүшесі ретінде танымал британдық музыкант. Ол гармоника, клавишалар, бас-гитара, бузуки, балалайка, саксофон және түрлі сыбызғылар да тартатын көп құралды музыкант. Оның жеке жұмысы 1983 жылы "Walk into Light" альбомымен басталды; содан бері ол тағы бес альбом шығарды, соның ішінде 1972 жылғы Jethro Tull альбомының жалғасы – "Thick as a Brick" альбомына "TaaB 2: Whatever Happened to Gerald Bostock?" (2012) альбомы жарық көрді.
the leader of the band Jethro Tull
Ian Scott Anderson (born 10 August 1947) is a British musician best known for his work as the singer, flautist, acoustic guitarist, primary songwriter, and sole continuous member of the rock band Jethro Tull. He is a multi instrumentalist who also plays harmonica, keyboards, bass guitar, bouzouki, balalaika, saxophone and a variety of whistles. His solo work began with Walk into Light in 1983; since then he has released another five albums, including the sequel to the 1972 Jethro Tull album Thick as a Brick, titled TaaB 2: Whatever Happened to Gerald Bostock? (2012).
Ерте өмір
Иан Андерсон Шотландияның Файф графтығындағы Данфермлин қаласында дүниеге келді. Ол үш ұлдың кенжесі болды, анасы – ағылшын, әкесі – шотландиялық. Андерсон: «Мен британдықпын. Мен британдықпын. Өзімді осы одақтың нәтижесі деп санаймын», – деді. Оның әкесі, Джеймс Андерсон, Данфермлиннің Шығыс портындағы RSA қазандық сұйықтық компаниясын басқарған. Андерсонның отбасы ол үш жасқа толғанда Эдинбургке көшіп келді. Ол әкесінің биг-бэнд және джаз пластинкаларының, сондай-ақ рок музыкасының пайда болуының ықпалында болды, бірақ Элвис Пресли сияқты алғашқы американдық рок-н-ролл жұлдыздарының «шоу-бизнес» стиліне көңілі толмады. 1959 жылы оның отбасы Англияның Блэкпул қаласына көшіп, ол Блэкпул грамматикалық мектебінде білім алды. 2011 жылғы сұхбатында Андерсон грамматикалық мектептен ден қоюдан бас тартқаны үшін (сол кезде рұқсат етілген) дене жазасына бағынбағаны үшін шығарылып кеткенін айтты. Ол Лайтэм Сент-Эннсте тұрып, 1964-1966 жылдары Блэкпул өнер колледжінде көркем өнерді оқыды.
Ерте мансап
Жасөспірім кезінде Андерсон Блэкпулдағы Льюис универмагында сатушы ассистент болып жұмыс істеді, содан кейін газет стендінде сатушы болды. 1963 жылы Андерсон мектептегі достарынан The Blades тобын құрды: Майкл Стивенс (гитара), Джон Эван (кебордтар), Джеффри Хаммонд (бас-гитара) және Барримор Барлоу (доп). Бұл соул және блюз тобы болды, онда Андерсон вокалға, гитараға және гармоникаға ойнады; ол әлі флейта тартуды бастамаған еді. Олар алғашқы концертін Солтүстік жағалаудағы Holy Family Church залында өткізді. Осы кезде Андерсон электр гитарада ойнаудан бас тартты, себебі ол өзінің «Эрик Клэптон сияқты жақсы» бола алмайтынын сезінді. Ол өзінің «Nothing Is Easy: Live at the Isle of Wight 1970» видеосының кіріспесінде айтқандай, электр гитарын флейтаға алмастырды, және бірнеше апта жаттығудан кейін оны рок пен блюз стилінде жақсы ойнай алатынын анықтады. Tull тобының алғашқы альбомы «This Was» (1968) үшін жазылған сыртқы жазбаларда, ол альбом жазылған кезде флейтада небәрі бірнеше ай ғана ойнағандығы айтылады. Оның гитарамен айналысуы да бекер кетпеді, өйткені ол акустикалық гитарада ойнауын жалғастырды, оны мелодикалық және ритмдік аспап ретінде пайдаланды. Карьерасы дамыған сайын, ол сопрано саксофон, мандолина, клавиатура және басқа да аспаптарды өзінің репертуарына қосты. Флейтада ойнағанда бір аяғымен тұрып ойнау әдеті кездейсоқ пайда болды, себебі ол гармоникада ойнағанда бір аяғымен тұрып, тепе-теңдік сақтау үшін микрофон тұғырын ұстаған. Андерсон бір аяқты флейта ұстанымымен танымал болды және бір кезде оны «есі дұрыс емес фламинго» деп атады. Бұл ұстаным Jethro Tull тобының көптеген альбомдарының обложкасында бейнеленген. Marquee Club-та ұзақ уақыт болған кезде бір журналист оны флейтада ойнау үшін бір аяғымен тұрғанын дұрыс емес сипаттады, бірақ шындығында ол бастапқыда гармоникада бір аяғымен ойнаған. Ол, қиын болса да, бұл беделге сай болуға бел буды. Оның алғашқы әрекеттерін The Rolling Stones Rock and Roll Circus (1968) фильмінде Jethro Tull тобының өнерінде көруге болады. Бұл туралы «Бірге кірпіш сияқты» альбомының күлкілі сыртқы жазбаларында «бір аяқты поп-флейтист, Иан Андерсон» деген цитата келтірілген.
Кейінгі мансап
Андерсон 1980 жылы жеке карьерасын бастауды армандаған, осы кезде Джон Гласкок қайтыс болғаннан кейін Jethro Tull үзіліс жасауға дайын тұрды. Ол «A» альбомын жеке туынды ретінде жазды, бірақ JT-нің Мартин Барресі мен бас гитарада Дейв Пегг қатысты. Жазу компаниясының талабымен альбом Jethro Tull атымен шығарылды. Оның алғашқы ресми жеке альбомы 1983 жылы шыққан «Walk into Light» болды, онда Питер Джон Веттес музыканың электронды бағытына үлкен үлес қосты. 1990 жылдары ол қарапайым бамбук флейталарымен жұмыс істей бастады. Бұл қарапайым аспапта ноталарды біріктіру және басқа да көркемдік әдістерді жасау үшін үрлеу және тесіктерді көлеңкелеу сияқты техникаларды қолданды. Андерсонның айтуынша, сол кезде оның қызы флейта сабақтарын ала бастады және оның саусақтарының дұрыс емес екенін байқады, бұл оны өзінің кең каталогын дұрыс саусақтармен қайта оқуға итермеледі. 1995 жылы Андерсон екінші жеке альбомын – «Divinities: Twelve Dances with God» шығарды, ол он екі флейтамен толыған, әртүрлі тақырыптарды зерттейтін аспаптық туынды болды. Альбомды Jethro Tull тобының клавишшісі Эндрю Гиддингс және оркестр музыканттарымен бірге жазды. Андерсон 2000 жылы «The Secret Language of Birds» және 2003 жылы «Rupi's Dance» атты тағы екі жеке әндер альбомын шығарды. 2003 жылы ол досы, итальян флейташысының құрметіне «Griminelli's Lament» атты композиция жазды. 2011 жылы Jethro Tull гастрольдерін аяқтағаннан кейін және досы Дерек Шулман туралы ойлар туғанда (Джеральд Бостокқа не болды?), Андерсон 1972 жылғы «Thick as a Brick» альбомына жалғас жасай бастады. «Thick as a Brick 2» немесе TAAB2 альбомы 2012 жылдың 3 сәуірінде жарық көрді. Ол Jethro Tull альбомы емес, Jethro Tull тобының Иан Андерсон орындаған туынды ретінде таныстырылды. Андерсон екі альбомды да толық орындап гастрольдік сапарға шықты. TAAB2 трейлері YouTube-та жарияланды. Андерсон 2014 жылдың мамырында «Homo Erraticus» атты жаңа альбомын шығарды. Ол оны рок, фолк және металл музыкасын біріктіретін прогрессивті рок концепциялық альбомы деп сипаттады. Альбом Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде 14-орынға жетіп, оның ең табысты жеке альбомы болды. 2017 жылдың қыркүйегінде Андерсон «This Was» альбомының 50 жылдығын атап өту үшін гастрольдік сапар және 2019 жылы жаңа студиялық альбом шығару жоспарларын жариялады. Топ құрамына Андерсон, Хаммонд, Джон О'Хара, Дэвид Гудиер (барлығы 2012 жылдан бері Андерсоннің жеке тобының музыканттары) және 2019 жылдан бастап Джо Пэриш кірді, ал Барре мен Флориан Опале құрамнан шығарылды. 2018 жылдың 2 қаңтарында Иан Андерсон jethrotull.com сайтында Жаңа жылдық хабарлама жариялады, онда Андерсонның суреті және «IA студияда 2019 жылдың наурызында шығатын жаңа альбоммен жұмыс істеп жатыр. Ссшш; құпия сақтаңыз» деген жазу болды.
2018 жылдың 1 маусымында Parlophone Records Jethro Tull тобының 50 жылдығына арналған 50 тректен тұратын мансаптық жинақты шығарды, ол «50 for 50» деп аталды және Jethro Tull тобының барлық 21 альбомын қамтыды. «50 for 50» кітапшасында 2019 жылға жоспарланған жаңа альбом (кейін 2020 жылға, содан кейін 2022 жылға жылдырылды) Иан Андерсонның жеке альбомы болады және Jethro Tull тобының жаңа альбомы емес екені айтылды. Бірақ бұл рас емес болып шықты; топ 2022 жылдың 28 қаңтарында 19 жылдан бері Jethro Tull тобының алғашқы студиялық альбомын – «The Zealot Gene» шығарды (және 23 жылдан бері жаңа, түпнұсқа материалдан тұратын алғашқы альбом).
Тану
1973 жылы Андерсон бірнеше суретшілермен бірге Time журналының мұқабасында 1970-ші жылдар басындағы музыкадағы жаңа бағыттар туралы мақалаға түсті. Популярлы музыкаға өмір бойы қосқан үлесі үшін Андерсон 2006 жылы екі награда алды: Халықаралық жетістіктері үшін Айвор Новелло сыйлығы және 2006 жылдың 11 шілдесінде Хериот-Ватт университетінен әдебиет докторының құрметті атағы. Андерсон 2008 жылғы Жаңа жылдық наградалар бойынша музыкаға қосқан қызметі үшін Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) атанды. 2011 жылдың шілдесінде Абертей университетінен құрметті докторлық дәрежесін (Сөздер докторы) алды. 2013 жылғы Progressive Music Awards сыйлықтарында Андерсон "Prog God" сыйлығымен марапатталды.
Музыкалық бірлестіктер және басқа да жұмыстар
Андерсон Steeleye Span-нің 1974 жылғы «Now We Are Six» альбомын жазды, сондай-ақ Steeleye Span мүшесі Мэдди Приордың тұңғыш жеке альбомы «Woman in the Wings» (1978) альбомын жасады және продюсерлік етті, оған Jethro Tull көбінесе аспаптық үлес қосты. Андерсон канадалық рок-топтың екінші альбомы «The Big Prize» (1985) альбомынан «All Along You Knew» әнінде қонақ ретінде ойнады. Бұл Jethro Tull-дің 1984 жылғы гастрольдік сапарынан кейін болды, онда Honeymoon Suite ашылу актілерінің бірі болды. 1984 жылы Андерсон Мартин Барр, Дейв Пегг және Питер Джон Веттеспен бірге Лондон симфониялық оркестрімен «A Classic Case» альбомын жазды. Ол сонымен қатар Planet Rock радиостанциясында диджей болып, өзінің екі сағаттық «Under the Influence» шоуын ұсынды. Ол сондай-ақ 2010 жылдың мамыр айында Хаммерсмит Аполлода Джо Бонамассамен бірге сахнада шығып, Jethro Tull-дің «A New Day Yesterday» әнін орындады. Андерсон «Men Without Hats» тобының «Pop Goes the World» (1987) альбомындағы «On Tuesday» әнінде флейта ойнайды, ал «Blackmore's Night» тобының дебюттік альбомы «Shadow of the Moon» (1997) альбомынан «Play, Minstrel, Play» әнінде ойнайды. Андерсон 1998 жылы Рой Харпердің «The Dream Society» альбомында флейта ойнайды. Андерсон Харпердің өзіне күшті ықпал еткенін мойындады. Андерсон Uriah Heep тобының екі концерттік альбомында арнайы қонақ ретінде өнер көрсетеді: «Acoustically Driven» (2001) және «Electrically Driven» (2001), екеуінде де Uriah Heep репертуарынан екі әнді орындайды: «Circus» және «Blind Eye». Андерсон Fairport Convention тобының 2001 жылғы «XXXV» альбомындағы «Portmeirion» трегінде флейта ойнайды. Андерсон 1980 жылдардың ортасынан бастап Fairport Convention тобымен жыл сайынғы Cropredy фестивалінде бірнеше рет өнер көрсетті, сол кезде олардың бас-гитарисі Дейв Пегг Jethro Tull тобының мүшесі болды. Андерсон флейта ойнады және 2005 жылы Pink Floyd тобының «The Wall» альбомын толық қамтитын құрмет альбомында «The Thin Ice» әнінің нұсқасын орындады. 2011 жылдың сәуірінде Андерсон Юрий Гагариннің алғашқы ғарышқа ұшуының 50 жылдығына орай Халықаралық ғарыш станциясындағы миссиясы кезінде астронавт Кейди Коулманмен флейта дуэті орындады. Андерсон The Darkness тобының 2012 жылғы «Hot Cakes» альбомынан «Cannonball» әнінде флейта ойнады. Ол 2013 жылы шыққан Renaissance тобының «Grandine il vento» альбомындағы «Cry to the World» әнінде флейта ойнады. Ол сондай-ақ The Tea Party тобының 2014 жылғы альбомының атаулық трегі «The Ocean at the End» әнінде флейта ойнады. Андерсон JEFF the Brotherhood тобының 2015 жылғы «Wasted on the Dream» альбомының үшінші синглы «Black Cherry Pie» әнінде флейтамен өнер көрсетті. 2017 жылдың 24 наурызында Джон О'Хараның жетекшілігімен Carducci String Quartet қатысқан Андерсонның «Jethro Tull – The String Quartets» студиялық альбомы жарық көрді. Марк Алмондтың 2020 жылғы «Chaos and a Dancing Star» альбомынан алынған «Lord of Misrule» әнінің ресми видеосы 2019 жылдың 29 қарашасында YouTube-та жарық көрді, онда Ян Андерсон флейта ойнайды.
Отбасылық және жеке өмірі
Андерсон үш бауырдың ең кішісі. Үш бауырдың ең үлкені Робин 1973 жылы Шотландия балетінің әкімшісі болды. Андерсон 1976 жылы Шона Лиройдқа үйленді, оны Rolling Stone журналы "бай жүн өндірушінің әдемі, монастырь білімі алған қызы" деп сипаттады. Ол 10 жыл балетпен шұғылданған, бірақ Андерсон оны кездестірген кезде ол Jethro Tull тобының сол кездегі Chrysalis Records лейблінде баспасөз хатшысы болып жұмыс істеді. Кейін ол топтың сахнадағы арнайы эффекттерімен айналысты. Олар Англияның Раднадж қаласындағы Попхлейс иелігіндегі 16 ғасырлық қызыл кірпіштен салынған шаруашылықта, Шотландияның Скай аралындағы Стратхейрд иелігіндегі Кильмари үйінде, сондай-ақ Швейцарияның Монтрё қаласында қысқа уақыт тұрды. Қазіргі уақытта олар Уилтширде (Англия) тұрады, Швейцарияда Монтрёге жақын жерде тағы бір үйлері бар. Олардың екі баласы бар: Джеймс Дункан Андерсон, ол да музыкант; және Гейл, ол киноиндустриясында жұмыс істейді және АҚШ теледрамасының жұлдызы Эндрю Линкольнге үйленген. Андерсон терең вена тромбозынан аман қалды және ауру туралы хабардарлықты арттыру үшін бірнеше қоғамдық қызмет туралы хабарламалар жасады. Андерсон өзінің қызығушылықтарын жабайы мысықтарды, әсіресе қатал тұтқыннан құтқарылғандарын қорғау; камералар, әсіресе Leica; және үнді тағамдары деп атады. Андерсон өзінің діни сенімдерін "деист пен пантеист арасында" деп сипаттады. Ол "ұждаққа, ксенофобияға және оңшыл консерватизмге" қарсы шығады, сонымен қатар "оянуды" сынға алып, оны "көзқарастарды тікелей алмасу процесін оңай тоқтатып тастайтын" "модалы және шамадан тыс қолданылған" көзқарас деп атайды. 2020 жылдың мамыр айында The Big Interview with Dan Rather бағдарламасына берген сұхбатында Андерсон бірнеше жыл бұрын диагноз қойылғаннан кейін, емделе алмайтын созылмалы обструктивті өкпе ауруынан (СОӨА) зардап шегетінін айтты. Ол өзінің ұзақ мансабында сахнадағы түтін машиналарын пайдалану осы жағдайдың себебі болуы мүмкін деп сенетінін айтты. Андерсон ауруды емдеу үшін дәрі-дәрмектерді қабылдауын жалғастырды, аурудың күшеюін болдырмау үшін жоғары ластану деңгейі бар жерлерден аулақ болды және өкпесін жақсы күйде ұстау үшін тыныс алу жаттығуларын жасады, СОӨА оның күнделікті өміріне әлі әсер етпегенін айтты.
Басқа да кәсіпкерлік қызмет
Андерсон Ұлыбритания мен Чилиде бірнеше лосось шаруашылықтарына ие болған. Оның Скай аралындағы меншігінде орналасқан Strathaird компаниясы 1990 жылдардың соңына дейін қызмет етті, содан кейін оның бір бөлігі сатылды. Андерсон төрт компанияның директоры болып табылады: Jethro Tull Production Limited, Calliandra Productions Limited, Ian Anderson Limited және Ian Anderson компаниялар тобы Limited.