Мемфис қаласындағы Құдайдың ізбасаршылығы шіркеуінің тарихы

Кіріспе

"Құдайдың Мәсіхтегі Құтқарылу шіркеуі" – Теннесси штатының Мемфис қаласында орналасқан Пентикост шіркеуі. Ол 1975 жылдың 6 наурызында қадірлі епископ Гилберт Э. Паттерсон құрған. Шіркеудің қазіргі пасторы – Мильтон Хокинс. "Құдайдың Мәсіхтегі Құтқарылу шіркеуі" Мемфис қаласындағы және Құдайдың Мәсіхтегі шіркеуінің ең ірі шіркеулерінің бірі болып табылады.

Тарих

Г. Э. Паттерсон 1975 жылы «Құдайдың Мәсіхтегі құтқарылу шіркеуін» «Мол баталар құтқарылу шіркеуі» деп атай бастады. 1988 жылы шіркеу Құдай Мәсіх шіркеуімен бірікті. Гилберт Эрл Паттерсон 1939 жылдың 22 қыркүйегінде Теннесси штатының Гумбольдт қаласында, Құдай Мәсіх шіркеуінің жанындағы пастор үйінде дүниеге келді. Ол марқұм епископ Уильям Арчи Паттерсон аға мен Мэри Луиза Паттерсонның ұлы болды. Ол марқұм ақсақал Уильям Арчи Паттерсонның інісі, Евангелист Мэри Элис Паттерсон Хокинс, Басқарушы Ли Элла Паттерсон Смит және Евангелист Барбара Паттерсон Дэвиспен туыс болды. 1951 жылы 11 жасында Мемфистегі «Киелі Храм Құдай Мәсіх шіркеуінде» христиан дініне келді, онда оның әкесі пастор болып қызмет етті. Сол кезде ақсақал Джонни Браун жетекшілік еткен қайта жандану шарасы өтті. 1952 жылдың мамыр айында Паттерсон отбасы Детройтке (Мичиган штаты) көшіп барды. Детройтте, 16 жасында Паттерсон 1956 жылдың 16 қыркүйегінде әкесінің шіркеуінде (Құдай Мәсіхпен Жаңа Иерусалим шіркеуі) Киелі Рухпен шомылдырылды. Бір айдан кейін Паттерсон да уағыздауға шақырылғанын сезінді және 1957 жылдың 22 қаңтарында алғашқы уағызын айтты. Уағызының мәтіні – Ишая 59:9; тақырыбы – «Біз жарық күтеміз, бірақ қараңғыда жүреміз». 1957 жылдың наурыз айында әкесі оны құттықтады, ал 1958 жылдың 28 тамызында епископ Дж. С. Бейли оны діни қызметке бекітті. Детройтте Паттерсон Хатчинс орта және Орталық орта мектебін бітіріп, Детройт Киелі кітап институтына оқуға түсті. Жасөспірім кезінде Паттерсон хор мүшесі, Жаңа Иерусалим ансамблінің жетекші әншісі және жартылай уақытты ұлттық евангелист болды. Ол әлі жасөспірім кезінде Құдай Мәсіх шіркеуінің Ұлттық қасиетті жиналысында және Халықаралық жастар конгресінде сөз сөйледі. Екі рет ол епископ К. Х. Мейсонның алдында уағыз айтты. 1961 жылдың желтоқсанында Паттерсон Мемфиске Құдай Мәсіхтегі Киелі Храм шіркеуінің қосымша пасторы ретінде және ЛеМойн колледжіне оқуға оралды. Сол кезде Киелі Храмда 80 ересек мүше және бірнеше бала ғана болды. 1961 жылдың желтоқсанынан 1964 жылдың маусымына дейін Киелі Храмда өсім болған жоқ. Алайда маусым айында Паттерсон қауымды үш күн бойы ораза ұстап, дұға етуге шақырды. Осыдан кейін шілде айында шіркеуден екі блок қашықтықта 30 күндік шатырлық қайта жандану шарасы өтті. Қайта жандану кезінде шіркеуге 55 жаңа мүше қосылды. 1965 жылы Паттерсон көпшілыққа уағыздау қабілетімен танымал болды. Сол кезде ол миссионерлік қызмет пен шіркеулер құруды жоспарлады. Ол Киелі Храмның қосымша пасторы болып қызмет етті, ал шіркеу 1964 жылдың шілдесінен 1974 жылдың желтоқсанына дейін өсті. 1969 жылы Теннесси епискобы А. Б. Макьюэн аға қайтыс болғаннан кейін Паттерсон отбасында да жік пайда болды. Батыс Теннессидегі көптеген пасторлар Паттерсонның әкесі Детройттан Мемфиске толық уақытты қызмет етуге, Батыс Теннесси епископы ретінде оралуын қалады. Шіркеудің Бас епископы Дж. О. Паттерсон бұған келіспеді, Католик шіркеуін мысал ретіне келтірді. Ол Құдай Мәсіх шіркеуінің Бас епископы Мемфис епископы болуы керек деп ойлады, өйткені Рим Папасы Рим епископы болып табылады. Гилберт Паттерсон әкесінің мүддесін қорғауға тырысты, бірақ сәтсіз аяқталды. 1974 жылғы жиналыста Бас кеңес Бас епископты қолдады және епископ У. А. Паттерсон және оның ұлына қарсы әрекет жасауға дайындалды, оларды Киелі Храмнан шеттету үшін. Атасына қарсы араздықты және одан әрі күш салуды тоқтату үшін Гилберт Паттерсон 1975 жылдың 23 ақпанында Киелі Храмнан кетті. Сол уақытта Гилберт Паттерсон Мунт-Вернон баптистік шіркеуін сатып алып, қайта жаңғыртты. Миссисипи бульварындағы және 1975 жылдың 2 наурызында «Құтқарылу шіркеуі» деп аталатын «Мол баталар соборын» ашты. Сол күні Мемфистегі әртүрлі конфессиялар мен діни ұйымдардан 436 адам шіркеуге қосылды. Қауым бірден шіркеуден асып кетті. Үш жылдай уақыт ішінде шіркеу мүшелерінің саны 2000-нан асып, бірден ғибадатхананы кеңейту жоспарлары жасалды. 1978 жылдың 8 қазанында (ашылғаннан кейін үш жыл жеті ай өткен соң) «Құтқарылу шіркеуі» жаңа ғимаратқа кірді. Бұл Мемфистегі африкалық американдықтар салған бірінші шіркеу болды, оның құны 1,2 миллион доллардан асты. 1984 жылы 1200 орындық қасиетті орын таңғы сағат 11-де ғибадат ететіндерге толы болмады. Көптеген адамдар баспаналары толғанша төменгі қабаттағы қауым залына жиналып, ғибадатхананың жабық экраны арқылы көрініс табатын. 1987 жылдың 5 шілдесінде епископ К. Д. Оуэнс шамамен 600 орындық жаңа қанатты бағыштады. 1986 жылдың қыркүйек айында оның ағасымен телефон арқылы сөйлескенде, Бас епископ Дж. О. Паттерсон оның шөкінін Құдай Мәсіх шіркеуіне белсенді мүшелікке оралуын қалағанын білдірді. Осы әңгіме нәтижесінде Бас епископ Гилберт Паттерсонның атын 1986 жылғы жиналыстың Бас кеңесінің күн тәртібіне қосты. Көптеген кеңес мүшелері осы күннің күтіп, Паттерсонның оралуын үміттенеді. О. Т. Джонс кіші, Ф. Д. Вашингтон, Дж. Д. Хазбенд, Лерой Андерсон және К. Д. Оуэнс сияқты кеңес мүшелері қолдау көрсетті; ең белсендісі Паттерсонның өмір бойы досы, епископ Чендлер Д. Оуэнс болды (ол Паттерсонмен байланысты үзуге басымдық бермеген). 1986 жылдың қараша айында өткен Бас кеңес отырысында кеңес Паттерсонды Құдай Мәсіх шіркеуінде Мемфистегі аумақтық епископ ретінде белсенді қызметке оралуға шақыруға 11–0 дауыспен келісті. Отырысқа Бас епископтың қатыспауы себепті епископ Л. Х. Форд төрағалық етті. Сондықтан Бас кеңестің 1986 жылғы қарашадағы шешімі епископ Дж. О. Паттерсон аға тарапынан 1988 жылдың 29 қаңтарында Флорида штатының Джексонвилле қаласындағы епископтар конференциясында ғана орындалды. Епископ Г. Э. Паттерсон 1992 жылы Бас кеңеске сайланды және 1996 жылы қайта сайланды. Бас епископ сайлауындағы соңғы сайлауда жеңіліске ұшырағаннан кейін (бір дауыспен жеңіліп), ол 2000 жылдың 14 қарашасында 900-нен астам дауыспен сайланды. 2005 жылы Паттерсон алқыстыр безінің қатерлі ісімен күресіп жатқанын хабарлады. Паттерсон 2007 жылдың 20 наурызында Мемфистегі Methodist University Hospital-де қайтыс болды.

G. E. Patterson founded the Temple of Deliverance Church of God in Christ as the Bountiful Blessings Temple of Deliverance in 1975. The Church became affiliated with the Church of God in Christ in 1988. Gilbert Earl Patterson was born September 22, 1939, in the parsonage next door to the Church of God in Christ in Humboldt, Tennessee. He was the son of the late Bishop William Archie Patterson Sr. and Mary Louise Patterson. He was the brother of the late Elder William Archie Patterson Jr., Evangelist Mary Alice Patterson Hawkins, Supervisor Lee Ella Patterson Smith, and Evangelist Barbara Patterson Davis. He became a Christian in May 1951 at age 11 at Holy Temple Church of God in Christ in Memphis, where his father was the pastor. At that time, a revival was being held by Elder Johnny Brown. In May 1952, the Patterson family moved to Detroit, Michigan. While in Detroit, at age 16 Patterson received the baptism in the Holy Ghost on September 16, 1956, at his father’s church (New Jerusalem Church of God in Christ). One month later young Patterson also felt called to the ministry, and he preached his first sermon on January 22, 1957. The sermon text was Isaiah 59:9; his subject was “We Wait For Light, But We Walk In Darkness”. He was licensed by his father in March 1957, and ordained by Bishop J. S. Bailey on August 28, 1958. In Detroit Patterson graduated from Hutchins Intermediate and Central High School, and attended the Detroit Bible Institute. As a teenager Patterson was a choir member, lead singer in the New Jerusalem Ensemble and a part time national evangelist. While still a teenager, he spoke at the National Holy Convocation of the Church of God in Christ and the International Youth Congress. On two occasions, he preached before Bishop C. H. Mason. In December 1961 Patterson returned to Memphis as co pastor of Holy Temple Church of God in Christ, and to attend LeMoyne College. At that time, Holy Temple had 80 adult members and only a few children. From December 1961 to June 1964, Holy Temple experienced no growth. However, in June Patterson led the congregation in three days and nights of abstinence, fasting and prayer. This was followed in July with a 30 day tent revival, held two blocks from the church. During the revival, 55 new members were added to the church. In 1965, Patterson became known as "God’s young apostle" because of his ability to gather large crowds. At that time, he also planned to establish missions and organize churches. He continued as co pastor of Holy Temple, and the church grew between July 1964 and December 1974. In 1969, following the death of Tennessee Bishop A. B. McEwen Sr., a rift began in the Patterson family. Many pastors in western Tennessee wanted Patterson’s father to return from Detroit to full time service in Memphis as the bishop of West Tennessee. Presiding Bishop J. O. Patterson refused, using the Catholic Church as his example. He felt that the Presiding Bishop of the Church of God in Christ should be the bishop of Memphis, as the Pope is bishop of Rome. Gilbert Patterson attempted to champion his father's cause, but failed. During the Convocation of 1974 the General Board supported the Presiding Bishop, and prepared to move against Bishop W. A. Patterson, Sr. and his son to remove them from Holy Temple. In an effort to end the feud and any further efforts against his father, Gilbert Patterson resigned from Holy Temple effective February 23, 1975. In the meantime Gilbert Patterson purchased and remodeled the Mt. Vernon Baptist Church on Mississippi Boulevard, and opened Temple of Deliverance, the Cathedral of Bountiful Blessings, on March 2, 1975. On that day, 436 people joined the church from every denomination and religious organization in Memphis. The congregation outgrew the church almost immediately. In less than three years church membership grew to over 2,000, and immediate plans were made to build a larger place of worship. On October 8, 1978 (three years and seven months after its opening), Temple of Deliverance entered its new building. At a cost of $1.2 million, it was the first church built by African Americans in Memphis at a cost more than a million dollars. By 1984, the 1,200 seat sanctuary could no longer accommodate the 11:00 am worshippers. After filling chairs in the aisles the crowd frequently overflowed into the fellowship hall downstairs, where the worship could be viewed on a closed circuit television screen. On July 5, 1987, Bishop C. D. Owens dedicated a new wing, seating approximately 600. In September 1986, during a telephone conversation with his uncle, Presiding Bishop J. O. Patterson expressed a desire to see his nephew return to active membership in the Church of God in Christ. As a result of that conversation, the Presiding Bishop had Gilbert Patterson’s name added to the General Board’s agenda for the Convocation of 1986. Many board members had waited for this day, hoping for Patterson’s return. Board members such as O. T. Jones Jr., F. D. Washington, J. D. Husband, LeRoy Anderson and C. D. Owens were supporters; the most vocal was Patterson’s lifelong friend, Bishop Chandler D. Owens (who had not yielded to pressure to break ties with Patterson). During the November 1986 General Board meeting, the board voted 11–0 to invite Patterson to return to active ministry in the Church of God in Christ as a Jurisdictional Bishop in Memphis. The meeting was chaired by Bishop L. H. Ford, in the presiding bishop's absence. Therefore, the general board's November 1986 action was not executed by Bishop J. O. Patterson Sr. until January 29, 1988, at the Bishops' Conference in Jacksonville, Florida. Bishop G. E. Patterson was elected to the General Board in 1992, and reelected in 1996. After conceding the last election for Presiding Bishop (which he lost by one vote), he was elected on November 14, 2000, by more than 900 votes. In 2005, Patterson announced that he was battling prostate cancer. Patterson died on March 20, 2007, at Methodist University Hospital in Memphis.