Грейс Коммьюнион Интернешнл: Тарихы мен дамуы

Кіріспе

Бұрын Worldwide Church of God деп аталған Grace Communion International (GCI), бұрын Radio Church of God және Worldwide Church of God (WCG) – Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласында (АҚШ) орналасқан христиан діни ағымы. Ұйымның сайтындағы мәліметтерге сәйкес, 70 елдегі 550 шіркеуде 30 000 мүшесі бар, және ол Орегон штатының Юджин қаласында епископтық үлгіде құрылған. Армстронгтың өмірбаянында ол 1931 жылы Орегон штатындағы Құдай шіркеуінің (Жетінші күн) конференциясымен, адвентисттер тобымен рухани қызметкер ретінде бекітілгені, бірақ 1933 жылы олармен байланысын үзгені айтылады. 1934 жылдың 7 қаңтарында Армстронг Юджиндегі жергілікті 100 ватттық KORE радиостанциясында хабар таратуды бастады. Бағдарлама негізінен эфирдегі шіркеу қызметі сияқты болды, Армстронгтың уағызымен қатар ән шырқау да орын алды. Кейіннен Армстронг бағдарламасын «Жер шары ертең» деп атады, бұл 1939 жылғы Дүниежүзілік көрменің «Ертеңгі әлем» тақырыбынан шабыттанған болуы мүмкін. Өсіп келе жатқан шіркеутің жұмысын жеңілдету үшін Армстронг 1946 жылдың 3 наурызында оны «Құдайдың радио шіркеуі» деп тіркеді. Оның көзқарастары жергілікті қауым тарапынан қабылдамаса да, «Жер шары ертең» хабарлары мен «The Plain Truth» журналы арқылы көптеген жақтастар жинады. 1947 жылы Армстронг Калифорниядағы миссионерлік қызметін біріктірді, шіркеудің бас кеңсесін Калифорнияның Пасадена қаласына көшірді және діни ағымның білім беру мекемесі ретінде Амбасадор колледжін құрды. «Жер шары ертең» хабары 1953 жылдың 7 қаңтарында Люксембург радиосы арқылы Еуропаға таратылды. 1968 жылы бұл қозғалыс Дүниежүзілік Құдай шіркеуі (WCG) деп қайта аталды.

Герберт У. Армстронгтың тұсында (1934-1986)

Дүниежүзілік Құдай шіркеуі өзінің негізін қалаушы Герберт У. Армстронгтың ілімдерін өліміне дейін сақтады. Армстронг христиан фундаментализмін яһуди дінінің кейбір қағидаларымен және сенбі күнді қадір тұту ілімімен үйлестірді. Ол медициналық араласуға тыйым салды және шіркеуге үш ондықтан тұратын міндетті төлемді енгізді. Армстронг христиан дініне сіңіп кеткен, оның пагандық деп санайтын амалдар мен сенімдерді қабылдамады. Оларға қасиетті үштік туралы ұғым, Рождество, Пасха, Хэллоуин және туған күн тойлау сияқтылар кірді. Шіркеу мүшелері құлшылық кезінде белгілі бір киім талаптарын сақтауға шақырылды. Армстронгтың ілімі ажырасу мен қайта үйленуге қатаң қарсы болды және ажырасқан мүшелерді бұрынғы жұбайларымен қайта табысуға шақырды, тіпті олар қайта үйленген болса да. Армстронг Құдайдың шақыруына ие болған, Патшалықтың Ізгі хабарына сенген және толық суға батыру арқылы Құдайдың Рухын алғандардың, нағыз, Киелі кітапқа негізделген 'Құдай шіркеуінің' бір бөлігіне айналатынын түсіндірді. Пасторлар өз қауымдарында дау-дамай тудырған немесе бөліс туғызғандарды 'қауымнан шығаруға' міндетті болды. Мұндай 'қауымнан шығарулар' жиналған қауым алдында құлшылық кезінде жарияланды. 1956 жылы Армстронг 1975 жылы "Пророчествода!" атты кітапша жариялады, онда 1965-1972 жылдар аралығында АҚШ-та қатты құрғақшылық, ашаршылық және жұқпалы аурулар, сондай-ақ жер астындағы неміс нацистерінің қолымен болатын ядролық соғыс, Еуропадағы христиандардың құлдыққа түсуі және Иса Мәсіхтің қайта оралуы болжалды. Армстронг осы оқиғалардың үш жарым жылға созылатынын және 1975 жылы аяқталады деп болжады. 1950 жылдардың ортасында Армстронг өзінің ұлы Гарнер Тед Армстронгты "Дүниежүзі ертең" радио және теледидар бағдарламаларын жүргізуші етіп тағайындады. 1960 жылдардың соңында Гарнер Тед шіркеудің атқарушы вице-президенті, Амбасадор колледжінің вице-канцлері (сол кезде Техас және Ұлыбританияда тағы екі кампусы болды) және шіркеу басылымдарының, соның ішінде "Дүниежүзі ертең", "Жақсы жаңалық" және "Шындық" журналдарының атқарушы редакторы болды. Армстронгтың бірінші әйелі Лома Диллон Армстронг 1967 жылдың 15 сәуірінде 50 жылға жуық некеден кейін қайтыс болды.

The Worldwide Church of God adhered to the teachings of its founder, Herbert W. Armstrong, until his death. Armstrong practiced a blend of Christian fundamentalism with some tenets of Judaism and Seventh Day Sabbath doctrine. the forbidding of medical interventions, and the required payment of three tithes to the church. Armstrong rejected what he regarded as pagan practices and beliefs that had been absorbed into mainstream Christianity. These included the idea of the holy Trinity, and the celebrations of Christmas, Easter, Halloween, and birthdays. Members were encouraged to follow a dress code during services. Armstrong's doctrine strictly opposed divorce and remarriage, and encouraged members who had divorced to seek reconciliation with their former spouses, even if they had remarried. Armstrong explained that those "called" by God, who believed the gospel of the Kingdom, and received God's Spirit upon full immersion baptism, became part of the true, biblical, 'Church of God'. Ministers were obligated to "disfellowship" any in their congregations who caused trouble or division. Such "disfellowshipments" were announced at services before the assembled congregation. In 1956, Armstrong published 1975 in Prophecy!, a pamphlet that predicted catastrophic draught, famine, and epidemic disease in the United States between 1965 and 1972, as well as an upcoming nuclear world war instigated by underground German Nazis, the subsequent enslavement of Christians in Europe, concluding in the return of Jesus Christ. Armstrong predicted that these events would take place for three and a half years, and would conclude by 1975. By the mid 1950s, Armstrong had his son Garner Ted Armstrong take over as host of the radio and television versions of The World Tomorrow. By the late 1960s, Garner Ted was executive vice president of the church, vice chancellor of Ambassador College (which by then had two more campuses in Texas and the United Kingdom), and executive editor of church publications including Tomorrow’s World, Good News, and The Plain Truth. Armstrong's first wife, Loma Dillon Armstrong, died on April 15, 1967, after almost 50 years of marriage.

1970-ші жылдар: Скандал мен қақтығыс

1970 жылдардың басында шіркеу бөлініп-бөлініп кетті. Мүшелер Герберт Армстронгтың болжаған оқиғаларының орын алмағанына көңіл көшірді. «Тамаша болашақ әлемі», «Пророчествода 1975 жыл» және тағы да көптеген шіркеу жазбалары Мәсіхтің қайта оралу күнін нақты көрсетуге тырысқандықтан, мүшелер Екінші келуді үмітпен күтті. Армстронгтың кейбір уағызшылары, мысалы Джеральд Уотерхаус, Екінші келудің толық, қадам-қадам есебін уағыздарында келтірді, онда Армстронгтың өзі Аян кітабындағы екі куәгердің бірі ретінде көрсетілді. 1972 жылғы 15 мамырдағы «Time» журналында Герберт Армстронг Гарнер Тедді «Сайтанның құрсауында» деген айыппен шіркеудегі басшылық лауазымдарынан шеттетуі хабарланды. 1974 жылғы наурыз айына қарай көптеген пасторлар қызметтен кетті немесе наразылар ретінде қуылды, олардың кейбіреуі шіркеудің Гарнер Тедтің бұзушылықтарына шамадан тыс кеңшілік көрсеткеніне, Армстронгтың ілімінің кейбір аспектілерін сынап, жаңа шіркеулер құрды. Техас штатының пасторы Барри Чейз шіркеу мүшелеріне ашық хат жолдап, «осы шіркеудің жоғары ешелонындағы зор әдепсіздік» туралы мәлімдеп, қызметтен кетуін хабарлады. Батыс АҚШ-тағы WCG пасторлар директоры Альфред Кароццо WCG мүшелеріне ашық хат жолдап, шіркеудің ондықтан тыс беру жүйесіне, Армстронгтардың жосықсыз өмір салтына және шығыстарына, Армстронгтың ажырасу және қайта үйленуге қатысты ұстанымдарына наразылық білдірді және Армстронг Гарнер Тедке ұқсас құқық бұзушылықтар жасаған шіркеу мүшелеріне қарағанда жеңілдікпен қарады деп айыптады. Кароццо өзінің жеке бөлімшесін, 20 ғасырдың Құдай шіркеуін құрды. 1978 жылы Армстронг Гарнер Тедді қауымнан шығарып, шіркеуден толығымен қуды. Гарнер Тед 1978 жылы Техас штатының Тайлер қаласында өзінің жеке шіркеуін құрды, ол Құдай шіркеуі Халықаралық деп аталды. Герберт және Гарнер Тед Армстронг өмір бойы араздас болып өтті. Оның өмірі «мінез-құлықтың жолы, жомарттық, мәдени байыту, нағыз білім: қоршаған ортаны әдемілеу және қатарластарыңды күту» сипаттамаларымен сипатталды. Ол әлемнің кемқыр аймақтарында гуманитарлық жобаларды бастады, бұл 1975 жылы шіркеу басқаратын Элші Халықаралық Мәдениет Қорының (AICF) құрылуына әкелді. Қор бірнеше елде жұмыс істеді, сауатсыздықпен күресуге, мүгедектерге арналған мектептер ашуға, жылдам мектептер құруға және маңызды библиялық орындарда археологиялық зерттеулер жүргізуге қаржы және кадрлар ұсынды. Шіркеудің концерт залында билет бағасы қолжетімді болғандықтан, Лучано Паваротти, Владимир Хоровиц, Бинг Кросби, Марсель Марсо және Боб Хоуп сияқты танымал өнер шеберлерінің жүздеген қойылымдары өтті. «Quest» журналы 1977 жылдың шілдесінен 1981 жылдың қыркүйегіне дейін AICF-пен ай сайын жарияланды. Бастапқыда «Адамның әлеуеті» деп аталған жобаны Стэнли Радер шіркеу қаржылаған AICF-тің зайырлы жобасы ретінде басқарды. «Quest» баспасы гуманитарлық ғылымдарға, саяхатқа және өнерге арналған жоғары сапалы басылым жасау үшін шіркеумен байланысы жоқ кәсіби қызметкерлерді жалдады. Журнал Армстронгтың 1975 жылы жарық көрген «Пророчество!» басылымынан кейін құрылды, бұл жалған пайғамбарлық туралы айыптаулардың жылдам таралуына себеп болды. (1975 жылды қолдану шіркеу пасторлары тарапынан, оны ғылыми әлемнің 1975 жылды технологиялық «Утопия» жылы деп жариялауымен салыстыра отырып, Киелі кітаптағы пайғамбарлықты түсіндіру құралы ретінде қорғалды). AICF зайырлы көзқарас пен ойлауға ие болды және шіркеу қаржыландыруды азайта бастады. Ақырында Армстронг оны тоқтатты және оның активтері басқа мүдделерге сатылды.

By the early 1970s, the church began to splinter. Members were disappointed that the events predicted by Herbert Armstrong had not occurred. Because church literature such as The Wonderful World Tomorrow, 1975 in Prophecy!, and many others had attempted to pinpoint the date of Christ's return, members continued to wait anxiously for the Second Coming. Some of Armstrong's evangelists, such as Gerald Waterhouse, had presented detailed, step by step accounts of the Second Coming in their sermons, which included Armstrong himself as one of two witnesses of the Book of Revelation. In an article in the May 15, 1972, edition of Time magazine, Herbert Armstrong was reported to have ousted Garner Ted from his leadership roles in the church, on the grounds that Garner Ted was "in the bonds of Satan." By March 1974, multiple ministers had quit or been ousted as dissidents, with several citing the church's unfairly lax response to Garner Ted's violations, denouncing elements of Armstrong's doctrine, and founding offshoot churches. Thirty five ministers formed the Associated Church of God in Washington, D. C. Texas Minister Barry Chase sent an open letter to church members signaling his departure, citing "monumental immorality in the highest echelons of this church." Alfred Carozzo, former WCG director of ministers in the western US, sent an open letter to WCG members denouncing the church's tithe system, the Armstrongs' lavish lifestyle and expenditures, Armstrong's positions on divorce and remarriage, and alleging that Armstrong had treated Garner Ted leniently compared to church members accused of similar trespasses. Carozzo incorporated his own offshoot, the 20th Century Church of God. By 1978, Armstrong had disfellowshipped Garner Ted and ousted him from the church permanently. Garner Ted began his own church in 1978 in Tyler, Texas, called the Church of God International. Herbert and Garner Ted Armstrong remained estranged for the remainder of the elder Armstrong's life. which was said to include "the way of character, generosity, cultural enrichment, true education: of beautifying the environment and caring for fellow man." He began undertaking humanitarian projects in underprivileged locales around the world, which led to the creation of the church run Ambassador International Cultural Foundation (AICF) in 1975. The Foundation worked in several countries, providing staffing and funds to fight illiteracy, create schools for disabled people, set up mobile schools, and conduct several archaeological digs at significant biblical sites. The church auditorium hosted, at highly subsidized ticket prices, hundreds of performances by noted artists such as Luciano Pavarotti, Vladimir Horowitz, Bing Crosby, Marcel Marceau, and Bob Hope. Quest periodical was published monthly by AICF from July 1977 to September 1981. Originally named Human Potential, the project was directed by Stanley Rader as a secular outreach of the church funded AICF. Quest publishers hired a professional staff unrelated to the church to create a high quality publication devoted to the humanities, travel, and the arts. The periodical was created in the aftermath of Armstrong's poorly received 1975 in Prophecy!, a publication which caused accusations of false prophecy to spread like wildfire. (The use of the year 1975 was defended by church ministers as a device to explain biblical prophecy, by contrasting it with the scientific world's declaration of 1975 as the year of technological "Utopia"). The AICF become secular in its approach and thinking and the church began to cut back on its funding. Eventually it was discontinued by Armstrong and its assets were sold to other interests.

Алушы дағдарысы

WCG-мен жақсы қарым-қатынаста болған бірнеше мүшелер Калифорния штатын Рейдер мен Герберт У. Армстронгтың қызметтен злоупотребленуіне қатысты айыптауларды тергеуге итермеледі. Алты бұрынғы пастордың бірігуі Герберт У. Армстронг пен Стэнли Радерге қарсы Калифорнияның Бас прокурорына қаржыны жымқыру туралы айыптаулар ұсынды, екеуінің де жеке мұқтаждары үшін миллиондаған долларды жұмсағанын мәлімдеді. 1979 жылы Калифорнияның Бас прокуроры Джордж Дюкмеджиан Пасаденадағы шіркеу кампусын жарты жылға қаржылық басқаруға алды. Бұл мәселе Майк Уоллестің назарына түсті, ол шіркеуді "60 минут" бағдарламасында зерттеді. Уоллес құпия шығындар, мүдделердің қақтығысы, ішкі сделдер, жоғары лауазымды тұлғалардың сәнді үйлері мен өмір салты, сондай-ақ Стэнли Радердің қаржылық манипуляцияларға қатысы бар екенін хабарлады. Герберт У. Армстронгқа, Стэнли Радерге немесе WCG-ге қарсы ешқандай заңдық шаралар қолданылмады. Уоллес 1979 жылдың 15 сәуірінде Радерді "60 минут" бағдарламасына қатысуға шақырды. Уоллес Радерге құпия жазбаны көрсетті, онда Герберт Армстронг шіркеудің уақытша басшысы етілген К. Уэйн Коулға Радер Армстронгтың өлімінен кейін шіркеуді басып алуға тырысатынын, оның себебі – ондық ақшалардың тартымдылығы екенін айтқан. Радер сұхбатты дереу тоқтатты. Бұл жазба Герберт У. Армстронг пен К. Уэйн Коулдың Стэнли Радер туралы әңгімесі кезінде жасалған. Уэйн Коул бұл жазбаны Радерді әшкерелеу үшін "60 минут" бағдарламасына берді. Осы уақытта Герберт Армстронг WCG Inc корпорацияларын "жеке корпорация" статусына өзгертіп, оны корпорациялардың істеріне жауапты жалғыз лауазым иесі етті. Барлық кірістер, ондықтар мен чектер Герберт Армстронгтың жеке есіміне жазылып, оның Аризона штатының Тусон қаласындағы үйіне жіберілді. Калифорнияның Бас прокурорының жүргізген тергеуіне сілтеме жасай отырып, Рейдер 1980 жылы "Ад қақпаларына қарсы: Америкадағы діни бостандыққа қауіп" атты кітап жазды, онда ол Бас прокурормен болған даудың мәні мемлекеттік органдардың діни бостандыққа араласуында емес, сенімді сатқындықпен пайдалануда немесе ондық ақшаны алаяқтықпен жұмсауда екенін мәлімдеді. Калифорнияның екінші апелляциялық соты процедуралық негіздермен шешімді күштен шығарды және былай деп қосты: "Біздің пікірімізше, негізгі сот процесі [яғни, мемлекеттік басқару] және оған қоса берілген басқару шарасы бастапқыда конституциялық емес және сәтсіздікке ұшырауға тиіс болған". Стэнли Радер 1981 жылы шіркеудегі лауазымдарынан кетті. Ол мүше болып қала берді, бірақ адвокат ретінде көпшілік назарынан шығып, зейнеткерлікке шықты, бірақ 2002 жылдың 2 шілдесінде асқазан безінің қатерлі ісіктен қайтыс болғанға дейін WCG-ден өмір бойына келісімшарт бойынша жылына 300 000 доллар төлене берді.

Several members in good standing with the WCG prompted the State of California to investigate charges of malfeasance by Rader and Herbert W. Armstrong. A coalition of six ex ministers brought accusations of misappropriation of funds against Herbert W. Armstrong and Stanley Rader to the Attorney General of California, contending that the two men were siphoning millions of dollars for their personal indulgences. In 1979, California Attorney General George Deukmejian placed the church campus in Pasadena into financial receivership for a half year. The matter gained the attention of Mike Wallace who investigated the church in a report for 60 Minutes. Wallace alleged that there had been lavish secret expenditures, conflict of interest, insider deals, posh homes and lifestyles in the higher ranks, and the heavy involvement of Stanley Rader in financial manipulation. No legal charges were leveled against Herbert W. Armstrong, Stanley Rader, or the WCG. Wallace invited Rader to appear on 60 Minutes on April 15, 1979. Wallace showed Rader a secret tape recording in which Herbert Armstrong clearly stated to C. Wayne Cole, who was made temporary acting head of the church by Herbert Armstrong, that Rader was attempting to take over the church after Armstrong's death, reasoning that the donated tithe money was the incentive and quite a "magnet" to Stan Rader. Rader abruptly ended the interview. This tape was made during a conversation about Stanley Rader by Herbert W. Armstrong, and C. Wayne Cole. Wayne Cole gave the tape to 60 Minutes for use in its exposé of Rader. In the meantime, Herbert Armstrong switched the WCG Inc. corporations to "corporate sole" status, making him the sole officer and responsible party for the affairs of the corporations. All income, tithes and checks were then made payable to the personal name of Herbert W. Armstrong and sent to his home in Tucson, Arizona. In referring to the investigation of the California Attorney General, Rader wrote Against the Gates of Hell: The Threat to Religious Freedom in America in 1980, in which he contended that his fight with the Attorney General was solely about the government's circumventing religious freedoms rather than about abuse of public trust or fraudulent misappropriation of tithe funds. The California Second Court of Appeals overturned the decision on procedural grounds and added as dicta, "We are of the opinion that the underlying action [i. e., the state imposed receivership] and its attendant provisional remedy of receivership were from the inception constitutionally infirm and predestined to failure." Stanley Rader left his positions within the church in 1981. While remaining a member, he left the public spotlight as an attorney, retired, but continued to receive payments from the WCG on his lifetime contract, $300,000 per year, until his death from acute pancreatic cancer on July 2, 2002.

Армстронгшылдықты талдау

Уолтер Мартин өзінің "Култтардың патшалығы" (1965) атты кітабында 34 бетті осы топқа арнап, Армстронгтың жетинші күндік адвентистер, Ехоба куәгерлері және мормондық ілімдерден еркін пайдаланғанын мәлімдеді. Армстронг шіркеудің барлық доктриналарын Киелі кітап арқылы оңай да тиімді дәлелдеуге болатынын айтты.

Армстронгтың өлімі және ілімдегі өзгерістер

1986 жылы 16 қаңтарда Герберт Армстронг Калифорния штатының Пасадена қаласында қайтыс болды. Өліміне аз уақыт қалғанда, 7 қаңтарда Армстронг Жозеф В. Ткач ағаны "алдағы қиын уақытта" бас пастор ретінде ізбасары етіп тағайындады. Жозеф В. Ткач атаулы діннің басшылығын қабылдады. Ткач және басқа да пасторлар көптеген ұстанымдарының Киелі кітапқа сәйкес келмейтініне келді.

Жаңа басшылықтың алдындағы өзгерістер

1988 жылдың өзінде Джозеф В. Ткач аға доктриналық өзгерістер жасауды бастады, бастапқыда тыныш және баяу, бірақ кейін ашық және радикалды түрде. Бұл өзгерістер Рождество мен Пасха, Бабыл мен бәлекет, британдық израильшілдік, сенбі күнгі тынығу және басқа да доктриналар туралы жаңа түсініктер ретінде ұсынылды. Ткач аға шіркеу теологиясын кейбір мүшелерінің тілегіне қарсы, бағытталған евангелистік христиандық сенімге бұрды. Бұл мүшелер арасында үлкен көңілсіздік тудырды және тағы да жарық топтардың пайда болуына әкелді. Шіркеу өзгерістерінің "апатты нәтижелерге" әкелгенін мойындағанмен, бұл өзгерістердің жақсылыққа қадам екеніне сенді. Джозеф Ткач ағаның басшылығымен шіркеу мүшелерінің саны 80%-ға төмендеді. Герберт Армстронгтың барлық жазбалары WCG баспасынан алынып тасталды, бірақ олар әлі де басқа конфессиялар арқылы қолжетімді. 2004 жылғы "Called To Be Free" атты бейнежазбада WCG-нің Ambassador College-тің бұрынғы деканы Грег Альбрехт Герберт Армстронгты жалған пайғамбар және еретик деп мәлімдеді. 1995 жылы Ткач аға қатерлі ісіктен қайтыс болды, ал оның ұлы Джозеф Ткач кіші WCG басшысы болды. Ткач кіші шіркеудегі әкесінің реформаларын бекітіп, өзгерістерді жалғастырды. Осының салдарынан көптеген мүшелер мен пасторлар Армстронгтың ілімдеріне сәйкес келетін басқа шіркеулер құрып кетті. 2009 жылы WCG өзінің атын Grace Communion International деп өзгертті.

Ұстазы

Қазіргі GCI-дың көп бөлігінің діни ілімі, Исаға сену арқылы ғана құтқарылуға жетесің және Киелі кітап – Құдайдан жіберілген, қатесіз сөз деген бағыттағы негізгі протестанттық сенімдерді ұстанады.

Әйелдерді діни қызметке тағайындау

2007 жылы WCG әйелдерге пасторлар мен ақсақалдар қызметін атқаруға мүмкіндік берді. Бұл шешімге бірнеше жылдық зерттеулерден кейін келді. Осы жылы Кентукки штатындағы Пайквилл қаласында Дебби Бейли WCG тарихындағы алғашқы әйел ақсақал атанды.

"Грейс Коммунион Интернешнл" деп аталады

Ұйымның атын өзгерту туралы баспасөз хабарламасына сәйкес, Grace Communion International атауы дінбастың «Құдайдың рақымымен байланысқан халықаралық қауым» екенін «нақты сипаттау» үшін таңдалды.

Атаудың өзгеруі 2009 жылы әлемнің түкпір-түкпірінен жиналған мыңнан астам пасторлар мен олардың жұбайларының конференциясында жарияланды. Конференцияның тақырыбы «Мәсіхте жаңару» болды және ол шіркеуде болған өзгерістердің маңыздылығын көрсететін болды. Шіркеудің жаңа аты өткен жылдары болған өзгерістерге байланысты оның мәнін толыққанды бейнелейді. GCI бұл өзгерістердің Киелі Рухтың жетекшілігімен және пасторлардың Құранды мұқият зерттеуі нәтижесінде болғанын сезінді.

Грейс Коммунион Семинариясы

Грейс Коммунион Семинариясы (GCS) Амбассадор колледжінен туындады. Сабақтар онлайн форматта өтіледі. Аккредиттелген магистратура бағдарламаларына Библия, теология, шіркеу тарихы және миссионерлік қызмет курстары кіреді.

Халықаралық

Грейс Коммунион Интернешнл иерархиялық басқару жүйесіне ие. Оның діни саясатын Ақсақалдар кеңесі анықтайды. Ақсақалдар кеңесінің мүшелерін Президент тағайындайды. Бас пастор лауазымын да атқаратын Президент – бұл конфессияның бас атқарушы және діни лауазым иесі. Доктриналық кеңесші топ шіркеудің ресми доктриналық тұжырымдамалары, эпистемологиясы немесе апологетикасы туралы Ақсақалдар кеңесіне есеп бере алады. Президент еретик деп санайтын доктриналық ұстанымдарға вето қою құқығына ие. Алайда, Президент сонымен қатар Доктриналық кеңесші топтың мүшесі болып табылады, сондықтан ол осы комитеттің қызметінен хабардар және оған қатысады. Тарихи тұрғыдан алғанда, Президенттер директорлар кеңесінің төрағасы ретінде өздерінің ізбасарын тағайындаған. Бұл және Президенттің Ақсақалдар кеңесінің мүшелерін тағайындау және қызметтен босату өкілеттігі шіркеудің доктриналық өзгерістерін қолдайтындардың арасында да алаңдаушылық тудырады. Шіркеудің көптеген елде ұлттық және филиалдық кеңселері бар. Жаңа мүшелердің тіркелуі мен ондықтан түсетін табыс көбінесе АҚШ-тың шығыс жағынан түседі.

Өңірлік және жергілікті

АҚШ-та діни ұйымдардың жергілікті қауымдармен немесе жергілікті шіркеулердегі шағын топтармен, яғни жасуша шіркеулермен байланысын аудандық бақылаушылар қамтамасыз етеді. Олардың әрқайсысы белгілі бір географиялық аймақтағы (мысалы, Флорида немесе Солтүстік-шығыс) немесе арнайы тілдік топтағы (мысалы, испан тілінде сөйлейтін қауымдар) көптеген шіркеулерге жауапты. Жергілікті шіркеулерді аға пастор және пасторлық басшылық тобы (бір адам қауымдық пасторлық жетекші ретінде тағайындалады) басқарады, олардың барлығы аудандық пасторлық жетекшінің бақылауында болады. Кейбір аға пасторлар бір ғана жергілікті шіркеуге жауапты, ал көпшілігі екі немесе одан да көп шіркеуде қызмет етеді. Егер мүмкіндігі болса, жергілікті шіркеу пасторының жалақы мөлшерін жергілікті шіркеу анықтайды.

Қаржы

Алғашқы WCG үш ондық жүйесін қолданды, оның аясында мүшелер ондық немесе 10% "өсімдерінен" беруге міндетті болды, бұл әдетте отбасының табысы ретінде түсіндірілді. Бірінші ондық, яғни мүше табысының 10%, шіркеудің барлық қызметін, сондай-ақ оның хабарларын тарату және жариялауды қаржыландыру үшін "жұмысты" қаржыландыруға арналған шіркеудің бас кеңсесіне жіберілді. Екінші ондық мүшелердің жыл сайынғы қасиетті мерекелерді, әсіресе 8 күндік Шатыр мерекесін өткізуіне жұмсалды және олар өздері сақтап қалды, бұл қаржы шіркеуге жіберілмеді. Үшінші ондық жеке ондық циклының үшінші және алтыншы жылдарында талап етілді және ол да бас кеңсеге жіберілді. Үшінші ондық мұқтаждарға, жесірлерге және жетімдерге көмек көрсетуге жұмсалды, тарату министрлік тарапынан жасырын түрде шешілді. Көптеген басқа шіркеулердегі діни қызметтерден өзгеше, WCG апталық құлшылықтар кезінде жиналмалы ыдыстарды айналдырмады, тек қасиетті мерекелерде (жылына жеті күн) ғана жиналды. Бұл қаржы "ерікті сыйлықтар" деп есептелді және тұрақты ондықтан толығымен бөлек саналды. Шіркеу сондай-ақ, шіркеудің тегін әдебиеттерін оқыған немесе апталық телешоуды көрген, бірақ шіркеуге қатыспаған "бірлескен қызметкерлерден" де қаржы жинады. Жозеф В. Ткач ағаның кезінде шіркеудің үш ондық жүйесінің міндеттілігі жойылды және ондықтардың жалпы емес, таза табысқа есептелуі мүмкін деген ұсыныс жасалды. Содан кейін GCI штаб-пәтері кішірейтілді. Дини ұйым фестивальдерге пайдаланылатын жерлер, жасөспірімдерге арналған лагерьлер, колледж кампустары және жеке ұшақтар сияқты көптеген мүліктерін сатты. Армстронг жариялаған барлық кітаптардың, буклеттердің және журналдардың шығарылуы тоқтатылды. Қосымша үнемдеу үшін шіркеу Пасаденадағы мүліктерін сатып, Калифорния штатының Глендора қаласында кеңсе ғимаратын сатып алды. Бұл ғимарат 2018 жылы сатылып, бас кеңсе Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласына көшірілді. Бұрын шіркеу мүшелері – сенбі күндері жалға алынған залдарда, мысалы, мемлекеттік мектептерде, би залдарында, қонақ үйлерде және басқа да орындарда жиналатын – барлық ондықтарды тікелей конфессияға жіберген. Жаңа қаржылық есеп беру жүйесінде жергілікті шіркеулер әдетте қаржының көп бөлігін жергілікті миссионерлік қызмет үшін қолданады, соның ішінде қауымдардың пайдалануы үшін жергілікті шіркеу ғимараттарын сатып алу немесе салу, ал конфессиялық кеңсеге шамамен 15% жіберіледі; қауым конфессиямен қалай байланысқандығына байланысты.

The early WCG used a three tithe system, under which members were expected to give a tithe or 10% "of their increase", usually interpreted as a family's income. The first tithe, 10% of a member's total income, was sent to church headquarters to finance "the work", which was all operations of the church, as well as broadcasting and publishing the church's message. The second tithe was saved by the individual member to fund the member's (and his family's) observance of the annual holy days, especially the 8 day long Feast of Tabernacles. Unlike the first tithe, these funds were not sent into the church but retained by the member. A third tithe was required in the third and sixth years of a personal seven year tithing cycle, and it was also sent to headquarters. The third tithe was used to support the indigent, widows, and orphans – distribution was decided privately at the discretion of the ministry. In contrast to many other churches' religious services, the practice of the WCG was not to pass around offering plates during weekly church services but only during holy day church services (seven days each year). These funds were considered "freewill offerings" and regarded as entirely separate from regular tithes. The church also gathered funds in the form of donations from "co workers," those who read the church's free literature or watched the weekly TV show but did not actually attend services. Under Joseph W. Tkach Sr., the mandatory nature of the church's three tithe system was abolished, and it was suggested that tithes could be calculated on net, rather than gross, income. GCI headquarters were subsequently downsized. The denomination sold much of its property, including sites used for festivals, camps built for teenagers, college campuses, and private aircraft. They discontinued publishing all the books, booklets and magazines published by Armstrong. To further economize, the church sold its properties in Pasadena and purchased an office building in Glendora, California. That building was sold in 2018 and the home office was moved to Charlotte, North Carolina. Formerly, the church's membership – meeting in rented halls on Saturdays such as public school buildings, dance halls, hotels and other venues – sent all tithe donations directly to the denomination. Under the new financial reporting system, local churches typically use the majority of funds locally for ministry, including buying or constructing local church buildings for use by the congregations with around 15% going to the denominational office; depending on how the congregation is affiliated with the denomination.