Кіріспе

Неміс физигі, математигі және музыканты Эрнст Флоренс Фридрих Хладни (30 қараша 1756 – 3 сәуір 1827) – неміс физигі және музыканты. Оның ең маңызды еңбегі, кейде оны акустиканың атасы деп атайды, тербелмелі пластиналар туралы зерттеулерді және әртүрлі газдар үшін дыбыс жылдамдығын есептеуді қамтиды. Ол сондай-ақ метеориттерді зерттеуде жаңалықтар ашты және кейбір мамандар оны метеориттанудың атасы деп санайды.

Метеориттік зерттеулерге үлес

Хладни 1791 жылы қарашада Геттинген аспанында Георг Кристоф Лихтенберг көрген от шары туралы Лихтенбергпен болған әңгімесінен кейін метеориттерге қызығушылық танытты. Осы оқиғадан шабыттанған Хладни соңғы бір ғасырда Еуропа мен Солтүстік Америкада байқалған осыған ұқсас құбылыстар мен құлау жағдайлары туралы мәліметтерді зерттеді. Осы байқаулардың біркелкілігіне сүйене отырып, ол от шары мен құлайтын массалар құбылысы нақты болуы керек деген қорытындыға келді. Бұл оны 1794 жылы «Паллас және оған ұқсас басқалар тапқан темір массаларының шығу тегі және кейбір байланысты табиғи құбылыстар туралы» (Über den Ursprung der von Pallas gefundenen und anderen ihr ähnlicher Eisenmassen und über einige damit in Verbindung stehende Naturerscheinungen) еңбегін жариялауға итермеледі. Осы кітабында ол метеориттердің ғарыштық тегі бар екенін алға тартты. Ол құлайтын массалардың жоғары жылдамдығын осымен түсіндіріп, массаларды от шарымен байланыстырды; олар Жер атмосферасына кіргенде қатты жарқырайды. Оның болжамына сәйкес, бұл метеориттер үлкен массалардың қалыптасуы кезінде бірікпеген материалдың бөліктері немесе планеталардың пайда болуы мен жойылуынан қалған қалдықтар болуы мүмкін. Ол кезде метеориттердің вулкандық шығу тегі бар деп есептелгендіктен, оның пікірі бұрынғы қалыптасқан сенімге қарсы келді. Сонымен қатар, оның талаптары Айдан басқа жұлдыздар мен планеталар ғана бар деген тұжырымға күдік тудырды. Шындығында, ғарыш кеңістігінің бос екендігі Хладниді бала кезінде қызықтырған, ол Марс пен Юпитер арасындағы үлкен қашықтық туралы білгенде, астероидтар белдеуінің қазіргі таңда бар екенін еске түсірді. Осы байқау оның метеориттердің пайда болуын түсіндіруіне әсер етті. Дегенмен, оның жазғандары зерттеушілердің оның теориясын қолдауына ықпал етті. 1795 жылы Ұлыбританияның Йоркшир аймағындағы Уолд Ньютон маңындағы шатырда Жерге құлаған үлкен тас метеорит байқалды және оның бір бөлігі, Уолд Коттедж метеориті деп аталды, британдық химик Эдвард Говард пен француз минералогі Жак де Бурнон оның құрамын мұқият талдап, оның ғарыштық тегі болуы мүмкін деген қорытындыға келді. Олар бұл үлгінің Италияның Сиена қаласындағы ерте метеориттік жаңбырдан алынған үлгіге ұқсас екенін атап өтті. Бұл оқиға бірнеше жүз шақырым қашықтықтағы Везувий тауының атқылауымен байланысты болғанымен, Волд Ньютон аймағында осындай жанартаулар жоқ, ең жақын – Исландиядағы Хекла. 1993 жылы Карлтон (IIICD) темір метеоритінен алғаш рет сипатталған минерал оның құрметіне хладнит деп аталды.

Басқа жұмыстар

Хладни Хладни заңының ашылуына үлес қосты, ол пластиналар және басқа да денелердің бос тербелістерінің негізгі жиіліктерін жуықтау үшін қолданылатын қарапайым алгебралық қатынас. Хладни әртүрлі газдардағы дыбыс жылдамдығын оларды орган түтігіне орналастырып, түтіктің дыбысталуынан шыққан дыбыстардың ерекшеліктерін өлшеу арқылы бағалады. Бұл Пьер Гассендидің 1635 жылы ауадағы дыбыс жылдамдығын өлшеу бойынша бастаған жұмысын дамытуға септігін тигізді.

Өлім

Хладни 3 сәуірде 1827 жылы Бреслауда, Төменгі Силезияда, сол кезде Пруссия Корольдігінің құрамында болған және бүгінде Польшаның оңтүстік-батысындағы Вроцлав қаласында қайтыс болды.