Жаңа Жерси штатының 90 тас жолы

Кіріспе

Нью-Джерси штатының 90-шы тас жолы – АҚШ-тың Нью-Джерси штатындағы 5 километрлік (3.22 миль) тас жол. Батыс соңы Камден окруғындағы Пеннсаукен қалашығындағы Делавэр өзені үстіндегі Бетси Росс көпірінде орналасқан, онда жол Пенсильвания штатының Филадельфия қаласына дейін нөмірі жоқ жол ретінде жалғасады, ол Interstate 95 (I 95) магистраліне қосылуды қамтамасыз етеді. Шығыс соңы – Бёрлингтон окруғындағы Цинаминсон қалашығында 73-ші тас жолымен қиылысатын жер. Бұл жолдың ұзындығы бойынша төрттен алты дайын жолақты құрайды және АҚШ 130 (US 130) және округтік 644 (CR 644) тас жолдарымен байланысады. 90-шы маршрут алғаш рет 1964 жылы, Бетси Росс көпірін салу жоспарланғаннан кейін бір жыл өткен соң ұсынылды және 1965 жылы көпірден 73-ші маршрутқа дейін жүруге заңмен бекітілді. Бетси Росс көпірі мен АҚШ 130 арасындағы бөлігі 1976 жылы, ал АҚШ 130-нан 73-ші тас жолына дейінгі бөлігі 1988 жылы ашылды. Алғаш ұсынылған кезде 90-шы маршрут оңтүстікке қарай Маунт-Лорелдегі 73-ші маршрутқа дейін созылуы, I 295 және Нью-Джерсидің ақылы магистралін кесіп өтуі жоспарланған. Сонымен қатар, магистральді оңтүстікке қарай жоспарланған 38-ші магистральға, Берлиндегі жоспарланған АҚШ 30-шы магистраліне және мүмкін Атлантик-Сити магистраліне дейін жеткізудің басқа да ұсыныстары болды. Дегенмен, қаржылық және экологиялық қиындықтар 90-шы маршрутты оңтүстікке қарай кеңейтуге кедергі келтірді. Филадельфиядағы Делавэр өзенінің арғы жағында Пуласки экспресс-жолы деп аталатын және Пенсильванияның 90-шы (PA 90) маршруты ретінде белгіленетін тас жол I 95-тен солтүстік-батысқа қарай Рузвельт бульварына (US 1) дейін жүруі тиіс болған. Алайда, тұрғындардың қарсылығы мен қаржылық шектеулер салдарынан бұл тас жол да салынбады.

Маршрут сипаттамасы

90-шы маршрут Пенсильвания мен Нью-Джерси шекарасынан Делавэр өзені арқылы Бетси Росс көпірінен басталады, онда жол Филадельфияға дейін нөмірленбеген тас жол ретінде жалғасады, ол I 95-пен қосылатын түйіспеге дейін барады. I 95 бойындағы түйіспе белгілері Нью-Джерсидің 90-шы маршрутына сілтеме жасайды. Бетси Росс көпірінен 90-шы маршрут оңтүстік-шығысқа қарай Пеннсаукен қалашығына, Камден округіне Делавэр өзені порты басқармасы күтіп ұстайтын алты жолақты тас жол ретінде, тұрғын үй аумақтарынан, сондай-ақ NJ Transit's River Line және CR 543 (River Road) арқылы өтеді. Жол батысқа қарай жол ақысы төленетін алаңға жетеді. 1965 жылы 90-шы маршрут Пеннсаукендегі көпірден шығысқа қарай 73-ші маршрутқа дейін жүретін етіп заңмен бекітілді. Бетси Росс көпірінің өзі 1974 жылы аяқталды, бірақ оған кіру жолдарына қатысты дауларға байланысты 30 сәуір 1976 жылға дейін қозғалысқа ашылмады. Осы уақытта Бетси Росс көпірі мен 130-шы АҚШ маршруты арасындағы 90-шы маршрут аяқталды. 1986 жылдың наурыз айында US 130 және Циннаминсондағы 73-ші маршруттың арасындағы 90-шы маршруттың құрылысы басталды. Жолдың бұл бөлігі 23 миллион долларға (1988 жылы 23 доллар, қазіргі кездегі соңғы жылдардағы шамамен миллионға тең) 1988 жылы 25 қазанда ашылды. Бастапқыда 90-шы маршрут қазіргіден әлдеқайда ұзын тас жол болуы тиіс еді. Алғашқы ұсыныста ол I 295, Нью-Джерсидің ақылы тас жолына және Маунт-Лорелдегі 73-ші тас жолына дейін кеңейтілуі тиіс еді. Бұл тас жолдың екі бағыты бар еді. Бірінші ұсыныс 73-ші маршруттың оңтүстігіне қарай Черри Хилл, Мейпл Шейд және Маунт Лорелдің салынған аумақтары арқылы, Пеннсаукен өзенінің оңтүстік тармағы бойымен жүретін. Бұл ұсыныстың бағыты бойынша, ол 73-ші маршруттың солтүстігіне қарай, аз дамыған аймақтар арқылы өтетін солтүстік бағытқа ұмтылды. Бұл тас жолдың құны 42 миллион долларды құрайтын еді (1975 жылы 42,0 доллары бүгінгі күні шамамен миллионға тең) және ол 1975 жылы аяқталуы тиіс еді. Тас жолды 73-ші маршруттан оңтүстікке қарай Маунт-Лорелге дейін кеңейту жоспарланған. 1966 жылы 90-шы маршруттың Камденнен Монмут округіне қарай 38-ші тас жолға дейін оңтүстікке қарай жүретін ұсынысы жасалды. 1969 жылы тағы бір ұсыныс бойынша 14 миллион доллар (1969 жылы 14,0 доллар соңғы жылдары шамамен тең) 90-шы маршрутты оңтүстікке қарай Берлиндегі АҚШ 30-шы тас жолына және мүмкін Атлантик-Сити тас жолына дейін кеңейтуді талап етті. Қаржылық шектеулер мен қоршаған ортаға әсер етуден қорқыныш туғызатын 90-шы маршруттың оңтүстік жалғасы Лорел тауына дейін 1980 жылы тоқтатылды. Пенсильванияда Делавэр өзенінің арғы жағында тас жолды солтүстік-батысқа қарай кеңейту жоспарланған. Бұл шектеулі қолжетімділік тас жолы Pulaski Expressway деп аталатын және PA 90 деп аталатын, Frankford Creek және Tacony Creek-ке параллель және Roosevelt Boulevard (US 1) -мен байланысатын, ол да шектеулі қолжетімділік тас жолы болуы керек еді. Бұл жобаланған тас жол 125 миллионнан 150 миллион долларға дейін (1981-де 125,0 доллар соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең, ал 1981-де 150,0 доллар қазіргі кездегі шамамен <есептелген сомаға> тең) және 1981 жылы аяқталуы керек еді, 1980 жылы қоғамдастық қарсылығы мен қаржылық қиындықтарға байланысты тоқтатылды. Бұл кеңейтудің қалдықтары I 95-тен бастап, тұйық пандустар түрінде және тас жолды кенеттен бөгелген көпір түрінде аяқталады.

Route 90 begins at the Pennsylvania New Jersey border on the Betsy Ross Bridge over the Delaware River, where the road continues into Philadelphia as an unnumbered freeway that heads to an interchange with I 95. Signs for the interchange along I 95 refer to New Jersey Route 90. From the Betsy Ross Bridge, Route 90 heads to the southeast into Pennsauken Township, Camden County as a six lane freeway maintained by the Delaware River Port Authority, passing over residential areas as well as NJ Transit's River Line and CR 543 (River Road). The road reaches a toll plaza in the westbound direction. In 1965, Route 90 was legislated to run from the proposed bridge in Pennsauken east to Route 73. The Betsy Ross Bridge itself was finished in 1974, but did not open to traffic until April 30, 1976 due to controversies concerning the approach roads. At this time, Route 90 was completed between the Betsy Ross Bridge and US 130. In March 1986, construction began on Route 90 between US 130 and Route 73 in Cinnaminson. This section of the route, which cost $23 million ($23.0 in 1988 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million today), was opened on October 25, 1988. Originally, Route 90 was intended to be a much longer freeway than it is today. When first proposed, it was to extend to I 295, the New Jersey Turnpike and Route 73 in Mount Laurel. There were two proposed routes of this freeway. The first proposal would have run south of Route 73 through built up areas of Cherry Hill, Maple Shade, and Mount Laurel, along the South Branch of the Pennsauken Creek. Due to the route of this proposal, it was dropped in favor of a more northerly route that ran to the north of Route 73 through less developed areas. This freeway would have cost $42 million ($42.0 in 1975 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million today) and was to be completed in 1975. There were plans to extend the freeway further south than Route 73 in Mount Laurel. In 1966, a proposal was made for Route 90 to run south to a proposed Route 38 freeway that was to run from Camden to Monmouth County. Another proposal in 1969 called for a $14 million ($14.0 in 1969 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million today) extension of Route 90 south to a proposed US 30 freeway in Berlin and possibly the Atlantic City Expressway. Due to financial limitations and feared environmental impacts, the southern extension of Route 90 to Mount Laurel was canceled by 1980. Across the Delaware River in Pennsylvania, there were plans of extending the freeway northwest from the I 95 interchange. This limited access highway, which was to be called the Pulaski Expressway and be designated PA 90, was to parallel the Frankford Creek and Tacony Creek and connect with Roosevelt Boulevard (US 1), which also was to be a limited access freeway. This proposed freeway, which was to cost from $125 to $150 million ($125.0 in 1981 is equivalent to about <calculated amount> in recent years to $150.0 in 1981 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million today) and be completed in 1981, was canceled by 1980 due to community opposition and financial troubles. Vestiges of this extension can be seen from I 95 in the form of stub ramps and the mainline coming to an abrupt end as a barricaded bridge.