Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вашингтон Капс – 1969 жылдан 1970 жылға дейін Америка баскетбол лигасының командасы болды. Бұл франшиза бұрын «Оукленд Оукс» командасы ретінде танымал болған. 1970 жылдан 1976 жылға дейін команда «Вирджиния Сквайрс» атымен өнер көрсетті.
The Washington Caps were an American Basketball Association team from 1969 through 1970. The franchise had previously been the Oakland Oaks. From 1970 through 1976 the team played as the Virginia Squires.
Шығу тегі
1967 жылы ақпанда ABA құрылған кезде Оукленд, Калифорния қаласына 30 000 долларға команда берілді, әнші Пэт Бун оның негізгі иесі болды. Команда бастапқыда «Оукленд америкалықтары» деп аталды, бірақ кейін «Оукленд Оакс» деп өзгертілді. NBA супержұлдызы Рик Барри, сондай-ақ Стив Джонс және Леверн Тарт «Оакс» командасымен келісімшарт жасасты. Алайда, Барридің бұрынғы NBA командасы сотқа бергеніне байланысты (оның келісімшартындағы резервтік бапты күшіне енгізу туралы талап арыз) ол ABA-да ойнауға мүмкіндік алған жоқ, сондықтан ол маусымды ойыншы ретінде емес, «Оакс» радиосының комментаторы ретінде өткізді. «Оакс» 1967 жылы ABA-ның алғашқы ойынын жеңіп алды (3 қазан күні «Анахайм Амигосына» қарсы 132–129 есебімен). Барри 1967–68 маусымда қайтып келгеннен кейін, команда жеңіспен тұрақты маусымды аяқтады, содан кейін плей-оффта 1969 жылы ABA чемпионатында «Индиана Пейсерске» қарсы жеңіске жетті. Дегенмен, «Bank of America» командаға берілген 1,2 миллион долларлық несиені қайтаруды талап етумен қорқытты және 1969 жылдың тамызында жылжымайтын мүлік саласындағы адвокат Эрл Форман басқаратын инвесторлар тобы команданы сатып алып, келесі маусымға Вашингтон қаласына көшірді.
With the formation of the ABA in February 1967 a team was awarded to Oakland, California for $30,000 with singer Pat Boone as primary owner. The team was originally the Oakland Americans but the name was eventually changed to the Oakland Oaks. NBA superstar Rick Barry signed with the Oaks, as did Steve Jones and Levern Tart. Barry, however, was prevented from playing in the ABA due to a lawsuit brought by his former NBA team (regarding enforcement of the reserve clause in his contract), so he spent the season as an Oaks radio announcer instead of as a player. The Oaks won the very first ABA game in 1967 (a 132–129 victory against the Anaheim Amigos on October 3, 1967. After Barry returned in the 1967–68 season, they breezed through the regular season then won the 1969 ABA Championship over the Indiana Pacers in the playoffs. However, the Bank of America was threatening to foreclose on a $1.2 million loan to the team and in August, 1969, a group of investors led by real estate attorney Earl Foreman bought the team and moved it to Washington, D. C., for the upcoming season.
Бір маусым (1969-1970)
Бұл көшу команданың жаңа имиджін әкелді – жасыл және алтын түстердегі Вашингтон Капс. Ал Бианки бас бапкерлік қызметке тәжірибелі Алекс Ханнумды алмастырды. Федералдық апелляциялық сот Барриге қатысты Капстың пайдасына шешім шығарды, бірақ ол Вашингтон қаласында ойнауға наразылық білдірді, себебі команда NBA-дағы Балтимор Буллетспен бәсекелесіп, үй ойындарын өткізуге лайықты аренасы болмады. Ол маусымның алғашқы 32 ойынына қатыспады, бірақ сот оған командаға келмеу немесе маусымды өткізіп жіберуден басқа таңдау қалдырмады. Барри мен Уоррен Армстронг ABA All-Star ойынына қатысты, алайда жарақаттары маусым бойында олардың ойын уақытын шектеді. 1970 жылдың наурыз айында ABA мен NBA бірігуі Вашингтон Капстің орналасуын қажет ететін жағдайлармен жақын болды, бірақ кейіннен сот процесі бірігуді 1976 жылдың маусымына дейін тоқтатты. Географиялық шындыққа қайшы, Капс шығыс жағалауға көшкеніне қарамастан, Батыс дивизионындағы Оукс командасының орнын иеленді. Бұл оларды үнемі алыс ареналарда, жолға шығарып тұрды (ең жақын дивизиондық қарсыластары, Нью-Орлеан Буканерс 1000 мильден астам қашықтықта болды) және саяхат пен уақыт айырмашылығы олардың ойынына кері әсер етті. Вашингтон Колизейіндегі ойындарға орташа есеппен ойын басына 2992 жанкүйер келді. Өте жаман уақытта, Капс командасы 1968 жылғы нәсілдік тәртіпсіздіктерден әлі қалпына келмеген жақын жергілікті ауданда пайда болды. Ауданның қауіпсіз еместігінен қорқу көрермендер санын азайтты. Дивизиондық ойындардағы ұзақ саяхаттарға байланысты, Капс Уичита, Канзас және тіпті Мексика қаласындағы Мехико сияқты жерлерде кейбір үй ойындарын өткізді, бірақ бұл ойындарда жақсы нәтиже көрсетпеді. Дегенмен, нағыз үй ойындарындағы жақсы көрсеткіштерінің арқасында, Капс маусымды 44 жеңіс және 40 жеңіліспен аяқтады. Капстің көрсеткіші оларды Батыс дивизионында үшінші орынға қойды, Денвер Рокетстен 7 ойынға және Даллас Чапаральстан бір ойынға қалып қойды. 1970 жылғы ABA плей-оффында Капс Батыс дивизионының жартылай финалында Денвер Рокетспен кездесіп, Денвердегі финалда 143–119 есебімен жеңіліске ұшырағанға дейін серияны жеті ойынға дейін созды.
With the move came a new identity for the team as the green and gold clad Washington Caps. Al Bianchi replaced the more proven Alex Hannum as head coach. A federal appeals court ruled in favor of the Caps regarding Barry, their top gate attraction, but he openly objected to playing in Washington, D. C., where the team butted heads with the NBA Baltimore Bullets and did not have a suitable arena to play home games. He sat out the first 32 games of the season, but the courts left him with no choice except to report to the team or sit out the season. Barry and Warren Armstrong participated in the ABA All Star game, but injuries limited their playing time for the season. In March 1970 the ABA NBA merger appeared close at hand under conditions that would have required the Washington Caps to relocate, but a subsequent lawsuit derailed the merger until June 1976. In defiance of all geographic reality, the Caps assumed the Oaks' place in the Western Division despite their move to the Eastern Seaboard. This kept them constantly on the road at faraway venues (their nearest divisional rivals, the New Orleans Buccaneers, were over 1,000 miles away) and the travel and time differential took its toll on their play. Playing at Washington Coliseum their average attendance was 2,992 fans per game. In a case of exceptionally bad timing, the Caps arrived at a time when the surrounding Near Northeast neighborhood was still recovering from the 1968 race riots. Fears that the neighborhood wasn't safe dragged down attendance. Due to the long travel distances involved in divisional play, the Caps played some home games in places like Wichita, Kansas and even Mexico City, Mexico but did not fare well in those supposed home games. However, due to a solid record in their real home games, the Caps finished the season with 44 wins and 40 losses. The Caps' record put them in third place in the Western Division, 7 games behind the Denver Rockets and one game behind the Dallas Chaparrals. In the 1970 ABA Playoffs the Caps faced the Denver Rockets in the Western Division semifinals and took the series to seven games before losing 143–119 in the finale in Denver.
Баскетбол даңқының залы
Вашингтон Капс атақтылар залы ойыншылары № Аты-жөні Лауазымы Қызмет мерзімі Кірген жылы 24 Рик Барри Шабуылшы 1969–1970 1987
Washington Caps Hall of FamersPlayers No. Name Position Tenure Inducted 24 Rick Barry F 1969–1970 1987
Вирджиния Сквайрлары
1969–1970 жылғы маусым аяқталғаннан кейін «Капс» командасы тағы бір рет көшіруге мәжбүр болды. Сол кезде НБА-мен бірігу туралы келіссөздер жүргізіліп жатты, ал НБА-ның «Балтимор Буллетс» командасының иесі Эйб Поллин командасын Вашингтонға көшіргісі келді және «Капс» командасының онда болуын қаламады. Басқа ABA командаларының иелері Форманды «Капс» командасын екінші рет жылжуға көндірді. (Дегенмен, «Капс» атауы кейін қайта жаңғырылатын болды, бұл жолы 1974 жылы Поллинге тиесілі болған Ұлттық хоккей лигасының «Вашингтон Капиталз» деп аталған жаңа командасы құрылды. Содан бері «Капиталз» командасы «Баллетс»/«Визардс» франшизасымен бірге «Капитал Центр» және «Капитал Уан Арена» стадиондарын бөлісіп пайдаланып келеді.) Форман команданы аймақтық «Виргиния Сквайрз» деп атауға шешім қабылдады. Команда Норфолк қаласында орналасып, көптеген ойындарын «Норфолк Скоуп» және «Олд Доминион Университеті» алаң үйінде өткізсе, сонымен қатар Хэмптон қаласындағы «Хэмптон Роудс Колизеум», Ричмонд қаласындағы «Ричмонд Колизеум» және Роанок қаласындағы «Роанок азаматтық орталығында» үй ойындарын өткізді. Алайда, Роанок қаласы тек бір маусымнан кейін «үй» қалаларының тізімінен шығарылды. «Сквайрз» командасының түстері қызыл, ақ және көк болды. «Сквайрз» 1976 жылға дейін ABA-ның барлық маусымдарында ойнады. 1975–1976 жылғы маусымның соңында қиын жағдайға түскен «Сквайрз» командасы лига талап еткен қаржылық бағалауды жүргізе алмады. «Сквайрз» командасы маусымнан кейін таратылды, бірақ 1976 жылғы маусымда ABA мен NBA бірігуіне дейін.
After the conclusion of the 1969–1970 season the Caps were forced to move once again. At the time, merger talks with the NBA were underway, and the owner of the NBA's Baltimore Bullets, Abe Pollin, wanted to move his team to Washington, and didn't want the Caps there. The other ABA owners persuaded Foreman to move the Caps for the second time in as many seasons. (However, the Caps name would be somewhat revived, this time for a National Hockey League expansion team called the Washington Capitals also owned by Pollin in 1974. Since then, the Capitals have been co tenants with the Bullets/Wizards franchise at the Capital Centre and Capital One Arena.) Foreman decided to make the Caps a regional franchise, the Virginia Squires. While the team would be based in Norfolk and play most of their games at the Norfolk Scope and the Old Dominion University Fieldhouse, they also played home games in Hampton at the Hampton Roads Coliseum, in Richmond at the Richmond Coliseum and in Roanoke at the Roanoke Civic Center. However, Roanoke was dropped from the list of "home" cities after only one season. The Squires' colors were red, white, and blue. The Squires would continue to play in every ABA season through 1976. At the conclusion of the 1975–1976 season the Squires, having fallen on hard times, were unable to make a league mandated financial assessment. The Squires were disbanded after the season but just prior to the ABA NBA merger in June 1976.