1979 тобы: Шотландия Ұлттық Партиясы ішіндегі солшыл күштер
79 Group
79-шы топ: Шотландия Ұлттық партиясы ішіндегі солшыл фракция. Құрылған жылымен аталған, партия басшылығына оппозиция болды. Алекс Салмонд мүшесі болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
79 тобы – 1979 жылы құрылғандығымен аталған Шотландия Ұлттық партиясының (SNP) ішіндегі фракция. Топ SNP-ні белсенді солшыл позицияны қабылдауға көндіруге тырысты, оның арқасында көп қолдауға ие болатынын айтты және SNP-нің беделді басшыларын қатаң сынады. Мүшелерінің саны аз болғанымен, топ 1982 жылы SNP-ден қуылды, бірақ оның мүшелері кейіннен қайта қабылданды, ал көптегендері 2007 жылдан кейін Шотландия үкіметінде жоғары лауазымдарға жетті. Бұрынғы премьер-министр Алекс Салмонд (2007–2014) – топтың маңызды мүшесі болды.
The 79 Group was a faction within the Scottish National Party (SNP), named after its year of formation, 1979. The group sought to persuade the SNP to take an active left wing stance, arguing that it would win more support, and were highly critical of the established SNP leaders. Although it had a small membership, the group caused sufficient disquiet that it was expelled from the SNP in 1982, although its members were subsequently readmitted and many attained senior positions in the Scottish Government after 2007. Former First Minister Alex Salmond (2007–2014) was a leading member of the group.
Өмірбаян
79-шы топтың идеясы 1979 жылдың басында өткен автономия референдумы кезінде, сол кездегі ШҰҰ ғылыми зерттеулер жөніндегі көмекші қызметкері Розанна Каннингхэм мен оның ағасы Кристен тарапынан туды. Референдумда сайлаушылардың көпшілігі автономияны қолдағанмен, дауыс беру нәтижесі тығыз болды және маңыздысы, «Иә» дауыстары Парламент белгілеген сайлаушылардың 40% деңгейіне жетпеді. Референдум нәтижесінен кейін бірнеше күн өткен соң ШҰҰ ұлттық кеңесінің отырысында Марго Макдональд жұмысшы табының шотландтары автономияны қолдаған, ал орта таптың шотландтары қарсы болғандықтан, ШҰҰ жұмысшы табы арасында қолдауын кеңейтуге ұмтылуы керек деді. Олар өз саясатын қолдау үшін үгіт материалдарын жасап, ШҰҰ-ның ішкі лауазымдарына кандидаттарды тіркеді. Қалыптасқан ШҰҰ қанаты, енді «традиционалистер» деп аталды, партияның идеологиялық сипатта болуын қаламайтын. Көптеген ШҰҰ белсенділері 79-шы топқа қызығушылық танытты, оны ШҰҰ-ның болашағын талқылауға арналған пікір алаңы ретінде қарастырды, бірақ топты жетекшілікке алып жүрген идеологияға тартылмаған көптеген адамдар тез тарап кетті. 1979 жылғы ШҰҰ конференциясында 79-шы топтың кандидаттары ШҰҰ-дағы тәуелсіздікке қол жеткізуді барлық басқа саяси мәселелерден жоғары қойғандардан ауыр жеңіліске ұшырады.
The idea for the 79 Group came from Roseanna Cunningham, then assistant research officer for the SNP, and her brother Chris, during the devolution referendum in early 1979. Although a majority of those voting backed devolution in the referendum, the vote was close and crucially the Yes votes did not reach the threshold of 40% of the electorate set by Parliament. At the SNP national council meeting a few days after the result of the referendum, Margo MacDonald argued that because working class Scots had supported devolution and middle class Scots had opposed, the SNP should aim to build its support among the working class. They began producing campaign material in support of their policies, and standing for internal SNP posts. The established SNP wing, now dubbed "traditionalists", disliked the party appearing ideological. Many SNP activists became attracted to the 79 Group, seeing it as a debating forum to discuss the SNP's future, but most left quickly when not attracted by the ideology driving the group. At the 1979 SNP conference, 79 Group candidates were heavily defeated by those in the SNP who put achieving independence over all other policy considerations.
Алдын ала төлемдер
1980 жылы бұрынғы Лейборист партиясының депутаты және Шотландия Лейборист партиясының (SLP) негізін қалаушы Джим Силларс, SLP мүшелерінің бір бөлігімен бірге SNP-ге қосылды. SLP-нің солшыл көзқарасын ескере отырып, Силларс табиғи түрде 79-шы топтың саясатына ұйды және дереу оған қосылды. Силларс қосылғаннан кейін бір ай өткен соң, 1980 жылғы конференцияда 79-шы топтың ешбір мүшесі SNP Ұлттық атқару комитетіне сайланбаса, 1981 жылғы SNP конференциясында бесеуі сайланды. Бірақ конференция, Силларстың сөйлегенінен кейін, "саяси наразылық акциялары мен жаппай азаматтық мойынсұнбаушылықты" қамтитын "нағыз шотландиялық қарсылықты" талап ететін ұсынысты үлкен көпшілік дауысымен қабылдады. "Шотландиялық қарсылық" деп аталған жаңа саясат 1981 жылдың қыркүйегінде, көтерілген жұдырықтары бар суреттерден тұратын логотиппен жарияланды. SNP саясаты жөніндегі атқарушы вице-президенті болып сайланған Силларс, науқанды басқаруды өз міндетіне алды, ал оның егжей-тегжейлі жоспарларын Демонстрациялар комитеті жасады. Ол 1981 жылдың 16 қазанында Шотландия Ассамблеясының үйіне айналдырылған Эдинбургтегі Корольдік орта мектебіне 79-шы топтың тағы бес мүшесімен бірге еніп, науқанға жетекшілік етті. Мақсаты – Шотландия Ассамблеясының жұмыссыздыққа қарсы қандай шаралар қолданатынын көрсететін декларацияны символдық түрде оқып беру болған, бірақ қатысушылар оған үлкермей тұтқындалды, ал жоспарланған жаппай демонстрация да тоқтатылды. Кейіннен Силларсқа терезені сындырып кіргені үшін қасақана зақым келтіргені үшін айыппұл салынды. SNP-дегі көптеген адамдар мұндай әрекеттерге наразылық білдірді; The Scotsman газетінде үш жоғары лауазымды мүше басып алуға қарсылық білдірді. Топ таратылғаннан кейін Грейм Пурвс, Дуглас Робертсон және графикалық дизайнер Кроуфорд Камминг Кевин Дюнион бас редакторлық қызметін атқаратын "Радикалды Шотландия" екі айлық саяси журналын қайта жаңғыртуға қатысқан команда мүшелері болды.
In 1980, the former Labour MP and founder of the Scottish Labour Party (SLP), Jim Sillars, joined the SNP along with some other SLP members. Given the SLP's stance on the left, Sillars was naturally in line with the 79 Group's policy and immediately joined it too. Although no members of the 79 Group were elected to the SNP National executive at the 1980 conference less than a month after Sillars joined, at the 1981 SNP conference, five were. but conference did vote by a big majority for a motion calling for "a real Scottish resistance" including "political strikes and civil disobedience on a mass scale" after a speech by Sillars. The new policy, dubbed "Scottish Resistance", was unveiled in September 1981 with a logo consisting of figures with raised clenched fists. Sillars, who was elected as the SNP's Executive Vice Chairman for Policy, was put in charge of the campaign with the details planned by the Demonstrations Committee. He led the campaign on 16 October 1981 by breaking in, with five other 79 Group members, to the Royal High School in Edinburgh which had been converted to house the Scottish Assembly. The intention had been to symbolically read out a declaration on what the Scottish Assembly would have done to counter unemployment, but the participants were arrested before they had the chance, and a planned later mass demonstration was cancelled. Sillars was later fined for wilful damage by breaking a window to get in. Many in the SNP were uncomfortable with this sort of action; three senior members were quoted in The Scotsman opposing the occupation. After the group was proscribed, Graeme Purves, Douglas Robertson and graphic designer Crawford Cumming became members of the team which relaunched Radical Scotland as a bi monthly political magazine edited by Kevin Dunion in February 1983.
79-топтың құлдырауы
1982 жылдың басында Синн Фэйн 79-шы топтың спикерін ардфхеиске (конференцияға) шақырып хат жазды. Уақытша Ирландия Республикалық Армиясының зорлық-зомбылығы жалғасып жатқандықтан, Синн Фэйн Ұлыбританиядағы қоғамдық пікір үшін қабылдауға келмейтін партия саналды. Алекс Салмонд бұл өтінішті қабылдамауға ұсыныс жасады және көпшілік дауыспен жеңіске жетті, бірақ кездесу барысындағы жазбалар баспасөзге тарап, екі топтың байланысын көрсетті.
Early in 1982, Sinn Féin wrote inviting a 79 Group speaker to its ardfheis (conference). With Provisional Irish Republican Army violence ongoing, Sinn Féin were considered unacceptable to public opinion in Great Britain. Alex Salmond moved to reject the request and won, but minutes of the meeting were leaked to the press, linking the two groups.
Шақырулар
Конференция шешімінен кейін 79-топ тарасуға келісті, бірақ тарап кетпей, керісінше, партиядан тыс "79-топтық социалистік қоғам" құру үшін уақытша комитет құрды. Уақытша комитет 79-топтың басқару органымен бірдей болды. Ұлттық басқару комитеті бұл комитет мүшелігінің ШҰБ мүшелігімен үйлеспейтінін жариялады. Конференцияның мандатына сүйене отырып, басшылық 79-топтың жетекші мүшелерін партиядан шығаруға кірісті. Алекс Салмонд, Кенни МакАскилл, Стивен Максвелл және басқалар шығарылды; Розанна Каннингем уақытша комитет мүшесі болмағандықтан, шығарылмады. Марго Макдональд шығарылмады, бірақ наразылық білдіріп ШҰБ-ден кетті. Партиялық кеңселердегі 79-топтың басқа мүшелеріне ешқандай шара қолданылмады; шығарылған мүшелер шығарылуына қарсы шағымданып, шағымды қараған комитетке 79-топ мүшесі Стюарт Стивенсон да кірді. Шығарылғандарға қатысты шағымдарды ШҰБ Ұлттық кеңесі Апелляциялық комитет есебін талқылағанда тар шешіммен қабылданбады. Дегенмен, шығарылғандарға көрсетілген айқын қолдау және Стюарт Стивенсон ұсынған жеке пікір Ұлттық кеңесті оларды ШҰБ-ге қайта қабылдауға көндірді. Партияға оралғаннан кейін көптеген адамдар ШҰБ-де жоғары лауазымдарға ие болды.
After the conference resolution, the 79 Group decided to agree to disband, but rather than going away, the Group formed an interim committee to create the "79 Group Socialist Society" outside the party. The interim committee was the same as the executive of the 79 Group. The National Executive declared that membership of this committee was incompatible with that of the SNP. Armed with the conference mandate, the leadership then moved to expel the leading 79 Group members. Alex Salmond, Kenny MacAskill, Stephen Maxwell, and others were expelled; Roseanna Cunningham was not, on the grounds that she was not a member of the interim committee. Margo MacDonald was not expelled but resigned from the SNP in protest. Other members of the 79 Group in party offices were left alone; when the expelled members appealed against their expulsion, the committee hearing the appeal included 79 Group member Stewart Stevenson. The appeals were narrowly rejected when the SNP National Council debated the report of the Appeals Committee. However, the substantial support for those expelled and the minority report submitted by Stewart Stevenson persuaded National Council to allow their re admission to the SNP. Once back in the party many would go on to high office in the SNP.