Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
14 ғасырдағы телугу ақыны
14th century Telugu poet
телугу авторы
the Telugu author
Яррапрагада немесе Ерранна – король Пролая Вема Реддидің (1325–1353) сарайындағы телугу ақыны. Ерраннаның тегі Яррапрагада немесе Еррана болған, бұл телугу тілінде әдемі терілі Сканда құдайының атаулары, бірақ оның әкесінің әулетіне осы әулеттің ақ немесе қызыл терілі көрнекті өкілдері болғандықтан берілген. Ол "Тарихи оқиғалар шебері" – Прабандха парамешвара және "Шива Иесінің құлы" – Шамбхудасуду деген құрметті атақтармен марапатталды.
Yarrapragada or Erranna was a Telugu poet in the court of King Prolaya Vema Reddy (1325–1353). The surname of Erranna was Yerrapragada or Yerrana, which are epithets of the fair skinned Lord Skanda in the Telugu language, but became attached to his paternal family due its having notable members with fair or red skinned complexions. He was honoured with the title Prabandha paramēśvara ("Master of historical anecdotes") and Śambhudāsuḍu ("Servant of Lord Śiva").
Туу және ата-бабалар
Еррапрағада Ерранна Паканадұндағы Гудлур ауылында (қазіргі Пракасам ауданы) дүниеге келді және Пракасам ауданындағы Чадалавадада өмір сүрді. Ол Нийоги Брахма банду кастасының Шриватса готрасы мен Апастамба сūтрасына жататын. Оның әкесі Еррапрағада Суранна, анасы Еррапрағада Потамма болды. Оның әкесінің әкесі Еррапрағада Еррапотанна, ал әкесінің анасы Еррапрағада Перамма болған. Оның бабалары Еррапрағада Боланна мен Еррапрағада Поламма, ал бабасының бабасы Еррапрағада Биманна болды. Оның отбасы Веда дінінің Смарта дәстүрін ұстанды. Ерранна Шива Иесіне сенгенімен, сонымен қатар Құдай Тағалаға да табынды.
Errapragada Erranna was born in the village of Gudlur,located in Pakanadu (presently Prakasam district), and lived in Chadalawada, Prakasam district. He belonged to the Śrīvatsa gotra and Āpastamba sūtra of the Niyogī Brahma bandhu caste. His father was Errapragada Suranna and mother was Errapragada Potamma. His grandfather was Errapragada Errapotanna whose name was given to him and his grandmother was Errapragada Peramma. His great grandparents were Errapragada Bolanna and Errapragada Polamma and his great great grandfather was Errapragada Bhimanna. His family followed the Smārta tradition of the Vedic religion. Although Erranna was a devotee of Lord Śiva, he also worshipped the Supreme Personality of Godhead.
Үлестер
Санскрит тіліндегі "Махабхарата" бірнеше ғасыр бойы телугу тіліне аударылды (11-14 ғасырлар аралығында). Ерранна – "Шығармашылар үшеуі" деп аталатын ақындар тобының бірі болды, ол "Махабхаратаны" санскриттен телугу тіліне аударды. Қалған екі ақын – Андхра Махабхаратаның ("Андхра Махабхарата") Нанная мен Тиккана. Тиккана 4-ші кітаптан бастап қалған кітаптарды аударды, ал үшінші кітап – "Аранья Парваму" ("Орман кітабы") жартылай аяқталған күйде қалды, оны Ерранна аяқтады. Тиккана бұл бөлімге тиіспеді, себебі Нанная жартылай аяқталмаған осы кітапты аударудың жамандыққа алып келетіні саналды. Ерранна "Аранья Парвамудың" қалған жартысын Наннаяның стилімен бастады және Нанная мен Тиккана аударған бөліктер арасындағы байланыс ретінде Тиккананың стилімен аяқтады. Нанная мен Тиккана сияқты, ол да санскриттен аударған "Махабхаратасында" жартылай санскрит, жартылай телугу тілін қолданды. Ол "Харивамсаму" мен "Рамаянаму" шығармаларын санскриттен аударды, екеуін де Редди әулетінің негіз қалаушысы, Король Пролая Вемареддиге арнады. "Нрусимхапуранам" – оның жеке туындысы. Ерранна "Нрусимхапуранамды" жазуға шабытты атасы Еррапотаннадан алды. Дәстүр бойынша, бір күні Ерранна ойға батқанда, атасы оның алдына келіп, "Нарисимхапуранамды" жазуға кеңес берді. Бұл еңбек "Брахмандапуранам" мен "Вишнупуранам" негізінде жазылған. "Вишну Пуранаға" сәйкес, Король Хиранякашипу миллиондаған жылдар бұрын Юга циклінің басында Жердің қуатты демондық билеушісі болды. Жер тұрғындары Манавалар ("Ману ұрпақтары"; "адамдар") деп сипатталды. Король Индраның қарауындағылар Деваталар деп аталды. Хиранякашипу Король Индрамен соғысып, жеңіске жетіп, аспан планеталарын басып алды. Хиранякашипудың билігінде көптеген Деваталар Хиранякашипудан қорқып, "өздерін айналдырып" немесе Манавалар кейпінде жасырынып жүрді. Хиранякашипудың замандасы, бұрынғы өмірінде осы ғаламдағы Вайкунтха планетасы – Светадвипаның қақпашысы болған Шри Хари, Кшира Сагарада ("Сүт теңізі") билік еткен.
The Sanskrit Mahabharata was translated into Telugu over a period of several centuries (from the 11th to 14th centuries CE). Erranna was one of the kavitrayam ("Trinity of Poets") who rendered the Mahabharatam from Sanskrit into Telugu. The other two poets were Nannaya and Tikkana of the Andhra Mahabharatam ("Andhra Mahabharat"). Tikkana translated the remaining books starting from the 4th, leaving the third book titled the Aranya Parvamu ("Book of the Forest") half finished, for Erranna to complete. Tikkana did not touch this part because it was considered to be inauspicious to translate this book, which was left half finished by Nannaya. Erranna started the remaining half of the Aranya Parvamu with the style of Nannaya and ended it with the style of Tikkana as a bridge between the parts translated by Nannaya and Tikkana. Just like Nannaya and Tikkanna, he used half Sanskrit and half Telugu in his Telugu translation of the Sanskrit Mahabharata. He translated the Harivamsamu and Ramayanamu from Sanskrit, dedicating both works to the founder of the Reddy Dynasty, King Prolaya Vemareddy. Nrusimhapuranamu was his own independent work. Erranna received his inspiration for the Nrusimhapuranam from his grandfather Errapotanna. According to tradition, one day when Erranna was meditating, his grandfather appeared and advised him to write the Narisimhapuranamu. This work was based on the Brahmandapuranamu and the Vishnupuranamu. According to the Viṣṇu Purāṇa, King Hiraṇyakaśipu was the powerful demonic sovereign of the Earth millions of year ago at the beginning of the Yuga Cycle. The subjects of the Earth were described as Manavas ("descendants of Manu"; "humans"). The subjects of King Indra were described as Devatas. King Hiraṇyakaśipu fought a war with King Indra and, having emerged victorious, took over the heavenly planets. Under the rule of King Hiraṇyakaśipu, most of the Devatas either "converted to" or disguised themselves as Manavas for the fear of King Hiraṇyakaśipu. Another contemporary of King Hiraṇyakaśipu was also gate keeper of Śvetadvīpa, the Vaikuṇṭha planet in this universe, in a previous life, Śrī hari who ruled in the Kṣīra sāgara (the "Sea of Milk").