Бенджамин Чью: Пенсильвания заңгері және судьясы

Кіріспе

Пенсильвания заңгері және судьясы Бенджамин Чью (19 қараша 1722 – 20 қаңтар 1810) – бесінші буын америкалық, квакерлер отбасында туған заңгер, көрнекті және табысты Филадельфия заңгері, құл иесі, Пенсильвания провинциясының Жоғарғы сотының және кейіннен Пенсильвания штатының бас судьясы болған. Чью заңдық дәлелдеріндегі нақтылық пен лаконичность, сондай-ақ тамаша жады, ой-шешімі және заңнамалық құқықты білуімен әйгілі болды. Оның басты адалдығы – заң мен конституцияның жоғары тұруы еді. Эндрю Гамильтонның жас кезінде заңгерлік білімі алған Чью, өзінің ұстазының клиенттерін, Уильям Пенннің ұрпақтарын, соның ішінде Томас Пенн мен оның ағасы Ричард Пенн ағасын және олардың ұлдарын, губернатор Джон Пенн, Ричард Пенн кіші және Джон Пеннді мұра етті. Пенн отбасы оның жеке практикасының негізі болды және ол алты онжылдық бойы оларды қорғады. Чью Джордж Вашингтонмен өмір бойы достық қарым-қатынаста болды, ол Чьюдің балаларын "өз балаларындай" қабылдаған деседі. Чью Пенсильвания штатының заң шығарушы үйінен төрт блок қашықтықта, Филадельфияның орталық бөлігінде тұрып, заңгерлік қызмет атқарды. Бұл үй кейіннен Тәуелсіздік залы деп аталды. Ол Америка Құрама Штаттарының негізін қалаушы әкелеріне Конституция мен құқықтар туралы билльді жасау кезінде тегін заң кеңесін берді.

Ерте өмір және білім

Чью, дәрігер және Делавэр колониясының бірінші бас судьясы Сэмюэл Чью мен Мэри Гэллоуэй Чьюдың ұлы болып дүниеге келді. Ол Мэриленд штатының Энн Арундел округінде, әкесінің Мейдстоун плантациясында туған. Бенджамин Чьюдың бес атасының бірі Джон Чью (1587–1668), табысты саудагер, 1622 жылы «Charitie» кемесімен Джеймстаунға келді; оған Вирджиния штатының Йорк округінде жер берілді. Жас Чью ерте кезден-ақ құқық саласына қызығушылық танытты. 1736 жылы, 15 жасында, Пенсильванияның бұрынғы бас прокуроры Эндрю Гамильтонның Филадельфиядағы кеңсесінде заң оқуын бастады, ол сол кезде Пенсильвания Ұлыханасының спикері болды. Бір жыл бұрын Гамильтон баспагер Питер Зенгерді тегін қорғап, американдық құқықтағы маңызды істі жеңіп алды. Бұл жала жабу айыпталуына қарсы шындықтың абсолютті қорғаныс болып табылатынын белгіледі. Чью Гамильтонның еркін баспасөз туралы ойларымен, сондай-ақ Гамильтон оған ұсынған оқу материалдарымен, әсіресе сэр Фрэнсис Бэконның «Заң трактаттарымен» күшті ықпал етті. Оның ағылшын құқық тарихы туралы түсінігі, әсіресе Лондонның Middle Temple-дегі келелі зерттеулерімен толықтырылған, бостандық туралы жарғы, Чьюдың АҚШ Конституциясының Бірінші түзетуінде кепілдендірілген азаматтық бостандықтарға, әсіресе сөз бостандығына деген берік міндеттемесін күшейтті. 1741 жылдың тамызында Гамильтонның қазасынан кейін Чью Лондонға барып, төрт сот үйінің бірі – Middle Temple құрметті қоғамында заң оқуын жалғастырды. Ол лондондық театрларға қатыса бастады және достары ұсынған кітаптарды оқыды; осы жылдардағы күнделігінен, ол джентльмендерден күтілетін ағылшын мәдениетінің элементтерін қабылдау процесін көруге болады, ол американдық колонияларға оралғаннан кейін де жалғастырды. Чью квакер отбасында өскен, бірақ 1741 жылы квакер дәстүрінен бас тартты, өйткені ол әкесімен келісті, ол Нью-Каслдегі (Делавэр) үлкен қазылар алқасына қарулы күшке қарсы тұрудың заңдылығы туралы нұсқау берген болатын. 1747 жылы, 25 жасында, Чью Пенсильванияда адвокаттық ант қабылдағанда квакер дәстүріне қайта қарсы шықты.

Chew was born the son of Samuel Chew, a physician and first Chief Justice of Delaware Colony, and Mary Galloway Chew. He was born in Anne Arundel County, Maryland, at his father's plantation, Maidstone. Benjamin Chew's great great grandfather, John Chew (1587–1668), a successful merchant, arrived in Jamestown in 1622 on the ship Charitie; he was granted of land in York County, Virginia. The young Chew took an interest in the field of law at an early age. In 1736, when he was 15 years old, he began to read law in the Philadelphia offices of the former Attorney General of Pennsylvania Andrew Hamilton, who was then the speaker of the Pennsylvania House of Representatives. The year before, Hamilton won a landmark case in American jurisprudence by his eloquent pro bono defense of publisher Peter Zenger. It established the precedent of truth as an absolute defense against charges of libel. Chew was strongly influenced by Hamilton's ideas about a free press, and also the reading materials that Hamilton provided him, especially Sir Francis Bacon's Lawtracts. His understanding of English legal history, and especially the Charter of Liberties, enhanced by his later studies at London's Middle Temple, fostered Chew's enduring commitment to the civil liberties that are guaranteed in the U. S. Constitution's First Amendment, especially the right to free speech. After Hamilton's death in August 1741, Chew sailed to London to study law at the Honourable Society of the Middle Temple, one of four Inns of Court. He began attending London theatre and read what friends recommended; his journal during these years shows his process of adopting aspects of English refinement expected of gentlemen, which he continued after his return to the American colonies. Chew was raised in a Quaker family, but he broke with Quaker tradition in 1741, when he agreed with his father, who had instructed a grand jury in New Castle, Delaware on the lawfulness of resistance to an armed force. In 1747, at age 25, Chew also went against Quaker tradition when he took the Oath of Attorney in Pennsylvania.

Филадельфиялық адвокат

1754 жылы Чью Филадельфияға көшіп барды, және өмірінің соңына дейін Делавэр колониясында және Пенсильвания провинциясында заңдық міндеттерін атқаруын жалғастырды. Екінші некесінен кейін квакерлер басымдығы бар үкіметте ерте тағайындалғаннан соң, 1757 жылы жеке практикаға кірісті; келесі жылы Англикан шіркеуіне қосылып, квакер элитасынан тысқары ықпалға ұмтыла бастады. Чью өмірінің соңына дейін Он үш колонияда жерге инвестиция салуды жалғастырды, Пенсильвания провинциясы, Мэриленд провинциясы, Делавэр колониясы және Нью-Джерси провинциясындағы иеліктерін кеңейтті. Карьерасының басында Чью Лондон кофеханасында Филадельфияның басқа да амбициялы жас адамдарымен жиі кездесетін. 1766 жылы олар АҚШ-тағы алғашқы Глостер түлкі аулау клубын құрды. Бұл ағылшын спортын қабылдау олардың джентльмендерге айналуының бір бөлігі болды; олар аптасына бірнеше рет елде бірге аң аулауға міндеттенді. Бенджамин Чьюдің заң студенттерінің ішінде бригада майоры Эдвард Тилгман және судья Уильям Тилгман есімдері ерекше аталады. "Бұл Тилгман заң саласында осыншалықты табысқа жеткендіктен, 1805 жылы екеуіне де штаттың бас судьясы лауазымы ұсынылды." Ол 1761 жылы Филадельфия комиссары болып сайланды; 1765–1777 жылдары Тіркелімдердің Бас тіркеліміне тағайындалды; ал 1774–1777 жылдары Пенсильвания Жоғарғы сотының Бас судьясы болды. Америка революциясы кезінде жаңа штатты басқарған Атқару кеңесі оны 1777 жылы қызметінен шеттетуге және британдық күштер Филадельфия аймағынан шыққанға дейін Нью-Джерсиде алдын ала ұстауға бұйрық берді. Революциялық соғыстан кейін Чью жаңа қоғамдағы және соңында оның үкіметіндегі ықпалды орнын қайтадан иеленді. Ол 1791–1808 жылдары Пенсильванияның Қателіктер мен шағымдар жоғары сотының судьясы және президенті болып тағайындалды, бұл штаттың соңғы сот инстанциясы болды.

Мейсон Диксон сызығы

29 жасына келген кезде Чью Делавэр және Пенсильвания отаршылдық үкіметтерінде сайланған да, тағайындалған да лауазымдарды атқарды. 1750 жылы Шекара комиссиясының хатшысы болып тағайындалған Чью Пенн отбасын келесі он сегіз жыл бойы Мэрилендтің 5-ші бароны Чарльз Калверт және одан кейін 6-шы бароны Фредерик Калвертпен болған шекара дауында сәтті өкілдік етті. Дау 1768 жылы ақыры шешілді, осы кезде Шекара комиссиясы Пенсильвания мен Мэриленд арасындағы Мейсон-Диксон сызығының жасалуын және аяқталуын бақылады.

Албани конференциясы

1754 жылдың 19 маусымында Нью-Йорк штатының Албани қаласында Албани конгресі өтті. Конгресске Нью-Йорк, Пенсильвания, Мэриленд, Массачусетс, Род-Айленд, Коннектикут және Нью-Гэмпшир штаттарының жиырма бір өкілі қатысты. Әр колонияның хатшылары да қатысты, олардың ішінде Пенсильвания делегациясының Бенджамин Чью болды. Бұл хатшылар сол жылы басталған, Солтүстік Америкадағы Француз және Үндістер соғысы (Жеті жылдық соғыс) кезінде Франциядан туындаған қауіпке қарсы тұру үшін колонияларды біріктіру жоспарын жасауға көмектесті. Албани одағының жоспары – британдық колонияларды біріктіруге жасалған алғашқы әрекеттердің бірі. Бенджамин Франклин бұл жоспарды ұсынды, бірақ конгресс шеңберінен асып кеткендіктен, қатысушылар оны қызу пікірталасқа салды. Алты айдан кейін 32 жастағы Чью Пенсильвания колониясының бас прокуроры болып тағайындалды.

Истон конференциясы

1758 жылдың қазан айында Пенсильвания штатының Истон қаласында 1737 жылғы «Жаяу сатып алу» салдарынан туған дауларды шешу мақсатында Истон конференциясы өтті, бұл оқиға жергілікті американдықтар мен отарлаушылар арақатынасына ұзақ мерзімді әсер етті. Пенсильванияның бас прокуроры Чью Истон шарты бойынша келіссөздерге қатысып, өзінің «Истонға саяхат күнделігінде» осы оқиғаны қамтыды. Конференция 26 қазанда аяқталды, ал қараша айында губернатор Денни Пенсильвания Ассамблеясына «Истон қаласында толық бейбітшілік орнағанын» хабарлады.

Бас прокурор

1755 жылдан 1769 жылға дейін Чью Пенсильванияның бас прокуроры және Филадельфияның тіркеушісі қызметін атқарды, бұл оған ешкім тең келмейтін беделді әкелді. Мөртаңба заңына қарсы Британ тажына ескерту жолдаған хатында бас прокурор Бенджамин Чью Америкадағы көңіл-күйді былай сипаттады: "Олардың ашуланған және толқулы рухтары оларды қаншалықты алға апаруы мүмкін екенін айту мүмкін емес". Екі айдан кейін Мөртаңба заңы күштен шығарылды. 1768 жылы Чью қайта жандандырылған Америка философиялық қоғамына сайланды.

Жоғарғы соттың Бас судьясы

Чьюдың саяси көзқарастары әрдайым оның ізашары Уильям Алленнің көзқарастарына жақын болды. Ол жеке меншік мүдделерін қолдады, мөр басы туралы заңға және басқа да ағылшынның зәбірлеушіліктеріне қарсы болды, бірақ тәуелсіздікке қарсы шықты. "Чью соты, сөзсіз, осы күнге дейін ең кәсіби және формалды оқытылған жоғары сот болды." Чьюдың американдық көзқарастары мен іс-әрекеттері оны сақтап қалуға жеткіліксіз болды, бірақ ол кейбір бейбітшілдер сияқты қуғынға ұшыраған жоқ, өйткені британдықтардың зәбірлеушіліктеріне қарсы айтқандары жақсы белгілі болды. Оның бостандығы келесі жылға дейін шектелмеді" Атқарушы кеңес тарапынан.

Соңында ол шартымен босатылып, күдікті роялист ретінде Нью-Джерсиге алдын ала ұстауға жіберілді. "Чью бастапқыда Кеңестің әрекетін жеңілдеп қабылдады және қалыпты әскерден келген жас сарбаздарды қатты қорқытты. Бірақ жағдайын түсінгеннен кейін ол шартына қол қойды, бірақ оған қарсы ешқандай айып жоқ екенін, тек ол меншік иесінің кеңсесінде қызмет еткендігін мәлімдеді."

Жоғары соттың төрағасы

Мемлекеттік және ұлттық үкіметтер құрылғаннан кейін, 1791 жылы, Пенсильванияның бірінші губернаторы және Континенттік Конгрестің бұрынғы президенті Томас Миффлин Чьюды Пенсильванияның бірінші Жоғарғы қателер және апелляциялық сотының президенті қызметіне тағайындады. Ол 1808 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін осы лауазымда болды. Пенсильвания бастапқыда Жоғарғы Сотынан шағымдануға ешқандай мүмкіндік бермеді, бірақ 1780 жылдың ақпан айында заңмен Пенсильванияның Жоғарғы қателер және апелляциялық соты құрылды. Оған Жоғарғы Соттан, сондай-ақ Адмиралтейство сотынан және Реестрлік соттардан келіп түскен шағымдарды қарауға өкілеттік берілді. Чью Пенсильвания оған бере алатын ең жоғары құрметке ие болды: губернатор Томас Миффлин оны жетпіске таяп қалғанына қарамастан, Жоғарғы соттың президенті етіп тағайындады. «Заңгер ретінде [Чью] бұл жарлық оның еркін адам ретіндегі құқықтарын бұзады деп сенді; сонымен қатар, оны тыңдамай-ақ алдын ала соттау арқылы әділеттіліктің бірінші қағидасын бұзды. Бұл, ол кейіннен тұтқындалуына қатысты жазбаларында жазғандай, ‘қоғамдағы әркімнің бостандығына нұқсан келтірді және [ол] оған қарсы тұру және мүмкін болса, оны бастапқы кезеңінде тоқтату оның міндеті деп санады». Чью Таманни қоғамының жиналыстарына қатысуын жалғастырды, ол Уильям Пеннмен бірінші рет бейбітшілік келісімдерін келіскен Ленни-Ленапе басшысы Таманендты құрметтеу үшін ұйымдастырылды. «Бенджамин Чью 1787 жылғы Конституциялық конвенцияға қатыспаса да, ол және оның отбасы Вашингтон, Джон Адамс, Уильям Бингем және Роберт Моррис сияқты қаланың жаңа әлеуметтік айналымының бір бөлігі болды. Бұл негізінен Чьюдың заңгерлік білімі жаңа үкіметке қажетті сараптаманы ұсынғандықтан болды». Шамамен бес онжылдық бойы Үшінші көшедегі үйді Бенджамин және Элизабет Чью, олардың ұлы Бенджамин және олардың қыздары Анна Мари, Элизабет, Сара, Маргарет (Пегги), Джулиана, Генриетта, София, Мария, Гарриет және Кэтрин мекендеді. Олардың барлығы елдің алғашқы астанасының әлеуметтік, азаматтық және мәдени өміріне белсенді қатысты. Үш қызы 1828 жылға дейін үйдің иесі болды. Чьюлар көптеген қонақтарды қабылдады, мысалы Джон Пенн, Тенч Фрэнсис-кіші, Роберт, Томас және Сэмюэл Уортон, Томас Уиллинг, Джон Кэдваладер, Бас судья Уильям Аллен және оның әйелі Маргарет, Эндрю Гамильтонның қызы, доктор Уильям Смит, Филадельфия колледжінің проректоры, ботаник Джон Бартрам, Эдвард Шиппен III, Эдвард Шиппен IV және Пегги Шиппен, Томас Миффлин, кейін Пенсильванияның губернаторы және бригада генералы Генри Букет, француз және үнді соғысының батыры. Абигейл Адамс Чьюдың қыздарын Филадельфиядағы «сұлулар шоғырының» бір бөлігі деп атады. Маргарет Чью (1760–1824) 1787 жылы Мэриленд губернаторы Джон Игер Говардқа тұрмысқа шықты. София (1769–1841) Филадельфиядағы Марта Вашингтонның алғашқы қоғамдық шарасына қатысуға шақырылды. Гарриет (1775–1861) Джордж Вашингтонның портреті салынып жатқанда оны көңіл көтеруге шақырды. 1800 жылы ол Тәуелсіздік декларациясына қол қойған Кароллтоннан Чарльз Кароллдың жалғыз ұлына үйленді, ол оларға үйлену тойының сыйлығы ретінде Хоумвудты салдырды. Революциялық соғыс кезінде Джордж Вашингтон мырза және миссис Чью арасында хат алмасуға көмектесті, олар айлар бойы бөлек тұруға мәжбүр болды. Үшінші көшедегі Чью отбасының үйі Спраус және Валнут көшелерінің арасында, Филадельфия мэрі Сэмюэл Пауэлдің үйінің жанында және оның әйелі, Джордж Вашингтонның ең жақын достасы болған Элизабет Уиллинг Пауэлдің үйінің жанында орналасқан. «Вашингтон ханым, Моррис ханым және Әбигейл Адамс айтқандай, «көрнекті Бингем ханым» бастамашылық еткен қала ағылшын және француз үлгілеріндегі қоғамдық және жеке ойын-сауық бағдарламасын іске қосты». Адамс ханым «барлық отбасылардың арасында достық қарым-қатынас орнағанын, олардың бір-бірімен үйлесімді өмір сүріп жатқанын және барлық кештестерде біз шамамен бірдей компаниямен кездесетінімізді» көріп, қуанышқа толы екенін айтады. Ата-анасы қайтыс болғаннан кейін Генриетта, Мария және Кэтрин Чью Оңтүстік Үшінші көшедегі үйлерін босатып, Уолнут көшесіндегі отбасылық меншікке көшіп барды. 1828 жылы олар Оңтүстік Үшінші көшедегі үйді сатты, ал 1830 жылы ғимарат қиратылды.

After the state and national governments had been formed, in 1791, Chew was appointed by Thomas Mifflin, Pennsylvania's first Governor and the former President of the Continental Congress, to preside as the President over Pennsylvania's first High Court of Errors and Appeals. He held the position until he retired in 1808. <blockquote>Pennsylvania at first made no provision for any appeal from its Supreme Court, but in February 1780 legislation established the Pennsylvania High Court of Errors and Appeals. It was empowered to hear appeals from the Supreme Court and also from the Court of Admiralty and the Register's Courts. Chew received the highest compliment Pennsylvania could pay him: he was appointed by Governor Thomas Mifflin as President of the High Court, despite the fact that he was by then close to seventy. "As a lawyer, [Chew] believed that the warrant infringed on his rights as a free man; moreover, it violated the first principle of justice by prejudging him unheard. This, as he later recorded in notes concerning his arrest, 'struck at the liberties of everyone in the community and [he believed] it was his duty to oppose it and check it, if possible, in its infancy.'" Chew continued to participate in the meetings of the Tammany Society, to honor Tamanend, the Lenni Lenape chief who first negotiated peace agreements with William Penn. "Although Benjamin Chew was not a participant in the Constitutional Convention of 1787 he and his family were part of the city's new social circle that included the Washingtons, the John Adams, the William Binghams, and the Robert Morrises In large measure this was because Chew's legal perspicacity offered expertise needed by the new government." For almost five decades, the household on Third Street was filled by Benjamin and Elizabeth Chew, their son Benjamin, and their daughters Anna Marie, Elizabeth, Sarah, Margaret (Peggy), Juliana, Henrietta, Sophia, Maria, Harriet, and Catherine, all of whom were actively engaged in the social, civic, and cultural life of the nation's first capital. Three of the daughters retained ownership of the house until 1828. The Chews entertained many visiting dignitaries, such as John Penn, Tench Francis Jr., Robert, Thomas, and Samuel Wharton, Thomas Willing, John Cadwalader, Chief Justice William Allen and his wife Margaret, daughter of Andrew Hamilton, Dr. William Smith, Provost of the College of Philadelphia, botanist John Bartram, Edward Shippen III, Edward Shippen IV, and Peggy Shippen, Thomas Mifflin, later to become Governor of Pennsylvania, and Brigadier General Henry Bouquet, hero of the French and Indian War. Abigail Adams referred to Chews' daughters as part of a "constellation of beauties" in Philadelphia. Margaret Chew (1760–1824) married Maryland Governor John Eager Howard in 1787. Sophia (1769–1841) was invited to attend Martha Washington's first public event in Philadelphia. Harriet (1775–1861) was asked to entertain George Washington while his portrait was being painted. In 1800, she married the only son of Charles Carroll of Carrollton, signer of the Declaration of Independence, who built Homewood for them as a wedding gift. Throughout the Revolutionary War, George Washington aided the transfer of letters between Mr. and Mrs. Chew, during months when they were forced to live apart. The Chew family's house on Third Street was situated between Spruce and Walnut Streets, next to the house of Samuel Powel, mayor of Philadelphia, and his wife, Elizabeth Willing Powel, who was one of George Washington's closest confidantes. "Led by Mrs. Washington, Mrs. Morris, and 'the dazzling Mrs. Bingham,' as Abigail Adams called her, the city embarked on a lavish program of public and private entertainment patterned on English and French models." Mrs. Adams reports being pleasantly surprised by "an agreeable society and friendliness kept up with all the principal families, who appear to live in great harmony, and we are met at all the parties [with] nearly the same company." After the death of their parents, Henrietta, Maria, and Catherine Chew vacated their house on South Third Street, and moved to a family owned property on Walnut Street. In 1828, they sold the house on South Third Street, and in 1830, the building was razed.

Кливеден

Отбасын Филадельфияны жайлаған аурулардан қорғау үшін Чью меннониттік шебер құрылысшы Джейкоб Кнорды таңдап, Германия қаласында жазғы демалыс орнын салдырды, оны ол Кливден деп атады; кейіннен бұл үй Чью үйі деп белгілі болды. Кнор 1768 жылы жақын жердегі Джонсон үйін қоса алғанда, Германия қаласында бірнеше ғимараттар салды. 1777 жылдың 4 тамызында Континенттік Конгресс Атқару комитеті Чьюді Нью-Джерсиде алдын ала ұстауға шешім қабылдағанда, оның әйелі мен балалары Кливденді тастап, Үшінші көшедегі үйлеріне қайтып келді. Кливден бос қалғандықтан, британдық бас қолбасшы генерал Хоу тез арада үйді басып алды. Ол мықты қабырғаларымен қорғалған күйде 4 қазанда Германия шайқасында жеңіске жетті. Чью 1778 жылдың мамыр айында босатылғаннан кейін, отбасын Филадельфияның саяси тұрақсыздығынан қорғау үшін Делавэрдегі Уайтхолл имениесіне көшіруді шешті. Чью Германтаун шайқасынан кейін қажетті кең жөндеулерді өтей алмағандықтан Кливденді Блэр МакКленаханға сатты. Делавэрде болған кезде Чьюлер Үшінші көшедегі үйін Дон Хуан де Миральске (Америка үкіметіндегі испан өкілі); Маркиз де Шастеллюкске (француз бас қолбасшысы мен Джордж Вашингтон арасындағы байланыс офицері); және Джордж пен Марта Вашингтонға 1781 жылдың қарашасынан 1782 жылдың наурызына дейін Екінші Континенттік Конгресс кезінде жалға берді. 1783 жылға қарай Чьюлер саяси жағдай отбасының Филадельфияға оралуы үшін жеткілікті қауіпсіз деп шешті. Олар АҚШ құрылған кезде Оңтүстік Үшінші көшедегі үйде тұрды: Конституциялық конвенция, Конфедерация Конгресі; және 1792 жылы Бірінші АҚШ Конгресінде Құқықтар Биллі ресми түрде қабылданды. 1797 жылы Чью Кливденді қайта сатып алды. Ол отбасылық меншікте тағы бес буын бойы сақталды. Германия шайқасынан келген зеңбірек доптары 1972 жылға дейін оның қабырғаларына кіріктірілген, содан кейін Чьюдің ұрпақтары үйді Ұлттық тарихи сақтау қорына сыйға берді. Қайта жаңарту кезінде көптеген зеңбірек доптары алынып тасталды.

To protect his family from the diseases that plagued Philadelphia, Chew chose Mennonite master builder, Jacob Knor, to build a summer retreat in Germantown, which he called Cliveden; the house later came to be known as the Chew house. Knor went on to construct several other buildings in Germantown, including the nearby Johnson House in 1768. On August 4, 1777, when the Executive Committee of the Continental Congress decided to place Chew in preventive detention in New Jersey, his wife and children vacated Cliveden and returned to their Third Street home. With Cliveden vacant, General Howe, the British Commander in Chief, quickly seized the house. Protected by its strong walls, he won the Battle of Germantown on October 4. After Chew was released from parole in May 1778, he decided to move his family to Whitehall, their estate in Delaware, to buffer them from the political turbulence of Philadelphia. Chew sold Cliveden to Blair McClenahan because he was unable to afford the extensive repairs necessary after the Battle of Germantown. While in Delaware, the Chews rented their house on Third Street to Don Juan de Miralles (the Spanish representative to the American government); the Marquis de Chastellux (principal liaison officer between the French Commander in Chief and George Washington); and to George and Martha Washington, from November 1781 to March 1782, during the Second Continental Congress. By 1783, the Chews concluded that the political situation was safe enough for their family to return to Philadelphia. They lived full time in the house on South Third Street during the formation of the United States: the Constitutional Convention; the Congress of the Confederation; and in 1792, the official adoption of the Bill of Rights by the First United States Congress. In 1797, Chew bought back Cliveden. It remained under family ownership for another five generations. Cannonballs from the Battle of Germantown were embedded in its walls until 1972, when Chew's descendants donated the house to the National Trust for Historic Preservation. During restoration, most of the cannonballs were removed.

Жеке өмір

Чью 1747 жылғы 13 маусымда, Мэриленд штатының Вест-Ривер қаласында, өзінің бірінші туысы Мэри Галлоуэйге үйленді. Мэри қайтыс болғанға дейін олардың бес қызы болды. 1754 жылдан 1771 жылға дейін Чью және оның отбасы Филадельфиядағы Фронт-стритте тұрды. Ол 1757 жылғы 12 қыркүйекте Джеймс пен Мэри (Тернер) Освальдтың қызы Элизабет Освальдқа (1732–1819) қайта үйленді. Элизабет капитан Джозеф Тернердің немересі және мұрагері болды. Бенджамин мен Элизабеттің тағы жеті қызы, соның ішінде Маргарет "Пэгги", және екі ұлы болды. 1758 жылы Чью квакерлерден толығымен бас тартып, Англия шіркеуіне қосылды; ол әйелімен бірге сол жылы ұлы Бенджаминді Крайст шіркеуінде крещение рәсімінен өткізді. Олар сол жерде өсіп келе жатқан отбасымен бірге құдайға сыйынды, кейін Германтаунға көшкенде Санкт-Петер шіркеуінде ғибадат етті. Бұл оның Лондонның Мидл Темплінде заң оқыған кезінен бастау алған ағылшындану процесінің бір бөлігі болды. Чью Элизабет Освальдқа үйленгеннен кейін байлығы мен меншігін едәуір арттырды. Олар меншіктерін күтуге және тауарлық дақылдарын өсіруге көптеген құлдарды пайдаланды. 1760 жылы Делавэр штатындағы "Уайтхолл" мүлігінде Ричард Аллен құлдықта дүниеге келді. 1768 жылы баланың ерте дарынын таныған Чью сегіз жасар Алленді және оның барлық жақын туыстарын Делавэрдегі көршілес мүліктің иесі, белгілі құлдыраушы Стокли Стержиске сатты. Ричард Аллен кейін Филадельфиядағы методист шіркеуінің уағызшысы, "Еркін африкалық қоғамның" негізін қалаушысы, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарындағы алғашқы африкалық американдық дін - Африкалық методист епископ шіркеуінің негізін қалаушы және алғашқы епископы болды.

Өлім

Ұзаққа созылған аурудан кейін Чью 1810 жылдың 13-і немесе 20-сы қаңтарда Кливеденде қайтыс болды. Ол Филадельфиядағы Әулие Петр шіркеуінің қорымдығында жерленген.

Мұра

1906 жылы Бенджамин Чьюдың портреті құрметіне Гаррисбургтегі Пенсильвания штатының Капитолий ғимаратына орнатылды, оның Бас судья қызметін атқарғандығын еске алу үшін. Филадельфиядағы Чью даңғылы және Пенсильвания штатының Аллентаун қаласындағы Чью көшесі оның құрметіне аталған. 1942 жылы оның есімімен "Бенджамин Чью" бостандық кемесі салынды. Кеме Балтимордағы Bethlehem Fairfield кеме жасау кешенінде құрастырылды. Лоуренс округіндегі Пенсильвания штатының Чьютон қаласы Бенджамин Чьюдың құрметіне аталған. Жер алып саудагері ретінде Чьюдың Батыс Пенсильванияда 30 000 акрдан астам жерге ие болғаны болжамдалады.