Эдвард Хайд, Корнбери виконты: Нью-Йорк пен Нью-Джерси губернаторының тарихы

Кіріспе

Англиялық әскери офицер, Нью-Йорк пен Нью-Джерсидің губернаторы Эдвард Хайд, 3-ші Кларендон графы (28 қараша 1661 – 31 наурыз 1723), 1674 және 1709 жылдар аралығында Виконт Корнбери атағын алған, ағылшын аристократы және саясаткер. Ол Лорд Корнбери атымен көбірек танымал болды, ол өзінің әскерінің бір бөлігімен католик король Джеймс II-ден қол үзгенде және жаңа келген протестант үміткері, Оранждық Уильям III-ге қолдау көрсеткенде ағылшын саясатының алдыңғы қатарына шықты. Бұл әрекеттер 1688 жылғы Даңқты революцияның басталуының бір бөлігі болды. Корнбери көтерілістен кейін Уильямның орнына туған інісі Аннаны қолдағандықтан әскери лауазымынан айырылды. Дегенмен, Корнбери король Уильямның билігін қолдауы оған Нью-Йорк және Нью-Джерси провинцияларының губернаторы лауазымын әкелді; ол 1701 және 1708 жылдар аралығында қызмет етті. Жоғары тори губернаторы ретінде оның басты міндеті Испания мұрагерлік соғысы кезінде (Америкада Анн патшайымының соғысы немесе 2-ші француз және үнді соғысы деп белгілі; 1701–1714) колонияларды қорғау болды. Оның басшылығымен француздардың орталық колонияларға басып кіруіне жол берілмеді. Алайда, ол аймақтың көптеген фракциялық қақтығыстарына тартылып, Льюис Моррис сияқты күшті саяси қарсыластарды жинады, ол кейін 1738 жылы Нью-Джерси губернаторы болды. 1708 жылға қарай соғыс шаршағандықтан Ұлыбританиядағы саяси жағдай өзгерді. Губернатор Корнбери колониялардан қайтарылды, бірақ көп ұзамай Анн патшайымының кеңесіне мүше болып тағайындалды. Лорд Корнберидің бағы 1714 жылдың 1 тамызында Ұлыбритания королі болып таққа отырған Георг I кезінде қайтадан өзгерді. Ол 1723 жылдың 31 наурызында Лондонның Челси қаласында қайтыс болды. Лорд Корнберидің губернатор ретіндегі қызметі көбінесе жаңсақ әрекеттермен есімделген. Саяси қарсыластары оны киім ауыстырушы, әдепсіз және сыбайлас жемқор деп айыптады. Оның мінез-құлқы туралы заманауи мәліметтер аз, ал қазіргі жазушылар Корнберидің шын мәнінде киім ауыстырғандығына, немесе трансгендер болғандығына келіспейді.

English military officer, governor of New York and New Jersey

Edward Hyde, 3rd Earl of Clarendon (28 November 1661 – 31 March 1723), styled Viscount Cornbury between 1674 and 1709, was an English aristocrat and politician. Better known by his noble title Lord Cornbury, he was propelled into the forefront of English politics when he and part of his army defected from the Catholic King James II to support the newly arrived Protestant contender, William III of Orange. These actions were part of the beginning of the Glorious Revolution of 1688. Cornbury's choice to support his cousin Anne instead of William after the rebellion cost him his military commission. However, Cornbury's support of King William's reign eventually earned him the governorship of the provinces of New York and New Jersey; he served between 1701 and 1708. As a High Tory governor, his primary mission was to protect the colonies during the War of the Spanish Succession (known in the Americas as Queen Anne's War, or the 2nd French and Indian War; 1701–1714). His administration successfully prevented French incursions into the middle colonies. However, he became mired in the region's many factional conflicts and accrued powerful political enemies such as Lewis Morris, who would go on to become Governor of New Jersey in 1738. By 1708, war weariness led to a shift in the political tide in Great Britain. Governor Cornbury was recalled from the colonies but was soon after installed as a member of Queen Anne's privy council. Lord Cornbury's fortunes changed again when George I was crowned King of Great Britain on 1 August 1714. Out of favour, Lord Cornbury died in Chelsea, London on 31 March 1723. Lord Cornbury's conduct as governor has been generally remembered as scandalous. He was accused by his political enemies of being a cross dresser, a moral profligate, and wildly corrupt. Few contemporary accounts exist of his conduct; and modern writers disagree as to whether or not Cornbury was actually a cross dresser, or if Cornbury was possibly transgender.

Ерте өмір

Құрметті Эдвард Хайд, Генри, Корнбери виконты және 2-ші Кларендон графының (1638–1709) және Теодосия Капелдің (1640–1662) жалғыз баласы, Артур Капелдің қызы, 1-ші Хэдэм бароны Капелдің қызы және Артур Капелдің әпкесі болды. Генри мен Теодосия некелескеннен кейін он бір ай өткен соң Эдуард дүниеге келді. Эдуард туғаннан кейін үш ай өткен соң, 1662 жылдың наурыз айында анасы Теодосия шешек ауруынан қайтыс болды. Хайд отбасы монархиямен тығыз байланыста болды: Эдвардтың әкесінің әкесі, сондай-ақ Эдвард, Кларендонның 1-ші графы (1609–1674) болды. Ол қарапайым отбасыдан шыққан, бірақ король Карл I-нің (1641 жылдан бастап) және Карл II-нің (1651 жылдан бастап) маңызды кеңесшісіне айналды. Ол 1660 жылы Кларендон кодексі деп белгілі бірқатар шаралар арқылы Англия монархиясын қайта орнату бойынша келіссөздер жүргізгенімен танымал болды. Сол жылы Карл II таққа қайта оралғанда, Кларендонның қызы Энн Хайд (1637–1671) жаңа корольдің кіші інісі және мұрагері, Йорк герцогы Джеймске үйленді. Ал Кларендонның үлкен ұлы Генри, Англияның ең бай отбасыларының бірі – Хэдэм Капелдеріне үйленді. Эдуардтың тәтесі, Йорк герцогинясы Энн, екі ағылшын королевасы – Мэри II және Аннаның анасы болды.

Әскери қызмет

Мектепті бітіргеннен кейін Лорд Корнбери болашақ Марлборо герцогы Джон Черчилльдің басқаруындағы элиталық драгун полкіне қосылды. 1683 жылы ол подполковник болды. 1685 жылдың басына қарай Венада орналасып, қаланы Осман империясынан қорғады. Корнбери осы жылдың соңында, 6 ақпанда король Карл II-нің қайтысынан бастау алған тақ таласына байланысты көзге түсті. Джеймс II заңды мұрагер болғанмен, ол мұқтап католик еді. Оның заңсыз ұлы, Монмут герцогы Джеймс Фицрой, протестант болды. 11 маусымда 1685 жылы Монмут Англияға қонды, таққа талап етуіне халықтан қолдау күтіп, Монмут көтерілісін бастады. Жауап ретінде король Джеймс II Джон Черчилльді корольдік әскерлердің бас штабына тағайындады, ал Лорд Корнбери Корольдік драгундарына қолбасшылық етуге көтерілді. Көтеріліс тез басылды, мұнда Корольдік драгундары маңызды рөл атқарды. Ол өзін тағы да ерекшелендірді және 1695 жылға дейін Уилтширден, ал 1695 жылдан 1701 жылға дейін Крайстчерчтен парламент депутаты болды. 1685 жылы Дания королінің ат шебері лауазымын иеленді. Корнберидің драгундары – жау әскерімен тікелей қақтығысқа түспей, бірінші болып байланыс жасаған роялистік бөлім. 20 қарашада Шерборн шайқасы болды, бірақ көп ұзамай Лорд Корнбери Уильям жағына өтіп, көптеген драгундарын өзімен бірге алып кетті. Төрт күннен кейін, 24 қарашада Корнберидің кеңесшісі лорд Черчилль де тарап ауыстырды. Корнберимен бірге кеткен әскер саны аз болғанымен, деректер 27-ден 100-ге дейін жетеді, Корнбери мен Черчилльдің іс-әрекеттері роялистердің рухын күйретіп, олардың барлық полкі олармен бірге кеткен деген қауесет тарады. Әкесі ұлының көтерілісші екенін естіп, қатты ренжіді, бірақ кейін Джеймс пен Уильям арасында келіссөздер жүргізуге көмектесті. Желтоқсан айының соңында Джеймс армиясын таратып, Францияға қашып кетті. Джеймс кеткеннен кейін парламент Уильямның жеке билікке өтуіне, немесе Мэридің күйеуі ретінде билік етуіне қатысты мәселені талқылады. Лорд Корнбери өзінің туысқан қызы Аннаны Мэриден кейін мұрагерлікке қоюды ұсынды, Уильямды тікелей айналып өтуді көздеді. Ақырында парламент Уильямды таңдады, ол Корнберидің Аннаны қолдауын сенімсіздікпен қарады және шайқаста Корнберидің қызметін ешқашан ұмытпаймын деген уәдесінен бас тартты. Ол Корнбериді 17 шілдеде 1689 жылы полкінен, ал 1690 жылдың мамырында ат шебері лауазымынан шеттету арқылы жазалады.

After graduation, Lord Cornbury joined the elite Royal Regiment of Dragoons under the command of John Churchill, the future Duke of Marlborough. He became lieutenant colonel in 1683. He was stationed in Vienna by the beginning of 1685, protecting the city from the Ottoman Empire. Cornbury first rose to prominence later that year, due to a struggle for the throne set in motion by King Charles II's death on 6 February 1685. James II was the legitimate heir, but he was a staunch Catholic. His nephew, James Fitzroy, the Duke of Monmouth, was illegitimate but a Protestant. On 11 June 1685, Monmouth landed in England hoping to gather popular support for his claim to the throne, triggering the Monmouth Rebellion. In response, King James II appointed John Churchill as second in command of the Royalist armies, while Lord Cornbury was promoted to command the Royal Dragoons. The rebellion was quickly crushed, with the Royal Dragoons playing a prominent role. He continued to distinguish himself, and was a member of parliament for Wiltshire until 1695, and for Christchurch from 1695 until 1701. He earnt the role of Master of the Horse to the King of Denmark in 1685. Cornbury's Dragoons was the first royalist unit to make contact with the invasion force – without engaging. A small skirmish was fought at Sherborne on 20 November, but shortly thereafter Lord Cornbury defected to William's side, bringing many of his dragoons with him. Four days later on 24 November Cornbury's mentor, Lord Churchill, also switched sides. Though a relatively small number of Cornbury's men defected with him, accounts range from a low of 27 to a high of 100, the effect of Cornbury and Churchill's actions were devastating to Loyalist morale, and rumours spread that the entirety of their regiments had defected with them. His father despaired at hearing his son was a rebel, but would eventually help negotiate between James and William. By late December James had disbanded his army and fled to France. With James gone, Parliament debated whether William would rule as King in his own right, or as Queen Mary's consort. Lord Cornbury argued for placing his cousin Anne next in succession after Mary, bypassing William. In the end, Parliament favoured William, who viewed Cornbury's support of Anne as disloyal, and reneged on his battlefield vow that he would never forget Cornbury's service. He punished Cornbury by dismissing him from his regiment on 17 July 1689, and from his ceremonial post as Master of Horse in May 1690.

Революциядан кейінгі кезең

Корнбери енді өзі мен отбасысы табыссыз және қарыздардың артуына тап болды. Ол ақсүйек болғандықтан, қарапайым жұмыс таба алмайтын, патшалық немесе саяси жолдармен табыс табу қажеттігі туды. Ол 1690 жылдан 1698 жылға дейін күнкөрісі үшін күресті. Дегенмен, ол парламент өкілі болып қала берді, ал Уильямға көрсеткен саяси қолдауы бірнеше рет өтеумен қайтарылды. 1698 жылы Уильям Корнбериге аптасына 10 фунт стерлинг (қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) төлеуге келісіп, оның қаржылық жағдайын жеңілдетті. 1701 жылдың көктемінде Уильям Корнберидің үздіксіз қолдауы мен қызметіне риза болып, оны Нью-Йорк губернаторы етіп тағайындады. Бірақ Уильям Корнбери губернатор болардан бұрын қайтыс болды, ал тәж королева Мэри II-нің кіші қарындасы Аннаға көшті. Корнберидің Даңқты революция кезінде Аннаның таққа отыруына қолдау көрсеткені, сондай-ақ оның Аннамен туысқандығы оған тиімді болды. Анна Корнбериге қолдауын жалғастырды және ол губернаторлықтан оралғаннан кейін оны жомарттықпен марапаттады.

Нью-Йорк пен Нью-Джерсидің губернаторы

Лорд Корнбери 1702 жылдың 3 мамырында Нью-Йоркке губернаторлық қызметін бастау үшін келді және жергілікті аристократия оны құрметпен қарсы алды. Хайд, колонияларға қауіп төндірген Анна патшайымының соғысы кезінде губернаторлық міндетін атқарды. Лорд Корнбери губернатор болып тағайындалғанда, ол Вирджиниядан солтүстікке қарайғы барлық колониялар үшін «теңіз және құрлықтағы барлық күштердің бас капитаны» атанды. Жаңа губернатор келген соң, колонияның қорғаныс бекіністерін тексерді және олардың толыққанды құлап, Албанидегі маңызды қорғаныс бекінісінің дерлік қолданысқа жарамсыз екенін анықтады. 1703 жылдың тамызында Анна патшайымы Корнберидің жауапкершілігіне жаңа құрылған Нью-Джерси провинциясын қосты. Губернатор форттарды күтіп-ұстауға жауапты императорлық инженер, полковник Вольфганг Вильям Рёмерді дереу қызметтен босатып, тас қамалмен қоршалған үлкен қамал салу жобасын тікелей қадағалауға кірісті (кейіннен Фредерик қамалы деп аталды). 1702 жылдың тамызында губернатор Корнбери Ирокездердің бес тайпасының өкілдерімен бірге осы орынды аралап көрді. 1703 жылдың 18 маусымындағы Сауда кеңесіне жолданған есепте императорлық инспектор полковник Роберт Кварь форттардың салынуы туралы хабарлады:

Теңізден шабуыл жасау Нью-Йоркке тағы бір қауіпті құрады. Нью-Йорк портына кіру Манхэттен аралының төбесінде қайта салынған Форт Уильям Генри бекінісімен нығайтылды, сондай-ақ Гудзон өзенінің екі жағалауында Ист-Риверге дейін бекіністер мен қоршаулар тізбегі салынды. Аралдың өзен жағалауында зеңбіректермен жабдықталған қоршаулар орнатылды. Зеңбіректердің бір бөлігі пордағы кемелерден алынған еді. Теңізден шабуыл жасау туралы алаңдаушылық 1706 жылдың 26 шілдесінде француздық 16 зеңбірекке ие «Королева Анна» бригі кенеттен Сэнди-Хук портының кіреберісінде пайда болғанда расталды. Вирджиния түбегінен тағы 10 кеме келе жатыр деген қауесет тарады. Бұл жағдайды Веразано бұғазындағы бекіністердің әлі аяқталмауы одан әрі ушықтырды. Жергілікті халық жедел түрде жиналып, қорғаныс шаңдауларын қазып бастады. Француз кемесі шабуыл жасамай кетіп, ал жақындап келе жатқан флот француздардан тартып алынған 10 кемеден тұрды. 1703 жылы Нью-Йорк Ассамблеясы қала әкімі Уильям Пиртриге жобаны аяқтау үшін 1500 фунт стерлинг жинауды тапсырды. Алайда, кінә тез арада губернатор Корнбериге таңылды, ол қаржыны жымқырылған деген айып тағылды. Бұл айыптау Нью-Йорк Ассамблеясын губернаторға қаржы бөлуді тоқтатуға және колониялық бюджетті тікелей басқаруға итермеледі. 11 жылдық соғыс бойында Нью-Йорк колониясына француз немесе үндістердің ешқандай шабуылы болған жоқ.

Діни мәселелер мен саясат

Англиялық азшылыққа қарамастан, губернатор Корнбери отарларда Англия шіркеуін мемлекеттік дін ретінде бекітуге ниеттенген. Лонг-Айлендтегі Ямайка ауылында пресвитериан шіркеуін салуға және күтіп ұстауға мемлекеттік қаражат жұмсалғанын білгенде ол қатты таңқалды. 1704 жылдың 4 шілдесінде шіркеу, пастор үйі және оған ілесіп жатқан ғимараттар Англия шіркеуіне тәркіленді. Корнберидің ең танымал діни даулылығы "Америкалық пресвитериандық әкесі" атанған преподобный Фрэнсис Макеми (1658–1708) қатысты. 1683–1706 жылдары министр Америкада, негізінен Мэриленд, Вирджиния және Пенсильвания штаттарында алғашқы пресвитериан қауымдастарын құрды. 1707 жылдың қаңтарында Нью-Йоркке келген преподобный Макеми жеке үйдің бірінде құлшылық қызметін өткізді. Қызмет барысында ол нәрестеге крещение рәсімін жасады. Осылайша ол "балама" діндерді ұстануға тыйым салатын бірнеше ағылшын заңын бұзды. Бұл кезеңде жағдай шиеленісті болды: Одақ актілері (1706 және 1707 жылдар) Англия мен Шотландияны біртұтас үкімет астына біріктірді. Шотландиялықтардың көпшілігі, әсіресе пресвитериандар бұл өзгеріске қарсы болды. "Балама" топтардың бүлік, көтеріліс немесе төңкеріс жасауды жоспарлап отырғаны туралы әңгімелер тарады. Корнбери сияқты консерваторлар "Шіркеу қауіпте" деп ұран көтеріп, Уигтер мен нонконформистерден келетін қауіпке қарсы бірікті. Губернатор Корнбери лицензиясыз уағыз айтқаны үшін келген министрді тұтқындады. Жеті аптадан кейін Макеми Нью-Йорк Жоғарғы сотында сотталып, ақталды. Ашуланған губернатор министрге сот шығындарын төлеуді бұйырды. Осы кезеңде Корнбери Нью-Джерси провинциялық кеңесінің мүшесі және оның болашақ қарсыласы Льюис Моррис (1671–1746)пен келіспеушілікке түсті. Корнбери 1704 жылдың қыркүйегінде Морристі жоғарғы палатадан шеттету арқылы жауап берді. Моррис губернатордан кешірім сұрап, қайтадан қызметке орналасты, бірақ 1704 жылдың желтоқсанында Корнбери оны қайтадан тоқтатты. Темірқазық, Англия шіркеуі гүлденді. Нью-Йорктегі алғашқы құлшылық үйі Троица шіркеуі 1698 жылдың 3 наурызында ашылды. 1705 жылы губернатор Корнбери мен Льюис Моррис екеуінің арасындағы антагонизмге қарамастан, Морристің иелігінен 215 акр жерді, "Королеваның фермасы" деп белгілі болған жерді Троица шіркеуінің иелігіне қосуға келісті. Бұл жер жаңа колледж үшін арналды, ол 1754 жылы Король колледжі ретінде құрылды. 1784 жылдың 1 мамырында атауы Колумбия университеті болып өзгертілді. Колумбия университеті бұрынғы губернатормен байланысы жоқ екенін мәлімдейді: Нью-Йорктегі алғашқы көше 1648 жылы Аннеке Локерманс Ван Кортландпен асфальтталған, қала әлі де Жаңа Амстердам болған кезде. Бұл ағылшындарға үлгі болды. Корнберидің өкімет ету мерзімінің екінші жартысында көшелер мен тротуарлар (Троица шіркеуінің маңында) таспен қапталды, қала бойынша өрт сөндіру қаптары орналастырылды және екі ілгек пен сегіз бағанасы бар жаңа өрт сөндіру бөлімі құрылды.

Despite an Anglican minority, Governor Cornbury was determined to secure the Church of England as the state religion in the colonies. He was shocked to discover that public funds had been used to build and maintain a Presbyterian church in the village of Jamaica on Long Island. On 4 July 1704, the church, parsonage, and associated buildings were confiscated for use by the Anglican Church. Cornbury's most notorious religious scandal involved Reverend Francis Makemie (1658–1708), the "Father of American Presbyterianism". During 1683–1706, the minister established the first Presbyterian congregations in America, primarily in Maryland, Virginia, and Pennsylvania. While passing through New York in January 1707, Reverend Makemie led a worship service in a private home. During the service, he performed an infant baptism. In doing so, he violated several English laws prohibiting the practice of "dissenter" religions. It was a time of increased tension: the Acts of Union (1706 & 1707) had just united England and Scotland under a single government. Most Scots vehemently disapproved of the change, Presbyterians in particular. Rumours circulated about dissenter groups plotting subversion, riot or revolution. High Tories like Cornbury rallied to the cry of "The Church in Danger" – the supposed threat posed by Whigs and Nonconformists. Governor Cornbury duly arrested the visiting minister for preaching without a license. Seven weeks later Makemie faced trial by the Supreme Court of New York and was acquitted. Furious, the governor ordered the minister to pay all expenses for the trial. During this period Cornbury found himself at odds with the Lewis Morris (1671–1746), then a member of the New Jersey Provincial Council and eventual rival of Cornbury. Cornbury responded by suspending Morris from the upper house in September 1704. Morris apologised to the governor and was reinstated, but in December 1704 Cornbury suspended him again. Meanwhile, the Anglican Church prospered. Trinity Church, the first meetinghouse in New York, had opened for worship on 3 Mar 1698. In 1705, Governor Cornbury and Lewis Morris – despite the animosity between the two – arranged to add 215 acres from Morris's holdings, known as The Queen's Farm, to the Trinity Church holdings. The site was earmarked for a new college, which was finally founded in 1754 as King's College. On 1 May 1784 the name was changed to Columbia University. Columbia University denies having ties to the former governor:

The first street in New York was paved, with sidewalks install in 1648 by Anneke Lockermans Van Cortland, when the city was still New Amsterdam. This set the tone for the English to follow. During the second half of Cornbury's term, the streets and sidewalks were paved with cobblestone (in the area around Trinity Church), fire buckets were positioned throughout the town, and a fledgling fire department was created with two hooks and eight ladders.

Губернаторлық мерзімінің аяқталуы

Осы уақытта Нью-Йоркте тори губернаторы Корнбери виг революциясының тағы бір салдарынан зардап шекті (ол 1708 жылдың маусымында қызметтен алынды). Кабинет оның әскери жағынан жеткіліксіз белсенді болғанын есептеді. Сонымен қатар, ол даулы колониялық жиналыстан қажетті қаржыны алуға шамасы келмейтіндей көрінді.

Губернаторлықтан кейінгі кезең

1708 жылдың желтоқсан айында Нью-Йорк қаласының шерифі оны төленбеген қарыздар үшін үй қамауына алды. 1705 жылдан бері Нью-Йорк және Нью-Джерси Ассамблеялары екеуі де губернатордың жалақысын және отарлық гарнизонды ұстауға қаражат бөлмей келді. Олар екеуі де қарызға алған ақшамен күнгеріске мәжбүр болды, бұл Корнберидің көп қарыз жинауына себеп болды. Осының салдарынан, бұрынғы губернатор өзінің орнын басатын Джон Лавлейс, Харли баронының (1708 жылдың 18 желтоқсанында келген) келуін күтіп қалада қалды. Айыныштысы, жаңа губернатор бес айдан кейін қайтыс болды. Одан кейін колонияны басқару Ричард Ингольдсбиге жүктелді, ол Корнберидің вице-губернаторы және жақтасы болған. Осылайша, отарлық саясат өзгеріссіз қалды. Колонистер кем дегенде он жыл бойы Корнбериден жергілікті мәселелерге араласуын сұрап келе берді. Бірқатар уақытша губернаторлар қызметтен кейін, 1710 жылы генерал Роберт Хантер осы лауазымды тұрақты түрде иеленді. Ол 1720 жылға дейін қызмет етті. Корнбери губернаторлық қызметтен шақырылғаннан кейін көп ұзамай оның бағыты өзгерді. Әкесінің қайтысы оны жұртшылыққа көтерді, сонымен қатар азаматтық істерге қатысты парламенттік иммунитет берді, осылайша оны борышкерлер түрмесінен құтқарып (1709 жылдың 31 қазаны) алды. Англияға оралғаннан кейін патшайым оған зейнетақы тағайындады және Сомерсет Хауста, патша сарайларының бірінде тұруға рұқсат берді. 1711 жылдың желтоқсанында ол Харли министрлігінде адмиралтействоның бірінші комиссары болып тағайындалды. Харли кабинетінің мүшесі болғанымен, Корнбери осы кезеңде тори басшылығын дүрліктірген бірқатар даулардан зардап көрмеді: оның ескі ұстазы, Марлборо герцогы генерал-капитан лауазымынан (1711 жылдың 29 желтоқсаны) алынды, оған парақорлық және қаражатты жымқыру айыптары тағылды. 1715 жылғы Якобит көтерілісіне бірнеше "Жоғары торилер" қатысты, олар Джеймс Фрэнсис Эдвард Стюартты таққа талапкер деп жақтады. Корнбери, 1720-1721 жылдары көптеген аристократтар мен лауазымды тұлғалардың құлдырауына және банкроттығына әкелген Роберт Харлидің (Оксфорд графы) "Оңтүстік теңіздердегі көпіршігімен" байланысты болған жоқ.

In December 1708, he was put under house arrest by the sheriff of New York City for outstanding debts. Since 1705, both the New York & New Jersey Assemblies had refused to appropriate funds for the governor's salary and support of the colonial garrison. Both were forced to survive on borrowed funds, which had led to Cornbury accruing large debts. As a result, the ex governor was still in town to welcome his successor, John Lovelace, Baron of Hurley (who arrived on 18 December 1708). Unfortunately, the new governor died five months later. Administration of the colony then fell to Richard Ingoldsby, who had been Cornbury's Lieutenant Governor and avid supporter. Thus colonial policy continued unchanged. Colonists continued to beg for Cornbury's intervention in local affairs for at least another decade. After a series of acting governors, General Robert Hunter arrived in 1710 to fill the post permanently. He served until 1720. Cornbury's fortunes found reversal soon after his recall as governor. His father's death elevated him to the Peerage, and with it, Parliamentary immunity against civil actions, thus rescuing him from debtors' prison (31 Oct 1709). Upon his return to England, the queen awarded him a pension and lodging at Somerset House, one of the royal palaces. He joined the Harley Ministry as first commissioner of the admiralty in December 1711. Although a member of Harley's cabinet, Cornbury was able to remain untainted by the series of scandals that rocked the Tory leadership during this period: His old mentor, the Duke of Marlborough was removed from his place as Captain General (29 December 1711), charged with bribery and embezzlement. Several "High Tories" were implicated in the Jacobite rising of 1715, which supported James Francis Edward Stuart as the pretender to the throne. Cornbury was apparently not linked to Robert Harley (1st Earl of Oxford)'s South Seas Bubble, which caused the ruin and bankruptcy of many aristocrats and office holders in 1720–1721.

Ганновер мен өлімге арнайы елші

Саяси тұрақсыздық кезінде королева Анна Харлидің елшісінің орнына өзінің мұрагері Георгқа, Ганновердің курфюрстісіне (1660–1727; 1714–1727 жылдары король) Корнбериді жіберді. 1714 жылдың тамызында келгеннен бастап, қарашада королева қайтыс болғанға дейін Корнбери патшайым отбасымен бірге тамақтанып, кешін өткізді. Оның хатшысы Джон Гей: «Милор Кларендон сарайда өте жақсы қабылданады» деп жазды. Ганноверлік мұрагерлік нәтижесінде Георг I британ тағына отырғаннан кейін, торилерге деген ашуы байқалды және Корнбери елші лауазымынан айырылды. Корнбери шамамен 1720 жылға дейін Лордтар палатасында белсенді болып қала берді. Ол 1723 жылдың 31 наурызында Лондонның Челси қаласында қайтыс болды, оның өлімі көп назарға ілінбеді. Ол Вестминстер аббаттығындағы Генрих VII капелласында, Хайд отбасының склепінде жерленген.

Қызметтегі мінез-құлық

Хайд тарихтың көп бөлігінде жағымсыз беделге ие болды, ол жоғары деңгейде жемқорлыққа және британдық отаршылдық үкімшілік астында болғандықтан американдық отарлаушылардың сезінген кемшіліктері мен қабілетсіздіктің оңай пародиязы ретінде танылды. Автор және журналист Шелли Росс осы пікірмен келісіп, Корнбериді моральдық және мемлекеттік тұрғыдан жемқор деп санады. Росс Корнберидің күдікті бұзушылықтары Америка революциясын бастауға ықпал еткенін және конституцияны жасаушылар импичмент ережелерін жазғанда Лорд Корнбериді еске алғанын жазды. Хайдқа толыққанды арналған жалғыз заманауи өмірбаянды Нью-Йорк университетінің профессоры Патрисия Бономи 1998 жылы жазды, ол Корнбериге қатысты көзқарасты тереңіректе қарастырды.

Көшке киіну

Лорд Корнбери 1702 жылы Нью-Йорк Ассамблеясын әйел киімінде ашқан деген әйгілі айыптама бар. Ол "шеңберлі көйлек және әсем бас киім киіп, жақтау ұстаған, сәнді Анн патшайым стилінде" болған. Росс 1988 жылы жазғанда оны трансвестит деп атап, оның әйел киімін киюін факт ретінде қарастырады. Бономи одан әрі Корнберидің замандас сипаттамалары оның трансвестит, гомосексуал немесе гетеросексуал екендігімен сәйкес келмейді, бірақ оның сирек кездесетін әйел киімі киюі оны "трансвеститтердің кең ортаңғы санатының" гетеросексуал жағына жақындатады, әсіресе "Корнберидің жеке өміріне қатысты дәлелдер трансгендерлік немесе транссексуалдық белгілерден мүлдем құрылап жатыр". Ол, мүмкін, оның "әскери және еркектік қадір-қасиетке деген құштарлығы толық дамымаған еркектік идентитісін өтеу әрекеті болған" деп болжауға болады. Немесе, егер ол трансвеститтік фетишке ие болса, оның тудырған кінәсі мен психологиялық стресі оның ашу-ызаға берілуіне себепкер болуы мүмкін. Ол бұл фетиш әйелінің қайтысынан кейін күшейіп, оны қоғамда әйел ретінде "көрінуге" батылдық берген болуы мүмкін деп есептейді. Бономи Лорд Корнберидің әйел киімі киюі оның саяси қарсыластарының оның беделін түсіру үшін ойлап тапқан өтірік екеніне келеді.

Отбасы

Лорд Корнбери 1685 жылғы 10 шілдеде 8-ші баронна Клифтон Кэтрин О'Брайенмен қашып кетті. Ол Генри О'Брайеннің қызы, Лорд Ибраккан, Томмондтың 7-ші графы. Леди Корнбери 1706 жылғы 11 тамызда Нью-Йоркте 43 жасында қайтыс болды және Нью-Йорктегі Троица шіркеуіне жерленді. Балалары: Дегенмен, басқа өнер тарихшылары күмәндана берді. Нью-Йорк тарихи қоғамы картинадағы даулы бейне Корнбери болса да, болмаса да, бұл дау "жыныстық киім алмастырудың тарихи тұрғыдан ерте талқылануын" көрсетеді деп мәлімдейді. [[Файл:Даллас өнер мұражайының Лорд Корнбери нұсқасы. Лорд Корнберинің көйлек киген портреті. Суретші белгісіз, 1705 және 1750 жылдар аралығында салынған. Лорд Корнбери 1720 жылдары қайтыс болғандықтан, портрет оның өлімінен кейін жасалған болуы мүмкін. Ол Нью-Йорк тарихи қоғамындағы ұқсас суретке ұқсайды.

Танымал мәдениетте

Андроборос ("адам жегіш" деген сөз грек тілінде бұрмаланған), Роберт Хантердің пьесасы, Корнбериден кейін Нью-Йорк губернаторы (1710–1719) болған оның ізбасары, Нью-Йорктың көрнекті азаматтарын, оның ішінде Лорд Корнбериді ("Лорд Оинобарос" ["шарапқа тойған"] есімімен) паш етіп көрсеткен сатиралық туынды. Пьесаның орталық тақырыбы – киім ауыстыру. Бұл Британның Америка колонияларында жазылған және жарияланған алғашқы пьесалардың бірі еді. Жақында 2016 жылдың 4-6 қарашасында Нью-Йорк қаласының Peculiar Works Project жобасы Ральф Льюис басшылығымен оны қайта қойды. Корнбери "Корнбери: Королеваның губернаторы" пьесасының басты кейіпкері болды – бұл пьеса алғаш рет 1976 жылдың 12 сәуірінде The Public Theater театрында оқылды. Пьесаның авторлары Уильям М. Хоффман мен Энтони Холланд. Жозеф Папп продюсерлікке, ал Холланд режиссерлікке жауапты болды, Корнбери рөлін Джозеф Махер орындады. 2009 жылы пьеса Тим Кусактың режиссерлігімен Хадсон Гильдия театрында қайта жандандырылды. Корнбери рөлін Дэвид Гринспен сомдады. Ол сонымен қатар Эдвард Раттерфурдтың "Нью-Йорк" тарихи романында, Дэниел Пинквотердің "Мұртты қыздың басынан өткендері" және Роберт МакКэммонның "Мэтью Корбет" романдары сериясында да кездеседі.