Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кейбір Розасея тұқымдасына жататын ағаштардың (әсіресе алма мен алмұрт) Erwinia amylovora қоздырғышынан туындайтын ауруы.
Disease of some Rosaceae trees (especially apples and pears) caused by Erwinia amylovora
Fire blight, сондай-ақ fireblight деп те жазылатын, алма, алмұрт және Розасея тұқымдасының басқа да кейбір мүшелеріне әсер ететін жұқпалы ауру. Бұл алма және алмұрт өндірушілер үшін маңызды мәселе. Қолайлы жағдайда ол бір өсімдік шаруашылық маусымында бүкіл бақты жоя алады. Аурудың қоздырғышы – Erwinia amylovora, Enterobacterales орденінің Erwinia туысына жататын грам-теріс бактерия. Бұл дөңгелек ұштары бар, көптеген перитрихоздық қамшылары бар қысқа таяқша. Алмұрт ең осал, бірақ алма, локват, крабаппл, квинс, долана, котонеастер, пираканта, раушан және басқа да кейбір роза тұқымдас өсімдіктер де сезімтал. Ауру Солтүстік Америкада пайда болған деп есептеледі, содан кейін ол әлемнің көп бөлігіне тарады. Fire blight Австралияда кездеспейді деп саналады, бірақ онда болуы мүмкін. Бұл Жаңа Зеландия алмаларын Австралияға импорттауға қатысты ұзақ мерзімді эмбаргоның басты себебі болды. Еуропада ол карантиндік ауру ретінде тізілген және теміржол, тас жолдар мен басты жолдардың бойында егілген долана (Crataegus) тікенді бұталары арқылы таралады.
Fire blight, also written fireblight, is a contagious disease affecting apples, pears, and some other members of the family Rosaceae. It is a serious concern to apple and pear producers. Under optimal conditions, it can destroy an entire orchard in a single growing season. The causal pathogen is Erwinia amylovora, a Gram negative bacterium in the genus Erwinia, order Enterobacterales. It is a short rod with rounded ends and many peritrichous flagellae. Pears are the most susceptible, but apples, loquat, crabapples, quinces, hawthorn, cotoneaster, Pyracantha, raspberry and some other rosaceous plants are also vulnerable. The disease is believed to be indigenous to North America, from where it spread to most of the rest of the world. Fire blight is not believed to be present in Australia though it might possibly exist there. It has been a major reason for a long standing embargo on the importation of New Zealand apples to Australia. In Europe it is listed as a quarantine disease, and has been spreading along Hawthorn (Crataegus) hedges planted alongside railways, motorways and main roads.
Тарих
1800 жылдардың басындағы тәжірибелер E. amylovora өсімдіктерде ауру тудыратынын көрсетті, бұл осыны дәлелдеген алғашқы жағдай болды. E. amylovora 1910 жылы неміс ғалымы Фриц Клемент тапқан. Бұл зиянды егіс бактериясының бастапқыда Солтүстік Америкада пайда болғаны қабылданған. Бүгінде E. amylovora Канаданың барлық провинцияларында, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарының кейбір штаттарында, оның ішінде Алабама, Калифорния, Колорадо, Коннектикут, Джорджия, Иллинойс, Мэн, Мэриленд, Массачусетс, Мичиган, Нью-Йорк, Солтүстік Каролина, Огайо, Орегон, Пенсильвания, Техас, Юта, Виргиния, Вашингтон, Батыс Виргиния және Висконсин штаттарында кездеседі. Америка құрлығында ол Мексика және Бермуда аралдарымен шектелмейтін басқа да елдерде таралған. Африка құрлығында E. amylovora Мысырда анықталғаны расталды. 1950 жылдары бұл патогеннің АҚШ-тан бактериялық шырышпен зарарланған жеміс контейнерлері арқылы Солтүстік Еуропаға алғаш рет енгізілгені болжамдалады. 1950-1960 жылдары E. amylovora Солтүстік Еуропаның көп бөлігіне тарады. Бастапқыда Германия мен Францияның кең аумақтары өртке шалдыққан аурудан зардап шекпеген сияқты, бірақ ауру және E. amylovora 1990 жылдардың соңында Германияда табылды. 1980 жылдары бактерия Жерорта теңізінің шығыс бөлігіндегі шалғай аймақтарда табылды, ал 1995-1996 жылдары Венгрия, Румыния, Солтүстік Италия және Солтүстік Испания сияқты елдерде өртке шалдығу жағдайлары туралы хабарлар келе бастады.
Experiments in the early 1800s demonstrated that E. amylovora caused disease in plants, the first time that this could be shown. E. amylovora was found by Fritz Klement, a German scientist in 1910. It is generally accepted that this destructive crop bacterium initially originated in North America. Today, E. amylovora can currently be found in all the provinces of Canada, as well as in some parts of the United States of America, including Alabama, California, Colorado, Connecticut, Georgia, Illinois, Maine, Maryland, Massachusetts, Michigan, New York, North Carolina, Ohio, Oregon, Pennsylvania, Texas, Utah, Virginia, Washington, West Virginia and Wisconsin. In the Americas it also occurs in other countries including, but not limited to, Mexico and Bermuda. On the African continent, E. amylovora has been confirmed in Egypt. It is believed that the pathogen was first introduced into Northern Europe in the 1950's through fruit containers, contaminated with bacterial ooze, imported from the USA. During the 1950s 1960's, E. amylovora spread through much of Northern Europe. Initially large areas of Germany and France seemed untouched by fireblight, but the disease, and E. amylovora, were discovered in the later 1990s in Germany. In the 1980s the bacterium was found in isolated regions in the Eastern Mediterranean and from the years 1995 1996 cases of fireblight began to be reported in countries such as Hungary, Romania, Northern Italy and Northern Spain.
Тарату
Erwinia amylovora өткен маусымда пайда болған қатерлі ісіктерде қыстайды. Көктемде температура жоғарылағанда даму жағдайлары туындайды және бактериялармен толған шырыш қатерлі ісіктерден шыға бастайды. Қатерлі ісіктердің белсенділігіне әсер ететін факторлар толыққанды белгілі емес, бірақ үлкен немесе ескі ағаш бұтақтарындағы қатерлі ісіктердің белсенді болу ықтималдығы жоғары деп саналады. Бал аралары және басқа да жәндіктер осы шырышқа тартылып, гүлдің мойыны сияқты сезімтал тіндерге бактерияларды таратуы мүмкін. Құстар, жаңбыр және жел де бактерияларды сезімтал тіндерге жеткізе алады, олардың отарлануы температурамен (21-27°C ең қолайлы) және жаңбыр немесе ауыр шықтан болатын ылғалмен анықталады. Бактериялардың гүлдің нектарийіне енуі "гүл шіруіне" әкеледі. Бір-үш күндік гүлдер бес-сегіз күндік гүлдерге қарағанда көбірек сезімтал. Бұл тақырып бойынша көбірек ақпарат алу үшін Curry 1987 жұмысына жүгініңіз. Гүлдер арқылы емес, жапырақтардың газ алмасу тесіктері арқылы да бактериялар өсімдікке енуі мүмкін. Өсімдіктерді соратын жәндіктердің салған тесіктері және түрлі себептермен, соның ішінде жұққан егу құралдарынан пайда болған жарақаттар да инфекцияға өте сезімтал. Бірнеше минуттық қатты ақжайын бүкіл жеміс бағына ауруды таратуы мүмкін, сондықтан өсірушілер көбінесе симптомдар пайда болғанша күтпейді, ал бірнеше сағаттан кейін бақылау шараларын қолданады. Бактерия өсімдіктің ксилемасына немесе қабықшалық паренхимасына енгеннен кейін, ол қараңғы, некроздық зақымдануларды тудырады, олар сондай-ақ қою шырыш бөлуі мүмкін. Бұл бактериялармен толған шырыш жаңбыр, құстар немесе жәндіктер арқылы бір өсімдіктің басқа бөліктеріне немесе басқа өсімдіктердің сезімтал жерлеріне таралып, қосымша инфекцияларды тудыруы мүмкін. Ауру ыстық, ылғалды ауа райында ең жылдам таралады және қыста температура төмендегенде тоқталады. Патоген өсімдіктің тамыр жүйесі арқылы инфекция алған жерден ағаш бойымен таралып, ақырында тамырларға және/немесе екпе орынға жетеді. Өсімдіктің тамырларына зақым келген кезде, көбінесе өлімге әкеледі. Ағашты тым көп кесу және тым көп тыңайтқыш (әсіресе азот) қолдану су бүршіктерінің және басқа да жаздың ортасындағы өсудің пайда болуына әкелуі мүмкін, бұл ағаштың сезімталдығын арттырады. Өкінішке орай, өртке қарсы белгілі бір ем жоқ; ең жақсысы – аурудың таралуын болдырмау, мысалы, жоғарыдан суару жүйелерін пайдаланудан аулақ болу, себебі төмен түсетін су ауруды таратуы мүмкін, және зақымданған сабақтар мен бұтақтарды мұқият кесу. Жұқпалы микроорганизмдерге ұшыраған бау-бақша құралдарын пайдалануға ерекше назар қажет. Бұл құралдарды үш бөлік денатурацияланған спирт пен бір бөлік судан тұратын спирт ерітіндісімен дезинфекциялау керек. Сонымен қатар, ағартқыш ерітіндісін (бір бөлік ағартқыш пен тоғыз бөлік су) де қолдануға болады. Әриде, құралдарды коррозияға ұшырамайтындай етіп кептіріп, майлау керек. Delia platura шыбығы өртке шалдыққан жараларды тамақтану үшін келіп, бұрын зақымдалған алма бұтақтарына өртке қарсы инфекцияны сәтті таратуы мүмкін. ЭПС бактериялық патогендерге өсімдіктің қорғаныс механизмдерін айналып өтуға, қожайынның тамыр жүйесін "бітеуге", бактерияларды құрғатудан қорғауға және екі бетке де, бір-біріне де жабысуға көмектеседі. Бір ЭПС – амиловоран, ол пентасахаридтердің қайталама бірліктерінен тұратын полимер. Егер E. amylovora штаммы амиловоранды өндіре алмаса, ол патогенді болмайды және өсімдіктерде тарала алмайды. Леван – тағы бір ЭПС, оның жетіспеуі симптомдардың дамуын баяулатады. III типті секреция жүйелері эффектші ақуыздарды экспорттау және қожайын өсімдіктердің цитозолына жеткізу үшін қолданылады. Бұл жүйе негізінен Hrc ақуыздарынан тұрады. Қозғалыс қабілеті – вируленттіліктің тағы бір маңызды факторы. E. amylovora міндетті биотроф емес болғандықтан, ол қожайыннан тыс жерде де тіршілік ете алады. Бұл факт организмнің осындай көптеген тәсілдермен таралуына мүмкіндік береді.
Erwinia amylovora overwinters in cankers formed during the previous season. In the spring warmer temperatures support development and bacteria filled ooze begins to exude from the cankers. The factors that determine whether or not cankers become active are not well known, but it is thought that cankers found on larger or older tree limbs are more likely to become active. Honeybees and other insects are attracted to this ooze and can spread bacteria to susceptible tissue, such as flower stigmata. Birds, rain and wind can also transmit the bacterium to susceptible tissue, the colonisation of which will be heavily decided by temperature (21 27 C is most favourable) and moisture either from rain or heavy dew. Bacterial procession into the nectaries cause "blossom blight". Flowers one to three days old are more susceptible than those five to eight days old. See Curry 1987 for the source and further review of this subject. Other than through the flowers, the bacterium can enter the plant through the stomata. Also highly susceptible to infection are lesions such as punctures caused by plant sucking insects and tears caused by a variety of means, including infected cultivating tools. A few minutes of heavy hail can spread the disease throughout an entire orchard and growers normally do not wait until symptoms appear but begin control measures within a few hours. Once the bacterium gains access to the xylem or cortical parenchyma of the plant, it causes blackened, necrotic lesions, which may also produce a viscous exudate. This bacteria laden exudate can be distributed to other parts of the same plant or to susceptible areas of different plants by rain, birds or insects, causing secondary infections. The disease spreads most quickly during hot, wet weather and is dormant in the winter when temperatures drop. The pathogen spreads through the tree from the point of infection via the plant's vascular system, eventually reaching the roots and/or graft junction of the plant. Once the plant's roots are affected, the death of the plant often results. Over pruning and too much fertilization (especially with nitrogen) can lead to water sprout and other midsummer growth that leave the tree more susceptible. Unfortunately, there is no known cure for fire blight; the best that can be done is to prevent its spread by measures such as avoidance of overhead water systems, as falling water can spread the disease and the careful pruning of tainted stems or branches. Great attention must be paid to any gardening tools that have been exposed to the causitive microorganisms. These tools should be disinfected in an alcohol solution containing three parts denatured alcohol to one part water. Diluted household bleach (one part bleach to nine parts water) can likewise be utilized. Of course, implements should afterwards be dried and oiled to forestall corrosion. The fly Delia platura has been observed visiting fire blight wounds to feed and can successfully transmit fire blight to already damaged apple shoots. EPS helps bacterial pathogens avoid plant defenses, “clog” the host’s vascular system, protect bacteria against desiccation and attach to both surfaces and one another. One EPS is amylovoran, a polymer of pentasaccharide repeating units. If a strain of E. amylovora cannot produce amylovoran it will not be pathogenic and will be unable to spread in plants. Levan is another EPS, and a lack of it will slow development of symptoms. Type III secretion systems are used for exporting and delivering effector proteins into the cytosol of host plants. This system mainly consists of Hrc proteins. Motility is another major virulence factor. Since E. amylovora is not an obligate biotroph, it is able to survive outside the host. This fact allows the organism to be spread by such a variety if methods.
Симптомдары
Erwinia amylovora симптомдарының әсеріне алма (Pomoideae), алмұрт және көптеген роза тұқымдас өсімдіктердің гүлдері, жемістері, жас өркендері және бұтақтары түседі. Барлық симптомдар жер үстінде көрінеді және көбінесе анықтау оңай. Гүлдердегі симптомдар гүл төсегінің, жұмыртқалықтың және гүл сабақтарының суға толуын қамтиды. Бұл гүл жапырақтары түскеннен кейін 1-2 аптадан соң күңгірт, сұрғылт-жасыл түске өтеді, содан кейін тіндер кеуіп, қара түске айналады. Гүлдің түбі және жас жемістерде инфекция тарағанда ұқсас симптомдар пайда болады. Жоғары ылғалдылықта инфекцияланған тіндерде ақ немесе янтарь түсті бактериялық шырыш тамшыларын көруге болады. Жаңа өркендерде де ұқсас симптомдар байқалады, бірақ олар тезірек дамиды. Өркеннің ұшы солып, "Шепардтың иісі" пайда болуы мүмкін, ал ауру өркендердің жапырақтары ортаңғы тамыр бойымен қарарып, содан кейін өледі. Көптеген ауру өркендері ағашқа зақымдалған көрініс береді. Гүлдер мен өркендердегі инфекция ағаштың ірі бұтақтарына таралуы мүмкін. Бұтақтар қарарып, суға толады, содан кейін қабығында жарықтар пайда болады. Қабықтың астындағы ағашқа қара жолақтар түседі. Піспеген жемістерде суға толумен зақымданулар пайда болады, кейін қара түске айналады. Осы зақымдануларда бактериялық шырыш табылады. Ауыр инфекциялар жемістердің толығымен қарауына және кеуіп қалуына әкеледі.
Tissues affected by the symptoms of Erwinia amylovora include blossoms, fruits, shoots, and branches of apple (Pomoideae), pear, and many other rosaceous plants. All symptoms are above ground and are typically easy to recognize. Symptoms on blossoms include water soaking of the floral receptacle, ovary, and peduncles. This results in a dull, gray green appearance 1–2 weeks after petal fall, and eventually tissues will shrivel and turn black. The base of the blossom and young fruit show similar symptoms as infection spreads. Opaque white or amber colored droplets of bacterial ooze can be seen on the infected tissue in high humidity. Shoots show similar symptoms but these develop much more rapidly. A “Shepherd's Crook” can occur when the tip of the shoot wilts, and diseased shoot leaves typically have blackening along the mid vein and before they die. When numerous, diseased shoots give the tree a blighted appearance. Infection of blossoms and shoots can spread to larger tree limbs. Branches will darken and become water soaked, eventually cracks will develop in bark. Wood under the bark will become streaked with black discoloration. Immature fruit forms water soaked lesions and later turns black. Bacterial ooze can be found on these lesions. Severe infections result in fruit turning entirely black and shrivelling.
Менеджмент
Жаңа инфекциялардың алдын алу үшін әлемнің кейбір аймақтарында, мысалы АҚШ-та, өсімдіктер стрептомицинмен, мыс сульфатымен немесе екеуімен бірге шашырылған, бірақ олардың тиімділігі тек қана ауруға шалдыққан өсімдіктердің өсуін баяулатуға немесе уақытша тоқтатуға ғана жеткілікті екені анықталды. Стрептомициннің кең қолданылуы Калифорния және Вашингтон сияқты аймақтарда антибиотиктерге төзімділікке алып келді. Пайдалы бактериялар мен дрожжилардан тұратын кейбір биологиялық бақылау шаралары жас ағаштардың өртке шалдығуын болдырмауға көмектеседі. Өсімдіктердегі ауруды емдеудің жалғыз тиімді тәсілі – зақымдалған бұтақтарды кесіп алып, оларды аймақтан шығарып тастау. Емдеу жоқ, алдын алу – басты шарт. Бақылау шараларын тиімді қолдану үшін аурудың пайда болу мүмкіндігін болжау әдістері 1980 жылдары Ұлыбританиядағы Ист-Маллинг зерттеу станциясында Ив Биллингстің жұмысынан кейін енгізілді. Бұл әдістер температура мен жауын-шашынға негізделген және Биллингс пен басқалар одан әрі дамытты. E. amylovora әдетте өсімдік тіндеріне енуден бұрын сырттан жойылмаса, патогендік процестің эндофиттік фазасында таралады. Осылай болған жағдайда сыртқы бақылау шаралары тиімсіз болады. Өсімдікке сырттан мыс пен антибиотиктерді қолдану – алдын алудың ең тиімді тәсілі. Қазіргі уақытта E. amylovora бактериясы стрептомицинге төзімділік танытып, түрден түрге гендерді ауыстыруға қабілетті екені анықталды. Мичиган мемлекеттік университетінің профессоры Джон С. Уайз жүргізген жаңа зерттеулер E. amylovora-ны ағаш діңгегіне стрептомицин, калий фосфиттері (PH) немесе ацибензоляр S метил (ASM) инъекциясы арқылы салыстырмалы тиімділікпен бақылауға болатынын көрсетті. PH және ASM жапырақты материалдағы PR 1, PR 2 және PR 8 гендерін стимуляциялау арқылы әрекет етеді. Окситетрациклин гидрохлориді (OTC) де сынақтан өтті және бактериялардың ағаштағы белсенділігін айтарлықтай төмендеткені анықталды. Бұл жаңа бақылау әдістері әлі зерттелуде және EPA жеміс егу үшін мақұлдамаған. E. amylovora-ның таралуына қарсы ең тиімді санитарлық шара – фитосанитарлық шаралар. Жоғары тәуекелді елдерге патогенге сезімтал өсімдіктерді әкелмеу ұсынылады, себебі бактериялар бір аймақта орналасқаннан кейін ауруды жою өте қиын. Мұндай аймақтардағы питомниктер мен жеміс бақшалары қатаң фитосанитарлық бақылауда болады. Импортталған және жұқтырылған өнімдер бактериялардың жылдам таралуына және жою шараларының қымбаттылығына байланысты анықталғаннан кейін жойылды. Қазіргі уақыттағы өртке қарсы стратегиялар плантацияда инфекция көзінің мөлшерін азайту үшін фитосанитарлық шараларға және гүлдердегі инфекцияны болдырмау үшін жапырақшаға шашыратылатын препараттарды қолдануға негізделген. Қысқы кесу кезінде қалған инфекция ошақтарын жою арқылы плантациядағы инфекция көзінің мөлшерін азайту – өртке қарсы күрестің негізгі әдісі. Ауыр зардап шеккен плантацияларда ағаштардың өсу қарқынын баяулату арқылы рак даму қарқынын да баяулатуға болады. Бұл суаруды шектеу, азотты тыңайтқыштарды және агротехникалық шараларды қамтиды. Сонымен қатар, ағаштарға зиян келтіретін және бактериялардың дамуын ынталандыратын факторларды азайту арқылы қосымша инфекцияны азайтуға болады. Бұл өсімдіктердегі жәндіктерді, мысалы, өсімдіктердегі шырың және псиллаларды бақылау, жас плантациялардағы өсімдіктерді таратушыларды пайдалануды шектеу және жоғарыдан суарудан аулақ болуды қамтиды. Прохексадион кальций (АҚШ-та BASF брендінің атауы Apogee) – өсімдіктердің өсуін тежейтін препарат, ол өскіндерге қарсы қолданылады. Өртке шалдығу өсімдіктердің өмірлік циклының көп бөлігінде гибберелинге тәуелді өсуге байланысты болғандықтан, прохексадионның гибберелин синтезін тежеуі өскіндерге қарсы да тиімді. Гүлдердегі өскіндерге қарсы тиімді емес.
In an attempt to prevent new infections, plants have been sprayed with either streptomycin, copper sulfate or both in some parts of the world, such as the USA, but has been found to be effective only for slowing or temporarily stopping growth in already diseased plants. The widespread use of streptomycin spray has led to antibiotic resistance in some areas, such as California and Washington. Certain biological controls consisting of beneficial bacteria or yeast can also prevent fire blight from infecting new trees. The only effective treatment for plants already infected is to prune off the affected branches and remove them from the area. There is no known cure; prevention is the key. Methods to predict the likelihood of an outbreak so that control measures can be best targeted, were introduced from the 1980s following the work of Eve Billings at East Malling Research Station, UK. These were based on temperature and rainfall, and have been developed further by Billings and others. E. amylovora generally needs to be destroyed externally, before it enters plant tissues because once it enters the host, it spreads during the endophytic phase of pathogenesis. Once this happens external control methods become ineffective. The application of copper and antibiotics to the plant externally is the most effective method of prevention. Currently it has been noted that E. amylovora has developed a resistance to the antibiotic streptomycin, as do most bacteria able to transfer preferential genes horizontally from species to species. New research conducted by John C. Wise out of Michigan State University shows that E. amylovora can be controlled with relative efficacy through tree trunk injection of either streptomycin, potassium phosphites (PH), or acibenzolar S methyl (ASM). PH and ASM both work through gene inductions of PR 1, PR 2, and PR 8 in the leafy material. Oxytetracycline Hydrochloride (OTC) was also tested and found to greatly reduce the activity of the bacteria within the tree. These new control methods are still being researched and have not been approved for fruit crop production by the EPA. Phytosanitary measures have been employed as the best sanitary measures against E. amylovora dispersal. High risk countries are encouraged not to import plants susceptible to the pathogen into their territory because, once the bacteria become established in an area it is nearly impossible to eradicate the disease. Nurseries and orchards in such regions are placed on strict phytosanitary surveillance measures and well monitored. Imported and infected crops are destroyed as soon as they are noticed since the bacteria spreads very rapidly and eradication methods are usually costly and inefficient. Current fire blight strategies depend upon phytosanitary measures to lessen inoculum in the plantation and the utilization of splash medicines to forestall contamination, particularly blossom infections. Decreasing essential inoculum in the plantation by removing remainder holdover cankers during winter pruning is a set up as a basic method of control fire blight disease. In seriously influenced plantations, social practices that moderate the development pace of the tree will likewise slow the pace of canker improvement. This incorporates retaining irrigation water, nitrogen fertilizer, and agriculture. Also, practices that decrease tree injuring and bacterial development can diminish auxiliary disease. This incorporates controlling bugs, for example, plant bugs and psylla, constraining utilization of appendage spreaders in youthful plantations, and avoiding use of overhead sprinklers. Prohexadione calcium (BASF brand name Apogee in the United States) is a plant growth inhibitor which is recommended for shoot blight. Since fire blight relies on gibberellin dependent growth for much of its own life cycle, prohexadione's gibberellin synthesis inhibition effect also suppresses blight. Not effective in blossom blight.
Маңыздылық
Өсімдік патогені ретінде дәлелденген алғашқы бактерияның тарихи маңызынан басқа, өртке қарсы ауру экономикалық тұрғыдан да өте маңызды. Мамыр айындағы жылы, ылғалды және жаңбырлы ауа райы осы эпидемияның туындауына себеп болды. Вашингтон және Орегонның солтүстігінде шамамен 68 миллион долларлық шығынға ұшырады. E. amylovora АҚШ-тың және әлемнің көп бөлігінде таралып, ауыр зиян келтірді, бірақ ол әзірге Солтүстік Еуропада елеулі зардаптарға әкеп соқпады. Ал, Е. amylovora жабайы алма ағаштары өсетін Орталық Азияға енгізілмегенше, ол кез келген экожүйені өзгерте алмайды. Бұл патогеннің салдарынан жойылу қаупі төніп тұрған өсімдік түрлері болмағандықтан, биоәртүрлілікке де әсер етпейді. Италияның Эмилия-Романья аймағында алмұрт өсіру – кейбір отбасылар үшін дәстүрлі қызмет болып табылады және өрт бұл дәстүрге, ұрпақтан-ұрпаққа жеткен мұраға қауіп төндіреді. Германияның оңтүстігінде алма және алмұрт ағаштары ұзақ жылдар бойы ландшафттың бөлігі болды және оларды қорғау қиын. Алма мен алмұрт ағаштарының ландшафттан жоғалуы ауыстыруға қымбатқа түсуі мүмкін және туризмге кері әсер етуі мүмкін. Ұзақ мерзімді перспективада өрт экономика мен қоғамның маңызды факторы болып табылады. Алманың салыстырмалы түрде аз сорттары жылдық алма өндірісінің үлкен бөлігіне жауап береді. Азық-түлік сатушылар мен сатып алушылар осы сорттарды сыртқы түрі, сапасы, дәмі және сақталу қабілеті үшін бағалайды, ал өсірушілер олардың бақтағы қасиеттерін және осы танымалдылықтың нәтижесінде кепілдік берілген нарығын жоғары бағалайды. Алманың гетерозигоздығы, өзіне-өзі үйлеспеуі және ұзақ өсу кезеңіне байланысты, оның ауруға төзімділігін дәстүрлі селекциялық әдістермен өзгерту және қажетті қасиеттерін сақтау іс жүзінде мүмкін емес. Гендік инженерия тартымды балама ұсынады, өйткені ол жылдамдатылуы мүмкін, төзімділік қасиеттерін көптеген көздерден алуға болады, жергілікті алманың қасиеттерін өзгертуге болады және өзгертілген сорттың немесе тамырдың тартымды сипаттамаларын сақтауға болады. Генетикалық сынақтар Азия алмұртының өртке қарсы ауруының Erwinia pyrifoliae түрінің бір түрі екенін, ол өртке қарсы аурудан мүлдем өзгеше екенін көрсетті.
Besides the historical significance of being the first bacterium proven to be a plant pathogen, fire blight is extremely important economically. Warm, humid, and wet weather in May gave rise to this epidemic. In Washington and northern Oregon approximately $68 million in losses were estimated. E. amylovora has spread throughout the USA and much of the world,causing heavy losses, although it so far has not caused severe damage in northern Europe and, as long as E. amylovora is not introduced to Central Asia where wild apple trees still grow, it will not modify any ecosystems. Biodiversity is not impacted either, as no plant species are threatened with extinction due to this pathogen. Growing pears in Emilia Romagna in Italy is a traditional activity for some families, and fire blight threatens this tradition which has been passed down for several generations. In southern Germany apple and pear trees have been a part of the landscape for a long time, and are difficult to protect. The decline of apple and pear trees from their landscape can be expensive to replace and could have a negative effect on tourism. In the long run, fire blight is a very important factor of economy and society. A relatively small number of apple cultivars are responsible for an enormous proportion of yearly apple production. Food sellers and shoppers prize these cultivars for their appearance, quality, flavour, and storability, while cultivators additionally esteem their orchard attributes and guaranteed market due to this popularity. To maintain the desirable qualities of a cultivar while at the same time changing its disease resistance through ordinary breeding techniques is for all intents and purposes impossible due to the apple's heterozygosity, self incongruence, and long growth span. Hereditary designing offers an appealing option since it can be faster, resistance qualities can be acquired from numerous sources, the statement of local apple qualities can be altered, and the attractive characteristics of the changed cultivar or rootstock can be safeguarded. Genetic testing has shown Asian pear blight to be a variant of Erwinia pyrifoliae, unrelated to fire blight.