Кіріспе

Жер сілкінісі кезінде энергияның қалай босатылуын түсіндіру

Геологияда серпімді қайтару теориясы жер сілкінісі кезінде энергияның қалай босатылатынын түсіндіретін теория болып табылады. Жер қыртысы деформацияланғанда, жарылыстың екі жағындағы тау жыныстары серіппелік кернеуге ұшырайды. Олар бірте-бірте деформацияланып, ішкі беріктігі шегіне жетеді. Содан кейін жарылыс бойымен үзіліс орын алып, кенеттен қозғалыс жинақталған энергияны босатады, ал тау жыныстары дерлік бастапқы пішініне оралады. Бұрынғы тұғырлы масса екі баяу қозғалатын тақтаның арасында бөлінеді, ал энергия сейсмикалық толқын арқылы айналаға таралады.

Теория

1906 жылы Сан-Францискода болған зор жер сілкінісінен кейін геофизик Гарри Филдлинг Рид жер сілкінісіне дейін 50 жыл ішінде Сан-Андреас жарылысы бойымен жер бетінің қозғалысын зерттеді. Ол осы кезеңде 3,2 метрге иілуге дәлелдер тапты. Ол жер сілкінісінің жарылыстың екі жағындағы тау жыныстарында жиналған серпімді энергияның босауының нәтижесі болуы керек деген қорытындыға келді. Кейінірек, жаһандық позициялық жүйе арқылы жасалған өлшемдер Ридтің теориясын сейсмикалық қозғалыстың негізі ретінде толыққанды қолдайды.

Түсіндірме

Белсенді, бірақ тұйықталған жарықтың екі жағы әртүрлі бағытта баяу қозғалады, сонда оған жанасқан кез келген тау жынысы массасында серпімді кернеу энергиясы жиналады. Осылайша, егер жол суреттегі 1-ші уақыт кезеңіндегідей жарық бойымен тікелей салынған болса, ол жарықтың Е нүктесіндегі жарық ізгілігіне перпендикуляр болады, онда жарық тұйықталған. Жалпы жарық қозғалысы (ірі жебелер) 2-ші уақыт кезеңіндегідей, тұйықталған жарық арқылы тау жыныстарының серпімді деформациялануын тудырады. Бұл деформация жылына бірнеше сантиметр жылдамдығымен жиналуы мүмкін. Жиналған кернеу тау жыныстарының беріктігін басып оза алғанда, нәтижесінде кенеттен үзілу немесе бастапқы пішініне мүмкіндігінше қайта оралу, яғни жер бетінде жер сілкінісі ретінде сезілетін діріл пайда болады. Бұл кенеттен қозғалыс жолдың бетінің ығысуына әкеледі, бұл 3-ші уақыт кезеңінде көрсетілген. Сақталған энергиянің бір бөлігі жылу түрінде, бір бөлігі тау жыныстарының өзгеруінде, ал қалғаны сейсмикалық толқын түрінде босатылады.