Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канада соғыс мұражайы (CWM) – Канаданың Онтарио штатындағы Оттава қаласында орналасқан елдің әскери тарихына арналған ұлттық мұражай. Мұражай Канаданың әскери тарихы бойынша білім беру орталығы және естелік сақтау орны ретінде қызмет етеді. Мұражай ғимараты Оттава өзенінің оңтүстігінде, Лебретон Флэтс аймағында орналасқан. Мұражайда көптеген көрмелер мен ескерткіштер, сондай-ақ кафетерий, театр, кураторлық және консервациялық кеңістіктер, қоймалар бар. Ғимаратта Әскери тарих зерттеу орталығы, мұражайдың кітапханасы мен мұрағаты да орналасқан. Канада соғыс мұражайы 1942 жылы ресми түрде құрылған, алайда мұражай коллекцияларының бір бөлігі 1880 жылдан 1896 жылға дейін жұмыс істеген әскери мұражайға қатысты. 1967 жылға дейін мұражайды Канаданың Мемлекеттік мұрағаты басқарды, содан кейін бірнеше ұлттық мекемені, соның ішінде соғыс мұражайын басқару үшін Канаданың Ұлттық мұражайлар корпорациясы құрылды. Сол жылы соғыс мұражайы бастапқы ғимаратынан Канаданың бұрынғы Мемлекеттік мұрағаты ғимаратына көшірілді. 1990 жылы мұражайды басқаруды Канада өркениет мұражайы корпорациясы (кейіннен Канада тарих мұражайы корпорациясы деп аталды) өз міндетіне алды. 1990 жылдардың ортасында мұражайды кеңейту жоспары Лебретон Флэтсте жаңа ғимарат салуға әкелді. Морияма және Тешима архитекторлары мен Гриффитс Ранкин Кук архитекторлары жобалаған жаңа Канада соғыс мұражайы ғимараты 2005 жылы жұртшылыққа ашылды. Мұражай коллекциясында әскери тарихқа қатысты 500 000-нан астам зат, оның ішінде 13 000-нан астам әскери өнер туындылары бар. Тұрақты көрмеден басқа, мұражай Канаданың әскери тарихына қатысты көптеген көшпелі көрмелер ұйымдастырды және өткізді.
The Canadian War Museum (CWM) is a national museum on the country's military history in Ottawa, Ontario, Canada. The museum serves as both an educational facility on Canadian military history and a place of remembrance. The museum building is situated south of the Ottawa River in LeBreton Flats. The museum houses a number of exhibitions and memorials, in addition to a cafeteria, theatre, curatorial and conservation spaces, as well as storage space. The building also houses the Military History Research Centre, the museum's library and archives. The Canadian War Museum was formally established in 1942, although portions of the museum's collections originate from a military museum that operated from 1880 to 1896. The museum was operated by the Public Archives of Canada until 1967, when the National Museums of Canada Corporation was formed to manage several national institutions, including the war museum. In the same year, the war museum was relocated from its original building to the former Public Archives of Canada building. Management of the museum was later assumed by the Canadian Museum of Civilization Corporation (later renamed the Canadian Museum of History Corporation) in 1990. Plans to expand the museum during the mid 1990s resulted in the construction of a new building at LeBreton Flats. Designed by Moriyama & Teshima Architects and Griffiths Rankin Cook Architects, the new Canadian War Museum building was opened to the public in 2005. The museum's collection contains over 500,000 pieces of materials related to military history, including over 13,000 pieces of military art. In addition to its permanent exhibition, the museum has hosted and organized a number of travelling exhibitions relating to Canadian military history.
Өмірбаян
Канадалық соғыс мұражайының коллекциялары 1880 жылғы 5 қарашадағы жалпы бұйрық арқылы құрылған Картье алаңындағы әскери мұражайдың коллекцияларынан бастау алды. Ұлттық маңызы бар мұражай болу ниетімен құрылған бұл мекеме, Канада милициясының және оның бұрынғы отарлық құрамының тарихи жазбалары мен материалдарын сақтауды мақсат етті. 1882 жылы мұражай жанында кітапхана құру туралы ұсыныс жасалды, бірақ бұл жоспарлар іске аспады. Мұражай коллекциясын толықтыру үшін қайырымдылықтарды жинағандықтан, бұрғылау залындағы кеңістігі тез шектеліп, 1886 жылы жаңа ғимаратқа қатысты өтініштер жіберілді. 1896 жылы мұражай Ли-Энфилд мылтықтарының жаңа партиясын орналастыру және әскери жаттығулар үшін орын босату мақсатымен жабылды. Әскери басшылық мұражайды көшіруді жоспарлап, коллекцияларын Парламент төбесінің астындағы ескі әскери қоймада сақтады (қазіргі Биттаун мұражайының орны). 1901 жылғы шілдеде Милиция және қорғаныс министрлігі мұражайды Оттавадағы ғимаратқа орналастыру туралы келісімге келді. Алайда, мұражайды қайта ашуға көп күш жұмсалмады, ал министрлік 1905 жылы ғимаратты жалға алу мерзімін ұзартудан бас тартты. 1907 жылғы 26 қаңтарда Милиция кеңесіне Канада милициясының генерал-квартирмейстері Эжен Фисет, гарнизон офицерлерінің мұражайды қайта ашуға қызығушылық танытпағанын және оны қайта ашуды ұсынбағанын хабарлады. Картье алаңындағы әскери мұражайдың коллекциясы Доминион архивішісі Артур Даути кейбір экспонаттарды көрсету үшін архивке беруді сұрағанға дейін қоймада сақталды. Милиция бұл өтінішті мақұлдап, 1910-1919 жылдар аралығында 105 экспонатты Доминион архивіне тапсырды. Бірақ, милиция архив болашақтағы әскери мұражай құру жауапкершілігін өз мойнына алатынына сенді. 1910 жылдары милиция әскери артефактітерді сыйға берушілерді Доминион архивіне бағыттай бастады. Бұл артефактілер, сондай-ақ Бірінші дүниежүзілік соғыстан алынған неміс қарулары 1916 жылы көшпелі көрмеде алғаш рет қойылды. 1918 жылғы желтоқсанда Германияның соғыс трофейлерін және соғысқа қатысты материалдарды Канаданың ескерткіштеріне тарату үшін Соғыс жазбалары және трофейлері жөніндегі комиссия құрылды. Алайда, комиссия бірнеше экспонатты Доминион архивінде сақтап, олардың болашақта ұлттық мұражайда көрсетілетініне үміттенді. 1924 жылы әскери коллекцияны орналастыру үшін алғашқы Доминион архиві ғимаратының жанына Соғыс трофейлері ғимараты салынды. 1935 жылы Даути генерал Эндрю Макнотонмен келісімге келіп, милиция мұражай құруға қолдау көрсетуі керектігін мәлімдеді. Мұрағат пен милиция арасында болашақ мұражай үшін сақталатын ең бағалы экспонаттарды іріктеу үшін Соғыс трофейлерін қарау кеңесі құрылды.
The collections of the Canadian War Museum originated from the collections of the Cartier Square Military Museum, established through a general order on 5 November 1880. Established with the intention to be a museum of national interest, the institution sought to preserve historical records and materials relating to the Canadian Militia, and any of its colonial predecessors. A proposal to establish a library operated by the museum was made in 1882, although these plans never came to fruition. As the museum continued to solicit donations for its collection the museum quickly outgrew its space in the drill hall, and appeals for a new facility were made by 1886. The museum was closed in 1896, to make room for a new shipment of Lee Enfield rifles and space training. The militia office originally intended for the museum to be relocated, storing its collections in an old military warehouse below Parliament Hill (present location of the Bytown Museum). In July 1901, the Department of Militia and Defence negotiated a lease to house the museum in a building in Ottawa. However, little effort was put into reopening the museum, with the department opting to not renew the building's lease in 1905. On 26 January 1907, the Militia Council was informed by Eugène Fiset, the Quartermaster General of the Canadian Militia, that there was "no interest being taken by the officers of the garrison" to reopen the museum, and recommend to not reopening it. The collection from the Cartier Square Military Museum remained at the warehouse until Dominion Archivist, Arthur Doughty, requested the transference of the items to the archives to display some of them. The militia approved the request, and transferred 105 items to the Dominion Archives between 1910 and 1919; although in doing so, the militia believed the archives had assumed responsibility for establishing any future military museum. By the 1910s, the militia began to redirect potential donors of military artifacts to the Dominion Archives. These artifacts, in addition to captured German weapons from the First World War, were exhibited for the first time in a travelling exhibition in 1916. In December 1918, the Commission on War Records and Trophies was established to distribute German war trophies and war related materials to memorials across Canada. However, the Commission retained several pieces at the Dominion Archives with the hope they would eventually be exhibited in a national museum. In 1924, the War Trophy Building was built adjacent to the original Dominion Archives building to house the military collection. In 1935, Doughty struck a deal with General Andrew McNaughton, the Chief of General Staff, for the militia to support the establishment of the museum. A War Trophies Review Board was established between the archives and militia, charged with selecting the best items to preserve for a future museum.
Құру
Канада соғыс мұражайы 1942 жылдың қаңтар айында Соғыс трофейлері ғимаратында ресми түрде ашылды; бастапқыда Доминион мұрағаттарымен жұмыс істеді және ішінара Ұлттық қорғаныс министрлігі қаржыландырды. 1958 жылы Канада соғыс мұражайының басқаруын Канаданың Ұлттық мұражайы (Канада тарих мұражайының және Канада табиғат мұражайының алдыңғысы) өз мойнына алды. Мұражай 1967 жылдың маусым айында Соғыс трофейлері ғимаратына іргелес орналасқан бастапқы Доминион мұрағаттары ғимаратына көшірілді; бұл, Канаданың мемлекеттік мұрағаттары өз жұмысын жаңа ғимаратқа көшіргеннен кейін болды. Алайда мұражай Соғыс трофейлері ғимаратын сақтау орны ретінде пайдалануды жалғастырды. Сол жылы соғыс мұражайының басқаруын Канаданың Ұлттық мұражайлар корпорациясы – бірнеше ұлттық мекемені, соның ішінде соғыс мұражайын басқаратын мемлекеттік корпорация қабылдады. 1983 жылы мұражай өзінің қоймаларын Соғыс трофейлері ғимаратынан Вими үйіне көшірді; бұрынғы ғимарат Канаданың Ұлттық галереясының жаңа ғимаратына орын ашу үшін бұзылды. 1990 жылы «Мұражайлар туралы» заңға сәйкес Канаданың Цивилизация мұражайы корпорациясы (кейіннен Канада тарих мұражайы корпорациясы деп қайта аталды) құрылды және Канаданың бірнеше ұлттық мұражайларын, соның ішінде соғыс мұражайын басқаруды қабылдады. 1990 жылдары мұражай қызметкерлері ғимараттың көлемі жеткіліксіз екенін, ал ғимараттың кейбір бөліктері белгілі бір артефакттарды көрсету үшін экологиялық тұрғыдан қауіпті деп саналғанын айтты. 1991 жылы үкімет Канададағы әскери тарих мұражайлары жинақтары жөніндегі арнайы топты құрды, оның соңғы есебі мұражайға көбірек ресурстар бөлуді талап етті, ал түпнұсқалық Доминион мұрағаттары ғимаратындағы оның жағдайы «ұятты» және «ұлттық беделге нұқсан келтіретін» деп сипатталды. Канада цивилизациясы мұражайы корпорациясы жаңа көрмелерді жобалауға 1,7 миллион канад доллары инвестициялады, бірақ кеңейтуге қаражат шектеулі болды, ал федералды үкімет 1990 жылдардың ортасында бірқатар үнемдеу шараларын енгізді. Мұражайды қолдау тобы «Канада соғыс мұражайының достары» 1995 жылы мұражайға қаржы жинауға көмектесу үшін құрылды. 1996 және 1997 жылдар аралығында мұражай Холокостқа арналған ірі көрме ашуды қарастырды. Көрменің өзінен басқа, 1997 жылдың қарашасында жарияланған архитектуралық кеңейту жоспарларына кеңейтілген көрме алаңдары, театр және ескеру бөлмесі кірді. Алайда, ұсынылған көрмеге канадалық ветерандар қарсы болды, олар мұражайдың назарсыз қалғанын сезінді және Холокостқа арналған көрме оларды одан әрі шеттетуі мүмкін деп сенді; сонымен қатар, кейбір тарихшылар мұражай мұндай көрмеге орынсыз орын деп санайтын. Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуының 50 жылдығын тойлау іс-шараларынан кейін мұражайдың болашағы туралы қоғамдық пікірталас күшейді, ал Сенаттың ветерандар істері жөніндегі кіші комитеті 1998 жылдың ақпан айында көрме мен мұражайдың болашағын анықтау үшін тыңдау өткізді. Сенаттың кіші комитетінің тыңдауларынан кейін Канада цивилизациясы мұражайы корпорациясының төрағасы Адриен Кларксон мұражай Холокостқа арналған көрме жоспарларынан бас тартатынын, бірақ мұражайды кеңейту жоспарларын жалғастыратынын мәлімдеді. Барни Дансон 1998 жылы сенімгерлер кеңесіне және соғыс мұражайының консультативтік комитетіне тағайындалды. Бұл мұражайдың зерттеу әлеуетін арттыруға және Әскери тарих орталығын құруға әкелді. Кейіннен Дансон мұражай үшін Рокклиф әскери-әуе базасының жанындағы жерді сатып алуға қол жеткізді.
The Canadian War Museum was formally opened at the War Trophies Building in January 1942; initially operated by the Dominion Archives, and partially funded by the Department of National Defence. In 1958, management of the Canadian War Museum was assumed by the National Museum of Canada (predecessor to the Canadian Museum of History and the Canadian Museum of Nature). The museum relocated to the original Dominion Archives building, adjacent to the War Trophies building in June 1967; after the Public Archives of Canada moved its operations to a new facility. However, the museum continued to use the War Trophies building as a storage facility. In the same year, management of the war museum was assumed by the National Museums of Canada Corporation; a crown corporation which managed several national institutions, including the war museum. In 1983 the museum relocated its storage facilities from the War Trophies building to Vimy House; with the former building demolished to make way for the National Gallery of Canada's new building. In 1990, the Canadian Museum of Civilization Corporation (later renamed the Canadian Museum of History Corporation) was formed through The Museum Act, and assumed management of several national museums of Canada, including the war museum. By the 1990s, museum's staff had voiced the space in the building was inadequate, with some areas of the building deemed environmentally hazardous for the exhibition of certain artifacts. In 1991, the government established the Task Force on Military History Museum Collections in Canada, whose final report called for more resources to be given to the museum, referring to its shape in the original Dominion Archives building as "embarrassing," and a "national disgrace." Although the Canadian Museum of Civilization Corporation invested C$1.7 million for new exhibit designs as a result of the report; funds remained limited for expansion, with the federal government implementing a number of austerity measures during the mid 1990s. A museum supporter's group, the "Friends of the Canadian War Museum" was established in 1995 to assist the museum in fundraising efforts. Between 1996 and 1997, the museum considered opening a large Holocaust exhibition within the museum. In addition to the exhibition, the architectural expansion plans released in November 1997 included enhanced exhibit spaces, a theatre, and a memorial chamber. However, the proposed exhibit was opposed by Canadian veterans, who felt a sense of neglect by the museum, and believed an exhibition on the Holocaust would further marginalize them; in addition to some historians who believed the museum was an inappropriate space for such an exhibition. Following events commemorating the 50th anniversary of the end of the Second World War passed, public debate over the museum's future intensified; with the Senate Subcommittee on Veterans Affairs convening a hearing in February 1998 to determine the future of the exhibition and the museum itself. Following the Senate Subcommittee hearings, the chair of the Canadian Museum of Civilization Corporation, Adrienne Clarkson announced the museum would abandon its plans for a Holocaust exhibition, although proceed with its plans to expand the museum. Barney Danson was appointed to the board of trustees and the war museum advisory committee in 1998. This led to an increase in the museum's research capacity and towards the establkishment of the Centre of Military History. Danson later secured for the museum the acquisition of property near CFB Rockcliffe.
21 ғасыр
2000 жылдың наурыз айында Канада Үкіметі CFB Rockcliffe-те жаңа мұражай ғимаратын салу жоспарларын ресми түрде жариялады. Алайда, 2001 жылы Канада Премьер-министрі Жан Кретьен қаладағы бұрынғы өнеркәсіптік аймақ – Лебретон Флэтс-ке орналасқан жерін өзгертуге араласты. 2001 жылы Moriyama & Teshima Architects және Griffiths Rankin Cook Architects ұсынған дизайн жаңа ғимараттың жобасы ретінде таңдалды. Жаңа ғимараттың құрылысы 2002 жылдың қараша айында басталды, одан кейін Ұлттық астана комиссиясы мүлікті залалсыздандыру жөнінде ауқымды жұмыстар жүргізді. Мұражайдың жаңа ғимаратын салуға және көрмелерді ұйымдастыруға кеткен жалпы шығын шамамен 135 миллион канад долларына бағаланды. Жаңа ғимарат ашылғаннан кейін көп ұзамай, мұражай Екінші дүниежүзілік соғысы кезінде шамамен 20 000 канадалықтың қатысқан Біріккен бомбалау шабуылына берген бағасы бойынша даудың ортасына түсті. Даудың көп бөлігі мұражай таңбасындағы екі мәлімдемеден туындады: бомбалау шабуылы соғыстың кейінгі кезеңіне дейін тиімсіз болды және стратегиялық бомбалаудың моральдық жағы мен құндылығы күмәнді болып қала берді. Канадалық ардагерлердің шағымдары Сенаттың тағы бір кіші комитетін құруға себеп болды. Мұражай қызметкерлері ақырында дау тудырған таңбаны алып тастап, оны үш есе ұзын мәтінмен жаңа таңбамен ауыстырды, ол "маңызды фактілерді жасырды"; алайда, дау тудырған суреттер өз орнында қалды.
In March 2000, the Government of Canada formally announced plans to build a new museum building at CFB Rockcliffe. However, in 2001, Canadian Prime Minister Jean Chrétien intervened to have the proposed location changed to LeBreton Flats, a formerly industrial area of the city. In 2001, a design submitted by Moriyama & Teshima Architects and Griffiths Rankin Cook Architects was selected for the design of the new building. Groundbreaking for the new building took place in November 2002, followed by a major decontamination effort of the property by the National Capital Commission. The total cost to build a new building for the museum, and the exhibitions was approximately C$135 million. Shortly after its opening of the new building, the museum became the centre of controversy over its interpretation of the Combined Bomber Offensive during World War II, in which some 20,000 Canadians participated. Much of the controversy stemmed from two assertions made on a museum label, that the bombing offensive was largely ineffective until later in the war, and that its morality and value of strategic bombings remained contested. Complaints from Canadian veterans prompted another Senate Subcommittee to be launched. Museum staff eventually removed the offending museum label, replacing it with another label with text three times in length that "glossed over the salient facts;" although the offending images remained.
Сайт
Мүлік Канаданың астанасы Оттаваның Лебретон Флатс ауданында орналасқан. Бұл үй Парламент төбесінің оңтүстік-батысында және Ұлттық соғыс ескерткішінің жанында орналасқан. Мүлік шығыс және оңтүстік жағынан жолдармен, Капитал жолымен, ал батыс және солтүстік жағынан Оттава өзенінің оңтүстік жағалауларымен шектеледі. Оттава өзенінен су ғимаратқа механикалық салқындату және аумақты суару үшін алынады. Реймонд Мориама және Алекс Ранкин – бас сәулетшілер. Сонымен қатар, табиғаттың соғыстан кейін қайта өсіп, "жаңару" қабілеті ескерілген. Ғимаратта "бақыланған кемшілік" стилінде, травма және тепе-теңдіксіздік сезімін тудыру үшін қисайған және тіксіз жазықтықтар, сондай-ақ қабықтан жасалған материалдар қолданылған. Ғимараттың көп бөлігі жерге жақын орналасқан, тек шығыс бөліктері ғана биікке көтеріледі. Ғимараттың маңызды бөлігі бетоннан тұрғызылған, бүкіл ғимаратта құйылған бетон қолданылған.
The property is situated within LeBreton Flats, a neighbourhood within Ottawa, the capital city of Canada. The property is situated southwest of Parliament Hill and the National War Memorial. The property is bounded by roadways to the east and south, by the Capital Pathway, and the southern banks of the Ottawa River to the west and north. Water from the Ottawa River is drawn into the building for mechanical cooling, and ground irrigation of the larger property. with Raymond Moriyama and Alex Rankin as the principal architect. and nature's ability to regrow and "regenerate" from war. Tilted and jagged planes, along with roughhewn materials are used throughout the building in a form of "controlled imperfection", intended to create the impression of trauma and disequilibrium. The building's massing largely remains low to the ground, with only the building's eastern portions only rising high above. A significant portion of the building is made out of concrete, with of cast in place concrete used throughout the building;
Ғимараттың төбесінде, айналасындағы саябақ пен өзен жағалауымен байланысқан, өздігінен өсетін жасыл шатыр орналасқан. Жасыл шатыр ғимаратқа тұрақтылықтың бірнеше артықшылықтарын береді: аймақтағы жаңбыр суларын басқарудың экономикалық және тиімді шешімі, энергияны үнемдеу және ауаның ластануын азайту. Ғимаратта арнайы топтық кіреберіс, өзен жағалауындағы күнге толы асхана, маусымдық терраса, климатты бақылайтын қоймалар және артефакттарды жөндеуге арналған зертханалар бар. Canadian Experience Galleries – хронологиялық тәртіппен орналасқан төрт канадалық әскери тарих галереясы. Көптеген көрмелерде Канададағы ертедегі қақтығыстардың географиялық ерекшеліктерге байланысты қалай қалыптасқаны, көлдер, өзендер және ағыстар маңында болғаны көрсетілген. Бұл көрмедегі қақтығыстарға Бобер соғыстары, ағылшын-француз қақтығыстары, жеті жылдық соғыс, Американдық төңкеріс соғысы, 1812 жылғы соғыс және Солтүстік-Батыс көтерілісі кіреді. Оңтүстік Африка және Бірінші дүниежүзілік соғыс галереясы Канаданың Екінші Буер соғысына және Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуын зерттейді. Оңтүстік Африка және Бірінші дүниежүзілік соғыс галереясы 1897 жылы Виктория патшайымының бриллиантты мерейтойы кезіндегі Канадаға ұқсату үшін жасалған, сол кезеңдегі империалистік құштарлықты бейнелеуге арналған. 2015 жылы мұражай Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі үй майданына арналған галереяның жаңа бөлігін ашты, онда 1917 жылғы әскери шақыру дағдарысы, әйелдердің сайлау құқығы үшін күресі және соғыс кезіндегі адамдардың оқиғалары көрсетілген. Екінші дүниежүзілік соғыс галереясы Екінші дүниежүзілік соғыстың себептерін, сондай-ақ Канаданың қақтығысқа қатысуын зерттейді. Екінші дүниежүзілік соғыс көрмесінің көп бөлігі Канаданың Атлантика шайқасындағы рөліне, Британдық одақтастықтың әуе оқу жоспарына, Еуропа театрына, үй майданына және жапон канадалықтарының тұтқындалуына арналған. Көрменің шағын бөліктері Азия және Тынық мұхиты театрына және Холокостқа Канаданың қатысуына да арналған. Музейдің Екінші дүниежүзілік соғыс бөліміндегі көрмесінде бұрын Адольф Гитлерге тиесілі болған "Гитлердің машинасы: зұлымдықтың символы" деп аталатын Мерседес Бенц 770K машинасы бар. Музей 1970 жылы бұл машинаны Герман Герингке тиесілі болған деген болжаммен сатып алған, бірақ 1982 жылы жарияланған зерттеу есебі машина Гитлерге тиесілі екенін көрсетті. Галереяда сондай-ақ Forceful III деп аталатын M4 Sherman танктері және Екінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан генерал-губернатордың аяқ күзетшілерінің құрметіне арналған ескерткіш тақта орналасқан. Галереяда Корольдік Канада әскери-теңіз еріктілер резервінің капитаны Томас Г. Фуллерге арналған ескерткіш тақта да бар. Соңғы галерея, "Қышқы соғыс кезінен қазіргі уақытқа дейін", Канаданың салқын соғыс кезіндегі рөлін және ядролық соғыс қаупін зерттейді. 2017 жылы төртінші галереяның соңғы бөлігі жаңартылды, онда Канада Қарулы күштерінің мүшелері қатысқан салқын соғыстан кейінгі қақтығыстар туралы ақпарат қосылды. Галереяның соңғы бөлігі келушілерді соғыстың күрделі мәнімен бетпе-бет келтіруге арналған, сонымен қатар соғыс, бейбітшілік және естелік туралы өз ойларын қалдыруға мүмкіндік беретін интерактивті кеңістік бар. Музейдің шығыс бөлігінде орналасқан шығыс қабырғалары шыныдан жасалған, бұл галереяны табиғи күн сәулесімен жарықтандыруға мүмкіндік береді.
A self seeding green roof, which connects to the surrounding parkland and riverfront, is also situated on the rooftop of the building. The green roof also provides the building with some sustainability benefits; being an economical and efficient solution for stormwater management in the area, providing energy savings, and providing air pollution remediation. The building also includes a dedicated group entrance; and a sunlit cafeteria along the riverfront portion of the building, with a seasonal terrace; dedicated climate controlled vaults; and laboratories for on site repairs of artifacts. The Canadian Experience Galleries are a series of four Canadian military history galleries arranged chronologically. Many of the exhibits showcase how early conflicts in Canada were shaped by geography, and centred around lakes, streams, and rivers. Conflicts covered in this exhibit include the Beaver Wars, Anglo French conflicts to the Seven Years' War, the American Revolutionary War, War of 1812, and the North West Rebellion. The South African and the First World War gallery explores Canadian participation in the Second Boer War and the First World War. The South African and the First World War gallery is styled to resemble Canada during Queen Victoria's diamond jubilee in 1897; intended to mimic the imperialistic fervour that existed during that period. In 2015, the museum opened a new portion of the gallery on the homefront during the First World War, highlighting the Conscription Crisis of 1917, the suffragette movement, and stories from individuals during the war. The Second World War gallery explores the causes of the Second World War, as well as Canada's participation during the conflict. Most of the Second World War exhibit focuses on Canada's role in the Battle of the Atlantic, the British Commonwealth Air Training Plan, the European theatre, the homefront and the internment of Japanese Canadians. Small portions of the exhibit are also dedicated to Canadian participation in the Asian and Pacific theatre, and the Holocaust. Objects from the museum's collection exhibited in the Second World War portion of the Canadian Experience galleries includes a Mercedes Benz 770K previously owned by Adolf Hitler, entitled Hitler's Car: A Symbol of Evil at the exhibit. The museum acquired the Mercedes Benz 770K in 1970, under the assumption that the car formerly belonged to Hermann Göring; although a research report published in 1982 revealed that the vehicle belonged to Hitler. The gallery also houses an M4 Sherman tank named Forceful III, and is dedicated to the members of the Governor General's Foot Guards killed during the Second World War. A memorial plaque to Captain Thomas G. Fuller of the Royal Canadian Naval Volunteer Reserve is also present in the gallery. The final gallery, From the Cold War to the Present, explored Canada's role during the Cold War, and the threat of nuclear war in the public eye. In 2017, the concluding portion of the fourth gallery was updated to include post Cold War conflicts involving members of the Canadian Armed Forces. The final portion of the gallery was designed to confront visitors with the problematic nature of warfare; and features an interactive space for visitors to leave their own reflections on war, peace, and remembrance. Situated along the eastern portion of the museum, its eastern walls are made of glass, allowing natural sunlight to illuminate the gallery.
Еске алу залы
Мұражай вестибюлінде орналасқан Естелік зал, терең ойлар мен естеліктерге арналған орын болып табылады.
Situated within the lobby of the museum, Memorial Hall serves as a place for sombre reflection and remembrance.
Қайта жаңғыру залы
Регенерация залы – музей ғимаратының ең биік нүктесінде орналасқан көрме, ол "жақсы болашаққа деген үміттің физикалық бейнесі" болып табылады. Регенерация залының қабырғалары Парламент төбесіндегі ғимараттар сияқты бұрышпен орналасқан, ал Бейбітшілік мұнарасы көрменің шығыс жағындағы шыны қасбетінен көрінеді. Көрмеде бірнеше өнер туындылары қойылған, оның ішінде Канадалық Ұлттық Вими ескерткішінің бастапқы үлгілері және Чарльз Симстің "Құрбандық" картинасы бар.
Regeneration Hall is an exhibition located at the highest point of the museum building serving as a "physical representation of hope for a better tomorrow". The walls of Regeneration Hall are angled in a manner similar to the buildings on Parliament Hill, with the Peace Tower visible through the eastern glass façade of the exhibition. The exhibition holds several artworks, including the original models for the Canadian National Vimy Memorial, and the painting Sacrifice by Charles Sims.
Канаданың Корольдік Легионының Құрмет залы
Корольдік Канадалық Легионының Құрмет залы – овал пішінді көрме, ол Канаданың әскери тарихы қалай еске алынып, құрметтелгенін жазбаша тарихы бойына зерттейді. Көрменің қабырғаларында қызмет туралы куәліктер, хаттар, медальдар, модельдер, суреттер, фотосуреттер, құрмет кітаптары, альбомдар және естелік заттар орналасқан, еденнен төбеге дейінгі көрнекі шкафтарда көрсетілген. Мұражайға жыл сайын шамамен 700 сыйлық түседі, оның ішінде жеке заттар мен үлкен коллекциялар бар; алайда, мұражай осы ұсыныстардың жыл сайын 100-ден 150-ге дейін ғана қабылдайды. Дегенмен, канадалық қызмет медальдары мен ерлік медальдары "құрмет көрсету актісі" ретінде шартсыз қабылданады. 2019 жылы канадалықтарға берілген 99 түпнұсқа Виктория кресінің 39-ы Канада соғыс мұражайының қорында сақталған. Түпнұсқа Виктория кресі – 1993 жылы Канада Виктория кресінің құрылуына дейін канадалықтарға берілген Виктория кресіне қатысты.
The Royal Canadian Legion Hall of Honour is a oval shaped exhibit which explores how Canadian military history has been commemorated and honoured throughout recorded history. Floor to ceiling display cases containing certificates of service, letters, medals, models, paintings, photographs, rolls of honour, scrapbooks, and souvenirs are situated along the walls of the exhibit. On average, the museum receives 700 offers for donations a year, including individual items or large collections; although, the museum only accepts 100 to 150 of these offers annually. However, Canadian service medals and medals of valour are accepted by the museum unconditionally, as an "act of honouring". In 2019, 39 of the 99 original Victoria Crosses that were awarded to Canadians are held in the collections of the Canadian War Museum. Original Victoria Crosses refer to Victoria Crosses issued to Canadians prior to the creation of the Canadian Victoria Cross in 1993.
Соғыс өнері
2015 жылы мұражайдың Бивербрук соғыс өнерінің жинағында 13 000-нан астам әскери өнер туындысы болды. Мұражай 1971 жылдан бері Канаданың бірнеше соғыс өнері бағдарламаларына инвестиция жасады, содан кейін Канаданың Ұлттық галереясы Канаданың соғыс ескерткіш қорының басқаруын және оның Канаданың соғыс жазбалары жинағынан 5 000-нан астам туындыны соғыс мұражайына тапсырды; оның ішінде Екінші дүниежүзілік соғыстағы соғыс өнерінің барлығы. Мұражайдың әскери өнер жинағы өзінің атын кейіннен Канадалық соғыс жазбалары болып табылатын өнер жинағын құрған 1-ші Барон Бивербрук Макс Эйткеннен алды. Мұражайдың соғыс өнері жинағында 13 000-нан астам туынды болғанымен, 2017 жылға дейін олардың тек 64-і өлген адамды бейнелеген. Мұражайдың соғыс өнері жинағына Алекс Колвиллдің 400-ден астам туындысы кіреді. Жинаққа бірнеше модельдер мен мүсіндер, соның ішінде Вернон Марч жасаған гипстен жасалған модель кіреді, ол кейін Ұлттық соғыс ескерткішінің дизайны ретінде таңдалды. 2007 жылы Канаданың соғыс мұражайы қазіргі заманғы әйелдердің соғысқа қатысты көзқарастарын "Соғыс күйеулері: бір дәуірдің портреттері" (Калгари суретшісі Бев Тош жасаған инсталляция) және "Уақыт тігістері" (Лондон, Онтарио суретшісі Джоннене Мэддисонның жұмысы) көрмелерінде көрсетті. Карта мұражай мұрағатында сақталған көптеген картографиялық материалдардың бірі болып табылады. Соғыс трофейлерін қарау кеңесі мұражайда мұрағат болуын жоспарлағанмен, мұражай 1967 жылға дейін мұрағаттық жұмыс жүргізбеді. Соғысқа қатысты құжаттарды мұрағаттау жұмысын негізінен Канаданың мемлекеттік мұрағаты жүзеге асырды; бірақ мемлекеттік мұрағат мұрағатқа жіберілген соғыс материалдарын ерікті түрде соғыс мұражайына тапсырды. 1967 жылы мемлекеттік мұрағаттың тарих мұражайы жабылғаннан кейін, мұражайдан алынған материалдар мен құжаттар Адам және тарих мұражайына (қазіргі Канада тарих мұражайы) және Канада соғыс мұражайына бөлінді. Мемлекеттік мұрағаттың тарих мұражайының жабылуы нәтижесінде мемлекеттік мұрағат мұрағаттық құжаттарды соғыс мұражайына жүйелі түрде беруді бастады. 1982 жылы мұражайдың мұрағаттық жинағы бірнеше санатқа бөлінді: естеліктер, мұражай экспонаттары, қолжазбалар, карталар, жоспарлар мен сызбалар және Канада соғыс мұражайының жазбалары. Әскери тарих зерттеу орталығының ауызша тарих мұрағатында 2007 жылы 400-ге жуық сұхбат тіркелді. Мұражай 1999 жылы ауызша тарих жинағын құруды бастады. Бағдарлама сұхбаттарды белгілі бір қызығушылық тақырыптарына бағыттау үшін тақырыптар тізімін жасады; бірақ тақырыптардың шеңбері терең әңгімелесуге, ал ешқандай жақпарушылыққа жол бермейтіндей етіп жасалған. Сұхбаттарды мұражайдың зерттеу тобы немесе бұрынғы әскери шенеуніктер жүргізді және олардың ұзақтығы шамамен 90 минутты құрады. Сұхбаттасулар тақырыбында Екінші дүниежүзілік соғыста, Біріккен Ұлттар Ұйымының Тәуелсіз күшінде, Еуропадағы Канада әскерлерінде, Югославия соғыстарында және Ауғанстандағы соғыста қызмет еткен әскери қызметшілер туралы әңгімелер болды. Сұхбаттасқандардың арасында НАТО және NORAD-тың әуедегі қарсыласу навигаторлары, NORAD командирлерінің орынбасарлары және STANAVFORLANT-тің барлық бұрынғы канадалық командирлері болды. 2000 жылы мұражайдың фотомұрағатында 600-дан астам фотосурет жинағы немесе қоры болды; онда 17 000-нан астам жеке фотосурет және 250-ден астам фотоальбом сақталды. Жинақ көбінесе жеке тұлғалардан алынды, олардың көпшілігі осы қақтығыстарға қатысушылар ретінде фотосуреттер түсірген.
As of 2015, the museum's Beaverbrook Collection of War Art contained over 13,000 pieces of military art. The museum has been invested in several Canadian war art programs since 1971, after the National Gallery of Canada handed over management of the Canadian War Memorial Fund, and over 5,000 works from its Canadian War Records Collections to the war museum; including all of its war art from the Second World War. The museum's military art collection takes its name from Max Aitken, 1st Baron Beaverbrook, who established the art collection that later became the Canadian War Records. Although the museum's war art collection included over 13,000 works, only 64 of these pieces depicted a dead body as of 2017. The museum's collection of war art includes over 400 works by Alex Colville. The collection also includes several models and statues, including the plaster model by Vernon March that was later selected as the design for the National War Memorial. In 2007, the Canadian War Museum highlighted contemporary women's perspectives on war in the exhibitions War Brides: Portraits of an Era (an installation by Calgary artist Bev Tosh) and Stitches in Time (the work of London, Ontario artist Johnnene Maddison). The map is one of a number of cartographical materials held in the museum's archives.]] Although the War Trophies Review Board initially planned for the museum to include an archive, the museum did little archival work until 1967. The archiving of war related documents was primarily undertaken by the Public Archives of Canada up until that point; although the Public Archives voluntarily turned over war materials sent to the archives to the war museum. After the closure of the Public Archive's history museum in 1967, materials and documents from the museum were split between the National Museum of Man (now the Canadian Museum of History), and the Canadian War Museum. As a result of the closure of the Public Archive's history museum, the Public Archives began to regularly transfer archival documents to the war museum. In 1982, the museum's archival collection was reorganized into several categories, souvenirs, museum, manuscripts, maps, plans and blueprints, and Canadian War Museum records. The Military History Research Centre's oral history archive contained nearly 400 interviews in 2007. The oral history collection was started by the museum in 1999. The program devised topic lists to guide interviews toward certain areas of interest; although the framing of the topics is designed to allow for in depth conversation, one free of bias. Interviews were either conducted by the museum's research team, or ex military officers and averaged 90 minutes in length. Subjects of interviews include service members who served in the Second World War, United Nations Emergency Force, Canadian Forces Europe, Yugoslav Wars, and the War in Afghanistan. Specific subjects interviewed include Airborne Intercept Navigators in NATO and NORAD, deputy commanders of NORAD, and all former Canadian commanders of STANAVFORLANT. In 2000, the museum's photographic archives contained over 600 photograph collections or fonds; holding more than 17,000 individual photographs, and more than 250 photo albums. The collection was largely obtained through private sources, most of whom had taken the photo as participants in these conflicts.