Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кесу әдісі
Method of carving
Камео (Cameo) – әшекей тастарды, зергерлік бұйымдарды немесе ыдыстарды ою арқылы жасалатын өнер. Ол көбінесе көтеріңкі (оң) бейнелі рельефке ие; интальгиодан айырмасы – ол теріс бейнелі болады. Алғашқыда және тарихи жұмыстарды талқылау кезінде камео тек рельефтік суреттің фонына қарама-қарсы түстегі жұмыстарға қатысты. Бұл екі қарама-қарсы түстің кездесетін жеріндегі материалды мұқият кесу арқылы, суреттен басқа барлық алғашқы түсті алып тастап, контрастты фонды қалдыру арқылы қол жеткізілді. Камеоның бір түрі – камео инкрустациясы (немесе сульфид). Суретші, әдетте гравёр, кішкентай портрет жасайды, содан кейін оюдан қалып жасап, одан керамикалық камео шығарады. Бұл кейін шыныға, көбінесе қағаз салмағына енгізіледі. Мұндай өнімдерді жасау өте қиын, бірақ 18-шы ғасырдың соңынан 19-шы ғасырдың соңына дейін танымал болды. Богемияда пайда болған ең жақсы үлгілерді француз шыны зауыттары 19-шы ғасырдың басында және ортасында жасаған. Бүгінде бұл термин түстердің контрасты жоқ заттарға еркін қолданылуы мүмкін, сондай-ақ басқа, метафоралық терминдер де пайда болды, мысалы, камео сияқты пайда болу. Бұл басқа бір жалпыланған мағынадан туындайды, ол камео – фотосурет сияқты кез келген ортадағы сопақша кадрдағы бас бейнесі.
Cameo ('/k//æ//m//i//oʊ/) is a method of carving an object such as an engraved gem, item of jewellery or vessel. It nearly always features a raised (positive) relief image; contrast with intaglio, which has a negative image. Originally, and still in discussing historical work, cameo only referred to works where the relief image was of a contrasting colour to the background; this was achieved by carefully carving a piece of material with a flat plane where two contrasting colours met, removing all the first colour except for the image to leave a contrasting background. A variation of a carved cameo is a cameo incrustation (or sulphide). An artist, usually an engraver, carves a small portrait, then makes a cast from the carving, from which a ceramic type cameo is produced. This is then encased in a glass object, often a paperweight. These are very difficult to make but were popular from the late 18th century through the end of the 19th century. Originating in Bohemia, the finest examples were made by the French glassworks in the early to mid nineteenth century. Today the term may be used very loosely for objects with no colour contrast, and other, metaphorical, terms have developed, such as cameo appearance. This derives from another generalized meaning that has developed, the cameo as an image of a head in an oval frame in any medium, such as a photograph.
Техника
Көне және Ренессанс дәуіріндегі камеолар жартылай қымбат бағалы тастардан, әсіресе оникс пен агаттың түрлі-түрлі нұсқаларынан, сондай-ақ екі контрастты түс кездесетін жазық беті бар кез келген тастан жасалған; мұндайлар "қатты тас" камеолары деп аталады. Арзан, қазіргі заманғы жұмыстарда қабық және шыны жиі қолданылады. Римдіктер де әйгілі Портленд вазасы сияқты шыны ыдыстар жасаған. Заманауи камеолар мүсінделген бейне сияқты рельефті, контрастты түсті фонға орнату арқылы жасалуы мүмкін. Бұл - құрастырылған камео. Басқа жағынан, камео қабатты немесе жолақты материалдан, мысалы (жолақты) агат немесе қабатты шыныдан, әр қабаты әртүрлі түспен тікелей, бірақ әлдеқайда қиын әдіспен мүсінделеді. Кейде осы түстерді күшейте түсу үшін бояулар қолданылады.
Ancient and Renaissance cameos were made from semi precious gemstones, especially the various types of onyx and agate, and any other stones with a flat plane where two contrasting colours meet; these are "hardstone" cameos. In cheaper modern work, shell and glass are more common. Glass cameo vessels, such as the famous Portland Vase, were also developed by the Romans. Modern cameos can be produced by setting a carved relief, such as a portrait, onto a background of a contrasting colour. This is called an assembled cameo. Alternatively, a cameo can be carved by the traditional, but far more difficult, method directly out of a material with integral layers or banding, such as (banded) agate or layered glass, where different layers have different colours. Sometimes dyes are used to enhance these colours.
Тарих
Сэр Уоллис Бадж камео атауының «камео» деген сөзден шыққандығын айтты, бұл сөз кабалалық жаргонда «жақсы квадратты» білдіру үшін қолданылған, яғни сиқырлы дұғалар ойылған талисманның бір түрі. Камеолар көбінесе әшекей ретінде тағылады, бірақ ежелгі заманда олар негізінен мөр сақиналары мен үлкен сырғалар үшін қолданылған, бірақ ең үлкен үлгілері мұғанына тым ірі болған және олар жай ғана өнер туындылары ретінде бағаланған. Грекияда б.з.д. 5 ғасырда жасалған керемет тас камеолар бар. Фарнезелік тостаған (кубок) – ең көне эллиндік туынды. Олар ежелгі Римде, әсіресе Августтың отбасы шеңберінде өте танымал болды. Осы кезеңдегі ең танымал тас «мемлекеттік камеолар» – Джемма Августея, император Клавдий үшін жасалған Джемма Клавдия және ежелгі заманнан белгілі ең үлкен жалпақ оюлы асыл тас – Францияның Ұлы Камеосы. Римдік камеолар 300 жылға дейінгі жылдары сирек кездесе бастады, бірақ өндіріс орта ғасырларда өте төмен деңгейде жалғасты. Бұл техника содан бері кезең-кезеңмен қайта жаңғырылып, әсіресе ерте Ренессанс дәуірінде және 18-19 ғасырларда жанданды. Неоклассикалық қайта өрлеу Францияда Наполеонның глиптика өнерін қолдауымен басталды, тіпті оның таж кию тажы да камеолармен безендірілді. Ұлыбританияда бұл қайта жаңғыру алғаш рет король Георг III билік құрған кезде болды, ал оның немересі, королева Виктория камео трендінің басты жақтаушысы болды, сондықтан олар 19 ғасырдың екінші жартысында жаппай өндірілді. Камеоның бейнелеу өнері тіпті соңғы уақыттағы кем дегенде бір жазушыны, 19 ғасырғы орыс ақыны Лев Мэйді шабыттандырып, ол «Камеи» (Cameos, 1861) деп аталатын алты өлеңнен тұратын циклды жазды, бұл Юлий Цезардан Неронға дейінгі рим билеушілерінің әрқайсысы туралы ойлардың көрінісі болды. 1852 жылы Теофиль Готье өзінің жоғары жылтыратылған, лапидарлық өлеңдерінің жинағын «Emaux et Camées» (Эмальдер мен Камеолар) деп атады.
Sir Wallis Budge alleged that the noun cameo apparently comes from kame'o, a word used in kabbalistic slang to signify a 'magical square', i. e. a kind of talisman whereupon magical spells were carved. Cameos are often worn as jewelry, but in ancient times were mainly used for signet rings and large earrings, although the largest examples were probably too large for this, and were just admired as objets d'art. Stone cameos of great artistry were made in Greece dating back as far as the 5th century BC. The Farnese Tazza (a cup) is the oldest major Hellenistic piece surviving. They were very popular in Ancient Rome, especially in the family circle of Augustus. The most famous stone "state cameos" from this period are the Gemma Augustea, the Gemma Claudia made for the Emperor Claudius, and the largest flat engraved gem known from antiquity, the Great Cameo of France. Roman cameos became less common around in the years leading up to 300AD, although production continued at a much reduced rate right through the Middle Ages. The technique has since enjoyed periodic revivals, notably in the early Renaissance, and again in the 18th and 19th centuries. The Neoclassical revival began in France with Napoleon's support of the glyptic arts, and even his coronation crown was decorated with cameos. In Britain, this revival first occurred during King George III's reign, and his granddaughter, Queen Victoria, was a major proponent of the cameo trend, to the extent that they would become mass produced by the second half of the 19th century. The visual art form of the cameo has even inspired at least one writer of more recent times, the 19th century Russian poet Lev Mei, who composed a cycle of six poems entitled Камеи (Cameos, 1861), as reflections on each of the Roman rulers from Julius Caesar to Nero. In 1852 Théophile Gautier titled a collection of his highly polished, lapidary poems Emaux et Camées (Enamels and Cameos).
Римдік шыны камеолар
Рим дәуірінде камео техникасы агат немесе сардоникспен жасалған заттарды ұстанып, шыны жартылай фабрикаттарда қолданылған. Камео шыны бұйымдары екі кезеңде жасалған: шамамен б.з.д. 25 жыл мен 50/60 жылдар аралығында, және кейінгі Рим империясында, шамамен үшінші ғасырдың ортасы мен төртінші ғасырдың ортасында. Рим шыны камеолары сирек кездесетін заттар, олардың шамамен екі жүзге жуық сынығы мен он алты толық данасы белгілі. Алғашқы кезеңде олар көбінесе көгілдір шыны негізінен және оның үстіне ақ қабаттан тұратын, бірақ кейінгі кезеңде жасалғандары көбінесе түссіз фонға ие және мөлдір түсті қабатпен жабылған.
During the Roman period the cameo technique was used on glass blanks, in imitation of objects being produced in agate or sardonyx. Cameo glass objects were produced in two periods; between around 25 BC and 50/60 AD, and in the later Empire around the mid third and mid fourth century. Roman glass cameos are rare objects, with only around two hundred fragments and sixteen complete pieces known, During the early period they usually consisted of a blue glass base with a white overlying layer, but those made during the later period usually have a colourless background covered with a translucent coloured layer.
Камео-тақырыптар
Дәстүрлі түрде камео тастарға оюланған суреттер грек немесе рим мифологиясынан көрінелер немесе билеушілердің немесе маңызды саяхатшылардың портреттері болған. Тарихында, агаттан жасалған портреттік камеолар көбінесе патшалар өз поддандыларына сыйлық ретінде тарту еткен. Кейбіреуі 2000 жылдан астам ғасырларға соққан бұл ежелгі камеолар қазір музейлерде көрсетіледі немесе жеке коллекцияларда сақталады.
Classically the designs carved onto cameo stones were either scenes of Greek or Roman mythology or portraits of rulers or important dignitaries. In history, agate portrait cameos were often gifts from royalty to their subjects. These antique cameos, some more than 2000 years old, are either displayed in museums or are in private collections.
Қазіргі заманғы камеолар
Қазіргі көптеген камеолар қабатты агаттан қашалады. Қабаттардың арасындағы түстің күшті контрастын жасау үшін олар боялады. Екі қабатты тастар үшін ең көп қолданылатын түстер – ақ түстің қараға, ақ түстің көкке және ақ түстің қызыл қоңырға қарсы қосылуы. Кейде үш қабатты тастар да жасалады. Түстер көбінесе қара-ақ-қара ретімен келеді. Қабаттар жартылай мөлдір болады, бұл суретшіге материалды алып тастау арқылы көлеңке беру эффектін жасауға мүмкіндік береді, сонда фон қабаты көрінеді. Осылайша, өте нақты, тірідей бейнелеуге қол жеткізуге болады. Мысалы, үш қабатты тастың үстіңгі қара қабатын жұқартса, оның түсі қоңыр түске өзгереді. Ақ қабаттан материалды алып тастау негіздің түсіне байланысты көк немесе сұр түстерін жасайды.
Many modern cameos are carved into layered agates. The layers are dyed to create strong color contrasts. The most usual colors used for two layer stones are white on black, white on blue, and white on red brown. Three layer stones are sometimes made. The colors are usually black on white on black. The layers are translucent; this allows the artist to create shading effects by removing material to allow the background layer to show through. This way a very realistic, lifelike quality to a figure can be achieved. For example, thinning the top black layer on a three layer stone changes its color to shades of brown. Removing material from the white layer creates shades of blue or grey, depending on the color of the base.
Ультрадыбыстық машинамен оюланған камеолар
Қазіргі заманғы агат камеоларының көпшілігі ультрадыбыстық диірменнің көмегімен жасалады. Бұл процесс шебер үлгінің бірнеше көшірмесін агат камео бос жалақшасына шеберлік қалыпты басып, өте жылдам өндіруге мүмкіндік береді. Алмаз ұнтағынан жасалған пленка кесуға көмектеседі және қалып тік қозғалыспен ультрадыбыстық дірілдейді. Шебер үлгіні көбінесе тәжірибелі камео суретшісі қолмен ойып жасайды. Нәтижесінде Анна Миллер "жаңадан жауған қар" (FFS) деп сипаттаған, жібектей тегіс беткейлі камео пайда болады. Бұл текстура және кез келген ойықтардың болмауы бағалаушылар үшін камео машинамен жасалғандығын анықтау үшін маңызды белгілер болып табылады.
The majority of modern agate cameos are carved with the aid of the Ultrasonic Mill. This is a process where multiple copies of a master design can be produced very quickly by pressing a master die onto the agate cameo blank. A film of diamond slurry is used to aid cutting and the die vibrates ultrasonically in a vertical motion. The master is often hand carved by a skilled cameo artist. The result is a cameo that has a satin surface texture described as "freshly fallen snow" (FFS) by Anna Miller. This texture and the lack of any undercutting are used by appraisers as markers to prove that the cameo is machine made.
Қолмен жасалған портрет камеялары
Бұл камеолар әдетте суреттерден қолмен қашалып жасалады. Әдетте, тек бір дана ғана жасалатындықтан, құрал-саймандарға жұмсалатын шығындар ультрадыбыстық қашау процесін тиімсіз етеді. Бұл саламен айналысатын адамдар өте аз, себебі бұл кез келген асыл тас қашаушысы үшін ең қиын міндеттердің бірі. Шынға жақын портреттер жасау үшін жоғары дамыған көркемдік қабілет, шеберлік және көп жылдық тәжірибе қажет. Бүгінгі күні портреттерден басқа тақырыптарды агаттан қолмен қашап жасау сирек кездеседі. Мифологиядан алынған классикалық көріністер немесе жас қыздың стандартты суреті сияқты дәстүрлі тақырыптар көбінесе 50-200 данадан тұратын шектеулі коллекция ретінде ультрадыбыстық қашау машинасының көмегімен жасалады.
These cameos are carved by hand, usually working from photographs of the subject. The fact that there is usually only one copy made means that the tooling costs involved rule out the ultrasonic carving process. There are very few people working in this field, as this is one of the hardest challenges for any gemstone carver. The combination of a highly developed artistic ability, craft skill and many years of experience are needed to be able to create lifelike portraits. It is quite rare, these days, for subjects other than portraits to be carved by hand as agate cameos. The traditional themes of classical scenes from mythology or a standard image of a young lady, are more likely to be made with the help of the ultrasonic carving machine as a limited collection of typically 50–200 pieces.
Қабықшадағы камеолар
19 ғасырдың соңынан бері сапалы камеялар жасау үшін ең көп қолданылатын түр – Cypraecassis rufa, яғни бұқабас қабығы. Оның қабығының ұзындығы 6 дюймға дейін жетеді. Бұл түрдің үстіңгі қабық қабаты ақшыл, ал астыңғы қабық қабаты бай қызғылт қоңыр түсті. Бүгінде осы қабықтың негізгі көздері Мадагаскар және Оңтүстік Африка. Осы қабықтарды ең жақсы қолмен Италияда кеседі. Ең құнды қабық – император немесе патшайым қабығы, Cassis madagascariensis. Бұл қабықтың ақ және қою қоңыр қабаттары бар, ол сардоникс қабығы деп аталады және қабатты агат сардоникске ұқсайды. Бұл қабық Кариб теңізі суларында табылсады. Қабықтан камея кесудің әлемдік орталығы – Италиядағы Торре-дель-Греко қаласы. Қабықтарды алдымен «көлденең сызу» деп аталатын процесте бірнеше сопақ сызықтармен белгілейді, содан кейін камея шебері үшін сопақ бос жағдайларға кесіп алады. Камеяның өзі көбінесе еврей шебері Антонио Чимениеллоның ойлап тапқан булино деп аталатын металл қабысқыш құралымен кесіледі. Түрлі металл қабысқыштар қолданылады: жалпақ, дөңгелек және үшбұрышты. Өндірісті жылдамдату үшін артық материалды жылдам жою үшін абразивтік дөңгелектер пайдаланылады. Егер бөлшектері аяқталса, қабық зәйтүн майына батырылып, сабынмен және сумен жуылып, содан кейін қол щеткасымен таңдап жылтыратылады.
Since the late 19th century, the species most used in good quality cameos has been Cypraecassis rufa, the bullmouth helmet, the shell of which can be up to 6 inches long. In this species, the upper shell layer is whitish, and the lower shell layer is a rich orange brown. Modern sources for this shell are Madagascar and South Africa. The finest hand carving of these shells takes place in Italy. The most highly prized shell for carving is the emperor or queen's helmet shell, Cassis madagascariensis. This shell has white and dark brown layers and is known as sardonyx shell, and looks similar to the layered agate known as sardonyx. This shell is found in the waters of the Caribbean. The world center for cameo carving in shell is Torre del Greco, Italy. The shells are first marked with a series of ovals in a process called signing, then cut into oval blanks for the cameo carver. The actual cameo is mainly cut with a metal scraping tool called a bulino, an invention of Jewish artisan Antonio Cimeniello. A number of metal gravers are used: flat faced, round and three cornered. To speed production, grinding wheels are used to quickly remove excess material. When the details are completed, the shell is then soaked in olive oil, cleaned with soap and water and selectively polished with a hand brush.