Кентукки штатының губернаторлары тарихы

Кіріспе

АҚШ Кентукки штатының мемлекет және үкімет басшысы тізімі

Кентукки штатының губернаторы Кентукки штатының үкімет басшысы болып табылады. Кентукки штатының губернаторы лауазымында 62 ер адам және бір әйел қызмет еткен. Губернатордың өкілеттігі төрт жылға созылады; 1992 жылдан бері, бұрынғы губернаторлар төрт жылдан кейін қайта сайлануға құқығын жояды. Штат тарихында төрт адам губернатор болып екі рет қатарынан емес мерзімге сайланды, ал тағы төрт адам екі рет қатарынан қызмет етті, соңғысы – қазіргі губернатор Энди Бешир, ол 2023 жылдың 7 қарашасында екінші мерзімге қайта сайланды. Кентукки – губернатор сайлауын тақ жылдары өткізетін бес АҚШ штатының бірі. Губернатордың өкілеттіктері штат конституциясында егжей-тегжейлі сипатталған. Кентуккиде 1792, 1799, 1850 және 1891 жылдары қабылданған төрт конституция болды, олардың әрқайсысы губернатордың өкілеттігін кеңейтті. Конституцияда губернаторға кешірім беру, заңдарға вето қою және заң шығарушы органы сессияға шақыру сияқты биліктер берілген. Губернатор штаттың әскери күштерінің бас қолбасшысы болып табылады және штаттың барлық заңдарын орындауға уәкілді. Лауазым иесіне атқарушы биліктің түрлі кабинеттері мен департаменттеріне тағайындау үшін кең өкілеттік берілген, бірақ 1960 жылы мемлекеттік қызметкерлерге арналған біліктілік жүйесі қабылданғаннан кейін бұл өкілеттік біршама шектелді. Кентукки губернаторы комиссияларға көптеген тағайындамаларды бақылайтындықтан, бұл лауазым тарихи тұрғыдан АҚШ-тағы ең ықпалды мемлекеттік атқарушы лауазымдардың бірі саналады. Сонымен қатар, губернатордың ықпалы мемлекеттік келісімшарттарды берудегі кең дискрециялық өкілеттіктермен және заң шығарушы органға айтарлықтай ықпал етуімен күшейді, бірақ соңғысы 1970 жылдардың ортасынан бері азайып келеді. Губернатор лауазымының тарихы көбінесе бір партияның ұзақ мерзімді үстемдігімен сипатталады, бірақ әртүрлі дәуірлерде әртүрлі партиялар басым болды. Бірінші партиялық жүйе кезінде федералистер Кентуккиде сирек кездесетін, ал демократиялық-республикалықтар 1828 жылға дейін штаттағы барлық губернаторлық сайлауда жеңіске жетті. Екінші партиялық жүйе демократиялық-республикалықтардың Джексондық демократтарға (қазіргі Демократиялық партияның алдағысы) және Ұлттық республикашылдарға (кейін вигтерге айналды) бөлінуімен басталды. 1828 жылы Томас Меткалфтың сайлануынан бастап вигтер 1851 жылға дейін губернаторлық лауазымды басқарды, Джон Брейдит сол кезеңде сайланған жалғыз демократ болды. 1850 жылдары вигтер партиясының құлдырауымен демократтар үшінші партиялық жүйе кезінде губернаторлық лауазымын өздеріне қайтарды, бірақ Know Nothing партиясының өкілі Чарльз С. Морхед осы үрдістегі жалғыз ерекшелік болды. 1895 жылы республикашыл Уильям О'Коннелл Брэдлидің сайлануы губернаторлық лауазым үшін екі партиялық бәсекелестіктің жалғыз кезеңін ашты; Брэдлидің сайлануынан бастап 1931 жылға дейін бес республикашыл және алты демократ Кентукки губернаторы лауазымын атқарды. 1931 жылдан бері Кентукки штатының губернаторы болып тек төрт республикашыл қызмет етті, және ешбір республикашыл губернатор қайта сайланған емес; соңғы губернатор Мэтт Бевин қайта сайлануға үміткер болғанда жеңіліске ұшырады.

The governor of the Commonwealth of Kentucky is the head of government in Kentucky. Sixty two men and one woman have served as governor of Kentucky. The governor's term is four years in length; since 1992, incumbents have been able to seek re election once before becoming ineligible for four years. Throughout the state's history, four men have served two non consecutive terms as governor, and four others have served two consecutive terms, the most recent being current governor Andy Beshear, who was re elected to a second term on November 7, 2023. Kentucky is one of only five U. S. states that hold gubernatorial elections in odd numbered years. The governor's powers are enumerated in the state constitution. There have been four constitutions of Kentucky—adopted in 1792, 1799, 1850, and 1891, respectively—and each has enlarged the governor's authority. Among the powers assigned to the governor in the constitution are the ability to grant pardons, veto legislation, and call the legislature into session. The governor serves as commander in chief of the state's military forces and is empowered to enforce all laws of the state. The officeholder is given broad statutory authority to make appointments to the various cabinets and departments of the executive branch, limited somewhat by the adoption of a merit system for state employees in 1960. Because Kentucky's governor controls so many appointments to commissions, the office has been historically considered one of the most powerful state executive positions in the United States. Additionally, the governor's influence has been augmented by wide discretion in awarding state contracts and significant influence over the legislature, although the latter has been waning since the mid 1970s. The history of the office of Governor is largely one of long periods of domination by a single party, though different parties were predominant in different eras. Federalists were rare among Kentuckians during the period of the First Party System, and Democratic Republicans won every gubernatorial election in the state until 1828. The Second Party System began when the Democratic Republicans split into Jacksonian Democrats (the predecessor of the modern Democratic Party) and National Republicans (later to become Whigs). Beginning with the election of Thomas Metcalfe in 1828, the Whigs dominated the governorship until 1851, with John Breathitt being the only Democrat elected during that period. With the collapse of the Whig Party in the 1850s, Democrats took control of the governorship for the duration of the Third Party System, with Charles S. Morehead of the Know Nothing Party being the only exception. The election of Republican William O'Connell Bradley in 1895 began the only period of true two party competition for the governorship; from Bradley's election through 1931, five Republicans and six Democrats held the office of governor of Kentucky. Since 1931, only four Republicans have served as governor of Kentucky, and no Republican governor has ever been re elected; the most recent past governor, Matt Bevin, lost re election.

Құзыреті мен міндеттері

Кентуккидің төрт конституциясында да губернаторға берілген бірінші билік – штаттың милициясы мен әскери күштерінің бас қолбасшысы болып қызмет ету. 1799 жылы, егер Бас Ассамблеяның қарарымен кеңес берілмесе, губернатордың әскерлерді жеке өзі шайқас алаңына жетекшілік етуіне тыйым салатын шарт қосылды. Өзінің қызметі үшін Шелби Конгресс алғысын және Конгресс Алтын медалін алды. Төрт конституцияда да көрсетілген губернатордың басқа да өкілеттіктері мен міндеттері – барлық заңдарды орындау, Бас Ассамблеяның келесі отырысына дейін сайланған лауазымдардағы бос орындарды толтыру, айыппұлдарды жеңілдету және кешірім беру. Импичмент жағдайларында кешіру құқығы қолданылмайды, ал мемлекетке опасыздық жасаған жағдайларда губернатордың кешірімі тек Бас Ассамблеяның келесі сессиясының соңына дейін ғана күшіне енеді, ол мемлекетке опасыздық үшін толық кешірім беруге құқылы. 1891 жылғы конституция сондай-ақ, кешірім туралы әрбір өтінішпен бірге губернатор "өз шешімінің себептерін жазбаға түсіріп, оны әрқашан жұртшылықтың қарауына ашық етуге тиіс" екенін талап етті. Бұл талап алғаш рет 1850 жылғы конституциялық конвенцияға қатысушы делегат ұсынған, бірақ сол кезде қабылданбады. Тарихи тұрғыдан алғанда, Кентуккинің атқарушы билігі вице-губернатор, бас прокурор, мемлекеттік есептерді тексеруші, қазынашы және бірнеше комиссарлар сияқты әртүрлі сайланған лауазымдар арасында бөліскен, бірақ 20-шы ғасырдың соңында саяси билік губернатор кеңсесінде шоғырландырылды.

Заң шығарушы органды шақыру және оның отырысын тоқтату

Егер екі палата таралу уақыты туралы келіспесе, губернатордың Бас Ассамблеяны төрт айға дейін кешіктіру өкілеттігі барлық төрт конституцияда да көзделген. Губернаторға сондай-ақ "ерекше жағдайларда" Бас Ассамблеяны шақыру өкілеттігі берілген. Бұл Комонвелт құрылған алғашқы жылдары маңызды ереже болды, осы кезде шешек сияқты жұқпалы аурулар халыққа қауіп төндірді. Осы өкілеттікті қолдануға жасалған бір айқын әрекет 1900 жылы болды, онда республикалық губернатор Уильям С. Тейлор Уильям Гобельге жасалған шабуылдан кейін заң шығарушы органы таратуға және оны республикашылдар көп шоғырланған Кентукки штатының Лондон қаласында қайта шақыруға тырысты. 1891 жылғы конституция губернатордың арнайы шақырылған заң шығару сессиясының себебін міндетті түрде көрсетуі және сессия барысында басқа да мәселелерді қарастыруға болмайтынын қосты. Дегенмен, заң шығарушы орган шақырылған сессияда қандай да бір мәселені қарастыруға міндетті емес. 2007 жылы республикалық губернатор Эрни Флетчер көптеген мәселелерді қарау үшін Ассамблеяны сессияға шақырды. Демократтар бақылауындағы Өкілдер палатасы ешбір мәселе кезекті сессияға дейін күте алмайтындай шұғыл емес екенін мәлімдеді, ал Флетчердің алдағы сайлаудағы төмендеген рейтингін көтеру үшін ғана сессияны шақырып отырғанын айтты, онда ол демократ Стив Беширден бәсекелестік күткен. 1799 жылғы конституцияда алғаш рет губернатордың заңдарға вето қою құқығы бекітілді; бұл өкілеттік 1792 жылғы Нью-Гэмпшир конституциясында және 1798 жылғы Джорджия конституциясындағыдан ұқсас және оларға негізделген болуы мүмкін. Басқа көптеген штаттарда ветоны жою үшін қажетті дауыс саны көп болуы керек.

Бюджет

Көптеген штаттарда мемлекеттік бюджетті белгілеу заңнамалық функция болғанымен, Кентукки губернаторлары заң бойынша екіжылдық бюджетті Бас Ассамблеяға оның жұп жылдық сессиясы басталғаннан кейін жақын уақытта бекітуге ұсынуға міндетті. Губернатордың бюджеті көбінесе аз өзгерістермен мақұлдалады, бірақ республикашылар 1999 жылы алғаш рет штат Сенатын бақылауға алғаннан бері мақұлдау процесі күрт шиеленісті болды. Бас Ассамблея 2002 және 2004 жылдары сессия аяқталар кезде бюджетті қабылдауға үлкермеді. Екі жағдайда да штат губернатор дайындаған атқарушы шығындар жоспары бойынша жұмыс істеді, оған дейін заң шығарушы орган қайта жиналып, бюджетті қабылдағанша. Мемлекеттің бірінші Конституциясы губернаторға барлық конституциялық лауазым иелерін тағайындау құқығын бергенімен, кейінгі Конституцияларда бұл өкілеттік азайды, өйткені осы лауазымдардың көпшілігі сайланатын болды. Конституция губернаторға мемлекеттік басқару үшін қажетті көптеген функцияларды жүзеге асыруға тікелей рұқсат бермегендіктен, ол Бас Ассамблея қабылдаған қабылдаушы заңдарға сүйенуге мәжбүр болды. 1934 жылға қарай атқарушы билік конституциялық лауазым иелерінен басқа, алпыс тоғыз кеңес, комиссия және агенттіктерден тұрды, бірақ осы комиссиялардың мүшелері көбінесе конституциялық лауазым иелері болды. Губернатор Руби Лаффун 1934 жылғы Әкімшілік қайта ұйымдастыру туралы заңды ұсынды, ол осы кеңестер мен комиссияларды он жеті атқарушы департаментке және жеті тәуелсіз агенттікке біріктірді. Бас Ассамблея бұл заңды қабылдап, атқарушы билікке алғаш рет белгілі бір құрылым берді. Лаффунның ізбасары Хэппи Чандлер 1936 жылы тағы бір қайта ұйымдастыру заңын қабылдау үшін арнайы заң шығару сессиясын шақырды. Заң сонымен қатар конституциялық лауазым иелерінен және он заңдық департаменттің басшыларынан тұратын Атқарушы Кабинетін құрды. Чандлердің қайта ұйымдастыруының нәтижесінде пайда болған тиімділік оған мемлекеттің 28,5 миллион долларлық қарызының үштен екі бөлігінен астамын төлеуге мүмкіндік берді. 1936 жылғы қайта ұйымдастыру туралы заң атқарушы билікті қайта ұйымдастырумен қатар, губернаторға атқарушы департамент басшыларын тағайындауға және қажет болған жағдайда департаменттерді құруға, біріктіруге немесе бөлуге өкілеттік берді. Кейінгі заңдар губернаторға қайта ұйымдастыру жөніндегі консультативтік комитеттерді тағайындауға, бөлімдер басшыларының орынбасарларын тағайындауға, қызметкерлерді ауыстыруға және олардың міндеттерін өзгерткенге, сондай-ақ атқарушы билік мүшелері үшін мінез-құлық ережелерін белгілеуге құқық берді. 2002 жылға қарай атқарушы билік тағы да он төрт кабинетке дейін өсті, бірақ қосымша департаменттер болған жоқ. 2003 жылы сайланғаннан кейін көп ұзамай губернатор Эрни Флетчер атқарушы биліктің соңғы ірі қайта ұйымдастырылуын жүзеге асырды, кабинеттер санын тоғызға дейін қысқартты: Әділет және қоғамдық қауіпсіздік, Білім беру және еңбек күшін дамыту, Қоршаған ортаны және қоғамдық қорғау, Көлік, Экономикалық даму, Денсаулық сақтау және отбасылық қызметтер, Қаржы және әкімшілік, Туризм, өнер және мұра және Персонал. Губернатор комиссияларға тағайындалғандардың көп бөлігін бақылайтындықтан (1992 жылғы бағалау бойынша шамамен 2000 адам), бұл лауазым тарихи тұрғыдан АҚШ-тағы ең қуатты мемлекеттік атқарушы лауазымдарының бірі саналады. Лайықтылық жүйесіне қарамастан, көптеген губернаторлар тағайындау өкілеттігін теріс пайдаланғаны үшін сынға ұшырады. 2005 жылы Эрни Флетчер және оның әкімшілігінің бірнеше мүшелері жұмысқа алу практикасында лайықтылық жүйесін бұзғаны үшін айыпталды; айыптамалар кейін прокурор, Бас прокурор Грег Стумбомен жасалған келісімнің бір бөлігі ретінде алынып тасталды.

Although setting the state budget is a legislative function in many states, Kentucky governors are required by statute to present a proposed biennial budget to the General Assembly for approval shortly after the beginning of its even year sessions. The governor's budget has often been approved with few changes, but since the Republicans took control of the state senate for the first time in 1999, approval has become a much more contentious process. The General Assembly failed to pass a budget before the end of its session in both 2002 and 2004. In both cases, the state operated under an executive spending plan drafted by the governor until the legislature could re convene and pass a budget. Empowered to nominate all constitutional officers by the state's first constitution, that power of the office of the governor has been reduced in subsequent constitutions, as more of those offices became elective. Because the governor is not explicitly authorized by the constitution to conduct many of the functions necessary to administer the state government, the officeholder has had to rely on empowering legislation enacted by the General Assembly.</blockquote>

By 1934, the executive branch consisted of sixty nine boards, commissions, and agencies in addition to the constitutional officers, although the members of these commissions were often the constitutional officers themselves. Governor Ruby Laffoon proposed the Administrative Reorganization Act of 1934 to organize these boards and commissions into seventeen executive departments and seven independent agencies. The General Assembly passed this legislation, giving the executive branch some semblance of structure for the first time. Laffoon's successor, Happy Chandler, called a special legislative session in 1936 seeking passage of another reorganization act. The Act also created the Executive Cabinet, consisting of the constitutional officers and the heads of each of the ten statutory departments. The efficiencies created by Chandler's reorganization allowed him to pay off more than three quarters of the state's $28.5 million debt. Besides effecting the reorganization of the executive branch, the Reorganization Act of 1936 also explicitly empowered the governor to appoint executive department heads and establish, combine, or divide departments as necessary. Later statutes gave the governor the power to appoint advisory committees on reorganization, appoint deputy heads of divisions, transfer employees and change their responsibilities within the executive branch, and establish general rules of conduct for executive branch members. By 2002, the executive branch had again grown to fourteen cabinets, but had no additional departments. Shortly after his election in 2003, Governor Ernie Fletcher undertook the last major reorganization of the executive branch to date, reducing the number of cabinets to nine—Justice and Public Safety, Education and Workforce Development, Environmental and Public Protection, Transportation, Economic Development, Health and Family Services, Finance and Administration, Tourism, Arts and Heritage, and Personnel. Because the governor controls so many appointments to commissions—approximately 2,000 according to a 1992 estimate—the office has been historically considered one of the most powerful state executive positions in the United States. Despite the presence of the merit system, many governors have been criticized for abusing their appointment power. In 2005, Ernie Fletcher and several members of his administration were indicted for violating the merit system in their hiring practices; the charges were later dropped as part of an agreement with the prosecutor, Attorney General Greg Stumbo.

Бейресми өкілеттіктер

Кентукки энциклопедиясында Шығыс Кентукки университетінің профессоры Пол Бланшард былай деп жазады: "Көптеген сарапшылар губернатордың ресми емес өкілеттіктерін – дәстүрге, әдет-ғұрыпқа және прецедентке негізделгенін – ресми өкілеттіктермен бірдей маңызды деп санайды". 20 ғасырдың соңғы тоқсанында, әсіресе 1979 жылдан 1983 жылға дейін губернатор Джон Я. Браун әкімдігі кезінде тәуелсіз заң шығарушы органға қадам жасау басталды. Браунның екі тікелей ізбасары – Марта Лейн Коллинз бен Уоллес Уилкинсонның басшылығымен заң шығарушы органмен тең дәрежеде болу тенденциясы жалғасты. Бұл жыл сайын дәстүрлі түрде жасалатын үндеу көбінесе заң шығарушы органға қарағанда, немесе одан да көп штат азаматтарына бағытталған. Губернатор мен федералдық лауазымды бір мезгілде атқаруға тыйым салатын ереже алғашқы үш штаттық конституцияда бар, бірақ штаттың қазіргі заңнамасында жоқ. Сонымен қатар, 1799 жылғы конституция "кез келген діни ұйымның пасторының" осы лауазымды иеленуіне тыйым салады. Бұл тіл сол кездегі губернатор Джеймс Гаррардқа, баптист пасторы болған және заң шығарушы органмен жиі келіспеген адамға бағытталған болуы мүмкін. Пасторлардың осы лауазымды иеленуіне тыйым салу 1850 жылғы конституцияда сақталды, бірақ 1891 жылғы конституциядан алынып тасталды. 1891 жылғы конституцияда "кез келген адамға, тікелей немесе жанама түрде, осы штаттағы азаматтармен, штат ішінде немесе одан тыс жерде, қару-жарақпен жекпе-жекке түсуге шақыруға келісім берген немесе білген жағдайда, мемлекеттік лауазымды, оның ішінде губернатор лауазымын иеленуіне тыйым салатын бөлім қосылды". Бұл ереже сол кездегі Оңтүстікте дуэльдің кең таралғанын көрсетеді. Губернатордың қызметке кірісу кезіндегі ант: Губернатордың мерзімі барлық төрт штаттық конституцияда төрт жылды құрады. 1792 жылғы конституцияда губернатордың мерзімі шектеулі емес еді, бірақ 1799 жылғы конституцияда губернатордың мерзімі аяқталғаннан кейін жеті жыл бойы қайта сайлануға құқығы болмады. Бұл ереже сол кездегі губернатор Джеймс Гаррардқа қолданылмады, ол 1799 жылы қайта сайланды. 1850 жылғы конституцияда губернатордың мерзімі аяқталғаннан кейін қайта сайлануға құқығы болмау мерзімі төрт жылға қысқартылды және 1891 жылғы конституцияда да солай болды. Губернатордың мерзімін шектеуді алып тастау туралы идея алғаш рет 1850 жылғы конституциялық конвенцияда ұсынылды, бірақ сол кездегі ең танымал мемлекет қайраткерлері, соның ішінде Арчибальд Диксон, Гаррет Дэвис, Бенджамин Хардин және Чарльз А. Уиклиффе оған қарсы шықты. Пол Э. Паттон 1995 және 1999 жылғы сайлауларда жеңіске жетіп, 1992 жылғы түзетуден кейін қатарынан сайланған алғашқы губернатор болды. 2000 жылдың қараша айында қабылданған тағы бір конституциялық түзетуте тақ жылдары 30 күндік заң шығару сессиясын өткізу, ал жұп жылдары 60 күндік сессиялар арасында өткізу көзделді. 1795 жылғы губернаторлық сайлауда Бенджамин Логан 21 дауыс, Джеймс Гаррард 17, Томас Тодд 14, ал Джон Браун 1 дауыс алды. Конституцияда сайлауда көпшілік дауыс қажет пе, әлде көпшілік дауыс жеткілікті ме екендігі нақты көрсетілмеген; ешқандай нұсқау болмағандықтан, сайлаушылар екінші тур өткізді, онда Тоддтың көптеген сайлаушылары Гаррардқа дауыс беріп, оған көпшілік дауыс берді. Бұл ереже 1799 жылдан бері сақталып келеді. 1931 жылы сайланған губернатор Руби Лаффун Кентуккиде конвенциямен тағайындалған соңғы губернатор болды. Лаффунның вице-губернаторы Хэппи Чендлер партиялық праймериздерді міндетті ету үшін заң шығарушы органға қысым жасады, олар 1935 жылы осыны істеді. Партиялық праймериздер бүгін де заңмен міндетті. 1992 жылы штат конституциясына өзгертулер енгізіліп, губернатор мен вице-губернаторға кандидаттарды бір тізімде ұсыну және сайлау қажеттігі қойылды. Кентукки АҚШ-тың губернатор сайлауын тақ жылдары өткізетін бес штатының бірі болып табылады, бұл әдетте "сайлаусыз жыл" деп аталады. Луизиана, Миссисипи, Вирджиния және Нью-Джерси де губернатор сайлауын сайлаусыз жылдары өткізеді. Губернатор мен вице-губернатор сайлаудан кейінгі бесінші сейсенбіде қызметке кіріседі. Бұл 1850 жылғы конституциямен сайлаудан кейінгі төртінші сейсенбіден өзгертілді.

In The Kentucky Encyclopedia, Eastern Kentucky University professor Paul Blanchard writes that "Many observers consider the governor's informal powers—those derived from tradition, custom, and precedent—as important as the formal powers." A move toward a more independent legislature began in the last quarter of the 20th century, particularly during the administration of Governor John Y. Brown Jr. from 1979 to 1983. The trend toward a coequal legislature continued under the administrations of Brown's two immediate successors, Martha Layne Collins and Wallace Wilkinson, neither of whom was considered a strong executive. This address, traditionally given annually, is often targeted directly at the state's citizens as much as, or more so than, the legislature. A prohibition against any person concurrently holding the office of governor and a federal office appears in the first three state constitutions, but is absent in the state's current charter. Additionally, the 1799 constitution barred a "minister of any religious society" from holding the office. This language was possibly aimed at the sitting governor, James Garrard, who was an ordained Baptist minister and had frequently clashed with the legislature. The prohibition against ministers holding the office remained in the 1850 constitution, but was removed from the 1891 constitution. In the 1891 constitution, a section was included that forbade anyone from holding any state office—including the office of governor—who had "either directly or indirectly, give[n], accept[ed] or knowingly carr[ied] a challenge to any person or persons to fight in single combat, with a citizen of this State, with a deadly weapon, either in or out of the State". This provision reflected the prevalence of duelling in the South at the time. The gubernatorial oath of office states:

The governor's term has been for four years in all four state constitutions. The governor was not term limited in the 1792 constitution, but in the 1799 constitution, the governor was made ineligible for re election for seven years following the expiration of his term. The provision did not apply to then sitting governor James Garrard, who was re elected in 1799. In the 1850 constitution, the period of ineligibility following the expiration of the governor's term was shortened to four years, and it remained so in the 1891 constitution.</blockquote>

The idea of removing the gubernatorial term limit was first proposed in the 1850 constitutional convention, but was vigorously opposed by some of the state's best known statesmen of the day, including Archibald Dixon, Garrett Davis, Benjamin Hardin, and Charles A. Wickliffe. Paul E. Patton, with victories in the elections of 1995 and 1999, was the first governor to be elected to consecutive terms since the 1992 amendment. Another constitutional amendment, passed in November 2000, called for a 30 day legislative session to be held in odd numbered years between the longer 60 day sessions held in even numbered years. In the 1795 gubernatorial election, Benjamin Logan received 21 electoral votes, James Garrard received 17, Thomas Todd received 14, and John Brown received 1. The constitution did not specify whether election required a plurality or a majority of the electoral votes cast; in the absence of any instruction, the electors held a runoff vote, wherein most of Todd's electors voted for Garrard, giving him a majority. This provision has remained since 1799. Governor Ruby Laffoon, elected in 1931, was the last governor of Kentucky nominated by a convention. Laffoon's lieutenant governor, Happy Chandler, pushed the legislature to mandate party primaries, which
they did in 1935. Party primaries remain required by law today. In 1992, the state constitution was amended to require candidates for governor and lieutenant governor to be nominated and elected as a ticket. Kentucky is one of only five U. S. states to hold gubernatorial elections in odd numbered years—commonly called an off year election. Louisiana, Mississippi, Virginia, and New Jersey also hold off year gubernatorial elections. The governor and lieutenant governor are inaugurated on the fifth Tuesday after their election. This was changed from the fourth Tuesday after the election by the 1850 constitution.

Өтемақы және тұрғын үй

Кентукки конституциясының әрбір нұсқасында губернатордың жалақы алуы қарастырылған. Алғашқы үш конституция бойынша губернатордың жалақысы оның өкілеттік мерзімі ішінде арттырылуы немесе азайтылуы мүмкін емес еді; бұл талап қазіргі конституцияда барлық мемлекеттік қызметкерлерге таратылды. Губернатордың жалақысы заңмен белгіленеді және 1984 жылдың 1 қаңтарынан бастап ағымдағы күнтізбенің басына дейінгі кезеңде тұтыну бағасы индексінің өсуіне 60 000 доллар көбейтілген сомаға тең. 2014 жылы губернатордың жалақысы 186 730 долларды құрады. Кентукки губернаторының резиденциясы – Кентукки губернаторының ресми тұрағы. Қазіргі губернатор резиденциясы 1914 жылы салынды және 1972 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Ол штат астанасы Франкфурт қаласындағы Капитолий даңғылы, 704 нөмірде орналасқан. Бұл Кентукки губернаторының ресми резиденциясы болып табылатын екінші ғимарат. Штаттың алғашқы губернатор резиденциясы Джеймс Гаррардтың губернаторлық қызметі кезінде салынған. Дәстүр бойынша, болашақ губернаторлар Томас Меткалф (тас қалаушы) және Роберт П. Летчер (әкесінің кірпіш зауытында жұмыс істеген) бірінші губернатор резиденциясын салуға қатысқан.

Кеңсе тарихы

АҚШ-та Кентукки штаты құрылғанға дейін саяси партиялар қалыптасқан. Кентуккидің алғашқы тұрғындарының көпшілігі Вирджиниялықтар болғандықтан, олар табиғи түрде Томас Джефферсон мен Джеймс Мэдисонның партиясы – Демократиялық Республикашылармен одақтасты; соңғысы штаттың алтыншы губернаторы Джордж Мэдисонның туысы еді. Кентуккиде Федералистердің саяси жеңістері сирек болды, және Кентуккидің ешбір губернаторы Федералистік партияның мүшесі болған жоқ. 1832 жылы Кентуккидің он бірінші губернаторы болып сайланған Джон Брейтхитт – әскери қызметте болмаған Кентуккидің алғашқы губернаторы болды. Федералистік партия 1820 жылы ұлттық деңгейде жойылды, бірақ Кентуккиде жаңа партиялық топтар пайда болды. 1819 жылғы экономикалық дағдарыс Кентуккидің көптеген тұрғындарын қарызға батып, кредиторларын төлей алмайтын жағдайға жеткізді. Қарыз мәселесі бойынша екі фракция пайда болды. Қарыздарға қолайлы заңдарды жақтағандар "Көмек партиясы" деп аталды, ал кредиторларды қорғау заңдарын жақтағандар "Көмекке қарсы партия" деп аталды. Бұл партиялар ресми саяси партиялар болмаса да, олардың мүшелері өздерін Демократиялық Республикашылар деп есептеді. Осы фракциялар Кентуккидегі 1820-ші жылдардағы саяси диалогты анықтады. Қарыз мәселесі Анти-Көмек партиясымен байланысты Габриэль Слотчердің кезінде басталды, бірақ Слотчердің екі тікелей ізбасары – Джон Адейр мен Джозеф Деша Көмек партиясының мүшелері болды. Екі партия арасындағы күрес "Ескі сот" – "Жаңа сот" дауларына әкеп соқты, онда сот Апелляциялық сотты таратуға тырысты, себебі сот кейбір қарызды өтеу шараларын конституцияға қайшы деп таныды. Дау 1826 жылдың соңында Дешаның ветосын күштен шығару арқылы аяқталды. Көптеген "Ескі сот" жақтастары – әдетте штаттың бай аристократиясы – 1820-ші жылдары құрылған Ұлттық Республикалық партияға (кейін Вигтер деп аталды) тартылса да, Анти-Көмек партиясының толығымен Ұлттық Республикалық партияға, ал Көмек партиясының Демократтарға айналғанын айту дұрыс емес. Кентукки тұрғындарының қай партияға қосылғанын анықтаудағы басты фактор – Виг партиясының негізін қалаушы және туған жерінің перзенті Генри Клейге деген сенімі болды. 1850-ші жылдардың басында Виг партиясының құлауынан кейін көптеген бұрынғы Вигтер "Біле алмаушылар" немесе Америка партиясына қосылды, ал Чарльз С. Морхед 1855 жылы осы партиядан губернатор болып сайланды. Азамат соғысына дейін штатты сектанттық шиеленістер қамтыды, және Кентукки тұрғындарының көпшілігі Одақты сақтауды барлық нәрседен жоғары қойды, бірақ Конфедерацияға жақтас өзіндік топ Расселвиллде бас қосып, штат үшін Конфедерация үкіметін құрды. Бұл уақытша үкімет Франкфурттағы сайланған үкіметті ешқашан алмастырмаса да, екі адам Кентуккидің Конфедерациялық губернаторлары болып қызмет етті. Азамат соғысы аяқталғаннан бастап 1895 жылға дейін Кентукки тұрғындары Конфедерация әскерінде қызмет еткен Джеймс Б. МакКрири мен Саймон Боливар Бакнерді қоса алғанда, Конфедерацияға жақтас Бурбон Демократтарын губернатор етіп сайлады. Демократиялық үстемдік 1895 жылы штаттың алғашқы Республикалық губернаторы болып сайланған Уильям О'Коннелл Брэдлимен бұзылды. Брэдлидің сайлануы штаттың губернаторлығы үшін нақты екі партиялық бәсекелестіктің күшін басып, отыз жылдық кезеңнің бастамасы болды. 1895-1931 жылдар аралығында губернатор лауазымына 5 республикашыл және 6 демократ келді. Алайда 1931 жылдан бері республикашылар бұл деңгейдегі теңдікті сақтай алмады, және осы кезеңде сайланған жиырма губернатордың тек төртеуі ғана Республикалық партиядан болды.

Political parties had developed in the United States before Kentucky became a state. Because most early Kentuckians were Virginians, they naturally allied with the Democratic Republicans, the party of Thomas Jefferson and James Madison; the latter was a cousin of George Madison, the state's sixth governor. Political victories were few and far between for Federalists in Kentucky, and none of Kentucky's governors were members of the Federalist Party. John Breathitt, elected Kentucky's eleventh governor in 1832, was the first Kentucky governor not to have served in the military. The Federalist Party had died out nationally by 1820, but new party divisions were soon to form in Kentucky. The Panic of 1819 left many Kentuckians deeply in debt and without a means of repaying their creditors. Two factions grew up around the issue of debt relief. Those who favored laws favorable to debtors were dubbed the "Relief Party" and those who favored laws protecting creditors were called the "Anti Relief Party". While not formal political parties—members of both factions still considered themselves Democratic Republicans—these factions defined the political dialogue of the 1820s in Kentucky. The debt relief issue began under Gabriel Slaughter, who identified with the Anti Relief Party, but Slaughter's two immediate successors, John Adair and Joseph Desha, were members of the Relief Party. The struggle between the two parties culminated in the Old Court – New Court controversy, an attempt by the pro relief legislature to abolish the Court of Appeals because the court overturned some debt relief measures as unconstitutional. The controversy ended with the restoration of the Old Court over Desha's veto in late 1826. Although many Old Court supporters—typically the state's wealthy aristocracy—gravitated to the National Republican Party (later to be called Whigs) that formed in the 1820s, it is inaccurate to assume the Anti Relief Party as a whole became National Republicans and the Relief Party became Democrats. The primary factor in determining which party Kentuckians aligned with was their faith in Whig Party founder and native son, Henry Clay. Following the collapse of the Whig Party in the early 1850s, many former Whigs joined the Know Nothing, or American Party, and Charles S. Morehead was elected governor from that party in 1855. Sectarian tensions gripped the state in the lead up to the Civil War, and while the majority of Kentuckians favored the preservation of the Union above all else, a self constituted group of Confederate sympathizers met at Russellville and formed a Confederate government for the state. While this provisional government never displaced the elected government in Frankfort, two men served as Confederate governors of Kentucky. From the close of the Civil War until 1895, Kentuckians elected a series of Bourbon Democrats with Confederate sympathies as governor, including two men—James B. McCreary and Simon Bolivar Buckner—who had served in the Confederate States Army. The Democratic dominance was broken by William O'Connell Bradley, who was elected the state's first Republican governor in 1895. Bradley's election marked the beginning of thirty years of true, two party competition for the governorship in the state. Between 1895 and 1931, five Republicans and six Democrats held the office of governor. Since 1931, however, the Republicans have been unable to preserve this level of parity, and in that period only four of the twenty elected governors have been from the Republican party.